La cinquième croisade (1217–1221) est une campagne militaire dont le but était d’envahir et de conquérir une partie du sultanat ayyoubide d’Égypte afin de pouvoir échanger les territoires conquis contre les anciens territoires du royaume de Jérusalem se trouvant sous contrôle ayyoubides. Malgré la prise de Damiette, cette croisade est un échec, à cause de l’intransigeance du légat Pélage et de sa méconnaissance de la politique locale, ce qui le conduisit à refuser les négociations au bon moment.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La cinquième croisade (1217–1221) est une campagne militaire dont le but était d’envahir et de conquérir une partie du sultanat ayyoubide d’Égypte afin de pouvoir échanger les territoires conquis contre les anciens territoires du royaume de Jérusalem se trouvant sous contrôle ayyoubides. Malgré la prise de Damiette, cette croisade est un échec, à cause de l’intransigeance du légat Pélage et de sa méconnaissance de la politique locale, ce qui le conduisit à refuser les négociations au bon moment.
  • 제5차 십자군(1217∼1221)은 헝가리 왕 엔드레 2세, 오스트리아 제후 레오폴트가 참가했다. 아크레 상륙 후에 그들은 곧 아이유브군과 직면하게 되어, 팔레스티나 탈환을 단념했다. 1218년부터 1219년에 걸쳐서 예루살렘 왕 휘하의 프랑크 시리아 군은 아유브 왕조의 수도 카이로를 공격하고 나일강 어귀의 다미에타를 점령했다. 이에 아이유브 왕조의 술탄 알카밀은 화의(和議)를 제창하고 아울러 다미에타와 예루살렘의 교환을 제의했다. 그러나 십자군은 이를 거절하였을 뿐만 아니라 프랑크 시리아 군은 무모하게도 1221년 카이로 진격을 개시했지만 완패했다.
  • Durante il papato di Innocenzo III, il Concilio Lateranense IV aveva deciso l'indizione di una nuova crociata. Federico II, in occasione della sua incoronazione a Rex romanorum, nel 1215, giurò solennemente di prendervi parte, ma poi rimandò più volte, il che provocò tensioni con il papa. Papa Onorio III stabilì infine che la crociata dovesse aver inizio il 1º giugno 1217.Oliviero da Courson iniziò a predicare la crociata in Francia, ma con scarso successo; al contrario Oliviero da Paderborn destò l'entusiasmo popolare nelle regioni al di là del Reno, che fino a quel momento avevano fornito pochi soldati, in primo luogo l'Austria e l'Ungheria, i cui sovrani Andrea II d'Ungheria e il duca Leopoldo VI d'Asburgo furono riconosciuti capi della crociata. Gli eserciti ungherese ed austriaco proprio il 1º giugno 1217 salparono per Acri. I crociati, in gran parte, vennero trasportati via mare dai veneziani.
  • 第5回十字軍(だい5かいじゅうじぐん、1217年 - 1221年)は、ローマ教皇主導で行われた最後の十字軍。アイユーブ朝の本拠地エジプトの攻略を目指しダミエッタ(ディムヤート)の占領に成功したが、カイロ攻略に失敗し占領地を返却して撤退した。
  • La Cinquena Croada (1217-1221) fou un intent de reprendre Jerusalem i la resta de Terra Santa derrotant en primer lloc la poderosa Dinastia aiúbida d'Egipte.
  • Perang Salib Kelima (1217–1221) adalah upaya untuk merebut kembali Yerusalem dan seluruh wilayah Tanah Suci lainnya dengan pertama-tama menaklukkan Dinasti Ayyubiyyah yang kuat di Mesir.Paus Honorius III mengorganisir Tentara Salib yang dipimpin oleh Leopold VI dari Austria dan Andrew II dari Hongaria, dan sebuah serangan terhadap Yerusalem akhirnya menyebabkan kota itu tetap berada di tangan pihak Muslim. Belakangan pada 1218, sebuah pasukan Jerman yang dipimpin oleh Oliver dari Koln, dan sebuah pasukan campuran Belanda, Vlams dan Frisia yang dipimpin oleh William I, Adipati Belanda tiba. Untuk menyerang Damietta di Mesir, mereka bersekutu dengan Kesultanan Rûm Seljuk di Anatolia, yang menyerang Dinasti Ayubi di Suriah dalam upaya membebaskan Tentara Salib dari pertempuran di dua front.Setelah menduduki pelabuhan Damietta, para Tentara Salib berbaris ke selatan menuju Kairo pada Juli 1221, tetapi mereka berbalik setelah pasokan mereka berkurang dan menyebabkan mereka harus mengundurkan diri. Sebuah serangan malam oleh Sultan Al-Kamil menyebabkan kerugian besar di kalangan Tentara Salib dan akhirnya pasukan itu pun menyerah. Al-Kamil sepakat untuk mengadakan perjanjian perdamaian delapan tahun dengan Mesir.
  • Bosgarren Gurutzada (1213 - 1221) Ekialde Hurbila asaldatu zuen bosgarren kanpaina izan zen.Laugarren Gurutzadan bezala, kanpainiaren helburua Jerusalem eta Lur Santua osoa berreskuratzea zen, lehendabizikoz Ayyubid leinuaren kontrolpean zegoen Egipto konkistatuz.Inozentzio III.ak eta bere oinordekoa zen Honorio III.ak Ander II.a Hungariakoak eta Leopoldo VI.a Austriakoak zuzenduriko armadak antolatu zituzten musulmanen eskuetan zegoen Jerusalem berreskuratzeko. 1218an, Oliver Koloniakoak zuzenduriko alemaniar armada, barnean holandar, flandriar eta frisiar soldaduak zituena, gurutzadarekin bat egin zuen. Damieta kontrolatzeko Anatolian zegoen Rüm sultanerri seleiuzidar aliatu zuten, azkenak Sirian bigarren frontea sortuz.Damieta lortu eta gero, 1221eko uztailean gurutzatuek hegoalderantz jo zuten Kairo erasotzeko. Al-Kamil sultanak berak zuzenduriko gaueko eraso batek sarraskia sortu zuen kristauen lerroetan eta hauei zortzi urteko bake ituna sinarazi zien.
  • V wyprawa krzyżowa – wyprawa wojenna zwołana w roku 1217. Udział w niej wzięło rycerstwo francuskie, włoskie, węgierskie, niemieckie. Wydarzenia towarzyszące czwartej wyprawie krzyżowej nie zraziły papieża Innocentego III do idei krucjat i w 1213 roku proklamował on nową krucjatę. Tym razem na wezwanie papieża odpowiedziało wielu możnych. Nowa wyprawa miała zostać skierowana do Egiptu.W 1215 roku krzyż przyjął przyszły cesarz Fryderyk II Hohenstauf. Do wyprawy przyłączyło się też wielu francuskich możnych, chociaż konflikt zbrojny z Anglią spowodował pewne opóźnienie ich wyjazdu. Pod koniec lata 1217 roku w Akce zaczęły się gromadzić pierwsze oddziały krzyżowców. W listopadzie znaczące siły krzyżowców pod wodzą króla Węgier Andrzeja II, księcia Antiochii Boemunda IV Jednookiego oraz króla Cypru Hugo I Cypryjskiego podjęły działania na terenie Transjordanii. Muzułmanie wycofali się do Damaszku. W tej sytuacji krzyżowcy zdecydowali się również na odwrót, nie przystępując zimą do oblężenia miasta.Rozczarowany przebiegiem dotychczasowych działań król węgierski postanowił wracać do domu. Jego nagły wyjazd wywołał konsternację wśród baronów Outremer. Sytuację poprawiło jednak w pewnym stopniu przybycie do Akki w kwietniu 1218 roku nowych oddziałów krzyżowców francuskich i niemieckich. Niemniej sam cesarz pozostawał nadal w Europie.W maju 1218 roku silna flota krzyżowców, pozostawiając w Ziemi Świętej kontyngent niemiecki, wypłynęła z Akki w kierunku Damietty. Dowodzone przez króla jerozolimskiego Jana z Brienne wojska krzyżowców zdobyły położoną w pobliżu Damietty twierdzę i przystąpiły do oblężenia miasta. W imieniu papieża dowództwo nad wyprawą sprawował jego legat, kardynał Pelagio Galvani.Wśród oblegających Damiettę krzyżowców zaczęły się wkrótce szerzyć choroby. Muzułmanie gotowi byli na podjęcie z krzyżowcami rokowań pokojowych. W zamian za wycofanie się z Egiptu zaproponowali im zwrot Jerozolimy i relikwii Krzyża Świętego. Pelagio Galvani odrzucił jednak tę propozycję. Prawdopodobnie papież i kupcy włoscy przekonali go, iż prawdziwym celem wyprawy jest podbój Egiptu.W listopadzie 1218 roku krzyżowcom udało się w końcu zdobyć Damiettę. Droga do Kairu stanęła przed nimi otworem.W lipcu 1220 roku wojska krzyżowe zaczęły posuwać się w górę Nilu. Opieszałość krzyżowców pozwoliła jednak Al-Kamilowi na przygotowanie się do obrony. Wojska egipskie okrążyły armię krzyżowców, a jednocześnie flota sułtana odcięła ich od Damietty. Kardynałowi Galvaniemu udało się wyrwać z oblężenia, jednak większość armii zmuszona została do kapitulacji. W następnym roku krzyżowcy opuścili Damiettę i powrócili do Akki. Sny o łatwym podboju Egiptu się rozwiały.
  • The Fifth Crusade (1213–1221) was an attempt by Catholic Europeans to reacquire Jerusalem and the rest of the Holy Land by first conquering the powerful Ayyubid state in Egypt.Pope Innocent III and his successor Pope Honorius III organized crusading armies led by King Andrew II of Hungary and Duke Leopold VI of Austria, and a foray against Jerusalem ultimately left the city in Muslim hands. Later in 1218, a German army led by Oliver of Cologne, and a mixed army of Dutch, Flemish and Frisian soldiers led by William I, Count of Holland joined the crusade. In order to attack Damietta in Egypt, they allied in Anatolia with the Seljuk Sultanate of Rûm which attacked the Ayyubids in Syria in an attempt to free the Crusaders from fighting on two fronts.After occupying the port of Damietta, the Crusaders marched south towards Cairo in July 1221, but were turned back after their dwindling supplies led to a forced retreat. A nighttime attack by Sultan Al-Kamil resulted in a great number of crusader losses, and eventually in the surrender of the army. Al-Kamil agreed to an eight-year peace agreement with Europe.
  • Пятый крестовый поход (1217—1221) — попытка европейцев вновь приобрести Иерусалим и остальную часть Святой Земли.Папа Иннокентий III и его преемник Гонорий III организовали поход армии крестоносцев во главе с королем Андрашем II Венгерским и герцогом Леопольдом VI Австрийским в святую Землю, однако в итоге их действий Иерусалим остался в руках мусульман. В 1218 году немецкая армия во главе с Оливером Кельнским, а также объединенное войско голландцев, фламандцев и фризов под командованием Виллема I Голландского присоединилась к походу. Чтобы напасть на Дамиетту в Египте, они заключили союз в Анатолии с сельджуками Конийского султаната, который параллельно напали на Айюбидов в Сирии.Заняв Дамиетту, крестоносцы в июле 1221 года двинулись на юг в сторону Каира, но были вынуждены вернуться из-за сокращавшихся запасов провизии и воды. Ночное нападение султана аль-Камиля привело к гибели большого числа крестоносцев и, в конечном итоге, к капитуляции их армии. Аль-Камиль согласился заключить мирное соглашение с европейцами на восемь лет.
  • La Quinta Cruzada (1217–1221) fue un conjunto de acciones militares provenientes de Europa Occidental para retomar Jerusalén y el resto de Tierra Santa derrotando en primer lugar al poderoso estado ayubí de Egipto. El papa Inocencio III y su sucesor, el papa Honorio III convocaron los ejércitos cruzados liderados por las enormes fuerzas militares del rey Andrés II de Hungría (1175 - 1235) y por los batallones del príncipe austríaco Leopoldo VI de Austria (1176 – 1230), que realizaron una incursión contra Jerusalén, dejando finalmente la ciudad en manos de los musulmanes.Más tarde, en 1218, un ejército dirigido por el alemán Oliver de Colonia, y un ejército mixto de soldados holandeses, flamencos y frisios dirigidos por Guillermo I de Holanda se unieron a la cruzada. Con el fin de atacar el puerto de Damietta, en Egipto, se aliaron en Anatolia con el selyúcida sultanato de Rüm, que atacó a los ayubidas en Siria, en un intento de liberar a los cruzados de luchar en dos frentes.Después de ocupar Damietta, los cruzados marcharon en julio de 1221 al sur, hasta El Cairo, pero fueron repelidos después de que sus fuentes de suministro les obligaron a una retirada forzosa. Un ataque nocturno del sultán Al-Kamil causó un gran número de pérdidas de los cruzados, y, finalmente, la rendición del ejército. Al-Kamil acordó un acuerdo de paz de ocho años con los contendientes europeos.
  • Der Kreuzzug von Damiette in den Jahren 1217 bis 1221 war ein von der Kirche geförderter Kreuzzug zur Rückeroberung Jerusalems von den muslimischen Ayyubiden. Der Kriegszug führte die Kreuzfahrer nach Ägypten, wo sie nach langer Belagerung die Stadt Damiette eroberten, nach einer Niederlage im Nildelta die Stadt aber wieder aufgeben mussten.Dieser Kreuzzug wird meist zusammen mit dem Kreuzzug Friedrichs II. als Fünfter Kreuzzug gezählt. Nach anderer Rechnung wird der Kreuzzug von Damiette alleine als Fünfter Kreuzzug und der Kreuzzug des Staufers Friedrich II. separat als Sechster Kreuzzug behandelt.
  • Петият кръстоносен поход (1218 - 1221 г.) e опит за възвръщане на Йерусалим и останалата част от Светите земи, чрез завладяването първо на могъщата държава на Аюбидите в Египет.Кръстоносци от Унгария, Австрия и Бавария постигнали изключителни успехи в завземането на Дамиета в Египет през 1219 г., но под настоятелното искане на папския легат Пелагий атакували и Кайро, където наводняване на река Нил ги принудила да избират между това да се предадат, или да бъдат издавени.
  • A Quinta Cruzada (1217-1221), ocorreu pela iniciativa do papa Inocêncio III, que a propõs em 1215 no quarto Concílio de Latrão, mas foi somente posta em prática por Honório III, seu sucessor no trono de São Pedro. O papado havia também contribuído para desacreditar o ideal das cruzadas, quando delas se valeu para esmagar os cristãos heterodoxos do sul da França, na chamada Cruzada albigense. Mesmo assim, o papa Honório III conseguiu adesões para uma nova expedição. A cruzada foi liderada por André II, Hungria; Leopoldo VI, duque da Áustria; João I de Brienne, rei em título de Jerusalém e Frederico II, imperador do Sacro Império. O imperador Frederico II concordou em organizar a expedição. Decidiu-se que para se conquistar Jerusalém era necessário conquistar o Egito primeiro, uma vez que este controlava esse território. Em maio de 1218, as tropas de Frederico II se puseram a caminho do Egito, sob o comando de João de Brienne. Desembarcados em São João D'Acre, decidiram atacar Damieta (Dumyat), cidade que servia de acesso ao Cairo, a capital. Em agosto atacaram Damietta. Depois de conquistar uma pequena fortaleza de acesso aguardaram reforços. Em junho, foram reforçadas pelas tropas papais do cardeal Pelágio (também conhecido como Paio Galvão). Homem autoritário, Pelágio não quis subordinar-se a Brienne e também interferiu constantemente nos assuntos militares.Depois de alguns combates, e quando tudo parecia perdido, uma série de crises na liderança egípcia, permitiam os cruzados ocupar o campo inimigo. Porém, numa paz negociada em 1219 com os muçulmanos, o incrível aconteceria: Jerusalém era oferecida aos cristãos, entre outras cidades, em troca da sua retirada do Egito. Mas os chefes cruzados, nomeadamente o cardeal Pelágio, recusaram tal oferta, objetivo máximo da Cristandade: consideravam que os muçulmanos não conseguiriam resistir aos cruzados quando chegasse Frederico II com os seus exércitos. Começaram a cercar o porto egípcio de Damieta e depois de algumas batalhas sofreram uma derrota. O sultão renovou a proposta, mas foi novamente recusada. Depois de um longo cerco que durou de fevereiro a novembro de 1219 a cidade caiu. A estratégia posterior requeria assegurar o controle da península do Sinai. Os conflitos entre os cruzados agudizaram-se e perdeu-se tanto tempo que os egípcios recuperaram forças. Em julho de 1221, o cardeal ordenou uma ofensiva contra o Cairo, mas os muçulmanos foram retirando e levando os cruzados a uma armadilha; sem comida e cercados acabaram por ter de chegar a um acordo: retiravam do Egito e tinham as vidas salvas. Tiveram também de aceitar uma trégua de oito anos.Não obtiveram todos os seus objetivos, já que os reforços prometidos por Frederico II não chegaram, razão pela qual ele foi excomungado pelo papa Gregório IX. Essa foi a última cruzada para a qual o papado mandou suas próprias tropas.
  • De Vijfde Kruistocht (1213-1221) was een poging om Jeruzalem en de rest van het Heilige Land te heroveren door eerst het machtige Egypte van de Ajjoebiden te veroveren.Paus Innocentius III en zijn opvolger paus Honorius III organiseerden kruisvaarderslegers onder leiding van koning Andreas II van Hongarije en hertog Leopold VI van Oostenrijk, en een inval op Jeruzalem liet uiteindelijk de stad achter in de handen van de moslims. Later in 1218 deden een Duits leger onder leiding van Olivier van Keulen, en een gemengd leger van Hollandse, Vlaamse en Friese soldaten onder leiding van graaf Willem I van Holland mee met de kruistocht. Om Damietta in Egypte aan te vallen, werden ze bondgenoten van het Seltsjoekse sultanaat Rûm in Anatolië, die de Ajjoebieden aanviel in Syrië in een poging om te beletten dat de kruisvaarders op twee fronten moesten vechten.Nadat de haven van Damietta werd bezet, marcheerden de kruisvaarders zuidwaarts naar Caïro in juli 1221, maar gingen terug nadat hun slinkende voorraad geleid had tot een gedwongen terugtocht. Een nachtelijke aanval onder leiding van sultan al-Kamil resulteerde in een groot verlies aan de kant van de kruisvaarders, en uiteindelijk moest het leger zich overgeven. Al-Kamil ging akkoord met een acht jaar durend vrede met Europa.
  • Pátá křížová výprava byla vyhlášena roku 1213 papežem Inocentem III. a trvala od roku 1217 do roku 1221. Jejím cílem bylo zaútočit na mocenské centrum dynastie Ajúbovců Egypt a osvobodit od nich obsazenou Svatou zemi a Jeruzalém.
  • Beşinci Haçlı seferi, 1217–1221 yılları arasında Katolik kilisesine mensup Avrupalılar tarafından gerçekleştirilen haçlı seferi. Mısır'daki Eyyubiler'i yenerek Kudüs ve Hristiyanlığın bölgedeki diğer kutsal toprakları ele geçirmek için başlatılan sefer amacına ulaşamamıştır.Öncülüğünü yeniden ele alan ve Kutsal Şehir Kudüs'ün anahtarlarının Mısır'ın elinde olduğuna inanan Papa III. Innocentius 1213'te yeni bir Haçlı Seferi çağrısında bulundu. Bu çağrı 1215 Dördüncü Laterano Konsili'nde kabul edildi; bu haçlı seferi organizasyonu onu takip eden Papa III. Honorius tarafından da devam ettirildi. İtalyanlar bu projeye karşı çekimser, Batılılarsa kararsızdı. Avrupa'dan önce Macaristan Kralı II. András ve Avusturya Arşidükü Habsburg'lu VI. Leopold Haçlı orduları harekete geçtiler. Sonra 1218'de Oliver Kölnlü komutasında bir Haçlı Alman ordusu ve Hollanda Kontu I. William komutasında Hollandalı, Flandralı ve Frisyalı askerlerden oluşan bir ordu da daha önce giden Haçlılara katıldılar. Bu seferde Haçlı orduları denizden doğu Akdeniz kıyılarında Haçlı devletlerin bulunduğu Filistin ve Suriye'ye ; ozellikle Kudüs Krallığı başkenti olan Akka'ya yöneldiler. Macaristan Haçlı ordusu Eyyubilerle yaptığı tek bir muharebeden sonra ülkesine geri dondü. Diğer Haçlı orduları birlikte 1217-1220'de Kudüs Kralı John de Brienne komutasında Nil Nehri deltasına doğru bir sefere çıktı Bunu eski Kudüs krallığını ihya etmek için bir koz olarak kullanmak istedi. Mısır'a hucum eden Haçlı ordusu Dimyat kalesi 1219'da düşünce Temmuz 1221'de Haçlılar Kahire üzerine yürümeye başladılar. Fakat yeterli tedarik sağlayamadığı ve Nil Nehri suları yükselmesi ile Haçlı ordusu Dimyat'a geri dönmek kararı verdiler ve bu dönüș Haçlılar için bir felaket oldu. Fakat Eyyubiler öncülerinin Nil Nehri kenar duvarlarını yıktıkları için ada şeklini alan bir yüksek arazide mahsur kaldılar. Eyyübiler Sultanı Kamil bin Adil bir gece hücumu ile suyu geçip Dimyat'a geri dönmek isteyen Haçlı ordusuna büyük zayiat verdi. Açlık tehlikesi geçiren bu ordu teslim olmak zorunda kaldı. Dimyat kalesinde kalan Haçlıların da Eyyubiler tarafından etrafı sarılmıştı. 1221'de yapılan bir antlaşma ile Haçlılar Dimyat'ı da kurtuluş fidyesi olarak Eyyubilere iade ettiler ve Eyyubilere teslim olan Haçlılar ordusu askerleri serbest bırakıldılar. Eyyubiler Sultanı Kamil bin Adil Avrupalı haçlılarla 8 yıl süreli bir barış antlaşması yapmayı kabul etti.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 153783 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 19215 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 133 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 106998164 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:batailles
prop-fr:chefsCroisés
  • André II, roi de Hongrie
  • Jean de Brienne, roi de Jérusalem
  • Léopold VI, duc d'Autriche
  • Pélage, légat pontifical
prop-fr:chefsHérétiques
  • Al-Adel et Al-Kamil, sultan d’Egypte
  • Malik al-Mu'azzam, émir de Damas
prop-fr:croisés
prop-fr:date
  • 1217 (xsd:integer)
prop-fr:hérétiques
  • 20 (xsd:integer)
prop-fr:issue
  • néant
prop-fr:lieu
prop-fr:légende
  • Prise de Damiette
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • La cinquième croisade (1217–1221) est une campagne militaire dont le but était d’envahir et de conquérir une partie du sultanat ayyoubide d’Égypte afin de pouvoir échanger les territoires conquis contre les anciens territoires du royaume de Jérusalem se trouvant sous contrôle ayyoubides. Malgré la prise de Damiette, cette croisade est un échec, à cause de l’intransigeance du légat Pélage et de sa méconnaissance de la politique locale, ce qui le conduisit à refuser les négociations au bon moment.
  • 제5차 십자군(1217∼1221)은 헝가리 왕 엔드레 2세, 오스트리아 제후 레오폴트가 참가했다. 아크레 상륙 후에 그들은 곧 아이유브군과 직면하게 되어, 팔레스티나 탈환을 단념했다. 1218년부터 1219년에 걸쳐서 예루살렘 왕 휘하의 프랑크 시리아 군은 아유브 왕조의 수도 카이로를 공격하고 나일강 어귀의 다미에타를 점령했다. 이에 아이유브 왕조의 술탄 알카밀은 화의(和議)를 제창하고 아울러 다미에타와 예루살렘의 교환을 제의했다. 그러나 십자군은 이를 거절하였을 뿐만 아니라 프랑크 시리아 군은 무모하게도 1221년 카이로 진격을 개시했지만 완패했다.
  • 第5回十字軍(だい5かいじゅうじぐん、1217年 - 1221年)は、ローマ教皇主導で行われた最後の十字軍。アイユーブ朝の本拠地エジプトの攻略を目指しダミエッタ(ディムヤート)の占領に成功したが、カイロ攻略に失敗し占領地を返却して撤退した。
  • La Cinquena Croada (1217-1221) fou un intent de reprendre Jerusalem i la resta de Terra Santa derrotant en primer lloc la poderosa Dinastia aiúbida d'Egipte.
  • Петият кръстоносен поход (1218 - 1221 г.) e опит за възвръщане на Йерусалим и останалата част от Светите земи, чрез завладяването първо на могъщата държава на Аюбидите в Египет.Кръстоносци от Унгария, Австрия и Бавария постигнали изключителни успехи в завземането на Дамиета в Египет през 1219 г., но под настоятелното искане на папския легат Пелагий атакували и Кайро, където наводняване на река Нил ги принудила да избират между това да се предадат, или да бъдат издавени.
  • Pátá křížová výprava byla vyhlášena roku 1213 papežem Inocentem III. a trvala od roku 1217 do roku 1221. Jejím cílem bylo zaútočit na mocenské centrum dynastie Ajúbovců Egypt a osvobodit od nich obsazenou Svatou zemi a Jeruzalém.
  • Der Kreuzzug von Damiette in den Jahren 1217 bis 1221 war ein von der Kirche geförderter Kreuzzug zur Rückeroberung Jerusalems von den muslimischen Ayyubiden. Der Kriegszug führte die Kreuzfahrer nach Ägypten, wo sie nach langer Belagerung die Stadt Damiette eroberten, nach einer Niederlage im Nildelta die Stadt aber wieder aufgeben mussten.Dieser Kreuzzug wird meist zusammen mit dem Kreuzzug Friedrichs II. als Fünfter Kreuzzug gezählt.
  • Perang Salib Kelima (1217–1221) adalah upaya untuk merebut kembali Yerusalem dan seluruh wilayah Tanah Suci lainnya dengan pertama-tama menaklukkan Dinasti Ayyubiyyah yang kuat di Mesir.Paus Honorius III mengorganisir Tentara Salib yang dipimpin oleh Leopold VI dari Austria dan Andrew II dari Hongaria, dan sebuah serangan terhadap Yerusalem akhirnya menyebabkan kota itu tetap berada di tangan pihak Muslim.
  • V wyprawa krzyżowa – wyprawa wojenna zwołana w roku 1217. Udział w niej wzięło rycerstwo francuskie, włoskie, węgierskie, niemieckie. Wydarzenia towarzyszące czwartej wyprawie krzyżowej nie zraziły papieża Innocentego III do idei krucjat i w 1213 roku proklamował on nową krucjatę. Tym razem na wezwanie papieża odpowiedziało wielu możnych. Nowa wyprawa miała zostać skierowana do Egiptu.W 1215 roku krzyż przyjął przyszły cesarz Fryderyk II Hohenstauf.
  • Durante il papato di Innocenzo III, il Concilio Lateranense IV aveva deciso l'indizione di una nuova crociata. Federico II, in occasione della sua incoronazione a Rex romanorum, nel 1215, giurò solennemente di prendervi parte, ma poi rimandò più volte, il che provocò tensioni con il papa.
  • De Vijfde Kruistocht (1213-1221) was een poging om Jeruzalem en de rest van het Heilige Land te heroveren door eerst het machtige Egypte van de Ajjoebiden te veroveren.Paus Innocentius III en zijn opvolger paus Honorius III organiseerden kruisvaarderslegers onder leiding van koning Andreas II van Hongarije en hertog Leopold VI van Oostenrijk, en een inval op Jeruzalem liet uiteindelijk de stad achter in de handen van de moslims.
  • The Fifth Crusade (1213–1221) was an attempt by Catholic Europeans to reacquire Jerusalem and the rest of the Holy Land by first conquering the powerful Ayyubid state in Egypt.Pope Innocent III and his successor Pope Honorius III organized crusading armies led by King Andrew II of Hungary and Duke Leopold VI of Austria, and a foray against Jerusalem ultimately left the city in Muslim hands.
  • Пятый крестовый поход (1217—1221) — попытка европейцев вновь приобрести Иерусалим и остальную часть Святой Земли.Папа Иннокентий III и его преемник Гонорий III организовали поход армии крестоносцев во главе с королем Андрашем II Венгерским и герцогом Леопольдом VI Австрийским в святую Землю, однако в итоге их действий Иерусалим остался в руках мусульман.
  • La Quinta Cruzada (1217–1221) fue un conjunto de acciones militares provenientes de Europa Occidental para retomar Jerusalén y el resto de Tierra Santa derrotando en primer lugar al poderoso estado ayubí de Egipto.
  • Beşinci Haçlı seferi, 1217–1221 yılları arasında Katolik kilisesine mensup Avrupalılar tarafından gerçekleştirilen haçlı seferi. Mısır'daki Eyyubiler'i yenerek Kudüs ve Hristiyanlığın bölgedeki diğer kutsal toprakları ele geçirmek için başlatılan sefer amacına ulaşamamıştır.Öncülüğünü yeniden ele alan ve Kutsal Şehir Kudüs'ün anahtarlarının Mısır'ın elinde olduğuna inanan Papa III. Innocentius 1213'te yeni bir Haçlı Seferi çağrısında bulundu.
  • A Quinta Cruzada (1217-1221), ocorreu pela iniciativa do papa Inocêncio III, que a propõs em 1215 no quarto Concílio de Latrão, mas foi somente posta em prática por Honório III, seu sucessor no trono de São Pedro. O papado havia também contribuído para desacreditar o ideal das cruzadas, quando delas se valeu para esmagar os cristãos heterodoxos do sul da França, na chamada Cruzada albigense. Mesmo assim, o papa Honório III conseguiu adesões para uma nova expedição.
  • Bosgarren Gurutzada (1213 - 1221) Ekialde Hurbila asaldatu zuen bosgarren kanpaina izan zen.Laugarren Gurutzadan bezala, kanpainiaren helburua Jerusalem eta Lur Santua osoa berreskuratzea zen, lehendabizikoz Ayyubid leinuaren kontrolpean zegoen Egipto konkistatuz.Inozentzio III.ak eta bere oinordekoa zen Honorio III.ak Ander II.a Hungariakoak eta Leopoldo VI.a Austriakoak zuzenduriko armadak antolatu zituzten musulmanen eskuetan zegoen Jerusalem berreskuratzeko.
rdfs:label
  • Cinquième croisade
  • Beşinci Haçlı Seferi
  • Bosgarren Gurutzada
  • Cinquena Croada
  • Fifth Crusade
  • Kreuzzug von Damiette
  • Perang Salib Kelima
  • Pátá křížová výprava
  • Quinta Cruzada
  • Quinta Cruzada
  • Quinta crociata
  • V wyprawa krzyżowa
  • Vijfde Kruistocht
  • Пети кръстоносен поход
  • Пятый крестовый поход
  • 第5回十字軍
  • 제5차 십자군
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:conflits of
is skos:subject of
is foaf:primaryTopic of