Charles-François Lebrun, duc de Plaisance, né à La Bouchelière, petit village tout proche de Saint-Sauveur-Lendelin dans le diocèse de Coutances (Manche), le 19 mars 1739 et mort à Sainte-Mesme (Yvelines), le 14 juin 1824, inhumé au cimetière du Père-Lachaise (division 5), a été troisième consul et prince-architrésorier du Premier Empire.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Charles-François Lebrun, duc de Plaisance, né à La Bouchelière, petit village tout proche de Saint-Sauveur-Lendelin dans le diocèse de Coutances (Manche), le 19 mars 1739 et mort à Sainte-Mesme (Yvelines), le 14 juin 1824, inhumé au cimetière du Père-Lachaise (division 5), a été troisième consul et prince-architrésorier du Premier Empire.
  • Charles François Lebrun, Duque de Plasencia, Príncipe del Imperio (19 de marzo de 1739- 16 de junio de 1824) hombre de estado francés.Nació en Saint-Sauveur-Lendelin. En 1762 hace su primera aparicon como abogado en París. Lleno sucesivamente los cargos de censeur du Roi (1766) y de inspector general de los dominios de la corona (1768); era también uno de los principales consejeros del canciller Maupeou, participó en su lucha contra el parlemento, y compartió en su caída en 1774. Se dedicó entonces a la literatura, y tradujo Jerusalén liberada de Tasso (1774) y la Ilíada (1776).A comienzos de la Revolución francesa, previó la importancia del acontecimiento, y en el Voix du citoyen, que él publicó en 1789, predijo el curso que los acontecimientos tomarían. En la Asamblea constituyente, donde fue electo como diputado para Dourdan, él profesó opiniones liberales, y propuso varias leyes financieras. Se convirtió en el presidente del directorio de Sena-Oise, y en 1795 fue elegido como representante al Consejo de Ancianos. Después del golpe de estado del 18 de Brumario en el año VIII (9-10 de noviembre de 1799), Lebrun fue designado como el tercer cónsul. En este cargo tomó parte activa en la reorganización de las finanzas y la administración de los departamentos de Francia. En 1804 fue designado tesorero de las arcas del Imperio, y en 1805-1806 como gobernador general de Liguria tras su anexión a Francia.Se opuso a la restauración de Napoleón de la nobleza, y en 1808 sólo de mala gana aceptó el título de duque de Plasencia. Después fue empleado en la organización del departamento que fue formado en Holanda, de la cual seria el gobernador general de 1811 hasta 1813. Aunque hasta cierto punto opuesto al despotismo del emperador, no estuvo a favor de su deposición aunque aceptara la restauración borbónica. Luis XVIII lo convirtió en un par de Francia; pero durante los Cien Días aceptó de Napoleón el puesto de Gran maestro de la universidad. Tras la vuelta de los borbones en 1815 fue suspendido de la Casa de Pares, pero fue reincorporado en 1819. Murió en Saint-Mesmes en 1824.
  • シャルル=フランソワ・ルブラン(Charles-François Lebrun, 1739年3月19日 - 1824年6月16日)はフランス革命・フランス第一帝政期の政治家。ピアチェンツァ公。文学者でもあり、『解放されたエルサレム』『イリアス』のフランス語訳などがある。
  • Charles-François Lebrun (19 de março de 1739- 16 de junho de 1824) foi um estadista francês.Nasceu em Saint-Sauveur-Lendelin. Em 1762 faz a sua primeira aparição como advogado em Paris. Teve sucessivamente os cargos de censeur du Roi (1766) e de inspector-geral dos domínios da coroa (1768); era também um dos principais conselheiros do chanceler Maupeou, participou na luta contra o parlamento, e acompanhou a sua queda em 1774.
  • Charles-François Lebrun, 1st Duke of Plaisance, prince of the Empire (19 March 1739 – 16 June 1824) was a French statesman.
  • Charles-François Lebrun, 1e hertog van Plaisance, (Saint-Sauveur-Lendelin, 19 maart 1739 — Sainte-Mesme, 14 juni 1824) was een Frans staatsman en financieel specialist. Na de staatsgreep van 1799 werd hij door Napoleon Bonaparte tot derde consul benoemd. In de periode 1810 - 1813 was hij stadhouder-prins in de Hollandse departementen onder Napoleon. Hij was de enige bestuurlijke beambte die direct met de keizer mocht communiceren.Lebrun was een vriendelijke, erudiete man met een grote belangstelling voor en kennis van de klassieken. Hij gaf onder andere een vertaling uit van Torquato Tasso's Jérusalem délivré (1774) en l'Odysée (1819). Hij was een goed jurist en wist veel van economie en financiën.
  • Charles-François Lebrun, Duca di Piacenza (La Bouchelière, 19 marzo 1739 – Sainte-Mesme, 14 giugno 1824), fu terzo console e Principe-Arcitesoriere dell'Impero Francese.
  • Шарль Франсуа Лебрен (1739—1824) — французский политический деятель.Был секретарем канцлера Мопу, вместе с которым подвергся опале при восшествии на престол Людовика XVI.Был членом учредительного собрания; во время террора содержался в тюрьме, во время директории был членом совета старейшин, после 18 брюмера — третьим консулом.С 1805 до 1806 контролировал присоединение Лигурии к французской империи. Хотя он неодобрительно относился к Наполеоновской аристократии, в 1808 г. принял титул герцога Пьяченцкого. Назначенный генерал-губернатором Голландии, правил мудро и умеренно, и был прозван «le bon Stadhouder».После первого отречения Наполеона, Людовик XVIII сделал его пэром Франции. В течение Ста Дней, Лебрен принял должность великого магистра Парижского Университета и поэтому был лишен титула пэра после возвращения Бурбонов в 1815 г. Он пробыл три года в изгнании, затем (в 1819 г.) был восстановлен в звании пэра.Перевёл «Илиаду», «Одиссею» и «Освобожденный Иерусалим». Его «Memoires» были изданы посмертно в 1829 г. Сын — Анн Шарль Лебрен (1775—1859) — генерал, участник Наполеоновских войн.
  • Charles-François Lebrun (* 19. März 1739; † 16. Juni 1824 in Seine-et-Marne) war Herzog von Piacenza.Der französische Staatsmann wurde 1789 Mitglied der Nationalversammlung, 1795 Mitglied des Rates der Fünfhundert und 1796 dessen Präsident. Am 9. November 1799 kam es zum Staatsstreich durch Napoleon und zum Sturz des Direktoriums. Napoleon wurde Erster Konsul und errichtete eine autoritäre Konsularverfassung. Lebrun wurde von Napoleon zum Dritten Konsul berufen; Zweiter Konsul wurde Jean-Jacques Régis de Cambacérès. 1804 fungierte er als Erzschatzmeister (architrésorier de l'Empire).
  • Charles-François Lebrun (Sauveur-Landelin (Coutances mellett), 1739. március 19. – St. Mesme birtokán (Dourdan), 1824. június 24.) Piacenza hercege, francia államférfi.
  • Charles François Lebrun (ur. 19 marca 1739, zm. 16 czerwca 1824) – polityk francuski doby napoleońskiej, książę Piacenzy, tłumacz.Po studiach filozoficznych został prawnikiem, zostawszy inspektorem dóbr koronnych. Po wybuchu rewolucji francuskiej został członkiem Zgromadzenia Narodowego. W latach 1793-1794 był więziony. Po upadku jakobinów, od 1795 był członkiem Rady Pięciuset, później jej przewodniczącym. Poparł zamach stanu Napoleona Bonaparte z 18 Brumaire`a. Od 27 grudnia 1799 do 18 maja 1804 roku sprawował urząd trzeciego konsula. Zorganizował Izbę Obrachunkową, był głównym skarbnikiem, następnie namiestnikiem Ligurii od 1806 roku. W roku 1808 uzyskał tytuł księcia Piacenzy. W latach 1810-1813 był generalnym gubernatorem Holandii. Po upadku Napoleona, wobec którego pozostawał w politycznej opozycji, poparł restaurację Burbonów. W 1819 został mianowany parem Francji. Należał do partii konstytucyjnej. Zasłynął jako tłumacz: Iliady Homera i Jerozolimy wyzwolonej Torqueta Tasso. Pozostawił Wspomnienia (wyd. 1829 przez jego syna Anne Charlesa Lebruna, generała armii napoleońskiej, od 1824 roku księcia Piacenzy).
dbpedia-owl:activity
dbpedia-owl:birthDate
  • 1739-03-19 (xsd:date)
dbpedia-owl:birthPlace
dbpedia-owl:deathDate
  • 1824-06-14 (xsd:date)
dbpedia-owl:deathPlace
dbpedia-owl:occupation
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:thumbnailCaption
  • Robert Lefevre, Charles-François Lebrun duc de Plaisance (1807), conservé au musée de Coutances
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 36072 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 21802 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 238 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109104095 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:activitésAutres
prop-fr:après
prop-fr:avant
  • Création du titre
prop-fr:consultéLe
  • 2011-04-18 (xsd:date)
prop-fr:couleur
  • lightblue
  • lightcyan
prop-fr:dateDeDécès
  • 1824-06-14 (xsd:date)
prop-fr:dateDeNaissance
  • 1739-03-19 (xsd:date)
prop-fr:lieuDeDécès
prop-fr:lieuDeNaissance
prop-fr:légende
  • Robert Lefevre, Charles-François Lebrun duc de Plaisance , conservé au musée de Coutances
prop-fr:nom
prop-fr:profession
  • Consul, prince-architrésorier de l’Empire
prop-fr:série
  • Charles François Le Brun
prop-fr:titre
  • roglo.eu
prop-fr:url
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:âgeAuDécès
  • 85 (xsd:integer)
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Charles-François Lebrun, duc de Plaisance, né à La Bouchelière, petit village tout proche de Saint-Sauveur-Lendelin dans le diocèse de Coutances (Manche), le 19 mars 1739 et mort à Sainte-Mesme (Yvelines), le 14 juin 1824, inhumé au cimetière du Père-Lachaise (division 5), a été troisième consul et prince-architrésorier du Premier Empire.
  • シャルル=フランソワ・ルブラン(Charles-François Lebrun, 1739年3月19日 - 1824年6月16日)はフランス革命・フランス第一帝政期の政治家。ピアチェンツァ公。文学者でもあり、『解放されたエルサレム』『イリアス』のフランス語訳などがある。
  • Charles-François Lebrun (19 de março de 1739- 16 de junho de 1824) foi um estadista francês.Nasceu em Saint-Sauveur-Lendelin. Em 1762 faz a sua primeira aparição como advogado em Paris. Teve sucessivamente os cargos de censeur du Roi (1766) e de inspector-geral dos domínios da coroa (1768); era também um dos principais conselheiros do chanceler Maupeou, participou na luta contra o parlamento, e acompanhou a sua queda em 1774.
  • Charles-François Lebrun, 1st Duke of Plaisance, prince of the Empire (19 March 1739 – 16 June 1824) was a French statesman.
  • Charles-François Lebrun, Duca di Piacenza (La Bouchelière, 19 marzo 1739 – Sainte-Mesme, 14 giugno 1824), fu terzo console e Principe-Arcitesoriere dell'Impero Francese.
  • Charles-François Lebrun (Sauveur-Landelin (Coutances mellett), 1739. március 19. – St. Mesme birtokán (Dourdan), 1824. június 24.) Piacenza hercege, francia államférfi.
  • Шарль Франсуа Лебрен (1739—1824) — французский политический деятель.Был секретарем канцлера Мопу, вместе с которым подвергся опале при восшествии на престол Людовика XVI.Был членом учредительного собрания; во время террора содержался в тюрьме, во время директории был членом совета старейшин, после 18 брюмера — третьим консулом.С 1805 до 1806 контролировал присоединение Лигурии к французской империи. Хотя он неодобрительно относился к Наполеоновской аристократии, в 1808 г.
  • Charles François Lebrun, Duque de Plasencia, Príncipe del Imperio (19 de marzo de 1739- 16 de junio de 1824) hombre de estado francés.Nació en Saint-Sauveur-Lendelin. En 1762 hace su primera aparicon como abogado en París. Lleno sucesivamente los cargos de censeur du Roi (1766) y de inspector general de los dominios de la corona (1768); era también uno de los principales consejeros del canciller Maupeou, participó en su lucha contra el parlemento, y compartió en su caída en 1774.
  • Charles-François Lebrun, 1e hertog van Plaisance, (Saint-Sauveur-Lendelin, 19 maart 1739 — Sainte-Mesme, 14 juni 1824) was een Frans staatsman en financieel specialist. Na de staatsgreep van 1799 werd hij door Napoleon Bonaparte tot derde consul benoemd. In de periode 1810 - 1813 was hij stadhouder-prins in de Hollandse departementen onder Napoleon.
  • Charles François Lebrun (ur. 19 marca 1739, zm. 16 czerwca 1824) – polityk francuski doby napoleońskiej, książę Piacenzy, tłumacz.Po studiach filozoficznych został prawnikiem, zostawszy inspektorem dóbr koronnych. Po wybuchu rewolucji francuskiej został członkiem Zgromadzenia Narodowego. W latach 1793-1794 był więziony. Po upadku jakobinów, od 1795 był członkiem Rady Pięciuset, później jej przewodniczącym. Poparł zamach stanu Napoleona Bonaparte z 18 Brumaire`a.
  • Charles-François Lebrun (* 19. März 1739; † 16. Juni 1824 in Seine-et-Marne) war Herzog von Piacenza.Der französische Staatsmann wurde 1789 Mitglied der Nationalversammlung, 1795 Mitglied des Rates der Fünfhundert und 1796 dessen Präsident. Am 9. November 1799 kam es zum Staatsstreich durch Napoleon und zum Sturz des Direktoriums. Napoleon wurde Erster Konsul und errichtete eine autoritäre Konsularverfassung.
rdfs:label
  • Charles-François Lebrun
  • Charles François Lebrun
  • Charles-François Lebrun
  • Charles-François Lebrun
  • Charles-François Lebrun
  • Charles-François Lebrun
  • Charles-François Lebrun
  • Charles-François Lebrun
  • Charles-François Lebrun, duc de Plaisance
  • Лебрен, Шарль Франсуа
  • シャルル=フランソワ・ルブラン
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Charles-François Lebrun
is dbpedia-owl:family of
is dbpedia-owl:predecessor of
is dbpedia-owl:spouse of
is dbpedia-owl:successor of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:avant of
is prop-fr:successeur of
is foaf:primaryTopic of