Le célesta est un instrument de musique de la famille des percussions, muni d'un clavier. Inventé en 1886 par Auguste Victor Mustel (1842-1919), c'est un hybride entre le glockenspiel et le piano, les marteaux actionnés par les touches du clavier frappant des lames métalliques.Il sert le plus souvent à donner de l'effet dans les pièces orchestrales, pour traduire une ambiance.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le célesta est un instrument de musique de la famille des percussions, muni d'un clavier. Inventé en 1886 par Auguste Victor Mustel (1842-1919), c'est un hybride entre le glockenspiel et le piano, les marteaux actionnés par les touches du clavier frappant des lames métalliques.Il sert le plus souvent à donner de l'effet dans les pièces orchestrales, pour traduire une ambiance. Ses parties musicales sont souvent le doublage d'un thème joué à la flûte ou à la harpe, voire parfois une partie solo dans de redoutables traits d'orchestre.Il est également utilisé en musique de chambre, mais il n'existe que très peu de concertos écrits pour lui.Le son obtenu, riche en harmoniques, est d'une très grande pureté qui n'est pas sans rappeler les antiques boîtes à musique.Dans l'orchestre, c'est un des instruments les plus aigus.Il monte jusqu'au contre ut du piccolo, et dans la douceur, alors que le flûtiste ne peut donner cette note extrême que fortissimo.Ses notes graves sont peu sonores et rappellent un peu le son de la cloche (Ravel les emploie à merveille dans Laideronnette impératrice des pagodes de Ma Mère l'Oye).Par contre, dès le médium et jusqu'à l'aigu, le célesta sonne aussi pur et cristallin qu'il est possible.Il est donc souvent utilisé pour des effets féeriques, merveilleux et célestes.Ernest Chausson a été l'un des tout premiers compositeurs à recourir à cet instrument (musique de scène pour La Tempête de Shakespeare). Tchaïkovski l'a utilisé dans la Danse de la Fée Dragée de son ballet Casse-Noisette et Béla Bartók dans sa Musique pour cordes, percussion et célesta. Le célesta tient aussi une place privilégiée dans Les Planètes de Holst (mouvements consacrés à Saturne et Neptune). C'est par ailleurs l'un des instruments de percussion favoris du compositeur américain John Williams. La treizième symphonie de Chostakovitch s'achève sur une intervention pianissimo du célesta. Mais c'est Gustav Mahler qui l'a le plus employé, dans la 6e symphonie, la 8e symphonie et Le chant de la terre.De nombreux artistes de musique pop ont recours à cet instrument : Björk dans Vespertine, Emilie Simon dans La Marche de l’empereur par exemple. Il est également utilisé par l'orchestre qui accompagne Charles Trenet dans Douce France (enregistrement de référence) dans l'intro de Sunday Morning du Velvet Underground et dans le side project de Julien Mineau (Malajube) Fontarabie.On peut aussi l'entendre dans les chansons Novocaine for the soul et Flyswatter du groupe Eels. Le jazzman Thelonious Monk en joue également sur le morceau Pannonica sur l'album Brilliant Corners. Ou encore au cinéma dans le thème principal des films de la saga des Harry Potter (Hedwig's Theme) : les premières notes du morceau sont jouées au célesta.
  • Çelesta, konsol piyanoya benzeyen vurmalı orkestra çalgısı. Patenti 1886'da Parisli Auguste Mustel tarafından alınmıştır.Klavyeli ve basitleştirilmiş piyano mekanizmalı bir dizi metal çubukçuktan oluşur; dolayısıyla da metalofon sınıfına girer. Küçük ahşap bir kutu ya da benzeri bir bölmeyle tınılanır. Bu bölme, çubuğun temel armoniğini güçlendirmek üzere akort edilmiştir. Keçe yastıklı surdin ise, bir pedalle çubuklardan kaldırılarak notaların uzun ya da kısa çalınabilmesini sağlar. Normal ses alanı orta do'dan dört oktav yukarı çıkar.Çubuk yerine kademelendirilmiş çelik diyapozonların bulunduğu daha yumuşak sesli benzer bir çalgı olan tipofona bazen 1865'te icat eden ve bazı düzeltmelerden sonra 1868'de patentini alan da Mustel'in babası Victor'dur.
  • Челеста e музикален перкусионен инструмент от групата на клавишните.Челестата изглежда като малко пиано, но за разлика от него вместо струни има метални пластини с чукче пред всяка от тях. Сходна по звук е с глокеншпила.Друг вариант на същия инструмент е така наречената транс-челеста.
  • La celesta (nota anche come celeste o celestino) è uno strumento musicale idiofono, ossia che produce il suono mediante il materiale stesso di cui è composto senza l'ausilio di parti poste in tensione: nel caso specifico si tratta di uno strumento idiofono a percussione, il cui aspetto è simile a quello di un pianoforte verticale di piccole dimensioni.Il suono viene prodotto da alcune lamelle di metallo sospese tramite un sistema di martelletti e comandate da una tastiera (lo stesso sistema viene applicato al pianoforte) e da una pedaliera.Produce un suono ovattato, dolce e chiaro.In quanto variante dello xilofono, con lamelle di metallo al posto di quelle di legno, la celesta (come il glockenspiel) è classificata tra i metallofoni.
  • 첼레스타(프랑스어: celeste)란 건반이 있는 피아노 형태의 타악기이다.
  • A celesta é um instrumento musical (concretamente, um idiofone de percussão) com um teclado, com lâminas de metal (habitualmente aço, percutidas por martelos, à semelhança do piano) suspensas sobre um corpo de madeira que faz ressonância, e com pedais para prolongar ou atenuar o som.A celesta soa uma oitava acima do que esta escritoConstruída em 1886 pelo francês Auguste Mustel, a celesta fez a sua estréia no mundo musical com o ballet O Quebra-Nozes, de 1892, composto por Pyotr Ilyich Tchaikovsky, que contrabandeou uma secretamente da França.A celesta (como o glockenspiel) é classificada como um metalofone.
  • Czelesta (wł.celesta; skrót: Cel.) – instrument muzyczny z grupy idiofonów klawiszowych, wynaleziony pod koniec XIX w., przypominający kształtem fisharmonię. Dźwięk powstaje w nim w wyniku uderzania uruchamianych przy pomocy klawiszy młoteczków w metalowe płytki połączone z rezonatorem skrzynkowym, które wydają dźwięk zbliżony do dzwonków. Skala c1–c5Czelesty, z racji jej tajemniczego, baśniowego brzmienia, użył Piotr Czajkowski w tańcu wieszczki cukrowej wbalecie Dziadek do orzechów. Innymi znanymi utworami, w których pojawia się czelesta, są Planety Holsta (część Neptun) oraz Koncert na smyczki, perkusję i czelestę Beli Bartoka. Po czelestę chętnie sięga też przemysł filmowy (m.in. muzyka do filmu Harry Potter). Wykorzystywana jest także w przez awangardowy zespół jazzowy Art Ensemble of Chicago.
  • チェレスタ(またはセレスタ、イタリア語:celesta)は体鳴楽器に分類される鍵盤楽器の1つ。パリの楽器制作家オギュスト・ミュステルが発明し、1886年に特許を得た。
  • Zelesta, pianoaren antzeko konposaketa duen musika tresna bat da, baina, teklek aktibatutako bere mailuek, metalezko plakak jotzen dituzte hari tinkatuak barik. Plaka hauek, jotzerakoan, honetarako balio duen zurezko kaxa batean erresonantzia bat eragiten dute, soinu goxo eta eder bat sortuz.Zelesta, 1866 eta 1868 bitartean, Parisko Auguste Mustel armonio sortzaileak asmatutako metalofono bat da, eta, dirudienez, bere jatorria, Javako genderrean du.Piano bertikal txiki baten itxura hartzen du, non, hariak, zurezko erresonantzia hodiak zeharkatzen dituzten metalezko laminengatik ordezkatuak izan diren. Teklen akzioaren ondorioz, mailu batzuk jotzen dituzte laminak; pianoan bezala, itzaltzaileak aktibatzea ahalbidetzen duen pedal bat du. Laminek, purutasun handiko soinuak sortzen dituzte, erresonatzaileen bibrazioek leunduak. Bere erregistroak, 4 eta 5 oktaba bitartean hartzen du, lehenengo tekla, beti, Do notan hasiz, pianoko Do2 notaren baliokidea, ereduren batzuk (batez ere Yamaharen 5 1/2a ereduak), 5 oktaba t'erdirarte hedatzen dutelarik (fa notaraino).Pianoaren kasuan bezala, eredu esklusiboko zelestak ere badaude, mignon kola piano formakoa, baita piano batek hainako erregistroa (8 oktaba) duten zelestak ere, baina, arrazoi honegatik hain zelesta handiak eraikitzeak, oso erresonantzia handikoak bihurtzen ditu, eta entzumenarentzako oso gogaikarriak, eta, ondorioz, ez dira ia sekula eraikitzen.Konposatzaile frantziar eta errusiarrak izan ziren musika tresna hau orkestra sinfoniko batean erabiltzen lehenak. Ospetsuak dira Piotr Ilitx Txaikovskiren Intxaurkraskagailua, Maurice Ravel ziburutarraren Ma Mère l'Oye edo Richard Straussen Arrosaren zalduna bezalako lanetan aurki daitezkeen adibideak.Zelesta, Harry Potterren filmeen Soinu Bandaren hasieran entzuten den musika tresna da.
  • The celesta /sɨˈlɛstə/ or celeste /sɨˈlɛst/ is a struck idiophone operated by a keyboard. It looks similar to an upright piano (four- or five-octave), or a large wooden music box (three-octave). The keys connect to hammers that strike a graduated set of metal (usually steel) plates suspended over wooden resonators. Four- or five-octave models usually have a pedal that sustains or dampens the sound. The three-octave instruments do not have a pedal because of their small "table-top" design. One of the best-known works that uses the celesta is Tchaikovsky's "Dance of the Sugar Plum Fairy" from The Nutcracker.The sound of the celesta is similar to that of the glockenspiel, but with a much softer and more subtle timbre. This quality gave the instrument its name, celeste meaning "heavenly" in French.The celesta is a transposing instrument; it sounds an octave higher than the written pitch. Its (four-octave) sounding range is generally considered as C4 to C8, where C4 = middle C. The original French instrument had a five-octave range, but because the lowest octave was considered somewhat unsatisfactory, it was omitted from later models. The standard French four-octave instrument is now gradually being replaced in symphony orchestras by a larger, five-octave German model. Although it is a member of the percussion family, in orchestral terms it is more properly considered as a member of the keyboard section and usually played by a keyboardist. The celesta part is normally written on two bracketed staves, called a grand staff.
  • La Celesta es un instrumento musical de percusión, con la apariencia de un pequeño piano vertical.Fue inventada en el año 1886 por Víctor Mustel, en la ciudad de París. Según la patente otorgada a su inventor, en el mecanismo de la Celesta los martillos, activados por teclas, golpean por arriba unas láminas metálicas colocadas sobre resonadores de madera. Estas láminas, al ser percutidas, causan una resonancia sobre los resonadores, produciendo un sonido “celestial”. Es también Víctor Mustel quien dio el nombre de “Celesta” a su invención.Al igual que el piano, la Celesta tiene un pedal que permite accionar los apagadores.Hay modelos con 4, 5 y 5 octavas y media.Los compositores franceses y rusos fueron los primeros en utilizar este instrumento dentro de la orquesta sinfónica. Célebres son los ejemplos que encontramos en obras como El Aprendiz de Brujo de Paul Dukas, El Cascanueces de Chaikovski, Ma Mère l'Oye de Ravel, Romeo y Julieta de Prokofiev o El caballero de la rosa de Richard Strauss, así como Béla Bartók en su Música para cuerdas, percusión y celesta y Gustav Holst en Los planetas (en el movimiento dedicado a Neptuno). Además es uno de los instrumentos favoritos del compositor de música de cine John Williams. El músico Gustav Mahler ha utilizado la Celesta en su 6.ª sinfonía, en la 8.ª sinfonía y en El canto de la tierra.La Celesta es el instrumento que suena al principio de muchas bandas sonoras de las películas de Harry Potter, en la gran "Everyday" de Buddy Holly y en la famosa canción Light My Fire de The Doors. También es el instrumento que George Martin utiliza en la versión de The Beatles de Baby It's You.
  • Челе́ста (итал. celesta — «небесная») — небольшой клавишно-ударный музыкальный инструмент, внешне похожий на пианино, звучащий наподобие колокольчиков.
  • La celesta és un instrument musical, de composició similar a piano, però els martells activats per tecles percuten a plaques de metall en lloc de cordes tenses. Aquestes plaques en ser percutidas provoquen una ressonància sobre una caixa de fusta destinada a aquest fi, produint un so "celestial", del qual prové el nom.La celesta és un instrument musical de teclat inventat entre 1866 i 1886 pel constructor de harmòniums parisenc Auguste Mustel, i el seu origen sembla provenir del gendér javanès.Adopta l'aparença d'un petit piano vertical en què les cordes han estat reemplaçades per làmines metàl·liques que travessen els tubs de ressonància de fusta. A causa de l'acció de les tecles, uns martells colpegen les làmines, igual que en el piano, hi ha un pedal que permet accionar els apagadors. Les làmines produeixen sons de gran puresa, suavitzats per les vibracions dels ressonadors (un per nota). La seva extensió sol abastar de 4 a 5 octaves, començant sempre la primera tecla en do, equivalent al DO2 del Piano, encara que alguns models (sobretot el 5 1/2a de Yamaha) poden ampliar-lo fins a 5/8 i mitja (fins al fa).Hi ha, com en el cas del piano, celesta de model exclusiu, amb forma de piano de cua mignon, o fins i tot celestes d'un rang equivalent al d'un piano (8 octaves), però, el fet de construir les celestes enormes per aquest motiu, les fa tremendament ressonants, i embafadores a cau d'orella, de manera que gairebé mai es construeixen.Els compositors francesos i russos van ser els primers a utilitzar aquest instrument dins de l'orquestra simfònica. Cèlebres són els exemples que trobem en obres com El Trencanous de Txaikovski, Ma Mère l'Oye de Ravel o El cavaller de la rosa de Richard Strauss.La celesta és l'instrument que sona al principi de la banda sonora de les pel·lícules de Harry Potter, en la gran "Everyday" de Buddy Holly i en la famosa cançó Light My Fire de The Doors, també, és l'instrument que George Martin utilitza en la versió de The Beatles de Baby It's You.
  • De celesta (ook: celeste) is een toetseninstrument dat behoort tot de idiofonen. Het muziekinstrument heeft een klavier en beschikt over een binnenwerk met metalen staven en houten resonatoren. Deze staven worden door middel van met vilt beklede hamertjes aangeslagen.Het op een harmonium lijkende instrument brengt een klank voort die wat op die van het klokkenspel lijkt, maar een veel zachter timbre heeft. Aan dit timbre dankt het instrument zijn naam: het Franse celeste betekent "hemels".De celesta heeft een bereik van vier octaven, van c1 tot c5 en is een geoctaveerd instrument: het klinkt een octaaf hoger dan genoteerd staat. Het instrument heeft een pedaal ter demping van de naklank.Alponse Mustel en Auguste Mustel zijn de uitvinders van de celesta. De eerste celesta werd in 1886 in Parijs gebouwd door de harmoniumbouwer Auguste Mustel, die er patent op kreeg. Voorlopers waren de typofoon en de dulcitone, die door Mustels vader waren ontwikkeld en die in plaats van staven stemvorken hadden. Deze konden echter te weinig volume voortbrengen om geschikt te zijn als orkestinstrument.Tsjaikovski was de eerste componist die de celesta een partij gaf in het symfonieorkest: in zijn ballet De Notenkraker (1892) heeft het een karakteristieke rol in de Dans van de suikerfee. Het instrument wordt sindsdien in het orkest regelmatig toegepast, vaak om een sprookjesachtige of dromerige sfeer te bewerkstelligen.De celesta behoort in het orkest tot het slagwerk en wordt veelal door een pianist bespeeld.De Fender Rhodes is een elektrische variant van de Celesta.
  • Die Celesta (pl. Celesten) ist ein Idiophon mit Tastatur in der Form eines Harmoniums. Der Klang einer Celesta ähnelt dem eines Glockenspiels, jedoch mit einem viel weicheren Timbre. Der Name kommt vom französischen céleste, was so viel wie „die Himmlische“ bedeutet. Wie so oft bei Instrumenten ist dies zugleich eine Anspielung auf den Klang des Instrumentes und dessen Symbolik.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 70699 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 4896 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 64 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110403260 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:charte
  • classique
prop-fr:classification
prop-fr:famille
prop-fr:membres
prop-fr:nom
  • Célesta
prop-fr:tailleImage
  • 170 (xsd:integer)
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:œuvres
  • Danse de la Fée Dragée de Tchaïkovski, Musique pour cordes, percussion et célesta de Bartók, Holst, Ravel, John Williams
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le célesta est un instrument de musique de la famille des percussions, muni d'un clavier. Inventé en 1886 par Auguste Victor Mustel (1842-1919), c'est un hybride entre le glockenspiel et le piano, les marteaux actionnés par les touches du clavier frappant des lames métalliques.Il sert le plus souvent à donner de l'effet dans les pièces orchestrales, pour traduire une ambiance.
  • Челеста e музикален перкусионен инструмент от групата на клавишните.Челестата изглежда като малко пиано, но за разлика от него вместо струни има метални пластини с чукче пред всяка от тях. Сходна по звук е с глокеншпила.Друг вариант на същия инструмент е така наречената транс-челеста.
  • La celesta (nota anche come celeste o celestino) è uno strumento musicale idiofono, ossia che produce il suono mediante il materiale stesso di cui è composto senza l'ausilio di parti poste in tensione: nel caso specifico si tratta di uno strumento idiofono a percussione, il cui aspetto è simile a quello di un pianoforte verticale di piccole dimensioni.Il suono viene prodotto da alcune lamelle di metallo sospese tramite un sistema di martelletti e comandate da una tastiera (lo stesso sistema viene applicato al pianoforte) e da una pedaliera.Produce un suono ovattato, dolce e chiaro.In quanto variante dello xilofono, con lamelle di metallo al posto di quelle di legno, la celesta (come il glockenspiel) è classificata tra i metallofoni.
  • 첼레스타(프랑스어: celeste)란 건반이 있는 피아노 형태의 타악기이다.
  • A celesta é um instrumento musical (concretamente, um idiofone de percussão) com um teclado, com lâminas de metal (habitualmente aço, percutidas por martelos, à semelhança do piano) suspensas sobre um corpo de madeira que faz ressonância, e com pedais para prolongar ou atenuar o som.A celesta soa uma oitava acima do que esta escritoConstruída em 1886 pelo francês Auguste Mustel, a celesta fez a sua estréia no mundo musical com o ballet O Quebra-Nozes, de 1892, composto por Pyotr Ilyich Tchaikovsky, que contrabandeou uma secretamente da França.A celesta (como o glockenspiel) é classificada como um metalofone.
  • チェレスタ(またはセレスタ、イタリア語:celesta)は体鳴楽器に分類される鍵盤楽器の1つ。パリの楽器制作家オギュスト・ミュステルが発明し、1886年に特許を得た。
  • Челе́ста (итал. celesta — «небесная») — небольшой клавишно-ударный музыкальный инструмент, внешне похожий на пианино, звучащий наподобие колокольчиков.
  • Die Celesta (pl. Celesten) ist ein Idiophon mit Tastatur in der Form eines Harmoniums. Der Klang einer Celesta ähnelt dem eines Glockenspiels, jedoch mit einem viel weicheren Timbre. Der Name kommt vom französischen céleste, was so viel wie „die Himmlische“ bedeutet. Wie so oft bei Instrumenten ist dies zugleich eine Anspielung auf den Klang des Instrumentes und dessen Symbolik.
  • Zelesta, pianoaren antzeko konposaketa duen musika tresna bat da, baina, teklek aktibatutako bere mailuek, metalezko plakak jotzen dituzte hari tinkatuak barik.
  • La celesta és un instrument musical, de composició similar a piano, però els martells activats per tecles percuten a plaques de metall en lloc de cordes tenses.
  • Czelesta (wł.celesta; skrót: Cel.) – instrument muzyczny z grupy idiofonów klawiszowych, wynaleziony pod koniec XIX w., przypominający kształtem fisharmonię. Dźwięk powstaje w nim w wyniku uderzania uruchamianych przy pomocy klawiszy młoteczków w metalowe płytki połączone z rezonatorem skrzynkowym, które wydają dźwięk zbliżony do dzwonków. Skala c1–c5Czelesty, z racji jej tajemniczego, baśniowego brzmienia, użył Piotr Czajkowski w tańcu wieszczki cukrowej wbalecie Dziadek do orzechów.
  • Çelesta, konsol piyanoya benzeyen vurmalı orkestra çalgısı. Patenti 1886'da Parisli Auguste Mustel tarafından alınmıştır.Klavyeli ve basitleştirilmiş piyano mekanizmalı bir dizi metal çubukçuktan oluşur; dolayısıyla da metalofon sınıfına girer. Küçük ahşap bir kutu ya da benzeri bir bölmeyle tınılanır. Bu bölme, çubuğun temel armoniğini güçlendirmek üzere akort edilmiştir. Keçe yastıklı surdin ise, bir pedalle çubuklardan kaldırılarak notaların uzun ya da kısa çalınabilmesini sağlar.
  • De celesta (ook: celeste) is een toetseninstrument dat behoort tot de idiofonen. Het muziekinstrument heeft een klavier en beschikt over een binnenwerk met metalen staven en houten resonatoren. Deze staven worden door middel van met vilt beklede hamertjes aangeslagen.Het op een harmonium lijkende instrument brengt een klank voort die wat op die van het klokkenspel lijkt, maar een veel zachter timbre heeft.
  • La Celesta es un instrumento musical de percusión, con la apariencia de un pequeño piano vertical.Fue inventada en el año 1886 por Víctor Mustel, en la ciudad de París. Según la patente otorgada a su inventor, en el mecanismo de la Celesta los martillos, activados por teclas, golpean por arriba unas láminas metálicas colocadas sobre resonadores de madera. Estas láminas, al ser percutidas, causan una resonancia sobre los resonadores, produciendo un sonido “celestial”.
  • The celesta /sɨˈlɛstə/ or celeste /sɨˈlɛst/ is a struck idiophone operated by a keyboard. It looks similar to an upright piano (four- or five-octave), or a large wooden music box (three-octave). The keys connect to hammers that strike a graduated set of metal (usually steel) plates suspended over wooden resonators. Four- or five-octave models usually have a pedal that sustains or dampens the sound. The three-octave instruments do not have a pedal because of their small "table-top" design.
rdfs:label
  • Célesta
  • Celesta
  • Celesta
  • Celesta
  • Celesta
  • Celesta
  • Celesta
  • Celesta
  • Celesta
  • Czelesta
  • Zelesta
  • Çelesta
  • Челеста
  • Челеста
  • チェレスタ
  • 첼레스타
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:instrument of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:instrument of
is foaf:primaryTopic of