Le canon désigne dans toutes les religions l'ensemble des textes considérés comme sacrés et régissant le culte : voir Canon (religion).

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le canon désigne dans toutes les religions l'ensemble des textes considérés comme sacrés et régissant le culte : voir Canon (religion).
  • Ein Bibelkanon ist eine Reihe von Büchern, die im Judentum und im Christentum als Bestandteile ihrer Bibel festgelegt (kanonisiert) wurden und damit Maßstab (Kanon) ihrer Religionsausübung sind.Im Judentum wurde zuerst die Tora zur normativen Heiligen Schrift (ca. 800–250 v. Chr.), der weitere prophetische und weisheitliche Schriften zur Seite gestellt wurden. Etwa 100 n. Chr. wurde endgültig festgelegt, welche hebräischen Schriften zum dreiteiligen Tanach gehören. Da das Judentum keine oberste Lehrautorität kennt, blieben griechisch übersetzte Bibelversionen neben dem Tanach bestehen.Das Christentum übernahm alle Schriften des Tanach. Die Alte Kirche stellte sie als Altes Testament (AT) dem Neuen Testament (NT) voran, das um 400 endgültig kanonisiert wurde. Damit bewahrte sie den sachlichen Vorrang und die bleibende Geltung der jüdischen Bibel für den christlichen Glauben. Aufgrund konfessioneller Unterschiede unterscheidet sich der Umfang des AT in einigen Kirchen: Während im Osten der engere hebräische Kanon im Bewusstsein blieb, übernahm der lateinische Westen einige weitere Bücher aus der griechischen Septuaginta. Diese gelten für die römisch-katholische und die orthodoxe Kirche als kanonisch. Die evangelischen Kirchen begrenzen das AT auf die Bücher des Tanachs.
  • Cànon és un conjunt de llibres que integren la Bíblia segons una religió concreta que els considera així divinament inspirats i els distingeix d'altres llibres que no es consideren revelats. Aquestes diferències entre les diferents branques del cristianisme es donen únicament per l'Antic Testament, ja que totes les bíblies tenen el mateix nombre de llibres en el Nou Testament.
  • Библе́йский кано́н — совокупность книг Библии, признаваемых Церковью боговдохновенными. Книги, входящие в библейский канон, составляют в христианстве Священное Писание и служат первоисточниками и нормами веры. Различают канон книг Ветхого («Ветхозаветный К.») и Нового («Новозаветный К.») Завета.
  • 정경(正經)은 라틴어 canon의 번역어인데, 헬라어의 "카논"이란 말에서 유래하며, 그 헬라어는 곧은 막대기, 자 등을 지시하나, 상징적으로 규범을 의미하기도 했다. 교부들은 헬라어 "카논"이란 말로 기독교회에서 경전으로 인정받는 책들을 지시하였다. 요세푸스는 Contra Apionem 1.42, 43에서 정경이란 하나님의 영감을 통해서 특정한 기간에 저술된 한정된 수량의 현존 문헌을 가리키는 것이라고 했다.
  • O Cânone Bíblico designa o inventário ou lista de escritos ou livros considerados pela Igreja Católica e aceita pelas demais Igrejas Cristãs, como tendo evidências de Inspiração Divina. Cânone, em hebraico é qenéh e no grego kanóni, têm o significado de "régua" ou "cana [de medir]", no sentido de um catálogo. A formação do cânone bíblico se deu gradualmente. Foi formado num período aproximado de 1 500 anos. Os cristãos protestantes acreditam que o último livro do Antigo Testamento foi escrito pelo profeta Malaquias. Para os católicos e ortodoxos foi o Eclesiástico ou Sabedoria de Sirácida.O profeta Moisés começou a escrever os primeiros cinco livros canónicos (ou Pentateuco) cerca de 1491 a.C.. De acordo com a Bíblia, Deus mandou que se escrevesse o registo da Batalha de Refidim.(Êxodo 17:14). Depois vieram os Dez Mandamentos (34:1,27,28). Recapitulação dos acontecimentos é feita em Deuteronómio 9:9-17 10:1-5. São também referidos escritos ou livros anteriores como consultados, para além da tradição oral transmitida de geração em geração.Segundo a literatura judaica, Esdras, na qualidade de escriba e sacerdote, presidiu um conselho formado por 120 membros chamado Grande Sinagoga que teria selecionado e preservado os rolos sagrados. Alguns acreditam que naquele tempo o Cânone das Escrituras do Antigo Testamento foi fixado (Esdras 7:10,14). Entretanto esta tese é desacreditada pela crítica moderna. Os estudiosos concordam que foi essa mesma entidade que reorganizou a vida religiosa nacional dos repatriados e, mais tarde, deu origem ao Supremo Tribunal Judaico, denominado Sinédrio.Curiosamente os Saduceus e os Samaritanos só aceitavam como canônicos os cinco livros de Moisés. Por esta razão, os especialistas especulam que Esdras tenha reunido apenas o Pentateuco, isto é, os cinco livros de Moisés.
  • El canon bíblico es el conjunto de libros de la historia del pueblo judío que la tradición judeocristiana considera divinamente inspirados y que por lo tanto constituyen la Biblia. El canon bíblico cristiano está constituido por los cánones del Antiguo Testamento y del Nuevo Testamento. Existen diferentes opiniones respecto a la canonicidad de distintos libros de la Biblia como lo son los llamados libros Deuterocanónicos, algunas religiones los consideran apócrifos.
  • A biblical canon, or canon of scripture, is a list of books considered to be authoritative scripture by a particular religious community. The word "canon" comes from the Greek "κανών", meaning "rule" or "measuring stick". The term was first coined in reference to scripture by Christians, but the idea is said to be Jewish.The textual basis of the canon can also be specified. For example, the Hebrew/Aramaic text as vocalized and pointed (cf. niqqud) in the medieval era by the Masoretes, the Masoretic text, is the canonical text for Judaism. A modern example of this closing of a textual basis, in a process analogous to the closing of the canon itself, is the King James Only movement, which takes either the actual English text of various redactions of the actual King James Bible itself, or alternately, the textual basis of the King James Version—Bomberg's Masoretic text for the Old Testament and the Textus Receptus in various editions, those of Erasmus, Beza, and Stephanus, alongside the Complutensian polyglot, for the New Testament—as the specified, correct, and inspired textual tradition. Similarly, certain groups specify their particular self-published version or translation of the Bible, claiming theirs to be the most reliable.Most of the canons listed below are considered "closed" (i.e., books cannot be added or removed), reflecting a belief that public revelation has ended and thus the inspired texts may be gathered into a complete and authoritative canon, which scholar Bruce Metzger defines as "an authoritative collection of books." In contrast, an "open canon", which permits the addition of books through the process of continuous revelation, Metzger defines as "a collection of authoritative books." (A table of Biblical scripture for both Testaments, with regard to canonical acceptance in Christendom's various major traditions, appears below.)These canons have been developed through debate and agreement by the religious authorities of their respective faiths. Believers consider canonical books to be inspired by God or to express the authoritative history of the relationship between God and his people. Books, such as the Jewish-Christian gospels, have been excluded from the canon altogether, but many disputed books considered non-canonical or even apocryphal by some are considered to be Biblical apocrypha or Deuterocanonical or fully canonical by others. There are differences between the Jewish Tanakh and Christian biblical canons, and between the canons of different Christian denominations. The differing criteria and processes of canonization dictate what the various communities regard as inspired scripture. In some cases where there are varying strata of scriptural inspiration, it becomes prudent even to discuss texts that only have an elevated status within a particular tradition. This becomes even more complex when considering the open canons of the various Latter Day Saint sects—which may be viewed as extensions of both Christianity and thus Judaism—and the scriptural revelations purportedly given to several leaders over the years within that movement.
  • De canon van de Bijbel is een lijst van boeken die als doctrinaire autoriteit worden beschouwd binnen het jodendom en christendom. De canon van het protestantse christendom omvat zowel de (gewoonlijk) 39boeken die binnen het Jodendom als canon worden beschouwd - de zogenaamde Hebreeuwse Bijbel, ook wel Tenach en binnen het Christendom Oude Testament genoemd - als de (gewoonlijk) 27 boeken van het Nieuwe Testament. Het woord "canon" stamt via het Griekse κανών (kanoon: richtsnoer, maatstaf) uit het Hebreeuws: קנה (kaneh: een standaard maat).Dit vindt zijn oorsprong in wat de joden tijdens de eeuwen rond het begin van de christelijke jaartelling als gezaghebbende boeken beschouwden.In de Griekse vertaling van de joodse of Hebreeuwse Bijbel (de Septuaginta) die omstreeks 150 v.Chr. verscheen staan meer boeken dan in de canon, zoals die gaandeweg groeide. De rabbijnen van Jamnia hebben waarschijnlijk niet een canon opgesteld, maar een canon bevestigd die reeds gegroeid was. Men stelde de volgende criteria: Er moest een Hebreeuwse tekst beschikbaar zijn. Ezra moet het boek hebben geaccepteerd.Bij 1: Van het afgewezen boek De wijsheid van Jezus Sirach beschikken we over 2/3 van de oorspronkelijke Hebreeuwse tekst. We beschikken over snippers van de Hebreeuwse tekst van Tobit en Judit. I Makkabeeën zal ook in het Hebreeuws geschreven zijn, maar alleen de Griekse tekst is nog behouden. II Makkabeeën, Wijsheid van Salomo en de aanvullingen op Daniël en Ester zijn in het Grieks opgesteld.Bij 2: De wijsheid van Jezus Sirach, en de boeken van de Maccabeeën kunnen gezien de datering in de tweede eeuw die ze zelf geven, nooit door Ezra gekend hebben. Tegenwoordig wordt dat van sommige canonieke boeken, zoals Prediker echter ook in twijfel getrokken.Tegenwoordig wordt de historiciteit van een synode van Jamnia die rond AD 100 over de Hebreeuwse canon zou hebben beslist, betwist. Waarschijnlijk was al lang duidelijk welke boeken men op wilde nemen, en is gesproken over waarom en niet over of een bepaald boek moest worden opgenomen.;Aanvankelijk volgden de christenen de Septuaginta als gezaghebbende bundel.Hiëronymus van Stridon nam naast Oude Testament en Nieuwe Testamentop aandrang van Augustinus van Hippo en de Paus ook de door hem deuterocanoniek ('in tweede instantie aan de canon toegevoegd') genoemde boeken op. Het concilie van Trente stelde vast dat de Vulgaat samenviel met de Roomskatholieke canon. De Hervormers echter stelden het Oude Testament gelijk aan de Hebreeuwse canon.Verschillen tussen de canon van Katholiek en protestant zijn er uitsluitend over het Oude Testament.Wat betreft de canon van het Nieuwe Testament bestaat binnen de christelijke kerken geen verschil van mening. Deze canon kreeg een officieel karakter in de Paasbrief van de Alexandrijnse bisschop Athanasius in 367, waarin deze de 27 boeken van het Nieuwe Testament als gezaghebbend voor de christelijke kerk aanmerkte. Latere concilies hebben dit steeds bevestigd.De boeken die uiteindelijk niet tot de canon gerekend worden staan bekend als apocrief.
  • Kanon (gr. κανών „reguła postępowania”) – zbiór lub spis ksiąg uznanych za autentyczne i natchnione Pismo Święte (Biblię).Ustalenie kanonu jest ściśle związane z uznaniem Biblii i jej poszczególnych części za dzieło powstałe z inspiracji Boga.
  • Il canone biblico è, in ambito ebraico-cristiano, l'elenco dei testi contenuti nella Bibbia, riconosciuti come ispirati da Dio e dunque sacri, normativi per una determinata comunità di credenti in materia di fede e morale.La parola 'canone' è una traslitterazione del greco κανὡν (kanon), letteralmente 'canna', 'bastone diritto'. Il termine indicava lo strumento di misura per la lunghezza (solitamente appunto un bastone diritto), donde il significato traslato di regola, prescrizione, forma, modello.Tra le diverse confessioni si trovano notevoli diversità sia sul modo d'intendere l'ispirazione della Bibbia sia sulle effettive liste dei libri considerati canonici. Si possono avere pertanto diversi canoni: canone ebraico; canone samaritano; canone ortodosso; canone cattolico; canone protestante; canone copto; canone siriaco.A grandi linee, c'è una rilevante distinzione tra i vari canoni cristiani da un lato e quello ebraico dall'altro, che non accoglie i libri del Nuovo Testamento relativi a Gesù. Tra i vari canoni cristiani le distinzioni sono limitate ai libri dell'Antico Testamento, essendovi comune accordo sulla canonicità di tutti i libri del Nuovo Testamento. Circa i vangeli in particolare, la tradizione cristiana non ha mai avuto dubbi nel considerare canonici i soli Matteo, Marco, Luca, Giovanni.I testi che non sono accolti in un determinato canone sono detti apocrifi.
  • A kánon szó görög eredetű és „vesszőt”, „vonalzót”, „botot”, „mérővesszőt” jelent. Valószínűleg közös eredetű a héber kaneh szóval, amely „nád”, „sás”, „vessző”, „mérővessző” jelentésű (Ezékiel könyve 40,3 és 42,16). Már az ókori klasszikus irodalomban is használták „norma”, „szabály”, „példa”, „minta” értelemben, és az Újszövetségben is megtaláljuk (Második levél a korintusiaknak 10,13, Levél a galatáknak 6,16 stb.).A kánon szó a bibliai iratokra alkalmazva a hit szabályát tartalmazó, az Istentől ihletett iratok együttesét, gyűjteményét jelenti. Már a 2. századtól fogva találkozunk a keresztény irodalomban olyan kifejezésekkel, mint az egyház kánona, az igazság kánona, a hit kánona. A kifejezést először és egyértelműen Nagy Szent Atanáz püspök alkalmazta a Bibliára Kr. u. 350 körül.A kanonikus irat a kánonhoz tartozó bibliai iratot jelent. A kanonikus gyűjtemény kifejezés arra utal, hogy a Biblia az Istentől ihletett iratokat teljességükben tartalmazza. A kanonizáció kifejezés azt jelenti, hogy az egyház elismerte az egyes iratok isteni ihletettségét és ezzel a kánonhoz való tartozását. Ha a kanonizáció folyamatáról beszélünk az ó- és újszövetségi egyházban, akkor arról van szó, hogy mikor, miként ismerték fel vagy ismerték el az egyes iratok kanonikus voltát és csatolták véglegesen a kánonhoz.
  • 聖書正典(せいしょせいてん。またはカノン(英: Canon))とは、ユダヤ教およびキリスト教の正典である。
  • Biblický kánon je termín označující soubor biblických knih. Ačkoli je Bible z principu jedna, ne všechny církve a náboženské komunity do ní zahrnují tytéž knihy, a proto se biblický kánon liší podle náboženského vyznání.Bible se skládá ze dvou částí, Starého a Nového zákona, jejichž kánony se utvářely zvlášť.
  • Kanon Alkitab adalah kumpulan kitab yang diyakini memiliki otoritas sebagai Firman Allah dan layak menjadi tolak ukur bagi iman umat. Kata "kanon" sendiri adalah kata Yunani yang secara harafiah berarti "tongkat pengukur," yaitu tongkat yang dijadikan sebagai standar pengukuran. Dalam konteks Alkitab, "kanon" secara umum dipahami sebagai "daftar" kitab-kitab yang menjadi "standar" atau "aturan" yang bersifat normatif bagi umat.Proses penganonan Alkitab atau yang biasa dikenal dengan istilah "kanonisasi" adalah sebuah proses yang berlangsung selama berabad-abad. Proses ini melibatkan diskusi yang rumit mengenai kitab mana yang dianggap berwibawa dan kitab mana yang tidak. Kitab-kitab yang dianggap berwibawa ini kemudian dikenal dengan istilah "kanonisitas."
  • Bibliako kanona, judu-kristau tradizioaren ustez Jainkoak inspiratuak diren Bibliako liburuak dira. Kanonaren barruan dagoenari kanoniko deritzo, eta judu-kristau erlijioko joera bakoitzak bere kanona du.
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 14432 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 30484 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 215 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 103044601 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le canon désigne dans toutes les religions l'ensemble des textes considérés comme sacrés et régissant le culte : voir Canon (religion).
  • Cànon és un conjunt de llibres que integren la Bíblia segons una religió concreta que els considera així divinament inspirats i els distingeix d'altres llibres que no es consideren revelats. Aquestes diferències entre les diferents branques del cristianisme es donen únicament per l'Antic Testament, ja que totes les bíblies tenen el mateix nombre de llibres en el Nou Testament.
  • Библе́йский кано́н — совокупность книг Библии, признаваемых Церковью боговдохновенными. Книги, входящие в библейский канон, составляют в христианстве Священное Писание и служат первоисточниками и нормами веры. Различают канон книг Ветхого («Ветхозаветный К.») и Нового («Новозаветный К.») Завета.
  • 정경(正經)은 라틴어 canon의 번역어인데, 헬라어의 "카논"이란 말에서 유래하며, 그 헬라어는 곧은 막대기, 자 등을 지시하나, 상징적으로 규범을 의미하기도 했다. 교부들은 헬라어 "카논"이란 말로 기독교회에서 경전으로 인정받는 책들을 지시하였다. 요세푸스는 Contra Apionem 1.42, 43에서 정경이란 하나님의 영감을 통해서 특정한 기간에 저술된 한정된 수량의 현존 문헌을 가리키는 것이라고 했다.
  • El canon bíblico es el conjunto de libros de la historia del pueblo judío que la tradición judeocristiana considera divinamente inspirados y que por lo tanto constituyen la Biblia. El canon bíblico cristiano está constituido por los cánones del Antiguo Testamento y del Nuevo Testamento. Existen diferentes opiniones respecto a la canonicidad de distintos libros de la Biblia como lo son los llamados libros Deuterocanónicos, algunas religiones los consideran apócrifos.
  • Kanon (gr. κανών „reguła postępowania”) – zbiór lub spis ksiąg uznanych za autentyczne i natchnione Pismo Święte (Biblię).Ustalenie kanonu jest ściśle związane z uznaniem Biblii i jej poszczególnych części za dzieło powstałe z inspiracji Boga.
  • 聖書正典(せいしょせいてん。またはカノン(英: Canon))とは、ユダヤ教およびキリスト教の正典である。
  • Biblický kánon je termín označující soubor biblických knih. Ačkoli je Bible z principu jedna, ne všechny církve a náboženské komunity do ní zahrnují tytéž knihy, a proto se biblický kánon liší podle náboženského vyznání.Bible se skládá ze dvou částí, Starého a Nového zákona, jejichž kánony se utvářely zvlášť.
  • Bibliako kanona, judu-kristau tradizioaren ustez Jainkoak inspiratuak diren Bibliako liburuak dira. Kanonaren barruan dagoenari kanoniko deritzo, eta judu-kristau erlijioko joera bakoitzak bere kanona du.
  • A biblical canon, or canon of scripture, is a list of books considered to be authoritative scripture by a particular religious community. The word "canon" comes from the Greek "κανών", meaning "rule" or "measuring stick". The term was first coined in reference to scripture by Christians, but the idea is said to be Jewish.The textual basis of the canon can also be specified. For example, the Hebrew/Aramaic text as vocalized and pointed (cf.
  • A kánon szó görög eredetű és „vesszőt”, „vonalzót”, „botot”, „mérővesszőt” jelent. Valószínűleg közös eredetű a héber kaneh szóval, amely „nád”, „sás”, „vessző”, „mérővessző” jelentésű (Ezékiel könyve 40,3 és 42,16).
  • Il canone biblico è, in ambito ebraico-cristiano, l'elenco dei testi contenuti nella Bibbia, riconosciuti come ispirati da Dio e dunque sacri, normativi per una determinata comunità di credenti in materia di fede e morale.La parola 'canone' è una traslitterazione del greco κανὡν (kanon), letteralmente 'canna', 'bastone diritto'.
  • De canon van de Bijbel is een lijst van boeken die als doctrinaire autoriteit worden beschouwd binnen het jodendom en christendom. De canon van het protestantse christendom omvat zowel de (gewoonlijk) 39boeken die binnen het Jodendom als canon worden beschouwd - de zogenaamde Hebreeuwse Bijbel, ook wel Tenach en binnen het Christendom Oude Testament genoemd - als de (gewoonlijk) 27 boeken van het Nieuwe Testament.
  • Kanon Alkitab adalah kumpulan kitab yang diyakini memiliki otoritas sebagai Firman Allah dan layak menjadi tolak ukur bagi iman umat. Kata "kanon" sendiri adalah kata Yunani yang secara harafiah berarti "tongkat pengukur," yaitu tongkat yang dijadikan sebagai standar pengukuran.
  • O Cânone Bíblico designa o inventário ou lista de escritos ou livros considerados pela Igreja Católica e aceita pelas demais Igrejas Cristãs, como tendo evidências de Inspiração Divina. Cânone, em hebraico é qenéh e no grego kanóni, têm o significado de "régua" ou "cana [de medir]", no sentido de um catálogo. A formação do cânone bíblico se deu gradualmente. Foi formado num período aproximado de 1 500 anos.
  • Ein Bibelkanon ist eine Reihe von Büchern, die im Judentum und im Christentum als Bestandteile ihrer Bibel festgelegt (kanonisiert) wurden und damit Maßstab (Kanon) ihrer Religionsausübung sind.Im Judentum wurde zuerst die Tora zur normativen Heiligen Schrift (ca. 800–250 v. Chr.), der weitere prophetische und weisheitliche Schriften zur Seite gestellt wurden. Etwa 100 n. Chr. wurde endgültig festgelegt, welche hebräischen Schriften zum dreiteiligen Tanach gehören.
rdfs:label
  • Canon (Bible)
  • Bibelkanon
  • Bibliai kánon
  • Bibliako kanona
  • Biblical canon
  • Biblický kánon
  • Canon bíblico
  • Canon van de Bijbel
  • Canone della Bibbia
  • Cànon (Bíblia)
  • Cânon bíblico
  • Kanon Alkitab
  • Kanon Biblii
  • Библейский канон
  • 聖書正典
  • 정경
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:texte of
is foaf:primaryTopic of