Les guerriers ou bronzes de Riace sont deux sculptures grecques en bronze datées du Ve siècle av. J.-C. (vers 460 pour le guerrier A et vers 430 pour le guerrier B) et conservées au musée national de Reggio de Calabre. Un peu plus grands que nature (1,98 mètre de haut pour le guerrier A, 1,97 mètre pour le guerrier B), ils furent découverts en 1972 au large de Riace, en Calabre, probablement sur les lieux d'un naufrage dans l'Antiquité.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Les guerriers ou bronzes de Riace sont deux sculptures grecques en bronze datées du Ve siècle av. J.-C. (vers 460 pour le guerrier A et vers 430 pour le guerrier B) et conservées au musée national de Reggio de Calabre. Un peu plus grands que nature (1,98 mètre de haut pour le guerrier A, 1,97 mètre pour le guerrier B), ils furent découverts en 1972 au large de Riace, en Calabre, probablement sur les lieux d'un naufrage dans l'Antiquité. Ils comptent parmi les très rares bronzes grecs de grande taille encore conservés dans leur intégralité, avec l'aurige de Delphes, et le dieu de l'Artémision.
  • Os Bronzes de Riace (em italiano: Bronzi di Riace) são duas estátuas de bronze encontradas no mar Jônico a cerca de 6 a 8 metros de profundidade, por Stefano Mariottini durante as suas férias em 16 de agosto de 1972. Atualmente podem ser vistas no Museu Nacional da Magna Grécia (Museo Nazionale della Magna Grecia), na cidade de Reggio Calabria, no extremo sul da Itália.São duas magníficas obras de arte, datadas por volta do século V a.C., exemplos de antiga escultura grega, pertencentes ao período transitório entre a escultura grega arcaica e o antigo estilo clássico, dadas sua geometria idealizada e anatomia impossível, apesar de seu aparente "realismo"; uma delas é atribuída a Fídias, considerado o maior escultor da Grécia Antiga.
  • The Riace bronzes (Italian Bronzi di Riace), also called the Riace Warriors, are two famous full-size Greek bronzes of naked bearded warriors, cast about 460–420 BC and found in the sea near Riace in 1972. The Bronzi are currently located at the Museo Nazionale della Magna Grecia in the southern Italian city of Reggio Calabria, Italy. The Bronzi are on display inside a microclimate room on top of an anti-seismic Carrara marbled platform. Along with the Bronzi, the room also contains two head sculptures: “la Testa del Filosofo” and “la Testa di Basilea”, which are also from the 5th century BC. Although the Bronzi were rediscovered in 1972, they did not emerge from conservation until 1981. Their public display in Florence and Rome was the cultural event of that year in Italy, providing the cover story for numerous magazines. Now considered one of the symbols of Calabria, the bronzes were commemorated by a pair of Italian postage stamps and have also been widely reproduced.The two bronze sculptures are simply known as “Statue A”, referring to the one portraying a younger warrior, and “Statue B”, indicating the more mature-looking of the two. Statue A is 203 centimeters tall while Statue B stands 196.5 centimeters tall.
  • 리아체 청동상(이탈리아어: Bronzi di Riace)은 나체의 전사를 조각한 두 점의 유명한 그리스 전신 청동상으로, 약 기원전 460년~430년 사이에 주조된 것이다. 현재 이탈리아 칼라브리아의 마그나 그라이키아 국립 박물관에 전시되어 있다. 두 청동상은 각각 "A"와 "B"로 구분한다.원래는 방패와 검을 쥐고 있었으며, 지금은 눈동자도 사라졌고 머리숱도 한 움큼 빠졌다. 주로 사용된 것은 청동이지만 이빨은 은이고 눈의 각막은 상아와 대리석, 입술, 젖꼭지, 눈썹은 구리로 되어 있다.
  • I Bronzi di Riace sono due statue bronzee di dimensioni leggermente superiori al vero (altezza: 205 cm e 198 cm), di provenienza greca o magnogreca o siceliota, databili al V secolo a.C. e pervenute in eccezionale stato di conservazione.Le due statue – rinvenute il 16 agosto 1972 nei pressi di Riace, in provincia di Reggio Calabria – sono considerate tra i capolavori scultorei più significativi dell'arte greca, e tra le testimonianze dirette dei grandi maestri scultori dell' età classica. Le ipotesi sulla provenienza e sugli autori delle statue sono diverse, ma non esistono ancora elementi che permettano di attribuire con certezza le opere ad uno specifico scultore.I Bronzi si trovano al Museo nazionale della Magna Grecia di Reggio Calabria, luogo in cui sono stati riportati il 6 dicembre 2013 dopo la rimozione e il soggiorno per tre anni (con annessi lavori di restauro) presso Palazzo Campanella, sede del Consiglio Regionale della Calabria a causa dei lavori di ristrutturazione dello stesso museo. I Bronzi sono diventati uno dei simboli della città stessa.Il 16 agosto 1972 Stefano Mariottini (un giovane sub dilettante romano) si immerge nel Mar Ionio a 300 metri dalle coste di Riace e ritrova casualmente ad 8 metri di profondità le statue dei due guerrieri che diventeranno famose in tutto il mondo come i Bronzi di Riace.l'attenzione del subacqueo fu attratta dal braccio sinistro di quella che poi sarebbe stata denominata statua A, unica parte delle due statue che emergeva dalla sabbia sul fondo del mare.Per sollevare e recuperare i due capolavori, i Carabinieri del nucleo sommozzatori utilizzarono un pallone gonfiato con l'aria delle bombole. Così il 21 agosto fu recuperata la statua B, mentre il giorno successivo toccò alla statua A (che ricadde al fondo una volta prima d’essere portata al sicuro sulla spiaggia).È pubblicata la denuncia ufficiale depositata il 17 agosto 1972 con Protocollo N. 2232, presso la Soprintendenza alle antichità della Calabria a Reggio, in cui Stefano Mariottini "... dichiara di aver trovato il giorno 16 c.m. durante una immersione subacquea a scopo di pesca, in località Riace, Km 130 circa sulla SS Nazionale Jonica, alla distanza di circa 300 metri dal litorale ed alla profondità di 10 metri circa, un gruppo di statue, presumibilmente di bronzo. Le due emergenti rappresentano delle figure maschili nude, l'una adagiata sul dorso, con viso ricoperto di barba fluente, a riccioli, a braccia aperte e con gamba sopravanzante rispetto all'altra. L'altra risulta coricata su di un fianco con una gamba ripiegata e presenta sul braccio sinistro uno scudo. Le statue sono di colore bruno scuro salvo alcune parti più chiare, si conservano perfettamente, modellato pulito, privo di incrostazioni evidenti. Le dimensioni sono all'incirca di 1,80 cm."Sul lato sinistro di questa denuncia ufficiale, tutta battuta a macchina, si nota un appunto scritto a mano, di colore rosso, ed a firma G. Foti (soprintendente scomparso giorni prima l'arrivo a Reggio di Calabria dei Bronzi). "La presente segnalazione fa seguito alla comunicazione telefonica del 16 agosto 1972, ricevuta alle ore 21 che denunziava la scoperta."Durante i primi interventi di pulitura dalle concrezioni marine (eseguiti dai restauratori del Museo nazionale della Magna Grecia di Reggio Calabria), apparve evidente la straordinaria fattura delle due statue. Fu confermata infatti la prima ipotesi secondo cui i bronzi dovevano essere autentici esemplari dell'arte greca del V secolo a.C., venuti ad affiancare quindi le pochissime statue in bronzo che sono giunte fino a noi complete, come quelle conservate in Grecia: l'Auriga di Delfi e il Cronide di Capo Artemisio al Museo Archeologico Nazionale di Atene.A Reggio l'équipe di tecnici lavorò alla pulitura delle due statue fino al gennaio 1975, quando la Soprintendenza reggina ebbe la certezza che sarebbe stato impossibile eseguire un completo e valido restauro delle statue utilizzando solo i limitati strumenti che erano a disposizione del proprio laboratorio. Fu allora che si decise di trasferirle al più attrezzato Centro di Restauro della Soprintendenza Archeologica della Toscana, costituito dopo l'alluvione del 1966.Oltre alla pulizia totale delle superfici eseguita con strumenti progettati appositamente, a Firenze le statue furono sottoposte ad analisi radiografiche, necessarie per conoscerne la struttura interna, lo stato di conservazione e lo spessore del metallo. Le indagini portarono ad un primo esito sorprendente: il braccio destro della statua B e l'avambraccio sinistro su cui era saldato lo scudo risultarono di una fusione diversa dal resto della statua, furono infatti saldati in epoca successiva alla realizzazione della statua in sostituzione delle braccia originali probabilmente per rimediare ad un danneggiamento sopravvenuto quando la statua era già in esposizione. Durante la meticolosa pulizia si scoprirono alcuni particolari per i quali era stato usato materiale differente dal bronzo: argento per i denti della statua A e per le ciglia d'entrambe le statue, avorio e calcare per le sclere, rame per le labbra e le areole dei capezzoli di entrambe le statue. Le operazioni di restauro - che durarono cinque anni - si conclusero il 15 dicembre 1980 con l'inaugurazione di un'esposizione per sei mesi delle due statue sul grande palcoscenico del turismo fiorentino, presso il Museo Archeologico di Firenze come pubblico omaggio all'impegno tecnico e al lavoro ivi svolto. Fu proprio quest'esposizione fiorentina, seguita da quella successiva di Roma, a fare da primo detonatore per il non più tramontato clamoroso entusiasmo nazionale ed internazionale per i due Bronzi trovati a Riace.Pur essendo stato fatto durante il restauro fiorentino un trattamento conservativo, nei primi novanta comparvero numerosi fenomeni di degrado, che hanno fatto propendere per lo svuotamento totale del materiale anticamente servito per modellare le figure (la cosiddetta "terra di fusione") e parzialmente lasciato dai restauratori fiorentini all'interno delle due statue. In questa occasione l'intervento di contrasto alla formazione di ossidi rameosi è stato realizzato con il benzotriazolo.Così nel 1995, terminata la pulizia interna e dopo aver subito un trattamento anticorrosione, i due Bronzi sono stati nuovamente collocati nella grande sala del museo reggino, tenuta a clima controllato con l'umidità al 40-50% e la temperatura compresa tra i 21 e i 23 °C.Nel febbraio del 2014, in particolar modo sui social network, è girata la notizia del ritrovamento del terzo bronzo. Subito smentita trattandosi di una bufala.
  • Die Bronzestatuen von Riace sind zwei griechische Bronzefiguren aus der Mitte des 5. Jahrhunderts v. Chr.. Sie befinden sich seit 1981 im Untergeschoss des Museo Nazionale della Magna Grecia in Reggio Calabria (Inv.-Nrn. 12801 und 12802).
  • Els Guerrers de Riace són una parella d'estàtues gregues d'estil sever (segle V aC) que s'exposen al Museu nacional de la Magna Grècia de Reggio de Calàbria. Són dos dels pocs exemples d'escultures en bronze que queden de l'Art de l'antiga Grècia juntament amb, per exemple, el Posidó o Déu de Artimisio del Museu Arqueològic Nacional d'Atenes o l'Auriga de Delfos. Van ser trobades a la rodalia de la localitat de Riace, a la província de Reggio de Calàbria el 1972. S'han convertit en un dels símbols de la ciutat de Reggio de Calàbria. Són coneguts com a Bronze A (el jove) i Bronze B (el vell).Els dos guerrers són obres d'art originals gregues del segle V aC, i la seva descoberta ha estimulat als estudiosos a la investigació de la identitat dels personatges i autors. Encara no s'ha assolit el consens exacte respecte a la datació, procedència i autors de les dues escultures.
  • De Bronzen van Riace (Italiaans: i Bronzi di Riace) zijn twee levensgrote bronzen beelden uit de hoogtijdagen van de Griekse beeldhouwkunst.Een sportduiker vond in augustus 1972 bij het plaatsje Riace (Calabrië) twee levensgrote bronzen beelden, Griekse krijgers voorstellende. Vermoedelijk waren deze beelden door Romeinen uit Griekenland gehaald, maar leed het schip dat ze vervoerde schipbreuk. De beelden dateren uit ca. 450 voor Christus. Het is echter ook mogelijk dat ze in het gebied zelf (in de Oudheid bekend als Magna Graecia, ofwel: Groot-Griekenland) vervaardigd zijn. Na de vondst werden de beelden eerst schoongemaakt en geconserveerd, en daarna volgde een expositiereis door Italië. De bewoners van Calabrië eisten dat ze uiteindelijk weer terugkeerden naar het gebied waar ze gevonden waren. Uiteindelijk vonden ze in 1981 een definitieve plaats in de archeologische afdeling van het Nationaal Museum van Reggio Calabria. Omdat dit deel van Italië zeer gevoelig is voor aardbevingen zijn de beelden opgesteld op een aardbevingsbestendige wijze.De Krijgers van Riace worden respectievelijk aangeduid met "A" en "B", waarbij krijger A verondersteld wordt de afbeelding van een jongere man te zijn dan krijger B. De ogen van de beelden zijn ingelegd met glas en been, terwijl de tanden van de krijgers uit zilver zijn vervaardigd, de lippen en de tepeltjes zijn gemaakt uit koper. Aanvankelijk hielden ze speren en schilden vast. Krijger B droeg daarbij een helm op zijn hoofd, en krijger A zou misschien een krans gedragen hebben. De bronzen behoren tot een transitieperiode van Archaïsche Griekse beeldhouwkunst naar de Vroeg-Klassieke stijl.
  • A riacei bronzszobrok (olaszul bronzi di Riace) két teljes alakos ókori bronszobor, melyet Riace mellett talált meg 1972. augusztus 16-án Stefano Mariottini, egy római vegyész, aki vakációját töltötte a vidéken. A két görög harcosokat vagy királyokat ábrázoló szobrot valószínűleg az i.e. 5-4 században öntötték. Firenzében tizenkét évig restaurálták a némileg sósvíz-ette szobrokat, és most a Reggio Calabriai múzeum különtermében állnak.
  • «Во́ины из Риа́че» — древнегреческие парные бронзовые статуи, изображающие нагих бородатых воинов. Датируются второй четвертью V века до н. э. Экспонируются в Национальном музее Великой Греции (Реджо-ди-Калабрия).В 1972 году во время отпуска Стефано Мариоттини, инженер из Рима, нырявший с дыхательной трубкой у берега Монастераче близ Риаче, заметил торчащую из песка человеческую руку. Решив, что это труп, он вызвал полицию. Со дна Ионического моря были подняты две статуи.Фигуры долгое время находились на реставрации, а затем в 1981 году с помпой были представлены широкой публике. Власти Калабрии позиционируют «Воинов» как культурное сокровище региона. Участок морского дна, откуда подняли статуи, был тщательно исследован: искали другие древности, которые могли оказаться на дне после кораблекрушения.Статуи из Риаче могут служить эталоном непринуждённости позы (контрапоста). Пропорции идеализированы и имеют мало общего с реальной анатомией человеческого тела. Глазные яблоки выполнены из стекла и кости, зубы — из серебра, соски и губы — из меди. Каждая фигура изначально держала в руках копьё и меч (не сохранились). На голове одной из фигур предположительно был лавровый венок, на другой — шлем.Статуи нагих воинов принадлежат к лучшим сохранившимся образцам древнегреческой скульптуры классического периода. В научных публикациях их приписывали самым выдающимся мастерам того времени, включая Поликлета. Из-за скудости данных ни одна из гипотез об авторстве не доказуема. Выдвинуто также предположение, что одна фигура немного старше другой и что изображают они Тидея и Амфиарая.
  • Los Bronces de Riace conocidos también como Los Guerreros de Riace, son una pareja de estatuas griegas del siglo V a. C., que se exponen en el Museo nacional de la Magna Grecia de Regio de Calabria. Son dos de los pocos ejemplos en bronce que quedan del arte griego antiguo, junto al Poseidón del Museo Arqueológico Nacional de Atenas y al auriga de Delfos. Fueron encontradas en las cercanías de la localidad de Riace, en la provincia de Regio en 1972.Son conocidos como: Bronce A (el joven) Bronce B (el viejo)Los dos bronces son obras de arte originales griegas del siglo V a.C. y su descubrimiento ha estimulado a los estudiosos en la investigación de la identidad de los personajes y sus autores. Sin embargo, persiste la controversia respecto a la datación, procedencia y autoría de las dos esculturas.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 1069807 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 5635 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 34 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 107339542 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Les guerriers ou bronzes de Riace sont deux sculptures grecques en bronze datées du Ve siècle av. J.-C. (vers 460 pour le guerrier A et vers 430 pour le guerrier B) et conservées au musée national de Reggio de Calabre. Un peu plus grands que nature (1,98 mètre de haut pour le guerrier A, 1,97 mètre pour le guerrier B), ils furent découverts en 1972 au large de Riace, en Calabre, probablement sur les lieux d'un naufrage dans l'Antiquité.
  • 리아체 청동상(이탈리아어: Bronzi di Riace)은 나체의 전사를 조각한 두 점의 유명한 그리스 전신 청동상으로, 약 기원전 460년~430년 사이에 주조된 것이다. 현재 이탈리아 칼라브리아의 마그나 그라이키아 국립 박물관에 전시되어 있다. 두 청동상은 각각 "A"와 "B"로 구분한다.원래는 방패와 검을 쥐고 있었으며, 지금은 눈동자도 사라졌고 머리숱도 한 움큼 빠졌다. 주로 사용된 것은 청동이지만 이빨은 은이고 눈의 각막은 상아와 대리석, 입술, 젖꼭지, 눈썹은 구리로 되어 있다.
  • Die Bronzestatuen von Riace sind zwei griechische Bronzefiguren aus der Mitte des 5. Jahrhunderts v. Chr.. Sie befinden sich seit 1981 im Untergeschoss des Museo Nazionale della Magna Grecia in Reggio Calabria (Inv.-Nrn. 12801 und 12802).
  • A riacei bronzszobrok (olaszul bronzi di Riace) két teljes alakos ókori bronszobor, melyet Riace mellett talált meg 1972. augusztus 16-án Stefano Mariottini, egy római vegyész, aki vakációját töltötte a vidéken. A két görög harcosokat vagy királyokat ábrázoló szobrot valószínűleg az i.e. 5-4 században öntötték. Firenzében tizenkét évig restaurálták a némileg sósvíz-ette szobrokat, és most a Reggio Calabriai múzeum különtermében állnak.
  • Os Bronzes de Riace (em italiano: Bronzi di Riace) são duas estátuas de bronze encontradas no mar Jônico a cerca de 6 a 8 metros de profundidade, por Stefano Mariottini durante as suas férias em 16 de agosto de 1972.
  • Los Bronces de Riace conocidos también como Los Guerreros de Riace, son una pareja de estatuas griegas del siglo V a. C., que se exponen en el Museo nacional de la Magna Grecia de Regio de Calabria. Son dos de los pocos ejemplos en bronce que quedan del arte griego antiguo, junto al Poseidón del Museo Arqueológico Nacional de Atenas y al auriga de Delfos.
  • «Во́ины из Риа́че» — древнегреческие парные бронзовые статуи, изображающие нагих бородатых воинов. Датируются второй четвертью V века до н. э. Экспонируются в Национальном музее Великой Греции (Реджо-ди-Калабрия).В 1972 году во время отпуска Стефано Мариоттини, инженер из Рима, нырявший с дыхательной трубкой у берега Монастераче близ Риаче, заметил торчащую из песка человеческую руку. Решив, что это труп, он вызвал полицию.
  • De Bronzen van Riace (Italiaans: i Bronzi di Riace) zijn twee levensgrote bronzen beelden uit de hoogtijdagen van de Griekse beeldhouwkunst.Een sportduiker vond in augustus 1972 bij het plaatsje Riace (Calabrië) twee levensgrote bronzen beelden, Griekse krijgers voorstellende. Vermoedelijk waren deze beelden door Romeinen uit Griekenland gehaald, maar leed het schip dat ze vervoerde schipbreuk. De beelden dateren uit ca. 450 voor Christus.
  • Els Guerrers de Riace són una parella d'estàtues gregues d'estil sever (segle V aC) que s'exposen al Museu nacional de la Magna Grècia de Reggio de Calàbria. Són dos dels pocs exemples d'escultures en bronze que queden de l'Art de l'antiga Grècia juntament amb, per exemple, el Posidó o Déu de Artimisio del Museu Arqueològic Nacional d'Atenes o l'Auriga de Delfos. Van ser trobades a la rodalia de la localitat de Riace, a la província de Reggio de Calàbria el 1972.
  • I Bronzi di Riace sono due statue bronzee di dimensioni leggermente superiori al vero (altezza: 205 cm e 198 cm), di provenienza greca o magnogreca o siceliota, databili al V secolo a.C. e pervenute in eccezionale stato di conservazione.Le due statue – rinvenute il 16 agosto 1972 nei pressi di Riace, in provincia di Reggio Calabria – sono considerate tra i capolavori scultorei più significativi dell'arte greca, e tra le testimonianze dirette dei grandi maestri scultori dell' età classica.
  • The Riace bronzes (Italian Bronzi di Riace), also called the Riace Warriors, are two famous full-size Greek bronzes of naked bearded warriors, cast about 460–420 BC and found in the sea near Riace in 1972. The Bronzi are currently located at the Museo Nazionale della Magna Grecia in the southern Italian city of Reggio Calabria, Italy. The Bronzi are on display inside a microclimate room on top of an anti-seismic Carrara marbled platform.
rdfs:label
  • Bronzes de Riace
  • Bronces de Riace
  • Bronzen van Riace
  • Bronzes de Riace
  • Bronzestatuen von Riace
  • Bronzi di Riace
  • Guerrers de Riace
  • Riace bronzes
  • Riacei bronzszobrok
  • Воины из Риаче
  • 리아체 청동상
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of