La charia ou charî'a (arabe : الشَّرِيعَة) représente diverses normes doctrinales, sociales, culturelles, et relationnelles édictées par la « Révélation ». Le terme utilisé en arabe dans le contexte religieux signifie : « chemin pour respecter la loi [de Dieu] ».

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La charia ou charî'a (arabe : الشَّرِيعَة) représente diverses normes doctrinales, sociales, culturelles, et relationnelles édictées par la « Révélation ». Le terme utilisé en arabe dans le contexte religieux signifie : « chemin pour respecter la loi [de Dieu] ». Il est d’usage de désigner en Occident la charia par le terme de loi islamique qui est une traduction très approximative puisque n'englobant que partiellement le véritable sens du mot (ce terme est d’ailleurs utilisé en place de droit musulman).La charia codifie à la fois les aspects publics et privés de la vie d’un musulman, ainsi que les interactions sociétales. Les musulmans considèrent cet ensemble de normes comme l’émanation de la volonté de Dieu (Shar'). Le niveau, l’intensité et l’étendue du pouvoir normatif de la charia varient considérablement sur les plans historiques et géographiques.
  • Xaria edo sharia (arabieraz شريعة xariʿa, "bidea"/"patua") islamaren lege sistemari eta islameko bizitzako atal guztiei egiten die erreferentzia. Islamaren legea da, Koranean, Sunnan, herri tradizioetan eta islamaren lehenengo bi mendeetako musulman jakintsuen lanean oinarritzen dena. Hainbat gai aipatzen ditu, hala nola politika, ekonomia, banketxeak, negozioak, kontratuak, familia, sexualitatea, garbitasun eta gai sozialak, adibidez.Lege islamikoa da erabiltzen den lege erlijiosorik hedatuena, eta munduko hiru sistema juridiko hedatuena da, zuzenbide komun eta zuzenbide zibilarekin batera. Islamaren Urrezko Garaian, zuzenbide islamiko klasikoak zuzenbide komunaren garapenean eragin zuela uste da, baita zuzenbide zibilaren hainbat instituzioren garapenean ere.Musulmanak ez diren beste lege sistema askoren aztarnak ikus daitezke sharian: antzinako arabiar beduinoenak, Mekako merkataritza legearenak, Medinako nekazaritza legearenak, konkistatuko herrietakoenak, eta erromatarren eta juduen legearenak. Sharia legea dela esatea, baina, ez da erabat zuzena, legeaz haragokoa baita. Shariak erlijioa, politika, gizarte eta etxeko ohiturak, eta bizitza pribatua, dena hartzen du. Berez, musulman guztiei dago zuzendua, baina musulman gizartean bizi den pertsona orori aplikatzen zaio neurri batean; herrialde musulmanetatik kanpo bizi direnean edo bidaiatzen dutenean, ez daude sharia betetzera derrigorturik. Sharia ez da gizakiarentzat kritikagarri, Jainkoaren nahian oinarritzen baita.Shariaren arauak bi multzotan bana daitezke: elizkizun eta errituei buruzkoak, batetik, eta lege eta politikari buruzkoak, bestetik. Baina halere, shariaren atal gehienek eragin gutxi izan dute, edo batere eraginik ez, musulman gizarte gehienetan, salbu eta islamiartze aldi batean txertatu direnetan (Sudanen, Iranen, Saudi Arabian eta neurri batean, Libian). Baina garrantzi handikoa da etxeko auzietan, hala nola familia, ezkontza edota ondoretasun arazoetan.
  • Syariat Islam (Arab: شريعة إسلامية Syariat Islamiyyah) adalah hukum atau peraturan Islam yang mengatur seluruh sendi kehidupan umat Muslim. Selain berisi hukum dan aturan, syariat Islam juga berisi penyelesaian masalah seluruh kehidupan ini. Maka oleh sebagian penganut Islam, syariat Islam merupakan panduan menyeluruh dan sempurna seluruh permasalahan hidup manusia dan kehidupan dunia ini.
  • 샤리아(아랍어: شَرِيعَة)는 이슬람교의 율법이며 규범 체계(規範體系)이다. 샤리아는 꾸란과 하디스에 나오는 규칙들과 원리들이며 그 후 판례들과 율법으로 편찬되어 샤리아가 되었다. 샤리아는 이슬람의 기본법으로 이슬람 공동체의 헌법이며 신적인 뜻을 삶의 모든 정황에 적용한 것이다. 신이 정해준 계시법(啓示法)으로서 종교적 의무, 개인과 사회생활, 상업, 형벌에 이르기까지 모든 것을 규정하고 있다. 이 율법 관념에서는 세속적인 법 영역과 종교적인 의무 관념이 불가분의 관계에 있고 사회 규범은 무엇보다도 종교적 의무 관념 그 자체이다.모든 행위는 다음과 같은 5분법(五分法)의 기준에 의하여 분류된다. 의무적인 행위 권장되는 행위 시비를 문책하지 않는 행위 비난을 받지만 금지할 수 없는 행위 금지된 행위이슬람 법의 근원은 꾸란과 하디스이며 이를 종합한 것은 이즈마이고, 계시의 본문과 해석의 적용은 이즈마에 따르며 이즈마가 판단 기준이 된다. 이와 같이 이슬람 법 체계가 학문적으로 확립된 것은 이슬람력 3세기였으며, 이후 법 체계로서 새로운 원칙의 도입은 없었고 기본적으로 자기의 것으로 생각된다. 이 이슬람법의 법관(法官)은 '카디'라고 하며 점차 세속적 권력 아래 놓이게 되어서 결국 세속적 권력의지에 밀착되어 간다. 세속적 권력을 위한 세속법은 일반적으로 발달하지 못하고 있었으나 후대에 와서 '카눈'이라고 하는 일정한 법 영역(法領域)을 갖게 되었다. 또한 세속적 권력은 '마라림 법정(法廷)'을 가지고 자기의 재판 기구로 삼는다.샤리아에 종속되는 법 체계로는 지방적 관습법인 '아다' 내지 '우르프'가 있어 왔다. 이 샤리아에 관한 학문이 법학(피크)이라고 일컬어지고 법학자 '파키'가 샤리아의 전문 해석자였다. '파키'라는 말은 '라틴어: jurisprudens'의 역어로 추정된다. 법관인 '카디'는 '파키'의 자격을 갖춘 자를 말한다.현대의 이슬람법은 아직도 신분법에 주로 많이 남아 있으며 민법전(民法典)에 많은 것이 강력하게 반영되어 있음을 볼 수 있다.
  • La xaria, xara o llei islàmica (de l'àrab شريعة, xarīʿa, "camí [que mena cap a la font]") és la llei canònica de l'islam que regula el conjunt d'activitats públiques i privades de tot fidel musulmà. En el món islàmic, el concepte de "llei" abasta un àmbit molt més ampli que en l'Occident modern, ja que implica no solament els aspectes legals, sinó també els religiosos i morals. La visió islàmica de la societat és teocràtica, en el sentit en què l'objectiu dels musulmans és seguir "la Llei de Déu a la Terra". L'ideal social musulmà es basa en la noció d'interpenetració de totes les esferes de la vida (espiritual, ritual, política i econòmica) que formen una unitat indivisible. Així, el concepte de "llei islàmica" pretén ser una ajuda pels fidels en aquest sentit, tot definint els objectius morals de la comunitat.La xaria es fonamenta en les dues fonts documentals musulmanes, l'Alcorà i la sunna (basada en els hadits). Com que moltes de les directives presents en aquests texts no són prou específiques, per tal de convertir-les en una legislació aplicable l'islam utilitza dos mètodes d'interpretació basats en l'esforç de comprensió personal (ijtihad): el consens de la comunitat (ijmà) i l'analogia (qiyàs). Aquestes quatre fonts d'estudi s'anomenen les "arrels de la llei" (ussul al-fiqh) i constitueixen la base de la jurisprudència islàmica (fiqh). Degut als diversos punts de vista engendrats per les diferents interpretacions, durant els dos primers segles d'existència de l'islam es van desenvolupar nombroses escoles (màdhhabs) de jurisprudència, de les quals actualment solament en resten actives quatre dins del sunnisme (les escoles xafiïta, hanafita, malikita i hanbalita, que malgrat llurs diferències es reconeixen totes com a legítimes) i una dins del xiisme (la jafarita).
  • A charia, chariá, xaria ou xariá (em árabe شريعة; transl.: sharīʿah, "legislação"), também grafada sharia, shariah, shari'a ou syariah, é o nome que se dá ao código de leis do islamismo. Em várias sociedades islâmicas, ao contrário da maioria das sociedades ocidentais dos nossos tempos, não há separação entre a religião e o direito, todas as leis sendo religiosas e baseadas ou nas escrituras sagradas ou nas opiniões de líderes religiosos.O Corão é a mais importante fonte da jurisprudência islâmica, sendo a segunda a Suna (obra que narra a vida e os caminhos do profeta). Não é possível praticar o Islão sem consultar ambos os textos. A partir da Suna, relacionada mas não a mesma, vêm os ahadith, as narrações do profeta. Um hadith é uma narração acerca da vida do profeta ou o que ele aprovava - ao passo que a Suna é a sua própria vida em si. Como se disse, as suas principais fontes são o próprio Corão e os ahadith, mas o ijma, o consenso da comunidade, também foi aceite como uma fonte menor. Qiyas, o raciocínio por analogia, foi usado pelos estudiosos da lei e religião islâmica (Mujtahidun) para lidar com situações onde as fontes sagradas não providenciam regras concretas. Algumas práticas incluídas na charia têm também algumas raízes nos costumes locais (Al-Urf).A jurisprudência islâmica chama-se fiqh e está dividida em duas partes: o estudo das fontes e metodologia (usul al-fiqh, "raízes da lei") e as regras práticas (furu' al-fiqh, "ramos da lei").A charia é o corpo da lei religiosa islâmica. O termo significa "caminho" ou "rota para a fonte de água", e é a estrutura legal dentro do qual os aspectos públicos e privados da vida do adepto do islamismo são regulados, para aqueles que vivem sob um sistema legal baseado na fiqh (os princípios islâmicos da jurisprudência) e para os muçulmanos que vivam fora do seu domínio. A charia lida com diversos aspectos da vida cotidiana, bem como a política, economia, bancos, negócios, contratos, família, sexualidade, higiene e questões sociais.Antes do século XIX a teoria legal era considerada domínio das escolas tradicionais de pensamento. A maior parte dos muçulmanos sunitas seguem os hanafitas, hanbalitas, malikitas ou shafi'i, enquanto a maior parte dos xiitas, os duodecimanos, seguem a escola jaafaritas de pensamento.A charia é, atualmente, a lei religiosa mais utilizada, e um dos três sistemas legais mais comuns do planeta, juntamente com a common law anglo-saxônica e o sistema romano-germânico. Durante a Era de Ouro Islâmica, a lei islâmica clássica pode ter influenciado o desenvolvimento da lei comum, e também influenciaram o desenvolvimento de diversas instituições da lei civil.
  • To Arabic-speaking people, sharia (shariah, shari'a, sharīʿah; Arabic: شريعة‎ šarīʿah, IPA: [ʃaˈriːʕa], "legislation"), also known as Islāmī qānūn (اسلامی قانون), means the moral code and religious law of a prophetic religion. In English usage, the term "sharia" has been largely identified with Islam.Sharia deals with many topics addressed by secular law, including crime, politics, and economics, as well as personal matters such as sexual intercourse, hygiene, diet, prayer, everyday etiquette and fasting. Though interpretations of sharia vary between cultures, most Sharia law is determined through human interpretation of the laws (fiqh) which fuses together the modern context of society with Islamic values A minority consider Sharia to be infallible (because only a minority are Salafist who consider it infallible), whereas, the traditional fiqh methodology ensures that Sharia is adapted to times and society, the overwhelming majority of Sunni and Shia Muslims belong to a fiqh. Hanafi, Hanbali etc. which implement their interpretations within the different contexts of their societies.There are two primary sources of sharia law: the precepts set forth in the Quranic verses (ayahs), and the example set by the Islamic prophet Muhammad in the Sunnah. Where it has official status, sharia is interpreted by Islamic judges (qadis) with varying responsibilities for the religious leaders (imams). For questions not directly addressed in the primary sources, the application of sharia is extended through consensus of the religious scholars (ulama) thought to embody the consensus of the Muslim Community (ijma). Islamic jurisprudence will also sometimes incorporate analogies from the Quran and Sunnah through qiyas, though many scholars both Sunni and Shia jurists also prefer reasoning ('aql) to analogy.The introduction of sharia is a longstanding goal for Islamist movements globally, including in Western countries, but attempts to impose sharia have been accompanied by controversy, violence, and even warfare. Nonetheless, in some cases Sharia law has been adopted through democratic process such as in Egypt and Pakistan, whose landmark declaration in 1956 was touted for having fused a constitutional guaranteed of religious freedom with state administration of Mosques and zakat And at times movements that want to implement Sharia through democracy have been violently suppressed, such as in Egypt where the Muslim Brotherhood won 5 consecutive elections, but was overthrown in a coup d'etat and in Algeria where Islamists won the election and were denied power Most countries do not recognize sharia; however, some countries in Asia, Africa and Europe recognize sharia and use it as the basis for divorce, inheritance and other personal affairs of their Islamic population. In Britain, the Muslim Arbitration Tribunal makes use of sharia family law to settle disputes, and this limited adoption of sharia is controversial.The concept of crime, judicial process, justice and punishment embodied in sharia is different from that of secular law. The differences between sharia and secular laws have led to an on-going controversy as to whether sharia is compatible with secular democracy, freedom of thought, and women's rights.In secular jurisprudence, sharia is classified as religious law, which is one of the three major categories that individual legal systems generally fall under, alongside civil law and common law.
  • Шариатът (на арабски: شريعة — пряк, правилен; на български изписвано и като шериат) е ислямския закон, който урежда всички аспекти на живота и обществото. Това е съвкупност от правови, морални и религиозни норми на исляма, които обхващат всички страни на живота на ортодоксалните мюсюлмани. Те са заложени в Корана и Суната.Шариатът възниква в Арабския халифат през 7 век и се доразвива до 12 век. Като основен закон днес той действа в Иран, Судан, Пакистан, Саудитска Арабия и други страни. През май 2014 година, законите на Шариата са въведени и в Бруней.
  • Sharia (Arabisch: شريعة sjarī'a) is het Arabische woord voor de islamitische wet of de wet van God en betekent letterlijk 'weg naar de bron', ook: 'gebaande weg', 'wet' en 'rite'. De basis ligt bij de fikh.
  • Szariat (arab. شريعة – szari'a(t) – droga prowadząca do wodopoju) – prawo kierujące życiem wyznawców zarówno sunnickiej, jak i szyickiej odmiany islamu. Islam nie uznaje rozdziału życia świeckiego od religijnego i dlatego reguluje zarówno zwyczaje religijne, organizację władzy religijnej oraz codzienne życie muzułmanina.Szariat opiera się na założeniu, że prawo musi dostarczać wszystkiego, co potrzebne dla duchowego i fizycznego rozwoju jednostki. Wszystkie czyny muzułmanina są podzielone na pięć kategorii – konieczne, chwalebne, dozwolone, naganne oraz zakazane. Podstawą określenia czynów koniecznych jest pięć filarów islamu.
  • A saría (arabul: شريعة‎) az iszlám erkölcsi és vallási vezérelve; vallásjog. A saría - ellentétben a nyugati jogi felfogással - az isteni kinyilatkoztatásban gyökeredzik, ily módon örök és változtathatatlan. A saría kiterjed a mindennapi élet valamennyi területére, még a tisztálkodási és étkezési előírásokra is. Legfőbb célja a közösség szabályozása. Értelmezése és használata kultúránként eltérő.
  • Sharia al Islamiya (transliterado del árabe شريعة إسلامية šarīʿa –"vía o senda del Islam"–, hispanizado charia –aparece muy frecuentemente como sharía–) es el cuerpo de Derecho islámico. Constituye un código detallado de conducta, en el que se incluyen también las normas relativas a los modos del culto, los criterios de la moral y de la vida, las cosas permitidas o prohibidas, las reglas separadoras entre el bien y el mal. En los medios occidentales se la identifica como ley musulmana o ley islámica. Sin embargo, su identificación con la religión es matizable: aunque está en el Islam, no es un dogma ni algo indiscutible (como pudiera serlo el texto del Corán), sino objeto de interpretación.Denota un modo de vida islámico que es más que un sistema de justicia civil o criminal. Como una cuestión de conciencia personal y guía moral de conducta, la sharia es adoptada por la mayoría de los creyentes y practicantes musulmanes, en distintos grados; pero, a diferencia de las orientaciones morales de la Biblia para los cristianos, no sólo constituye un código religioso de orientación vital, sino que codifica específicamente la conducta y rige todos los aspectos de la vida.Ha sido formalmente instituida como ley por ciertos Estados, que se definen como Estado islámico. En esos casos, los tribunales de justicia se instituyen como tribunal islámico y velan por su cumplimiento. Muchos países del mundo islámico, aunque no se hayan definido de forma completa como Estado islámico, han adoptado parcialmente en su legislación elementos de la sharia (en áreas como las herencias y los testamentos, la regulación de las actividades bancarias y de los contratos, etc.).
  • Шариа́т (араб. شريعة‎‎ [ʃariːʕa(tun)] — (правильный) путь, образ действия) — совокупность правовых, канонически-традиционных, морально-этических и религиозных норм ислама, охватывающая значительную часть жизни мусульманина и провозглашаемая в исламе как «вечное и неизменное» Божественное установление; одна из конфессиональных форм религиозного права.Время и место появления — VII—XII века, Халифат.Шариат опирается на Коран и сунну; включает элементы конституционного, гражданского, уголовного, административного, семейного и процессуального права, а также моральные, этические и поведенческие нормы (нормы вежливости) без сколь-либо подробного разделения.В настоящее время существует четыре суннитских направления (школы или мазхаба) шариата: Малики, Ханбали, Ханафи, Шафии. Ранее существовало ещё одно направление (школа или мазхаб) шариата — Захири.
  • Şeriat (Arapça: الشريعة), İslam hukuku anlamında İslam dinindeki hukuka ait tüm konu ve kavramları kapsayan disiplinin adıdır.
  • シャリーア(アラビア語: شريعة‎ Shari'a)は、イスラーム教における宗教に基づく法体系。非ムスリムからはイスラーム法、イスラーム聖法などとも呼ばれる。日本語では、渡り音挿入の規則に従い、シャリーヤ、シャリヤと呼ばれることもある。シャリーアは宗教によって定められる法ではあるが、その内容は宗教的規定にとどまらず民法、刑法、訴訟法、行政法、支配者論、国家論、国際法(スィヤル)、戦争法にまでおよぶ幅広いものである。シャリーアのうち主に宗教に関わる部分をイバーダート(儀礼的規範)、世俗的生活に関わる部分をムアーマラート(法的規範)と称する。イバーダートは個々人と神との関係を規定した垂直的な規範、ムアーマラートは社会における諸個人間の関係を規定した水平的な規範と位置づけられる。また、ウンマ(イスラーム共同体)は、伝統的イスラームにおいてこのシャリーアの理念の地上的表現としての意味を持つとされる。このように経典が六法全書と国際法を合わせたような性格を持つようになったのは教祖であるムハンマド自身が軍の指揮官であり国家元首であったことが大きく関わっている。そのためシャリーアはキリスト教の教会法のように後の時代に出来たものではなくイスラム教が発足した初期からのものである。
  • Šaría (arab. شريعة) je systém islámského náboženského práva. Znamená doslova prošlapaná cesta nebo stezka ke zdroji vody. Šaría není jako sekulární právní systém, protože primárně dává věřícímu návod, jak žít podle islámu. Zabývá se vztahem člověka k Bohu a vztahem člověka k člověku, a až sekundárně začaly na základě potřeby chalífátu vznikat právní odvětví regulující vztah člověka a společnosti, jako je například trestní právo.Šaría se tedy tradičně zabývá běžnými záležitostmi života včetně politiky, ekonomie, bankovnictví, obchodu, smluv, rodiny, sexuality, hygieny a sociálních věcí.Šaría je založená na výkladu islámských náboženských textů, které představují soubor Božích pravidel, ze své podstaty svatý a neměnný. Konkrétní aplikace práva na jejich základě ale může být různá; zabývá se jí islámská právní věda (fiqh).
  • Shariʿah arabo: شريعة, sharīʿa è un termine arabo dal senso generale di "legge" (letteralmente "strada battuta"), che può essere interpretata sotto due sfere, una più metafisica e un'altra pragmatica. Nel significato metafisico, la sharīʿah è la Legge di Dio e, in quanto tale, rimane sconosciuta agli uomini. In chiave pragmatica, il fiqh, la scienza giurisprudenziale islamica interpretata secondo la legge sacra, rappresenta lo sforzo concreto esercitato per identificare la Legge di Dio; in tal senso, la letteratura legale prodotta dai giuristi (faqīh, plurale: fuqahāʾ) costituisce opera di fiqh, non di sharīʿa. Va sottolineato il tentativo, praticato in alcuni paesi a maggioranza islamica (Iran e Arabia Saudita), di intendere la shari'a come codice di leggi non comportamentali o consuetudinarie, ma come norme di diritto positivo. La stessa shari'a distingue peraltro le norme riguardanti il culto e gli obblighi rituali da quelle di natura più squisitamente giuridica.
  • Die Scharia, auch Scharīʿa geschrieben (‏شريعة ‎ / šarīʿa im Sinne von „Weg zur Tränke, Weg zur Wasserquelle, deutlicher, gebahnter Weg“; auch: „religiöses Gesetz“, „Ritus“; abgeleitet aus dem Verb ‏ شرع‎ / šaraʿa / ‚den Weg weisen, vorschreiben (auch Gesetz)‘), ist das religiöse Gesetz des Islam.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 46326 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 59990 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 168 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 111006040 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:fr
  • Abu Ishaq al-Shatibi
prop-fr:lang
  • en
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • La charia ou charî'a (arabe : الشَّرِيعَة) représente diverses normes doctrinales, sociales, culturelles, et relationnelles édictées par la « Révélation ». Le terme utilisé en arabe dans le contexte religieux signifie : « chemin pour respecter la loi [de Dieu] ».
  • Syariat Islam (Arab: شريعة إسلامية Syariat Islamiyyah) adalah hukum atau peraturan Islam yang mengatur seluruh sendi kehidupan umat Muslim. Selain berisi hukum dan aturan, syariat Islam juga berisi penyelesaian masalah seluruh kehidupan ini. Maka oleh sebagian penganut Islam, syariat Islam merupakan panduan menyeluruh dan sempurna seluruh permasalahan hidup manusia dan kehidupan dunia ini.
  • Sharia (Arabisch: شريعة sjarī'a) is het Arabische woord voor de islamitische wet of de wet van God en betekent letterlijk 'weg naar de bron', ook: 'gebaande weg', 'wet' en 'rite'. De basis ligt bij de fikh.
  • A saría (arabul: شريعة‎) az iszlám erkölcsi és vallási vezérelve; vallásjog. A saría - ellentétben a nyugati jogi felfogással - az isteni kinyilatkoztatásban gyökeredzik, ily módon örök és változtathatatlan. A saría kiterjed a mindennapi élet valamennyi területére, még a tisztálkodási és étkezési előírásokra is. Legfőbb célja a közösség szabályozása. Értelmezése és használata kultúránként eltérő.
  • Şeriat (Arapça: الشريعة), İslam hukuku anlamında İslam dinindeki hukuka ait tüm konu ve kavramları kapsayan disiplinin adıdır.
  • シャリーア(アラビア語: شريعة‎ Shari'a)は、イスラーム教における宗教に基づく法体系。非ムスリムからはイスラーム法、イスラーム聖法などとも呼ばれる。日本語では、渡り音挿入の規則に従い、シャリーヤ、シャリヤと呼ばれることもある。シャリーアは宗教によって定められる法ではあるが、その内容は宗教的規定にとどまらず民法、刑法、訴訟法、行政法、支配者論、国家論、国際法(スィヤル)、戦争法にまでおよぶ幅広いものである。シャリーアのうち主に宗教に関わる部分をイバーダート(儀礼的規範)、世俗的生活に関わる部分をムアーマラート(法的規範)と称する。イバーダートは個々人と神との関係を規定した垂直的な規範、ムアーマラートは社会における諸個人間の関係を規定した水平的な規範と位置づけられる。また、ウンマ(イスラーム共同体)は、伝統的イスラームにおいてこのシャリーアの理念の地上的表現としての意味を持つとされる。このように経典が六法全書と国際法を合わせたような性格を持つようになったのは教祖であるムハンマド自身が軍の指揮官であり国家元首であったことが大きく関わっている。そのためシャリーアはキリスト教の教会法のように後の時代に出来たものではなくイスラム教が発足した初期からのものである。
  • Die Scharia, auch Scharīʿa geschrieben (‏شريعة ‎ / šarīʿa im Sinne von „Weg zur Tränke, Weg zur Wasserquelle, deutlicher, gebahnter Weg“; auch: „religiöses Gesetz“, „Ritus“; abgeleitet aus dem Verb ‏ شرع‎ / šaraʿa / ‚den Weg weisen, vorschreiben (auch Gesetz)‘), ist das religiöse Gesetz des Islam.
  • Шариатът (на арабски: شريعة — пряк, правилен; на български изписвано и като шериат) е ислямския закон, който урежда всички аспекти на живота и обществото. Това е съвкупност от правови, морални и религиозни норми на исляма, които обхващат всички страни на живота на ортодоксалните мюсюлмани. Те са заложени в Корана и Суната.Шариатът възниква в Арабския халифат през 7 век и се доразвива до 12 век. Като основен закон днес той действа в Иран, Судан, Пакистан, Саудитска Арабия и други страни.
  • To Arabic-speaking people, sharia (shariah, shari'a, sharīʿah; Arabic: شريعة‎ šarīʿah, IPA: [ʃaˈriːʕa], "legislation"), also known as Islāmī qānūn (اسلامی قانون), means the moral code and religious law of a prophetic religion.
  • Sharia al Islamiya (transliterado del árabe شريعة إسلامية šarīʿa –"vía o senda del Islam"–, hispanizado charia –aparece muy frecuentemente como sharía–) es el cuerpo de Derecho islámico. Constituye un código detallado de conducta, en el que se incluyen también las normas relativas a los modos del culto, los criterios de la moral y de la vida, las cosas permitidas o prohibidas, las reglas separadoras entre el bien y el mal.
  • Szariat (arab. شريعة – szari'a(t) – droga prowadząca do wodopoju) – prawo kierujące życiem wyznawców zarówno sunnickiej, jak i szyickiej odmiany islamu. Islam nie uznaje rozdziału życia świeckiego od religijnego i dlatego reguluje zarówno zwyczaje religijne, organizację władzy religijnej oraz codzienne życie muzułmanina.Szariat opiera się na założeniu, że prawo musi dostarczać wszystkiego, co potrzebne dla duchowego i fizycznego rozwoju jednostki.
  • Šaría (arab. شريعة) je systém islámského náboženského práva. Znamená doslova prošlapaná cesta nebo stezka ke zdroji vody. Šaría není jako sekulární právní systém, protože primárně dává věřícímu návod, jak žít podle islámu.
  • Shariʿah arabo: شريعة, sharīʿa è un termine arabo dal senso generale di "legge" (letteralmente "strada battuta"), che può essere interpretata sotto due sfere, una più metafisica e un'altra pragmatica. Nel significato metafisico, la sharīʿah è la Legge di Dio e, in quanto tale, rimane sconosciuta agli uomini.
  • A charia, chariá, xaria ou xariá (em árabe شريعة; transl.: sharīʿah, "legislação"), também grafada sharia, shariah, shari'a ou syariah, é o nome que se dá ao código de leis do islamismo.
  • Xaria edo sharia (arabieraz شريعة xariʿa, "bidea"/"patua") islamaren lege sistemari eta islameko bizitzako atal guztiei egiten die erreferentzia. Islamaren legea da, Koranean, Sunnan, herri tradizioetan eta islamaren lehenengo bi mendeetako musulman jakintsuen lanean oinarritzen dena.
  • La xaria, xara o llei islàmica (de l'àrab شريعة, xarīʿa, "camí [que mena cap a la font]") és la llei canònica de l'islam que regula el conjunt d'activitats públiques i privades de tot fidel musulmà. En el món islàmic, el concepte de "llei" abasta un àmbit molt més ampli que en l'Occident modern, ja que implica no solament els aspectes legals, sinó també els religiosos i morals.
  • 샤리아(아랍어: شَرِيعَة)는 이슬람교의 율법이며 규범 체계(規範體系)이다. 샤리아는 꾸란과 하디스에 나오는 규칙들과 원리들이며 그 후 판례들과 율법으로 편찬되어 샤리아가 되었다. 샤리아는 이슬람의 기본법으로 이슬람 공동체의 헌법이며 신적인 뜻을 삶의 모든 정황에 적용한 것이다. 신이 정해준 계시법(啓示法)으로서 종교적 의무, 개인과 사회생활, 상업, 형벌에 이르기까지 모든 것을 규정하고 있다. 이 율법 관념에서는 세속적인 법 영역과 종교적인 의무 관념이 불가분의 관계에 있고 사회 규범은 무엇보다도 종교적 의무 관념 그 자체이다.모든 행위는 다음과 같은 5분법(五分法)의 기준에 의하여 분류된다. 의무적인 행위 권장되는 행위 시비를 문책하지 않는 행위 비난을 받지만 금지할 수 없는 행위 금지된 행위이슬람 법의 근원은 꾸란과 하디스이며 이를 종합한 것은 이즈마이고, 계시의 본문과 해석의 적용은 이즈마에 따르며 이즈마가 판단 기준이 된다.
  • Шариа́т (араб.
rdfs:label
  • Charia
  • Charia
  • Saría
  • Scharia
  • Shari'a
  • Sharia
  • Sharia
  • Sharia
  • Syariat Islam
  • Szariat
  • Xaria
  • Xaria
  • Şeriat
  • Šaría
  • Шариат
  • Шариат
  • シャリーア
  • 샤리아
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:mainInterest of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of