Charles de Blois, aussi appelé Blois ou bienheureux Charles de Blois est né en 1319 à Blois et mort le 29 septembre 1364 à Auray. Fils de Guy Ier de Châtillon, comte de Blois, et de Marguerite de Valois, sœur de Philippe de Valois, il fut baron de Mayenne, seigneur de Guise et, par mariage, comte baillistre de Penthièvre et duc baillistre de Bretagne. Il a été béatifié.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Charles de Blois, aussi appelé Blois ou bienheureux Charles de Blois est né en 1319 à Blois et mort le 29 septembre 1364 à Auray. Fils de Guy Ier de Châtillon, comte de Blois, et de Marguerite de Valois, sœur de Philippe de Valois, il fut baron de Mayenne, seigneur de Guise et, par mariage, comte baillistre de Penthièvre et duc baillistre de Bretagne. Il a été béatifié.
  • Карл де Блуа-Шатильон (фр. Charles de Blois), также называемый блаженным Карлом Блуасским (1319(1319), Блуа — 29 сентября 1364, Оре) — герцог Бретонский с 1341 года, сеньор де Гиз с 1342 года, сын Ги I де Шатильона, графа де Блуа и Маргариты де Валуа, сестры Филиппа VI. Происходил из дома Шатильон.
  • Karl von Blois, genannt der Selige (* ca. 1319; † 29. September 1364 bei Auray) war durch Ehe Herzog von Bretagne, Graf von Penthièvre und Goëllo sowie Vizegraf von Limoges und Herr von Guise.Er war ein jüngerer Sohn des Grafen Guido I. von Blois und der Margarethe von Valois. Väterlicherseits gehörte er der alten Adelsfamilie Châtillon an, mütterlicherseits war er ein Neffe König Philipps VI. von Frankreich. Von seinem Vater erbte er bei dessen Tod 1342 die Herrschaft Guise.Er heiratete 1337 Johanna von Dreux. Diese war seit dem Tod ihres Vaters Guido von Penthièvre 1331 als dessen Alleinerbin Gräfin von Penthièvre und Goëllo. Karl regierte die Grafschaften fortan aus ihrem Recht. Johanna war außerdem die Nichte und potenzielle Erbin des Herzogs Johann III. von Bretagne. Als Letzterer 1341 ohne direkte Nachkommen starb, erbte Johanna von ihm die Vizegrafschaft Limoges und das Herzogtum Bretagne. Bevor Karl und Johanna das Herzogtum in Besitz nehmen konnten, erhob jedoch auch ein Halbbruder des verstorbenen Herzogs, Johann von Montfort, Ansprüche auf das Herzogtum. Während Karl und Johanna die französische Krone auf ihrer Seite hatten, genoss Johann die Unterstützung Englands, woraus sich ein über mehr als 20 Jahre hinziehender Krieg entwickelte, der Bretonische Erbfolgekrieg (1341–1364). Trotz seiner Frömmigkeit zögerte Karl nicht, nach der Belagerung von Quimper die Ermordung von 2000 Einwohnern zu befehlen. Nach anfänglichen Erfolgen konnte er seine Herrschaft vor allem in der östlichen Bretagne behaupten, während jedoch der Westen um Brest und Hennebont von der Montfort-Partei und den Engländern gehalten werden konnte. 1347 geriet Karl in der Schlacht von La Roche-Derrien in englische Gefangenschaft die er im Tower von London verbrachte. Als er neun Jahre später gegen ein Lösegeld von einer halben Million Ecus freikam, nahm er den Krieg gegen die Montforts, d.h. inzwischen Johann V., wieder auf, fiel aber 1364 in der Schlacht von Auray, was das Ende des Krieges und den Sieg der Montforts bedeutete.Er galt als strenggläubiger Mann, der die Frömmigkeit bis zur Selbstgeißelung trieb. Ihm wurde nachgesagt, er habe Kieselsteine in den Schuhen, trage geknotete Seile direkt auf der Haut und beichte jeden Abend aus Angst in Sünde schlafen zu gehen. Er war ein kriegserfahrener Heerführer, der seine Soldaten durch seinen religiösen Eifer antrieb. Wegen seiner Frömmigkeit wurde er heiliggesprochen, was aber auf Einspruch Herzog Johanns V. durch Papst Gregor XI. zurückgenommen wurde.
  • Carles de Blois (Blois, Centre, França, 1319 - Batalla d'Auray, 29 de setembre de 1364) fou baró de Mayenne, senyor de Guise i, per matrimoni, comte de Penthièvre i duc de Bretanya. És venerat com a beat per l'Església catòlica i és conegut com a Carles el Sant.
  • シャルル・ド・ブロワ(Charles de Blois、1319年 - 1364年9月29日)は、フランス王国の貴族。ブロワ伯ギー1世・ド・シャティヨンとマルグリット・ド・ヴァロワ(フィリップ6世の妹)の子。彼はマイエンヌ男爵、ギーズ領主であったが、ジャンヌ・ド・パンティエーヴルとの結婚によってパンティエーヴル伯とブルターニュのベリストル(摂政位)にもなった。1337年6月4日、パリにてシャルルはジャンヌと結婚した。ジャンヌはブルターニュ公ジャン3世の姪、アルテュール2世の孫娘にあたった。結婚の条件は、シャルル・ド・ブロワが子のないジャン3世の後継者となって公位を継承することだった。ジャン3世は存命中に自分の後継を明確にしなかったため、1341年の彼の死によって、2つの派にわかれて競争する23年間におよぶ血なまぐさい戦争が引き起こされた。ブルターニュ継承戦争である。コンフランの裁定により、フィリップ6世は甥シャルル・ド・ブロワをブルターニュ摂政にしてブルターニュ公であると認定し、彼の忠誠を受け入れた。ほとんどの領主や男爵らが自分たちの主権者の相続人シャルル・ド・ブロワに対して忠誠を誓わなければならないが、ジャン3世の異母弟ジャン・ド・モンフォールは自らが公国の継承者だと主張した。1341年10月、シャルル・ド・ブロワはノルマンディー公にしてフランス王位の継承予定者ジャンとともに、ジャン・ド・モンフォールに対して公国への権利を主張すべく進軍した。1344年、シャルル・ド・ブロワはカンペールを攻略した。1347年6月18日、ラ・ロッシュ=デリアンの戦いで彼はイングランド軍の捕虜となった。彼がロンドン塔に投獄されている間、妻のジャンヌ・ド・パンティエーヴルがジャンヌ・ド・フランドル(ジャン・ド・モンフォールの妻)との戦いを続けていた。イングランドでほぼ9年間囚われの身であった彼は1356年8月10日に釈放された。釈放にあたって70万フローリンの身代金支払いを約束させられているが、彼が戦死する前に一部の支払いが行われている。この長い戦いの間に、時のフランス王はブロワ側を支持し、イングランド側はモンフォール側を支持した。1364年9月29日、シャルル・ド・ブロワはオーレの戦いで戦死した。ロンドン塔に投獄されていた約9年間の彼の献身のため、1904年にシャルル・ド・ブロワはカトリック教会から列福された。
  • Karel van Blois (Blois, 1319 – Auray, 29 september 1364) was de tweede zoon van Gwijde I van Blois en Margaretha van Valois. In 1337 huwde hij in Parijs met Johanna van Penthièvre. In de huwelijksvoorwaarden was bepaald dat hij tevens de kinderloze Jan III van Bretagne zou opvolgen. Hierdoor ontstond de bloedige Bretonse successieoorlog met Jan van Montfort, een halfbroer van Jan III. Karel kreeg hierbij de steun van zijn neef Filips IV van Frankrijk, terwijl Jan van Montfort door de Engelsen wordt gesteund. In 1327 neemt hij Quimper in, maar in 1347 wordt hij gevangengenomen door de Engelsen en opgesloten in de Tower van Londen. Karel komt pas na 10 jaar vrij, na betaling van een hoog losgeld, dat bij zijn overlijden nog niet volledig was afbetaald. De heerlijkheid Guise schenkt hij in 1360 aan zijn dochter Maria als bruidsschat. Karel sneuvelt ten slotte in de slag bij Auray in 1364.Hij had vijf kinderen: Jan I van Châtillon (1340-1404), graaf van Penthièvre, Gwijde, als gijzelaar in Engeland overleden, Hendrik (-1440) Maria (1345-1404), in 1360 gehuwd met Lodewijk I van Anjou (1339-1384) Margaretha, in 1351 gehuwd met graaf Karel van Angoulême (-1354).
  • Karel z Blois [bloa] (francouzsky Charles de Blois, bretonsky Charlez Bleaz; 1319 Blois – 29. září 1364 Auray) byl účastník války o bretaňské nástupnictví a za svou snahu o umrtvování těla a utrpení v anglickém vězení byl svatořečen. Na žádost bretaňského vévody byla proces anulován a Karel se až na počátku 20. století dočkal blahoslavení.
  • Karol de Blois (ur. 1319, zm. 29 września 1364 pod Auray) − książę Bretanii w prawach swojej żony Joanny, młodszy syn Gwidona I, hrabiego Blois, i Małgorzaty, córki Karola I, hrabiego de Valois. Siostrzeniec króla Francji Filipa VI. Tercjarz franciszkański, błogosławiony Kościoła katolickiego.4 czerwca 1337 r. w Paryżu poślubił Joannę, hrabinę de Penthievre (1319 - 10 września 1384), córkę Gwidona de Penthievre, i Joanny, córki Henryka IV, pana d'Avaugour. Karol i Joanna mieli razem trzech synów i dwie córki: Maria (1343 - 12 lipca 1404), pani de Guise, żona Ludwika I, księcia Andegawenii Jan I (5 lutego 1345 - 16 stycznia 1404), hrabia de Penthievre Gwidon Henryk (zm. ok. 1400) Małgorzata, żona Karola de la CerdaKarol był człowiekiem dewocyjnie pobożnym. Często umartwiał swoje ciało, nawet włożył sobie do butów kamienie. Co wieczór spowiadał się, gdyż nie chciał spać w grzechu.Poza tym Karol był zapalonym rycerzem. Małżeństwo z Joanną dało mu prawa do księstwa Bretanii (ojciec Joanny był młodszym bratem Jana III). Po bezpotomnej śmierci tamtejszego księcia Jana III w 1341 r. Karol i Joanna wystąpili z pretensjami do księstwa. Poparł ich wuj Karola, Filip VI Francuski. Był to początkowy okres wojny stuletniej, więc swojego kandydata mieli również Anglicy. Był nim młodszy brat Jana III i Gwidona, Jan de Montfort.Wojna o sukcesję bretońską rozpoczęła się od sukcesów Montforta, teraz już księcia Jana IV. W ciągu kilku miesięcy opanował on prawie całą Bretanię. Wtedy do kontrakcji przystąpił Karol zajmując większość księstwa. W 1342 r. pokonał Jana pod Champtoceaux. Jego konkurent do władzy dostał się wkrótce do niewoli. W 1343 r. został z niej wypuszczony i kontynuował wojnę z Karolem. W 1344 r. Karol obległ miasto Quimper. Pobożność Karola nie przeszkodziła mu dokonać masakry ok. 2000 mieszkańców Quimper po zdobyciu miasta. W 1345 r. Jan uciekł do Anglii. Powrócił kilka miesięcy później i obległ Quimper. Karol przerwał jednak oblężenie i zmusił Jana od odwrotu. Jan IV zmarł 16 września 1345 r.Jego pretensje odziedziczył jego 4-letni synek, Jan V, w imieniu którego wojnę prowadziła jego matka, Joanna Flandryjska. Kolejne lata to okres drobnych bitew i potyczek, które nie przynosiły trwałego sukcesu żadnej ze stron. W 1347 r. w bitwie pod La Roche-Derrien Karol dostał się do angielskiej niewoli, skąd został wykupiony w 1356 r. za sumę pół miliona ecú. Był więziony w Tower of London. Wolność odzyskał 10 sierpnia 1356 r. Po odzyskaniu wolności kontynuował on wojnę z Janem V.Do decydującej bitwy doszło 29 września 1364 r. pod Auray. Wspierani przez Anglików stronnicy Jana V odnieśli zwycięstwo. Karol został zabity przez angielskiego żołnierza wbrew przedbitewnym rozkazom, które nakazywały brać wodzów przeciwnika żywcem.W XIV w. podejmowano próby kanonizacji księcia, czemu sprzeciwił się nowy władca Bretanii Jan V. Ostatecznie Karol de Blois został w 1904 ogłoszony błogosławionym przez papieża Piusa X.== Przypisy ==
  • Carlos de Châtillon de Blois foi barão de Mayenne, senhor de Guise e, por casamento, conde de Penthièvre e duque da Bretanha. É considerado beato pela Igreja Católica Romana.
  • Carlos de Blois (Blois, 1319 - Batalla de Auray, 29 de septiembre de 1364) fue barón de Mayenne, señor de Guisa y, por matrimonio, conde de Penthièvre y duque regente de Bretaña (en francés: baillistre). Se le venera como beato por la iglesia católica que le conoce como «Carlos el Santo».
  • Charles of Blois (1319 – 29 September 1364) claimed the title Duke of Brittany, from 1341 to his death.Charles was born in Blois, the son of Guy I of Blois-Châtillon, count of Blois, by Margaret of Valois, a sister of king Philip VI of France. He was a devout man, who took piety to the extreme of mortifying his own flesh. It is said that he placed pebbles in his shoes, wore ropes tight with knots near his flesh and confessed every night in fear of sleeping in a state of sin. He was nevertheless an accomplished military leader, who inspired loyalty by his religious fervour.On 4 June 1337 in Paris, he married Joanna of Dreux, heiress and niece of duke John III. Together, Charles and Joanna fought the House of Montfort in the Breton War of Succession (1341–1364), with the support of the crown of France. Despite his piety, Charles did not hesitate in ordering the massacre of 2000 civilians after the siege of Quimper. After initial successes, Charles was taken prisoner by the English in 1347. Thomas Dagworth was the official captor of Charles of Blois. He was released nine years afterwards against a ransom of about half a million ecús, and resumed the war against the Montforts.
dbpedia-owl:birthPlace
dbpedia-owl:child
dbpedia-owl:deathDate
  • 1364-09-29 (xsd:date)
dbpedia-owl:deathPlace
dbpedia-owl:dynasty
dbpedia-owl:occupation
dbpedia-owl:parent
dbpedia-owl:spouse
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:thumbnailCaption
  • Charles de Blois.
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 103845 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 10306 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 79 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110068568 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:année
  • 1921 (xsd:integer)
  • 1999 (xsd:integer)
prop-fr:commentaire
  • Mémoire de maîtrise, sous la direction de Jean-Luc Sarrazin
prop-fr:lieu
  • Nantes
  • Saint-Brieuc
prop-fr:nom
  • Salaün
prop-fr:pages
  • 113 (xsd:integer)
prop-fr:pagesTotales
  • xxiv + 901
prop-fr:prénom
  • Gildas
prop-fr:présentationEnLigne
prop-fr:titre
  • Production et circulation des monnaies de Charles de Blois
  • Monuments du procès de canonisation du bienheureux Charles de Blois, duc de Bretagne, 1320-1364
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:éditeur
  • Université de Nantes
  • imprimerie de René Prud'homme
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Charles de Blois, aussi appelé Blois ou bienheureux Charles de Blois est né en 1319 à Blois et mort le 29 septembre 1364 à Auray. Fils de Guy Ier de Châtillon, comte de Blois, et de Marguerite de Valois, sœur de Philippe de Valois, il fut baron de Mayenne, seigneur de Guise et, par mariage, comte baillistre de Penthièvre et duc baillistre de Bretagne. Il a été béatifié.
  • Карл де Блуа-Шатильон (фр. Charles de Blois), также называемый блаженным Карлом Блуасским (1319(1319), Блуа — 29 сентября 1364, Оре) — герцог Бретонский с 1341 года, сеньор де Гиз с 1342 года, сын Ги I де Шатильона, графа де Блуа и Маргариты де Валуа, сестры Филиппа VI. Происходил из дома Шатильон.
  • Carles de Blois (Blois, Centre, França, 1319 - Batalla d'Auray, 29 de setembre de 1364) fou baró de Mayenne, senyor de Guise i, per matrimoni, comte de Penthièvre i duc de Bretanya. És venerat com a beat per l'Església catòlica i és conegut com a Carles el Sant.
  • シャルル・ド・ブロワ(Charles de Blois、1319年 - 1364年9月29日)は、フランス王国の貴族。ブロワ伯ギー1世・ド・シャティヨンとマルグリット・ド・ヴァロワ(フィリップ6世の妹)の子。彼はマイエンヌ男爵、ギーズ領主であったが、ジャンヌ・ド・パンティエーヴルとの結婚によってパンティエーヴル伯とブルターニュのベリストル(摂政位)にもなった。1337年6月4日、パリにてシャルルはジャンヌと結婚した。ジャンヌはブルターニュ公ジャン3世の姪、アルテュール2世の孫娘にあたった。結婚の条件は、シャルル・ド・ブロワが子のないジャン3世の後継者となって公位を継承することだった。ジャン3世は存命中に自分の後継を明確にしなかったため、1341年の彼の死によって、2つの派にわかれて競争する23年間におよぶ血なまぐさい戦争が引き起こされた。ブルターニュ継承戦争である。コンフランの裁定により、フィリップ6世は甥シャルル・ド・ブロワをブルターニュ摂政にしてブルターニュ公であると認定し、彼の忠誠を受け入れた。ほとんどの領主や男爵らが自分たちの主権者の相続人シャルル・ド・ブロワに対して忠誠を誓わなければならないが、ジャン3世の異母弟ジャン・ド・モンフォールは自らが公国の継承者だと主張した。1341年10月、シャルル・ド・ブロワはノルマンディー公にしてフランス王位の継承予定者ジャンとともに、ジャン・ド・モンフォールに対して公国への権利を主張すべく進軍した。1344年、シャルル・ド・ブロワはカンペールを攻略した。1347年6月18日、ラ・ロッシュ=デリアンの戦いで彼はイングランド軍の捕虜となった。彼がロンドン塔に投獄されている間、妻のジャンヌ・ド・パンティエーヴルがジャンヌ・ド・フランドル(ジャン・ド・モンフォールの妻)との戦いを続けていた。イングランドでほぼ9年間囚われの身であった彼は1356年8月10日に釈放された。釈放にあたって70万フローリンの身代金支払いを約束させられているが、彼が戦死する前に一部の支払いが行われている。この長い戦いの間に、時のフランス王はブロワ側を支持し、イングランド側はモンフォール側を支持した。1364年9月29日、シャルル・ド・ブロワはオーレの戦いで戦死した。ロンドン塔に投獄されていた約9年間の彼の献身のため、1904年にシャルル・ド・ブロワはカトリック教会から列福された。
  • Karel z Blois [bloa] (francouzsky Charles de Blois, bretonsky Charlez Bleaz; 1319 Blois – 29. září 1364 Auray) byl účastník války o bretaňské nástupnictví a za svou snahu o umrtvování těla a utrpení v anglickém vězení byl svatořečen. Na žádost bretaňského vévody byla proces anulován a Karel se až na počátku 20. století dočkal blahoslavení.
  • Carlos de Châtillon de Blois foi barão de Mayenne, senhor de Guise e, por casamento, conde de Penthièvre e duque da Bretanha. É considerado beato pela Igreja Católica Romana.
  • Carlos de Blois (Blois, 1319 - Batalla de Auray, 29 de septiembre de 1364) fue barón de Mayenne, señor de Guisa y, por matrimonio, conde de Penthièvre y duque regente de Bretaña (en francés: baillistre). Se le venera como beato por la iglesia católica que le conoce como «Carlos el Santo».
  • Charles of Blois (1319 – 29 September 1364) claimed the title Duke of Brittany, from 1341 to his death.Charles was born in Blois, the son of Guy I of Blois-Châtillon, count of Blois, by Margaret of Valois, a sister of king Philip VI of France. He was a devout man, who took piety to the extreme of mortifying his own flesh. It is said that he placed pebbles in his shoes, wore ropes tight with knots near his flesh and confessed every night in fear of sleeping in a state of sin.
  • Karol de Blois (ur. 1319, zm. 29 września 1364 pod Auray) − książę Bretanii w prawach swojej żony Joanny, młodszy syn Gwidona I, hrabiego Blois, i Małgorzaty, córki Karola I, hrabiego de Valois. Siostrzeniec króla Francji Filipa VI. Tercjarz franciszkański, błogosławiony Kościoła katolickiego.4 czerwca 1337 r. w Paryżu poślubił Joannę, hrabinę de Penthievre (1319 - 10 września 1384), córkę Gwidona de Penthievre, i Joanny, córki Henryka IV, pana d'Avaugour.
  • Karel van Blois (Blois, 1319 – Auray, 29 september 1364) was de tweede zoon van Gwijde I van Blois en Margaretha van Valois. In 1337 huwde hij in Parijs met Johanna van Penthièvre. In de huwelijksvoorwaarden was bepaald dat hij tevens de kinderloze Jan III van Bretagne zou opvolgen. Hierdoor ontstond de bloedige Bretonse successieoorlog met Jan van Montfort, een halfbroer van Jan III.
  • Karl von Blois, genannt der Selige (* ca. 1319; † 29. September 1364 bei Auray) war durch Ehe Herzog von Bretagne, Graf von Penthièvre und Goëllo sowie Vizegraf von Limoges und Herr von Guise.Er war ein jüngerer Sohn des Grafen Guido I. von Blois und der Margarethe von Valois. Väterlicherseits gehörte er der alten Adelsfamilie Châtillon an, mütterlicherseits war er ein Neffe König Philipps VI. von Frankreich.
rdfs:label
  • Charles de Blois
  • Carles de Blois
  • Carlos I, Duque da Bretanha
  • Carlos de Blois
  • Charles I, Duke of Brittany
  • Karel van Blois
  • Karel z Blois
  • Karl (Bretagne)
  • Karol de Blois
  • Карл (герцог Бретани)
  • シャルル・ド・ブロワ
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Charles de Blois
is dbpedia-owl:nextEvent of
is dbpedia-owl:parent of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:père of
is foaf:primaryTopic of