Le chalcolithique (parfois appelé par de rares auteurs épinéolithique) est une période de la protohistoire. Il est originellement défini comme une transition entre le Néolithique et l'Âge du bronze.↑ Marcel Otte, La Protohistoire, De-Boeck / 2008, ISBN 978-2-8041-5923-8

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le chalcolithique (parfois appelé par de rares auteurs épinéolithique) est une période de la protohistoire. Il est originellement défini comme une transition entre le Néolithique et l'Âge du bronze.
  • L'età del rame, che viene indicata anche con il termine di eneolitico (e con termini come calcolitico o cuprolitico), si riferisce ad un periodo della preistoria considerato la tappa di transizione tra le industrie litiche del neolitico (età della pietra levigata) e la nascente metallurgia, dell'età del bronzo.
  • L'Edat del Coure, també anomenada Calcolític (del grec."χαλκός", jalkós = coure; i del grec "λίθος", lithos = pedra) o Eneolític (del llatí. "aenĕus" = coure; i del grec."λίθος", lithos = pedra), és un període de la Prehistòria situat entre el Neolític ("Nova Edat de la Pedra") i l'Edat del Bronze.El coure va ser un dels primers metall és que va usar l'home, utilitzant inicialment en el seu estat natural, el coure natiu, ja que desconeixia els mecanismes pels quals es podia fondre el mineral. En aquests primers temps el modelava gràcies a les tècniques del martellejat i/o del batut en fred, de manera que aquesta fase no és considerada encara calcolítica sinó neolítica. El perfeccionament de les tècniques ceràmiques li va permetre l'experimentació amb els processos metal·lúrgics, començant així a comprendre'ls. Quan ja els controlava va començar a realitzar diverses aliatges amb altres minerals, sent les més habituals la barreja amb arsènic, primer, i la posterior amb estany, la qual va donar lloc a un nou metall, el bronze.
  • Ме́дный век, медно-каменный век, халколит (от греч. χαλκός — медь + λίθος — камень), энеолит (от лат. aeneus — медный + греч. λίθος — камень) — эпоха в развитии человечества, переходный период от неолита (каменного века) к бронзовому веку. Термин предложил в 1876 г. на международном археологическом конгрессе венгерский археолог Ф. Пульский для уточнения первоначальной классификации Томпсена, в которой за каменным сразу следовал бронзовый век.Медный век приблизительно охватывает период IV—III тысячелетия до н. э., но на некоторых территориях существует и дольше, а на некоторых отсутствует вовсе. Чаще всего энеолит относят к бронзовому веку, но иногда считают и отдельным периодом. Во времена энеолита были распространены медные орудия, но преобладали по-прежнему каменные.
  • Chalkolit, (zwany też eneolitem lub epoką miedzi) – jedna z epok prehistorii, okres przejściowy między archeologicznymi epokami kamienia i brązu, w trakcie którego wśród ludów neolitycznych weszły do użycia pierwsze wyroby z metalu, przede wszystkim z miedzi (narzędzia, broń, ozdoby), chociaż nadal w powszechnym użyciu były narzędzia wyrabiane z kamienia i krzemienia.Czas trwania eneolitu był zróżnicowany terytorialnie. Na terenach dzisiejszej Polski pierwsze wytwory z miedzi pojawiły się w drugiej połowie IV tysiąclecia p.n.e. w kulturze lendzielskiej i grupach kultury polgarskiej, jednak w porównaniu z terenami naddunajskimi i południowoeuropejskimi są to znaleziska niezbyt liczne i głównie z importu, aczkolwiek są również znane ślady rodzimego odlewnictwa i kucia miedzi (Złota k. Sandomierza).W Egipcie chalkolit trwał w latach między 5500-3100 p.n.e. W Europie (Kultura Vinča) odkryto przemyślny warsztat hutnictwa miedzi z kominem i rurami napowietrzającymi datowany na ten sam początkowy okres. Znaleziono ozdobne figurki miedziane.Nazwa pochodzi od gr. chalkós - miedź
  • Als Kupfersteinzeit oder Kupferzeit (Chalkolithikum, Äneolithikum) wird in Teilen Europas und Vorderasiens, nicht jedoch in der deutschsprachigen Vorgeschichtswissenschaft, ein Zeitabschnitt zwischen der Jungsteinzeit und der frühen Bronzezeit bezeichnet, in dem der Kupferbergbau und grundlegende Techniken der Metallurgie erfunden wurden.
  • Kalkolitoa (antzinako grezieratik: khalkos «kobrea», eta lithos «harria»), Kobre Aroa edo Eneolitoa (latineko aeneus «kobrezko, brontzezko» + grezierako lithos «harria») giza kulturaren garapenaren aroetako bat da, non gizakia kobrezko lanabesak erabiltzen hasi zen. Hau da, Kalkolitoan hasi zen gizakia metalezko lanabesak erabiltzen. Kalkolitoa da Neolitoaren hurrengo aroa, eta Brontze Aroaren aurrekoa. Izan ere, Neolitoko azken garaietako harrizko eta hezurrezko tresneriaren eta Brontze Aroan sortzekoa zen metalezko industriaren garapenaren arteko trantsiziozko alditzat jo ohi da Kalkolitoa. Kalkolitoan, urrearen, zilarraren eta kobrearen ustiapena bigarren mailako artisauen esku zegoen, tresneriaren oinarrizko materialak harria eta hezurra baitira.Kalkolitoa askoz lehenago izan zen Ekialde Hurbilean Europan baino. Europan kobrearen erabilera ez zen oso zabala izan, eta eztainuarekin galdatzeko ahaleginak oso goiz hasi ziren. Beraz, Kalkolitoko kultura eta aroak bereiztea zaila da.Oro har, Mendebaldeko Europan, Kalkolitoak K. a. 2.500tik K. a. 1.800 arte iraun zuen. Hasiera batean, kobrearen eskulangintzaren hedapena Egeo Itsasotik etorri zen, Danubioko salerosketarako bideari esker. Eta prozesu hori ere mugatua izan zen. Atlantikoko kostaldean, esaterako, brontzea etorri baino lehenagoko metalezko ekoizpen zabala urrezkoa izan zen. K. a. 1.800 eta K. a. 1.600 bitartean, kobrea eta eztainua galdatuz brontzearen metalurgia sortu zuen, metalezko benetako lehendabiziko garaia.
  • Каменно-медната епоха (наричана също медна епоха, халколит или енеолит), (на старогръцки: χαλκός khalkos + на старогръцки: λίθος lithos, на латински: Chalkolithikum, Äneolithikum, aeneus) е епоха в развитието на човека, преход между неолита и бронзовата епоха, свързан с откриването на първия метал - медта. Терминът е въведен през 1876 г. от унгарския археолог Ференц Пулски на международния архологически конгрес, уточнявайки класификацията на Томпсън, в която бронзовата епоха следва пряко каменната.Каменно-медната епоха обхваща приблизително периода 4-3000 г. пр. Хр., като в някои райони на света продължава и до по-късно, а в други изобщо отсъства. Най-често халколитът се смята за ранен етап от бронзовата епоха, но някои учени го считат и за отделен период. През тази епоха се разпространяват медните оръдия на труда, които, въпреки че са меки и чупливи, са по-прецизни и по-качествени от предишните каменни. Въпреки това през целия период каменните остават по-често срещани поради все още примитивния начин на добив и обработка на метала. През този период хората откриват за пръв път и други метали като злато, калай и др.По-времето на каменно-медната епоха започва изграждането на йерархична обществена система и се наблюдава по-голямо разделение на труда отколкото по-рано.Най-важната находка в България от епохата на халколита е Варненския халколитен некропол, където е открито най-старото обработено злато в света.
  • La Edad del Cobre, también llamada Calcolítico (gr. χαλκός, jalkós=cobre; gr. λίθος, líthos=piedra) o Eneolítico (lat. aenĕus=cobre; gr. λίθος, líthos=piedra), es un período de la Prehistoria ubicado entre el Neolítico (Nueva Edad de la Piedra) y la Edad del Bronce.El cobre fue uno de los primeros metales que usó el hombre, utilizándolo inicialmente en su estado natural, el cobre nativo, ya que desconocía los mecanismos por los cuales se podía fundir el mineral. En estos primeros tiempos lo moldeaba gracias a las técnicas del martillado y/o del batido en frío, por lo que esta fase no es considerada todavía calcolítica sino neolítica. El perfeccionamiento de las técnicas cerámicas le permitió la experimentación con los procesos metalúrgicos, comenzando así a comprenderlos. Cuando ya los controlaba empezó a realizar diversas aleaciones con otros minerales, siendo las más habituales la mezcla con arsénico, primero, y la posterior con estaño, la cual dio lugar a un nuevo metal, el bronce.
  • Bakır Taş Çağı veya Kalkolitik Çağ MÖ 5000-3000 yılları arasını kapsayan tarih öncesi dönemdir. Bakır Çağı'nın bir diğer adı Maden Taş Çağı'dır.Taş aletler yanında bakırın da kullanılmaya başlamasından dolayı Kalkolitik Çağ olarak adlandırılan bu dönemin, Geç Neolitiğin bir devamı olduğu Hacılar, Canhasan, Kuruçay gibi yerleşim yerlerindeki devamlılıktan anlaşılmaktadır. Bu çağda da, Neolitikde olduğu gibi, bölgesel özellikler hakimdir. Kalkolitik Çağ Erken, Orta ve Geç olmak üzere üç evrede incelenir.Anadolu’da bugüne kadar tanınan en gelişmiş Erken Kalkolitik kültür Hacılar’da karşımıza çıkmaktadır. Kare ya da dikdörtgen planlı, taş temelli, kerpiç yapılar düz damlıdır. Evler arasındaki dar sokakları ve yerleşmenin etrafını çevreleyen kerpiç koruma duvarı ile Hacılar bir kent görünümündedir. Bitişik düzendeki evlere geniş avludan açılan kapılardan girilir. Evlerdeki geniş mekanlarda küçük bir kutsal alan, işlik, kuyu ve çanak çömlek atölyeleri bulunmaktadır.Hacılar’da bu çağın en belirgin özelliği, el yapımı, boyalı çanak çömleğin kullanılmış olmasıdır. Hacılar’ın Erken Kalkolitik Çağa ait V - I katlarında (İ. Ö. 5400 - 4750), teknik ve form açısından ileri bir düzeye erişmiş parlak perdahlı, tek renkli çanak çömleklerinin yanı sıra zengin bezeklere sahip boyalı çanak çömlek giderek artış göstermektedir. Boyalı olanlar krem ya da pembemsi sarı renkte zemin üzerine kırmızımsı kahverengi ile yapılmış geometrik motiflerle bezenmiştir. Oval ağızlı kaseler, küre gövdeli çömlekler, iri vazolar, dikdörtgen çanaklar, küpler ve testiler değişik kap formları arasındadır. Neolitik Çağın devamı olan pişmiş toprak tanrıça heykelciklerinin çoğu oturur durumda ve daha şematik olarak yapılmıştır. Taş, kemik ve az sayıdaki bakır eşya da aynı geleneğin devamıdır.Geç Kalkolitik Çağın Batı Anadolu’daki önemli yerleşme birimlerinden biri de Beycesultan’dır. Denizli iline bağlı Çivril İlçesinin 5 km. güneydoğusundaki bu yerleşim yerinde saptanan 40 yapı katından XL - XX’nin (İ. Ö. 4000 - 3000) Geç Kalkolitik Çağa ait olduğu anlaşılmıştır. Dikdörtgen planlı kerpiç yapıların bazıları uzun ve (MEGARON) tipini andırmaktadır. Yapıların içinde duvarlara destek görevi yapan payeleri, ocak yerleri, duvar kenarlarında sekileri, içleri sıvalı silo / erzak bölümleri bulunmaktadır. Beycesultan’da bir çömlek içinde ele geçmiş olan gümüş yüzük, bakır aletler, hançer parçası ve üç iğne maden aletler bakımından önemli bir grubu oluşturur. Geç Kalkolitik Çağ seramiği gri, siyah, kahverengi zeminli ya da bu renkler üzerine beyaz geometrik boyalı, bazıları çizi bezelidir.İç Anadolu’nun kuzey kesiminde bugüne değin karşılaşılan en eski yerleşim Geç Kalkolitik Çağa aittir. Bunlardan Alişar ve Alacahöyük buluntular ımüzede sergilenmektedir. Yozgat ilinin 67 km. güneydoğusundaki Alişar’da yapılan kazılarda 19 - 12 M katları ile Çorum ili, Alaca ilçesinin Höyük köyündeki Alacahöyük’te yapılan kazılarda 15 - 9. katlarının Geç Kalkolitik Çağın sonuna ait olduğu anlaşılmıştır. Her iki yerleşim yerinde de dikdörtgen planlı kerpiç yapılara ait kalıntılar ve kahverengi, siyah, koyu gri renklerde çanak çömleklere rastlanmıştır. Tek renkli olan seramiklerin bazısı çizi ya da oyma bezeklidir. Kap formları arasında meyvelikler, maşrapalar ve küpler çoğunluktadır.Müzede Doğu Anadolu’nun Orta Kalkolitik Çağı, Tilkitepe malzemeleri ile temsil edilmektedir. Van Gölünün güneydoğusundaki Tilkitepe’de yapılan kazılarda, obsidiyen aletler ve hammaddelerin yanı sıra Halaf seramiği olarak adlandırılan boyalı çanak çömleklere de rastlanmıştır.Kalkolitik Çağ’da Anadolu’da ölü gömme adetleri bölgelere göre değişiklik göstermektedir. Ölüler yerleşim yeri içine veya yerleşim yeri dışına toprak, küp ya da taş sanduka biçimli mezarlara gömülmüş, yanlarına ölü hediyesi olarak çanak, çömlek, süs eşyası ve silahlar bırakılmıştır.Daha yoğun bir yerleşim görmüş olmasına karşın Kalkolitik Çağda da Anadolu’da bir kültür bütünlüğünden söz edilemez. Bu dönemde Anadolu’nun coğrafi ve topoğrafik konumu gereği bazı dış etkiler söz konusudur. Kuzeybatı Anadolu, Balkanlar ve Ege Adalarında, Doğu ve Güneydoğu Anadolu, Kuzey Mezopotamya’da, Çukurova ise Kuzey Suriye’de gelişen kültürlerin etkilerini gösterir.Konya ili, Karaman ilçesinin 13 km. kuzeydoğusundaki Kalkolitik Çağ yerleşim yeri olan Canhasan’da bu çağın üç evresi (3 - 1. katlar) saptanmıştır. Konya Ovasını Çukurova’ya bağlayan doğal yol üzerindeki konumu gereği Canhasan, bu bölgeler arasındaki ticari ve kültürel bağlantıyı sağlayan bir yerleşim yeri durumundadır. Hacılar’a benzer dikdörtgen planlı evlerin duvarları geometrik motifli resimlerle bezelidir. El yapımı, ince çeperli seramik krem ya da devetüyü astarlıdır. Tek renkliler yanında kırmızı ya da siyah renk boyalılar ve bazıları beyaz bir madde ile doldurulmuş çizi bezekli olanlar vardır. Bakırdan bir bilezik, topuz ya da asa başı ile bazı bakır parçalar Canhasan’ın önemli bakır buluntuları arasında yer alırlar.
  • A kőrézkor régészeti korszak, amely a neolitikum (újkőkorszak) végétől a bronzkor kezdetéig tartott. Korábban rézkornak nevezték, amelynek első fázisaként választották el a kőrézkort. Azonban ma már nyilvánvaló, hogy a rézkor teljes időtartama alatt a szerszámkészítés fő alapanyaga továbbra is a kő maradt, a fémtárgyak díszítő jellegűek vagy státuszszimbólumok, valódi használati eszközöket tulajdonképpen nem készítettek rézből. Más elnevezése az eneolitikum.A rézkor fogalmát Pulszky Ferenc alkotta meg az 1870-es években, amikor a Kárpát-medencében fellelhető nagyszámú, nagyméretű és feltűnő réztárgyak alapján bebizonyította, hogy az őskor addigi hármas tagolása – kő-, bronz- és vaskor – mellé indokolt a rézkor beiktatása is.;.A korszak fő jellemzője, hogy az ember használni kezdte az első fémeket: a rezet, az aranyat és az ezüstöt. Kialakult a fémolvasztás és fémmegmunkálás technikája. Nemcsak az aranyból és ezüstből, hanem a rézből készült tárgyak is elsősorban díszítő és vallási célokat szolgáltak, illetve a hatalmat és gazdagságot fejezték ki. Munkaeszközként és fegyverként a rezet és annak első ötvözeteit vagy nem alkalmazták, vagy csak a kőeszközökkel együtt.A kőrézkor pontos időbeli behatárolása földrészenként és területenként eltérő, attól függően, hogy az adott területen mikor kezdődött meg a fémmegmunkálás. A Közel-Keleten és Európa délkeleti részén (Balkán) ez nagyjából az i. e. 4500-3300 közötti időszakra tehető. Más területeken ennél később volt a rézkor, ahol pedig nem a réz, hanem a bronz vagy a vas volt az első használatba vont fém, ott egyáltalán nem volt rézkor, hanem a kőkorszak után rögtön a bronzkor, illetve a vaskor következett (például Fekete-Afrikában).Általában a kőrézkor jellemzője az írás megjelenése, amely egyértelmű választóvonal az őskor és az ókor, vagyis a prehisztorikus (történelem előtti) és hisztorikus (történeti) korok között.
  • Zaman tembaga merupakan salah satu periode dari zaman logam. Zaman ini mempunyai ciri, yaitu penggunaan tembaga sebagai bahan pembuatan alat-alat kehidupan masyarakat. Zaman tembaga ini tidak pernah berpengaruh pada kehidupan masyarakat Indonesia, zaman tembaga berkembang di semenanjung Malaya, Kamboja, Thailand, Vietnam.Sebenarnya zaman tembaga tidak masuk dalam tiga zaman.
  • Eneolit (z latinského aeneus - měděný), jinak také chalkolit (z řeckého chalkos - měděný, lithos - kámen) či česky doba měděná, je označení pro historické období v pravěku - závěrečnou fázi doby kamenné. Následuje po neolitu a předchází dobu bronzovou.
  • Idade do Cobre, ou Calcolítico (do grego Χαλκός, transl. khalkos), "cobre" + λίθος, transl. líthos, "pedra") é um dos períodos da proto-história, situado cronologicamente entre o Neolítico e a Idade do Bronze (aproximadamente 2500 a 1800 a.C.). O termo também pode ser utilizado para denominar algumas sociedades que apresentaram manifestações culturais diferenciadas durante este período.O bronze é uma liga metálica que compreende o cobre e o estanho, antes de se usar o bronze, usou-se o cobre, a esta época de utilização do cobre, chamou-se calcolítico, não obstante este facto, há quem não aceite Predefinição:Quem?esta designação caracterizadora, pois argumenta que a fundição de cobre não é mais do que o bronze natural; mesmo assim, a mesma utiliza-se, pois diferencia os períodos nos quais o bronze era forjado naturalmente da era em que o bronze começou a ser forjado artificialmente e com recurso a estanho. O cobre foi o primeiro metal que o ser humano utilizou e fê-lo há aproximadamente 5000 anos, ou seja, no final do Neolítico.
  • 동기 시대(銅器時代, Chalcolithic; Copper Age)는 구리나 금, 은과 같은 금속을 사용하기 시작한 시대이다. 석기를 함께 사용하였으므로, 금석 병용 시대(金石倂用時代)라고도 한다. 일반적으로 유럽의 고고학에서는 금석병용시대(Chalcolithic)의 사용을 피하고, 동기 시대(Copper Age)라는 용어를 사용하며, 중동에서는 금속병용시대를 일반적으로 사용한다. 중동과 코카서스의 동기 시대는 기원전 5000년 말기부터 시작되었고, 초기 청동기 시대가 도래하기 전 약 1000년간 지속되었다. 유럽에서는 동기 시대가 빠르게 청동기 시대로 바뀌었고, 중동보다 1000년이 늦은 기원전 4000년 경에서 기원전 3000년 경에 시작되었다. 이 시대는 전통적인 세 시대 체계의 예외에 해당하는 과도기적 시기로, 신석기 시대와 청동기 시대의 중간에 위치한다. 구리가 초기에는 폭넓게 사용되지 않았고, 주석 등의 합금에 의해 청동기 시대로 바뀌어 동기 문화 및 동기 시대를 다른 문화와 다른 시대로 구별하는 것을 어렵게 한다. 이 때문에 이 구분은 통상 기원전 4세기 전후에 동기 문화가 있는 지역 주로 남동 유럽이나 서아시아 및 중앙아시아의 고고학자에 의해 주로 사용되는 구분이다. 따라서 유럽의 제국주의 확장의 시점에서 구리와 구리합금을 사용하고 있던 아메리카의 문명에는 적용되지 않았다. 야금술은 비옥한 초승달 지대에 처음으로 등장하였으며, 그곳은 기원전 4000년 전에 청동기 시대를 탄생시켰다. 남아메리카의 잉카와 중앙아메리카에서도 에서 독립적이고 제한된 구리와 청동기 제련 기술이 존재하였다.파르폴라에 의하면, 동기 시대인 기원전 4300년에서 기원전 3300년 사이의 인더스 문명과 남 투르크메니스탄 그리고 북 이란의 토기의 유사성으로 볼 때 이동과 교역이 있었음을 알시하는 것이라고 주장한다. 동기 시대 유물은 유럽의 동남부와 서아시아 등지에서 발견되었다. 대표적인 유적으로는 알프스에서 기원전 3300년 경의 《외찌 아이스맨(Iceman)》과 함께 발굴된 순 구리로 된 도끼와 칼이 있다.
  • 銅器時代(どうきじだい)は、石器の使用に併行して早期金属器の使用が現れた、人類文化の発展段階を指す用語である。金石併用時代、純銅器時代とも呼ばれる。青銅器時代に先行して錫を含まない自然銅を鍛造成形して使用する段階である。
  • The Chalcolithic (English pronunciation: /ˌkælkəlˈlɪθɪk/) (Ancient Greek: χαλκός, khalkós, "copper" + Ancient Greek: λίθος, líthos, "stone") period or Copper Age, also known as the Eneolithic/Æneolithic (from Latin aeneus "of bronze"), is a phase of the Bronze Age before metallurgists discovered that adding tin to copper formed the harder bronze. The Copper Age was originally defined as a transition between the Neolithic and the Bronze Age. However, because it is characterized by the use of metals, the Copper Age is considered a part of the Bronze Age rather than the Stone Age.The archaeological site of Belovode on the Rudnik mountain in Serbia contains the world's oldest securely dated evidence of copper making at high temperature, from 5,000 BC.
  • De kopertijd, ook kopersteentijd of chalcolithicum of eneolithicum genoemd, is een archeologische cultuurperiode die ook wel als het laatste deel van de jonge steentijd wordt beschouwd, waarin de mens leerde het metaal koper te bewerken en er gereedschappen van te maken.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 51078 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 2245 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 26 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 104459176 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le chalcolithique (parfois appelé par de rares auteurs épinéolithique) est une période de la protohistoire. Il est originellement défini comme une transition entre le Néolithique et l'Âge du bronze.↑ Marcel Otte, La Protohistoire, De-Boeck / 2008, ISBN 978-2-8041-5923-8
  • L'età del rame, che viene indicata anche con il termine di eneolitico (e con termini come calcolitico o cuprolitico), si riferisce ad un periodo della preistoria considerato la tappa di transizione tra le industrie litiche del neolitico (età della pietra levigata) e la nascente metallurgia, dell'età del bronzo.
  • Als Kupfersteinzeit oder Kupferzeit (Chalkolithikum, Äneolithikum) wird in Teilen Europas und Vorderasiens, nicht jedoch in der deutschsprachigen Vorgeschichtswissenschaft, ein Zeitabschnitt zwischen der Jungsteinzeit und der frühen Bronzezeit bezeichnet, in dem der Kupferbergbau und grundlegende Techniken der Metallurgie erfunden wurden.
  • Zaman tembaga merupakan salah satu periode dari zaman logam. Zaman ini mempunyai ciri, yaitu penggunaan tembaga sebagai bahan pembuatan alat-alat kehidupan masyarakat. Zaman tembaga ini tidak pernah berpengaruh pada kehidupan masyarakat Indonesia, zaman tembaga berkembang di semenanjung Malaya, Kamboja, Thailand, Vietnam.Sebenarnya zaman tembaga tidak masuk dalam tiga zaman.
  • Eneolit (z latinského aeneus - měděný), jinak také chalkolit (z řeckého chalkos - měděný, lithos - kámen) či česky doba měděná, je označení pro historické období v pravěku - závěrečnou fázi doby kamenné. Následuje po neolitu a předchází dobu bronzovou.
  • 銅器時代(どうきじだい)は、石器の使用に併行して早期金属器の使用が現れた、人類文化の発展段階を指す用語である。金石併用時代、純銅器時代とも呼ばれる。青銅器時代に先行して錫を含まない自然銅を鍛造成形して使用する段階である。
  • De kopertijd, ook kopersteentijd of chalcolithicum of eneolithicum genoemd, is een archeologische cultuurperiode die ook wel als het laatste deel van de jonge steentijd wordt beschouwd, waarin de mens leerde het metaal koper te bewerken en er gereedschappen van te maken.
  • Chalkolit, (zwany też eneolitem lub epoką miedzi) – jedna z epok prehistorii, okres przejściowy między archeologicznymi epokami kamienia i brązu, w trakcie którego wśród ludów neolitycznych weszły do użycia pierwsze wyroby z metalu, przede wszystkim z miedzi (narzędzia, broń, ozdoby), chociaż nadal w powszechnym użyciu były narzędzia wyrabiane z kamienia i krzemienia.Czas trwania eneolitu był zróżnicowany terytorialnie.
  • Каменно-медната епоха (наричана също медна епоха, халколит или енеолит), (на старогръцки: χαλκός khalkos + на старогръцки: λίθος lithos, на латински: Chalkolithikum, Äneolithikum, aeneus) е епоха в развитието на човека, преход между неолита и бронзовата епоха, свързан с откриването на първия метал - медта. Терминът е въведен през 1876 г.
  • The Chalcolithic (English pronunciation: /ˌkælkəlˈlɪθɪk/) (Ancient Greek: χαλκός, khalkós, "copper" + Ancient Greek: λίθος, líthos, "stone") period or Copper Age, also known as the Eneolithic/Æneolithic (from Latin aeneus "of bronze"), is a phase of the Bronze Age before metallurgists discovered that adding tin to copper formed the harder bronze. The Copper Age was originally defined as a transition between the Neolithic and the Bronze Age.
  • Idade do Cobre, ou Calcolítico (do grego Χαλκός, transl. khalkos), "cobre" + λίθος, transl. líthos, "pedra") é um dos períodos da proto-história, situado cronologicamente entre o Neolítico e a Idade do Bronze (aproximadamente 2500 a 1800 a.C.).
  • Kalkolitoa (antzinako grezieratik: khalkos «kobrea», eta lithos «harria»), Kobre Aroa edo Eneolitoa (latineko aeneus «kobrezko, brontzezko» + grezierako lithos «harria») giza kulturaren garapenaren aroetako bat da, non gizakia kobrezko lanabesak erabiltzen hasi zen. Hau da, Kalkolitoan hasi zen gizakia metalezko lanabesak erabiltzen. Kalkolitoa da Neolitoaren hurrengo aroa, eta Brontze Aroaren aurrekoa.
  • L'Edat del Coure, també anomenada Calcolític (del grec."χαλκός", jalkós = coure; i del grec "λίθος", lithos = pedra) o Eneolític (del llatí. "aenĕus" = coure; i del grec."λίθος", lithos = pedra), és un període de la Prehistòria situat entre el Neolític ("Nova Edat de la Pedra") i l'Edat del Bronze.El coure va ser un dels primers metall és que va usar l'home, utilitzant inicialment en el seu estat natural, el coure natiu, ja que desconeixia els mecanismes pels quals es podia fondre el mineral.
  • Ме́дный век, медно-каменный век, халколит (от греч. χαλκός — медь + λίθος — камень), энеолит (от лат. aeneus — медный + греч. λίθος — камень) — эпоха в развитии человечества, переходный период от неолита (каменного века) к бронзовому веку. Термин предложил в 1876 г. на международном археологическом конгрессе венгерский археолог Ф.
  • 동기 시대(銅器時代, Chalcolithic; Copper Age)는 구리나 금, 은과 같은 금속을 사용하기 시작한 시대이다. 석기를 함께 사용하였으므로, 금석 병용 시대(金石倂用時代)라고도 한다. 일반적으로 유럽의 고고학에서는 금석병용시대(Chalcolithic)의 사용을 피하고, 동기 시대(Copper Age)라는 용어를 사용하며, 중동에서는 금속병용시대를 일반적으로 사용한다. 중동과 코카서스의 동기 시대는 기원전 5000년 말기부터 시작되었고, 초기 청동기 시대가 도래하기 전 약 1000년간 지속되었다. 유럽에서는 동기 시대가 빠르게 청동기 시대로 바뀌었고, 중동보다 1000년이 늦은 기원전 4000년 경에서 기원전 3000년 경에 시작되었다. 이 시대는 전통적인 세 시대 체계의 예외에 해당하는 과도기적 시기로, 신석기 시대와 청동기 시대의 중간에 위치한다.
  • Bakır Taş Çağı veya Kalkolitik Çağ MÖ 5000-3000 yılları arasını kapsayan tarih öncesi dönemdir. Bakır Çağı'nın bir diğer adı Maden Taş Çağı'dır.Taş aletler yanında bakırın da kullanılmaya başlamasından dolayı Kalkolitik Çağ olarak adlandırılan bu dönemin, Geç Neolitiğin bir devamı olduğu Hacılar, Canhasan, Kuruçay gibi yerleşim yerlerindeki devamlılıktan anlaşılmaktadır. Bu çağda da, Neolitikde olduğu gibi, bölgesel özellikler hakimdir.
  • A kőrézkor régészeti korszak, amely a neolitikum (újkőkorszak) végétől a bronzkor kezdetéig tartott. Korábban rézkornak nevezték, amelynek első fázisaként választották el a kőrézkort. Azonban ma már nyilvánvaló, hogy a rézkor teljes időtartama alatt a szerszámkészítés fő alapanyaga továbbra is a kő maradt, a fémtárgyak díszítő jellegűek vagy státuszszimbólumok, valódi használati eszközöket tulajdonképpen nem készítettek rézből.
  • La Edad del Cobre, también llamada Calcolítico (gr. χαλκός, jalkós=cobre; gr. λίθος, líthos=piedra) o Eneolítico (lat. aenĕus=cobre; gr. λίθος, líthos=piedra), es un período de la Prehistoria ubicado entre el Neolítico (Nueva Edad de la Piedra) y la Edad del Bronce.El cobre fue uno de los primeros metales que usó el hombre, utilizándolo inicialmente en su estado natural, el cobre nativo, ya que desconocía los mecanismos por los cuales se podía fundir el mineral.
rdfs:label
  • Chalcolithique
  • Bakır Çağı
  • Chalcolithic
  • Chalkolit
  • Edad del Cobre
  • Eneolit
  • Eneolític
  • Età del rame
  • Idade do Cobre
  • Kalkolito
  • Kopertijd
  • Kupfersteinzeit
  • Kőrézkor
  • Zaman tembaga
  • Каменно-медна епоха
  • Медный век
  • 銅器時代
  • 동기 시대
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:dateDeCréation of
is prop-fr:période of
is prop-fr:époque of
is foaf:primaryTopic of