Il y eut deux batailles de Taillebourg, lieu de passage stratégique entre le nord de la France et le sud, par le pont construit sur la Charente. La première et la moins connue est celle qui vit la victoire de Charlemagne en 808 sur les Sarrasins.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Il y eut deux batailles de Taillebourg, lieu de passage stratégique entre le nord de la France et le sud, par le pont construit sur la Charente. La première et la moins connue est celle qui vit la victoire de Charlemagne en 808 sur les Sarrasins. La seconde opposa, le 21 juillet 1242, les troupes capétiennes du roi de France Louis IX et de son frère le comte de Poitiers Alphonse, victorieux, à celles de leurs vassaux révoltés, Henri III d'Angleterre et Hugues X de Lusignan.
  • The Battle of Taillebourg was a 1242 battle between the Capetian troops of Louis IX and his brother Alphonse of Poitiers, and the rebel followers of Hugh X of Lusignan and Henry III of England. It was fought over the bridge built over the Charente River, a point of strategic importance on the route between northern and southern France. The battle resulted in a decisive victory for the French, and the end to the Poitevin revolt.
  • Bitwa pod Taillebourg – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 1242 pomiędzy rycerstwem francuskim i angielskim w trakcie krótkiego konfliktu pomiędzy królami Anglii i Francji zwanego wojną Saintonge. Do zwycięskiej dla Francuzów bitwy doszło w dniach 21–23 lipca 1242 r. w rejonie Taillebourg i Saintes w obecnym departamencie Charente-Maritime. Na początku XIII stulecia w chwili objęcia władzy przez króla Filipa II Augusta nastąpił kres rządów francuskiej dynastii Plantagenetów do której należeli też władcy angielscy. Plantageneci utracili Normandię a także Anjou, Maine oraz Touraine. Dzięki zwycięstwu w bitwie pod Bouvines w roku 1214 Filip II zniweczył próby odbicia utraconych ziem przez wywodzącego się z dynastii Plantagenetów Jana bez Ziemi. W kampanii roku 1224 król Ludwik VIII Lew podporządkował sobie kolejne rejony Plantagenetów w południowej Francji (rejon Akwitanii) z wyjątkiem Gascogne.Ze stratami terytorialnymi nie chciał pogodzić się syn Jana bez Ziemi król Henryk III. Szybko też władca podjął decyzję o nowej kampanii we Francji w celu odzyskania utraconych ziem. Przedsięwzięciu sprzyjało niezadowolenie francuskich możnych wasali Plantagenetów. Na czele sił opozycji stanął hrabia Hugo X z Lusignan. W roku 1241 Hugo zawarł w Pons sojusz z Henrykiem III oraz hrabią Rajmundem VII z Tuluzy i popierającymi go książętami z południa kraju. Konflikt rozpoczęła rebelia hrabiego Hugo z Lusignan, który wypowiedział służbę wasalną królewskiemu bratu Alfonsowi z Poitiers i spalił jego posiadłość. Dnia 28 kwietnia król Ludwik IX wraz z Alfonsem na czele silnej armii skierowali się przeciwko rebeliantom. Dnia 9 maja 1242 r. Henryk III na czele swojej floty opuścił Portsmouth a 13 maja wylądował w Royan na wybrzeżu Saintonge. W czasie gdy wokół Henryka zbierały się rebelianckie siły szlachty francuskiej, władca podjął wstępne rokowania z Ludwikiem IX o zwrot spornych terenów. Gdy te zakończyły się niepowodzeniem Henryk w dniu 16 czerwca wypowiedział wojnę Francuzom. Jego marsz został jednak wstrzymany na kilka dni gdyż przeciągnęły się rozmowy z władcą zamku Taillebourg Gottfrydem III z Rancon, jednym z najpotężniejszych władców Saintonge wiernych królowi. Gottfryd obiecywał angielskiemu królowi gotowość do przejścia na jego stronę, zamierzając możliwie jak najbardziej opóźnić marsz armii rebelianckiej. W tym samym czasie armia francuska zbliżała się do Saintonge, zdobywając w dniu 4 maja Poitiers i kilka zamków m.in. Béruge, Frontenay, Saint-Gelais oraz Thoré. W dniu 20 czerwca Francuzi ku zaskoczeniu Anglików dotarli pod Taillebourg, gdzie połączyli się z miejscowymi siłami Gottfryda, który zerwał wcześniej rozmowy z Henrykiem.Dnia 21 lipca armia francuska przekroczyła rzekę Charente po jednym z dwóch mostów (kamiennym) pod Taillebourgiem, wiążąc znajdujące się na przeciwległym brzegu siły angielskie. Ludwik IX nakazał 500 swoim ludziom, w większości kusznikom przekroczenie rzeki drugim mostem (drewnianym) i niepostrzeżenie obejście pozycji angielskich. Niekorzystnego położenia armii angielskiej domyślił się wkrótce Ryszard z Kornwalii, który rozpoczął z Francuzami wielogodzinne rokowania w sprawie zawieszenia broni. Wezwał też swojego brata króla Henryka III do odwrotu, w celu połączenia się z siłami hrabiego Hugona z Lusignan, który w tym samym czasie zajmował Saintes. Jednak dnia 23 lipca Francuzi uderzyli na kierujących się ku Saintes Anglików, zadając im znaczne straty i zmuszając wielu do ucieczki. Henryk III ze swoją obstawą uciekł do zamku Pons. Dnia 24 lipca Saintes poddało się królowi francuskiemu, w kolejnych dniach skapitulował Hugo z Lusignan oraz obrońcy Pons. W tej sytuacji Henryk uciekł z miasta do Blaye, gdzie pozostawił cały swój bagaż, po czym wycofał się do bezpiecznego Bordeaux. Tutaj zajął się organizacją blokady morskiej portu La Rochelle, podjął też próby pozyskania do swoich planów cesarza Fryderyka II, co jednak zakończyło się niepowodzeniem. Na początku marca 1243 r. Henryk zakończył blokadę La Rochelle, po czym powrócił do Anglii. 12 marca 1243 r. obaj władcy zawarli formalne zawieszenie broni na okres 5 lat. Bitwa pod Taillebourgiem była ostatnią zbrojną próbą odzyskania przez Plantagenetów utraconych ziem. W kolejnych latach Henryk III musiał mierzyć się z wzmagającą się opozycją miejscowych baronów. Kampanie prowadzone były przez króla głównie za pieniądze baronów, którzy nie chcieli już ponosić dodatkowych kosztów. W tej sytuacji Henryk nie mógł myśleć o przeprowadzeniu kolejnej wyprawy, dlatego w roku 1248 zawieszenie broni przedłużono o kolejne 5 lat do roku 1254. W roku 1259 Anglia i Francja zawarły pokój w Paryżu. Henryk uznał prawo francuskie do większości utraconych terenów, otrzymując w lenno niektóre ziemie (Saintonge, Perigord, Limousin).
  • Die Schlacht bei Taillebourg war ein militärischer Zusammenstoß im Frankreich des hohen Mittelalters, zwischen dem König von Frankreich und dem König von England. Sie bildete zugleich den entscheidenden Höhepunkt eines kurzen kriegerischen Konflikts zwischen beiden Königen, der sich in den Sommermonaten des Jahres 1242 in der französischen Provinz Saintonge abspielte, der deswegen oft auch als „Saintongekrieg“ (eng: Saintonge-War) bezeichnet wird. Die Schlacht fand am 21. und 23. Juni 1242 zwischen Taillebourg und Saintes im heutigen Département Charente-Maritime statt und endete mit einem Sieg des französischen Heeres.
dbpedia-owl:depictionDescription
  • La bataille de Taillebourg, par Eugène Delacroix en 1837
dbpedia-owl:endDate
  • 1242-07-21 (xsd:date)
dbpedia-owl:isPartOfMilitaryConflict
dbpedia-owl:place
dbpedia-owl:result
  • Victoire française décisive
dbpedia-owl:startDate
  • 1242-07-21 (xsd:date)
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 100203 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 9839 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 112 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 99947131 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:combattants
  • 25 (xsd:integer)
prop-fr:commandant
  • 25 (xsd:integer)
prop-fr:conflit
  • Bataille de Taillebourg
prop-fr:date
  • 1242-07-21 (xsd:date)
prop-fr:forces
  • 700 (xsd:integer)
  • 1600 (xsd:integer)
  • 4000 (xsd:integer)
  • Infanterie de 20000 hommes
  • Total d'environ 22300 hommes
  • Total d'environ 24000 hommes
prop-fr:guerre
prop-fr:issue
  • Victoire française décisive
prop-fr:lieu
  • Pont sur la Charente
prop-fr:légende
  • La bataille de Taillebourg, par Eugène Delacroix en 1837
prop-fr:pertes
  • Faibles
  • Importantes
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Il y eut deux batailles de Taillebourg, lieu de passage stratégique entre le nord de la France et le sud, par le pont construit sur la Charente. La première et la moins connue est celle qui vit la victoire de Charlemagne en 808 sur les Sarrasins.
  • The Battle of Taillebourg was a 1242 battle between the Capetian troops of Louis IX and his brother Alphonse of Poitiers, and the rebel followers of Hugh X of Lusignan and Henry III of England. It was fought over the bridge built over the Charente River, a point of strategic importance on the route between northern and southern France. The battle resulted in a decisive victory for the French, and the end to the Poitevin revolt.
  • Die Schlacht bei Taillebourg war ein militärischer Zusammenstoß im Frankreich des hohen Mittelalters, zwischen dem König von Frankreich und dem König von England. Sie bildete zugleich den entscheidenden Höhepunkt eines kurzen kriegerischen Konflikts zwischen beiden Königen, der sich in den Sommermonaten des Jahres 1242 in der französischen Provinz Saintonge abspielte, der deswegen oft auch als „Saintongekrieg“ (eng: Saintonge-War) bezeichnet wird. Die Schlacht fand am 21. und 23.
  • Bitwa pod Taillebourg – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 1242 pomiędzy rycerstwem francuskim i angielskim w trakcie krótkiego konfliktu pomiędzy królami Anglii i Francji zwanego wojną Saintonge. Do zwycięskiej dla Francuzów bitwy doszło w dniach 21–23 lipca 1242 r. w rejonie Taillebourg i Saintes w obecnym departamencie Charente-Maritime.
rdfs:label
  • Bataille de Taillebourg
  • Battle of Taillebourg
  • Bitwa pod Taillebourg
  • Schlacht bei Taillebourg
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Bataille de Taillebourg
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:batailles of
is prop-fr:faitsD'armes of
is foaf:primaryTopic of