Le charisme est la qualité d'une personne qui séduit, influence, voire fascine, les autres par ses discours, ses attitudes, son tempérament, ses actions. Un charisme puissant, fascinant, trouble et neutralise le jugement d'autrui ; le charisme aide à diriger, voire manipuler, les autres. Le charisme est souvent un don naturel ou une façon d'être, mais il est possible de travailler sur soi pour le développer.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le charisme est la qualité d'une personne qui séduit, influence, voire fascine, les autres par ses discours, ses attitudes, son tempérament, ses actions. Un charisme puissant, fascinant, trouble et neutralise le jugement d'autrui ; le charisme aide à diriger, voire manipuler, les autres. Le charisme est souvent un don naturel ou une façon d'être, mais il est possible de travailler sur soi pour le développer. Le charisme est aussi lié à la confiance en soi, la personnalité, l'intérieur de la personne.Le terme, d'origine grecque, a d'abord été employé en théologie ; χαρισμα (kharisma) est une faveur (une grâce, un don) accordée par l'Esprit-Saint à un individu ou à un groupe. Il a été introduit en sociologie en 1912 par Ernst Troeltsch pour désigner la domination basée sur l’autorité de type charismatique au sein d’un groupe religieux minoritaire (notion de secte). Une autorité « charismatique » est une façon de diriger les gens en prenant l'ascendant sur eux au moyen de son charisme. Concernant la capacité de certains à mener des groupes en jouant sur les aspects émotionnels, on parle de « leader charismatique » ou « chef charismatique » ou « leadership »…D'après le sociologue Max Weber, le charisme est « la croyance en la qualité extraordinaire […] d'un personnage, qui est, pour ainsi dire, doué de forces ou de caractères surnaturels ou surhumains ou tout au moins en dehors de la vie quotidienne, inaccessible au commun des mortels ; ou encore qui est considéré comme envoyé par Dieu ou comme un exemple, et en conséquence considéré comme un « chef ». »
  • Karizma (Eski Yunanca: Χάρισμα "Tanrı bağışı, vergisi"), olağanüstü çekiciliği olan liderlerin kendisine ve kişiliğine, yandaşlarınca yakıştırılan büyüleyici güç ve yetenek. Bu liderler siyasal ve dindışı çevrelerden çıkabileceği gibi dinsel kişiler de olabilir. "karizma" sözcüğü ile "karizmatik" sıfatı bazı otorite, iktidar ve meşruluk biçimlerinin nitelenmesinde kullanılır.
  • Хари́зма (от др.-греч. χάρισμα — «милость, дар») — особая одарённость, исключительность личности в интеллектуальном, духовном или каком-нибудь другом отношении (определение из современного словаря Л. П. Крысина). В словаре Н. Г. Комлева также упоминается: высокая одарённость, личная притягательность. Харизматический — характеризующийся харизмой.Приписывание или признание за личностью набора таких свойств, черт и качеств, которые обеспечивают преклонение перед ней её последователей, их безоговорочное доверие и безусловную веру в её неограниченные возможности.Это наделённость (по мнению определённого круга приверженцев или последователей) какого-либо лица (харизматического лидера — политического деятеля, проповедника, пророка), института, символа или совокупности действий свойствами исключительности, выделенности, сверхъестественности, непогрешимости или святости. Качество харизмы традиционно полагается не столько приобретаемым, сколько даруемым природой либо «потусторонними», мистическими силами. Обычно под харизмой понимают эмоционально-психические способности человека, благодаря которым его оценивают как одарённого особыми качествами и способного оказывать эффективное влияние на людей. Некоторые исследователи выделяют также так называемый сексуально-мистический аспект харизмы. Они полагают, что оба этих компонента действуют вместе взаимодополняюще и, более того, по-видимому, усиливают друг друга. Как сексуальное, так и мистическое особым образумливают состояние сознания, серьезно способствуя возникновению веры в особые качества их носителя.
  • El carisma es considera una qualitat de la personalitat que atreu els altres i els fa més receptius a les pròpies idees, és una barreja de caràcter, influència i habilitats socials. En determinants moviments religiosos es considera un atribut diví que fa possible els grans líders, tot i que en llenguatge comú s'aplica a persones persuasives i simpàtiques amb encant. El terme va ser introduït per Max Weber, en les seves teories del poder, per explicar com un cert magnetisme personal esdevenia la font de legitimitat del lideraratge de grups.
  • Харизма (от гръцки: χαρις - дар от Бога, божественото) е характерна черта на индивиди, които имат силен чар и магнетизъм (са привлекателни).Например, човек притежаващ голяма xаризма е магнетичен, привлекателен, чаровен.
  • The term charisma (/kəˈrɪzmə/; pl. charismata, adj. charismatic) has two senses: (1) compelling attractiveness or charm that can inspire devotion in others, (2) a divinely conferred power or talent. For some theological usages the term is rendered charism, with a meaning the same as sense 2. Since the 1950s, the term has become widely used, with varying meanings, in religion, the social sciences, the media, and throughout Western societies. This article describes the theological and personality senses of the definition of charisma, the history of the term, and 21st century uses of both senses in particular sectors of society.
  • Charyzma (gr. chárisma „dar”) – termin zaczerpnięty z teologii, gdzie określał jednostki obdarowane łaską boską, “darem bożym”, obecnie rozumiany jest jako: Atrybut, osobista cecha jednostki, wyjątkowa jakość jej przypisywana, coś, co ktoś posiada lub jest w to wyposażony. Charyzmę utożsamia się z wszelkiego rodzaju osobistymi cechami jednostki, które czynią ją wyjątkową na tle reszty społeczności. Relacja między liderem a jego zwolennikami, czyli wpływ, jaki ma ten pierwszy na drugich. Jest to zdolność lidera do wywierania bardzo wyraźnego wpływu na normatywną orientację innych członków wspólnoty. W efekcie ukształtowania się tej relacji powinny ulec transformacji wartości czy też przekonania akceptowane przez zwolenników, a nie tylko ich zachowania. Lider zostaje uznany za charyzmatycznego, gdyż po pierwsze, ma określoną misję do wypełnienia, a po drugie, w sposób spontaniczny zostają uznane przez zwolenników jego wyjątkowe cechy, zdolności czy właściwości. Uznanie to opiera się na irracjonalnych odczuciach i emocjach, dla których punktem odniesienia są cechy czy zdolności lidera postrzegane na podobieństwo boskiego stygmatu.Termin charyzma jest używany w odniesieniu do lidera i cech, w jakie został on wyposażony czy które posiada, nie nawiązując do celów, do jakich on zmierza, czy motywów, jakimi się kieruje.Władza lidera nie jest ograniczona normami prawnymi, opiera się na jego autorytecie, a wsparta jest wąską grupą ludzi osobiście przez lidera wybranych.Konkretne znaczenie terminowi charyzma, a właściwie panowaniu charyzmatycznemu nadał socjolog niemiecki Max Weber. Stwierdził on, iż istnieją trzy typy panowania: tradycyjne, legalne, charyzmatyczne. To ostatnie cechuje się niestabilnością. Ma ono charakter przejściowy i niejednokrotnie pozostaje wytworem zmian społecznych o charakterze rewolucyjnym. Z czasem może nastąpić zjawisko „spowszednienia” charyzmy i przekształcenia się panowania charyzmatycznego w jeden z dwóch pozostałych typów panowania.„Stan kolektywnego zagrożenia” sprzyja pojawieniu się przywództwa charyzmatycznego. Psychologiczny stan społeczeństwa jako całości staje się kluczem do zrozumienia mechanizmu tego procesu, którego widocznym efektem jest pojawienie się nowego katalogu wartości czy nowych form kolektywnej identyfikacji. Władza oparta na charyzmie ma tendencję stawania się niedemokratyczną, gdyż liderzy żądają uznania swych właściwości i wcale nie muszą reprezentować interesów czy opinii swych zwolenników. Ten typ władzy ma charakter przejściowy i personalny. Z reguły trudno znaleźć następcę dla charyzmatycznego lidera i w efekcie następuje powrót do zwykłego, zinstytucjonalizowanego stylu kierowania społecznością.W nauce o polityce często używane jest pojęcie charyzmy sytuacyjnej. Nie ma ona nic wspólnego z mesjanistycznymi właściwościami liderów charyzmatycznych, choć może wywołać charyzmatyczną reakcję. W tym przypadku na plan pierwszy przy ocenie lidera wysuwają się cele oraz motywy, jakimi się kieruje, a nie jego cechy osobowościowe. Społeczeństwa, które znalazły się w sytuacji kryzysowej, są szczególnie skłonne do postrzegania lidera politycznego jako osoby o niespotykanych kwalifikacjach. Lojalność wynika z faktu oferowania przez niego programu ocalenia społecznego czy nowej wizji społeczeństwa. Tego typu charyzma była bardzo istotnym elementem stylu kierowania państwem w przypadku Konrada Adenauera w Niemczech, de Gaulle’a we Francji czy A. de Gasperiego we Włoszech.
  • El carisma (de la palabra griega χάρισμα [járisma], de χαρίζεσθαι [aproximadamente jarísesze], agradar, hacer favores) es la capacidad de ciertas personas de motivar y suscitar la admiración de sus seguidores gracias a una supuesta cualidad de "magnetismo personal".
  • Der Ausdruck Charisma ([ˈçarɪsma, çaˈrɪsma, ˈkarɪsma oder kaˈrɪsma], von griech. χάρισμα chárisma: „Gnadengabe“, „aus Wohlwollen gespendete Gabe“) findet sich ursprünglich vor allem in der jüdisch-christlichen Tradition (Philo, Septuaginta, Neues Testament) und bezeichnet dort von Gott dem Menschen Geschenktes, wobei durch das Wort das Wohlwollen als Motivation der Gabe betont wird. Der Ausdruck wird dann vor allem bei Paulus für geistliche Fähigkeiten verwendet. In der Religionswissenschaft wird der Begriff einerseits für die Begabung oder Befähigung zum Empfang von Offenbarungen, Inspirationen oder Erleuchtungen verwendet, anderseits – verbunden mit religiöser Devianz und Innovation – für die Schaffung einer eigenen von einer bestimmten Gruppe anerkannten numinosen Autorität. Im Management gilt das Konzept der Transformationalen Führung als eine Möglichkeit, diesen Begriff in der Praxis zu operationalisieren und bei der Entwicklung von Führungskompetenzen im Rahmen der Führungskräfteentwicklung anzuwenden. In der Soziologie bezeichnet es eine der drei Formen von Herrschaft.An diese Bedeutung schließt sich auch die alltagssprachliche Verwendung des Begriffs an, die unter dem „Charisma“ eines Menschen dessen gewinnende „Ausstrahlung“ bezeichnet.
  • 카리스마(Charisma)는 다른 사람을 매료시키고 영향을 끼치는 능력을 가리킨다. 카리스마를 뜻하는 영어인 Charisma는 "재능", "신의 축복"을 뜻하는 그리스어의 Kharisma로부터 유래하였다. 카리스마란 말은 사람들의 관심 및 존경, 혹은 반대로 작용할 경우는 혐오감을 쉽게 끌어내는 특성을 가리키며, 이는 인격이나 외모 혹은 둘 다의 작용으로 인한 것이다.가톨릭 등의 기독교에서 카리스마는 성령이 내리는 특별한 은혜, 예를 들면 예언, 영(靈)의 식별, 기적 등을 이르는 말로 사용된다.
  • Charisma is een sterke persoonlijke aantrekkingskracht die iemand uitoefent op andere mensen, die wordt ervaren als een bepaalde uitstraling.Charismatische persoonlijkheden kunnen volksmassa's in beweging brengen, ten goede of ten kwade. We spreken dan van charismatisch gezag, dat volgens de socioloog Max Weber één van de drie vormen van gezag is. Charismatische politici krijgen nog wel eens het verwijt populistisch te zijn.
  • Il termine carisma denota, in psicologia, la capacità di esercitare una forte influenza su altre persone.Similmente al termine adoperato in senso religioso dal cattolicesimo, deriva dalla parola di lingua greca χάρισμα, charisma, a sua volta derivata dal sostantivo χάρις, cháris, ovvero grazia. Assume, in entrambi i casi, il significato di dono.È assimilabile alla cosiddetta aura, l'alone di leggenda e mistero che ha avvolto diversi personaggi storici del passato.Il termine carismatico è stato attribuito e viene tuttora attribuito a persone - sovente leader politici o statisti in genere - che abbiano segnato in qualche modo la storia per la loro capacità di radunare attorno a sé una massa critica capace di sconvolgere il corso degli eventi. Carisma è anche attribuito a diverse personalità del mondo dell'arte e dello spettacolo che hanno segnato in qualche modo il mondo della cultura.
  • カリスマ(ギリシア語: Χάρισμα、ドイツ語: Charisma)とは、預言者・呪術師・英雄などに見られる超自然的・または常人を超える資質のことを指す。この資質を持つ者による支配を、ドイツの社会学者マックス・ヴェーバーは「カリスマ的支配」と呼び、支配の三類型の一つとした。
  • Charisma (řec. χάρισμα obdarování, projev přízně) je zvláštní dar nebo rys osobní přitažlivosti a kouzla. Původně náboženský pojem se používá i ve společenských vědách, v managementu a podobně.Odtud charismatický, opírající se o takové mimořádné schopnosti, vyzařující charisma.
  • Carisma (do grego khárisma,atos, graça; favor, benefício, através do latim charísma,àtis, dom da natureza, graça divina) tem dois sentidos:
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 2725488 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 2254 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 7 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 107902557 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le charisme est la qualité d'une personne qui séduit, influence, voire fascine, les autres par ses discours, ses attitudes, son tempérament, ses actions. Un charisme puissant, fascinant, trouble et neutralise le jugement d'autrui ; le charisme aide à diriger, voire manipuler, les autres. Le charisme est souvent un don naturel ou une façon d'être, mais il est possible de travailler sur soi pour le développer.
  • Karizma (Eski Yunanca: Χάρισμα "Tanrı bağışı, vergisi"), olağanüstü çekiciliği olan liderlerin kendisine ve kişiliğine, yandaşlarınca yakıştırılan büyüleyici güç ve yetenek. Bu liderler siyasal ve dindışı çevrelerden çıkabileceği gibi dinsel kişiler de olabilir. "karizma" sözcüğü ile "karizmatik" sıfatı bazı otorite, iktidar ve meşruluk biçimlerinin nitelenmesinde kullanılır.
  • Харизма (от гръцки: χαρις - дар от Бога, божественото) е характерна черта на индивиди, които имат силен чар и магнетизъм (са привлекателни).Например, човек притежаващ голяма xаризма е магнетичен, привлекателен, чаровен.
  • El carisma (de la palabra griega χάρισμα [járisma], de χαρίζεσθαι [aproximadamente jarísesze], agradar, hacer favores) es la capacidad de ciertas personas de motivar y suscitar la admiración de sus seguidores gracias a una supuesta cualidad de "magnetismo personal".
  • 카리스마(Charisma)는 다른 사람을 매료시키고 영향을 끼치는 능력을 가리킨다. 카리스마를 뜻하는 영어인 Charisma는 "재능", "신의 축복"을 뜻하는 그리스어의 Kharisma로부터 유래하였다. 카리스마란 말은 사람들의 관심 및 존경, 혹은 반대로 작용할 경우는 혐오감을 쉽게 끌어내는 특성을 가리키며, 이는 인격이나 외모 혹은 둘 다의 작용으로 인한 것이다.가톨릭 등의 기독교에서 카리스마는 성령이 내리는 특별한 은혜, 예를 들면 예언, 영(靈)의 식별, 기적 등을 이르는 말로 사용된다.
  • Charisma is een sterke persoonlijke aantrekkingskracht die iemand uitoefent op andere mensen, die wordt ervaren als een bepaalde uitstraling.Charismatische persoonlijkheden kunnen volksmassa's in beweging brengen, ten goede of ten kwade. We spreken dan van charismatisch gezag, dat volgens de socioloog Max Weber één van de drie vormen van gezag is. Charismatische politici krijgen nog wel eens het verwijt populistisch te zijn.
  • カリスマ(ギリシア語: Χάρισμα、ドイツ語: Charisma)とは、預言者・呪術師・英雄などに見られる超自然的・または常人を超える資質のことを指す。この資質を持つ者による支配を、ドイツの社会学者マックス・ヴェーバーは「カリスマ的支配」と呼び、支配の三類型の一つとした。
  • Charisma (řec. χάρισμα obdarování, projev přízně) je zvláštní dar nebo rys osobní přitažlivosti a kouzla. Původně náboženský pojem se používá i ve společenských vědách, v managementu a podobně.Odtud charismatický, opírající se o takové mimořádné schopnosti, vyzařující charisma.
  • Carisma (do grego khárisma,atos, graça; favor, benefício, através do latim charísma,àtis, dom da natureza, graça divina) tem dois sentidos:
  • Charyzma (gr. chárisma „dar”) – termin zaczerpnięty z teologii, gdzie określał jednostki obdarowane łaską boską, “darem bożym”, obecnie rozumiany jest jako: Atrybut, osobista cecha jednostki, wyjątkowa jakość jej przypisywana, coś, co ktoś posiada lub jest w to wyposażony. Charyzmę utożsamia się z wszelkiego rodzaju osobistymi cechami jednostki, które czynią ją wyjątkową na tle reszty społeczności. Relacja między liderem a jego zwolennikami, czyli wpływ, jaki ma ten pierwszy na drugich.
  • Хари́зма (от др.-греч. χάρισμα — «милость, дар») — особая одарённость, исключительность личности в интеллектуальном, духовном или каком-нибудь другом отношении (определение из современного словаря Л. П. Крысина). В словаре Н. Г. Комлева также упоминается: высокая одарённость, личная притягательность.
  • Der Ausdruck Charisma ([ˈçarɪsma, çaˈrɪsma, ˈkarɪsma oder kaˈrɪsma], von griech. χάρισμα chárisma: „Gnadengabe“, „aus Wohlwollen gespendete Gabe“) findet sich ursprünglich vor allem in der jüdisch-christlichen Tradition (Philo, Septuaginta, Neues Testament) und bezeichnet dort von Gott dem Menschen Geschenktes, wobei durch das Wort das Wohlwollen als Motivation der Gabe betont wird. Der Ausdruck wird dann vor allem bei Paulus für geistliche Fähigkeiten verwendet.
  • The term charisma (/kəˈrɪzmə/; pl. charismata, adj. charismatic) has two senses: (1) compelling attractiveness or charm that can inspire devotion in others, (2) a divinely conferred power or talent. For some theological usages the term is rendered charism, with a meaning the same as sense 2. Since the 1950s, the term has become widely used, with varying meanings, in religion, the social sciences, the media, and throughout Western societies.
  • Il termine carisma denota, in psicologia, la capacità di esercitare una forte influenza su altre persone.Similmente al termine adoperato in senso religioso dal cattolicesimo, deriva dalla parola di lingua greca χάρισμα, charisma, a sua volta derivata dal sostantivo χάρις, cháris, ovvero grazia.
  • El carisma es considera una qualitat de la personalitat que atreu els altres i els fa més receptius a les pròpies idees, és una barreja de caràcter, influència i habilitats socials. En determinants moviments religiosos es considera un atribut diví que fa possible els grans líders, tot i que en llenguatge comú s'aplica a persones persuasives i simpàtiques amb encant.
rdfs:label
  • Charisme (psychologie)
  • Carisma
  • Carisma
  • Carisma
  • Carisma (psicologia)
  • Charisma
  • Charisma
  • Charisma
  • Charisma (karakter)
  • Charyzma
  • Karizma
  • Харизма
  • Харизма
  • カリスマ
  • 카리스마
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of