Les bacchanales étaient des fêtes religieuses célébrées dans l'Antiquité.Liées aux mystères dionysiaques, elles se tenaient en l'honneur de Bacchus, dieu romain du Vin, de l'Ivresse et des Débordements, notamment sexuels.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Les bacchanales étaient des fêtes religieuses célébrées dans l'Antiquité.Liées aux mystères dionysiaques, elles se tenaient en l'honneur de Bacchus, dieu romain du Vin, de l'Ivresse et des Débordements, notamment sexuels.
  • Bakanala Bakoren ohorez erromatarrek egiten zuten jaia zen.Hasieran, jaiak biribilak osatuz dantzatzen ziren, Bako irudikatzen zuen bakarlari baten inguruan. Ezkutuko ugalkortasun-errituak ziren; gauez ospatu ohi ziren, eta lasaikeria nagusitu ohi zen, askotan. Ezkutukoak izanik eta azpijoko politikorako egokiera zirelakoan, Erromako senatuak auzitara eraman zituen 7.000 lagun K. a. 186an. Auziaren ondorioz, Bakoren lau apaiz nagusiak, beste batzuen artean, burua moztera kondenatu zituzten, beste asko kartzelatu egin zituzten eta bakanalak debekatu.Antzinako artean, bakanalaren gaia erliebe eta ontzietan landua izan zen. Errenazimentuko eta Aro Modernoko artisten artean, bakanalak inspirazio-gai izan ziren berriro: Tiziano, Mantegna, Michelangelo, Carracci, Poussin, Rubens, Van Dyck, Fragonard...
  • En el mundo griego y romano, las bacanales (latín: Bacchanalia) eran fiestas en honor a Baco (dios mitológico romano del vino, del que procede el nombre) o Dioniso (su equivalente griego), en las que se bebía sin medida. Las sacerdotisas organizadoras de la ceremonia se llamaban bacantes y el nombre ha quedado asociado a las orgías romanas. El culto primitivo era exclusivamente de mujeres para mujeres y procedía del culto original al dios Pan.Introducidas en Roma (c. 200 a. C.) desde la Magna Grecia o a través de la Etruria influida por Grecia, las bacanales se celebraban en secreto y con la sola participación de mujeres en la arboleda de Simila, cerca del monte Aventino el 16 y 17 de marzo. Posteriormente, se extendió la participación en los ritos a los hombres y las celebraciones tenían lugar cinco veces al mes.
  • De Bacchanalia, ook wel de Bacchische mysteriën of orgiën genoemd, waren volgens de Romeinen alle orgastische feesten georganiseerd vanuit de cultus van Dionysos. De Bacchanalia vonden plaats in het heilig woud van Stimulae, nabij Rome, gelegen aan de voet van de Aventijn, niet ver van de Tiber en ook nabij Ostia aan de monding van de rivier. Men heeft het echter ook over in luco simulae (zie Livius, XXXIX 12.), en ook ab luco Semeles wordt gezegd (zie CIL VI 9897.).
  • Bacanal (do latim Bacchanalia) é o nome que se dava, na Roma Antiga aos rituais religiosos em homenagem a Baco (ou Dionísio), deus do vinho, por ocasião das vindimas, em que havia um cerimonial sério e contrito, de início, seguido por uma comemoração pública e festiva.As bacanais foram introduzidas em Roma e vindas do sul da península itálica através da Etrúria. Eram secretas e frequentadas somente por mulheres durante três dias no ano. Posteriormente, os homens foram admitidos nos rituais e as comemorações aconteciam cinco vezes por mês. Ao invadirem as ruas de Roma, dançando, soltando gritos estridentes e atraindo adeptos do sexo oposto em número crescente, os bacanais causaram tais desordens e escândalos. Tito Lívio relata que a rápida propagação do culto no qual ocorriam as mais grotescas vulgaridades, bem como todo tipo de crimes e conspirações políticas nas suas sessões noturnas, levou em 186 a.C. à promulgação de um decreto pelo Senado - o chamado Senatus consultum de Bacchanalibus, inscrito numa placa de bronze descoberta na Apúlia, ao sul da península Itálica em 1640, atualmente no Kunsthistorisches Museum de Viena - pelo qual as bacanais foram proibidas em toda a Itália, exceto em certos casos especiais que deviam ser aprovados pelo Senado. Apesar do severo castigo infligido aos que descumprissem este decreto (Tito Lívio afirma que houve mais execuções do que encarceramentos), as bacanais sobreviveram no sul da Itália, muito depois da repressão.Spaldin descreve uma bacanal feita "pelas mulheres que participavam dessas festas corriam pelas ruas e pelos campos, à noite, seminuas, cobertas com peles de tigre ou pantera, fixadas na cintura com festões de hera e pâmpanos. Empunhavam o Tirso, algumas com os cabelos soltos carregavam fachos. Aos gritos de Evoi! Evoi! (origem do grito carnavalesco Evoé!), em honra de Evan, epítetos de Baco, soavam as flautas e tambores juntamente com os címbalos e as castanholas presas às vestes. Dava-se às mulheres que participavam das Bacanais o nome de Menades, voz grega, que significa "furiosas".As fontes antigas descrevem que as bacantes, no seu delírio, cometiam toda sorte de excesso selvagem, luxurioso e desregrado.
  • Bachanalia (bachanalie; łac. bacchanalia) – starorzymskie obrzędy na cześć Bachusa (Dionizosa). Tytus Liwiusz utrzymywał, że zostały zapoczątkowane w Wielkiej Grecji, skąd przedostały się do Etrurii, skąd dopiero do Rzymu i rozpowszechniły się szczególnie w południowej Italii. Wiązały się z nimi liczne potępiane nadużycia, przez co przerodziły się z czasem w rozpustne orgie. Obrzędy te zostały zakazane przez senat rzymski w 186 p.n.e..Potocznie bachanaliami określa się też hulaszczą zabawę.
  • Die Bacchanalien (von lat. Bacchanalia), die Bacchusfeste im antiken Rom, waren Feierlichkeiten, die von den Bacchanten und Bacchantinnen oft mit wildester Ausgelassenheit zelebriert wurden.Das Fest wurde bereits seit dem 2. Jahrhundert v. Chr. gefeiert und fand jährlich am 16. und 17. März am Hügel Aventin in Rom statt.
  • Il Baccanale (latino: Bacchanalia) è una festività romana a sfondo propiziatorio. Il nome è di origine romana e deriva da rituali dedicati a Bacco, ma la sua origine è più antica; probabilmente risale alla Magna Grecia e si è fortemente radicata nei territori campani e lucani. Già in epoca romana, ma probabilmente anche prima, era una festa orgiastica divenuta in un secondo momento (o forse ritornando alle origini) propiziatoria degli dei in occasione della semina e della raccolta delle messi.
  • Bacchanalia, Roma'nın MÖ 496 yılında yaşadığı kıtlık sonucu Sibylla kitaplarına danışılarak Roma'ya getirdikleri kutsal üçlüden1 tanrı Bacchus (gr. Dionysos) adına yapılan dinsel ayin ve bayramlardır. Yunanca orgia da denir."Uzaklardan, yosunlardan Minos'un kızı hüzünlü gözlerle, Bacchus şenliğinde taş kesilmiş bir heykel gibi , ona bakar..."2Damascius (123 vd), Zeus'un öldürdüğü Titanların küllerinden insan ırkı doğar. Titanlar kötülüğün temsilidir. Ama tanrı soyludur. Titanların külünden yaratılan insan hem tanrısallıktan hem de kötülükten pay aldığı için ikili bir doğaya sahiptir. Ruhunda hem iyilik hem kötülük barındırır. Orpheus'çu öğretinin de temeli sayılabilecek bu öğretide; günâhlarının kefareti için dünyaya gelen insan, kötü (Titan) yanından kurtulabilirse, özgürlüğüne kavuşacak, tanrı ile bir olma şansını elde edecektir. Bu şans Bacchus'çu ayinlere katılıp ruhu arındırarak mümkün olacaktır.Bacchus adına düzenlenen her kutlamada; Bacchus'un etrafında ki doğanın ruhları kabul edilen dostları canlandırılır. Tanrıdan esinlenip mistik bir delilik halinde çığlıklar atarak kırlarda dolaşan bacchalar (mainaslar)3, törenlere katılan kadınlar tarafından canlandırılırdı. Kadınlar çıplak bedenlerini Nebris ile örtüp başlarına sarmaşıktan taçlar takarlardı. Bir ellerinde thyrsos öteki ellerinde kantharoslarla dolaşırlardı. Çift borulu flütlerin ezgileri ve teflerden yayılan seslerle dans ederlerdi.Roma'da önceleri gizli kutlanan Bacchanalia törenlerinde genellikle et ve şaraptan oluşan ziyafetle başlanır, şarabın etkisiyle her çeşitten ilkel kötülükler ve aşırılıklar gün ışığına çıkardı 4. Genç kızlar ve genç erkekler alkolün de etkisiyle kendilerinden geçerek, davulların ve zillerin çıkardığı garip müzikle birlikte tüm ahlaki değerlerini bir yana bırakırdı.Livius'a göre (39,8 vd.) Roma'daki Bacchusçu ayinler ilk önceleri kadınlar için düzenlenirdi. Zamanla ritüeller erkekleri de cezbetti. Erkekler de taraftar toplamaya başladı./(25,1,6-8). Kamu yerlerinde, Forumda, Capitolium'da, ataların töresine hiç uygun olmayan tarzda dualar eden ve kurbanlar kesen kadınlardan oluşan kalabalık gruplar görülmüştür. Rahipler ve kahinler, kadınların ve erkeklerin kafasını bulandırmıştı.Başlangıçta bu törenlere sadece kadınlar katılabiliyordu. Campanialı bir kadın olan Pacula Anna bu geleneği bozarak erkeklerinde dine katılmasını ve törenlerin gündüzden geceye alınmasını sağladı. Böylece yaşanan ahlâksızlıklar iki katına çıktı(Liv. 39.13). Livius'a göre: Bu törenlere engel olmak isteyen kişiler hedef olarak seçildiler. Törenlere katılanların soysuz davranışları, taşkınlıkları arttı. Sahte tanıklıklar , kalpazanlıklar, sahte mühürler çığırdan çıktı. Artarak yayılan Bacchanalia ritüellerine; cinayetler, çocuk tecavüzleri vb. olayların da eklenmesi üzerine; MÖ 186 yılında alınan Senatus kararı (Senatus Consultum De Bacchanalibus) ile Bacchanalia yasaklandı. Kararın latince aslı ve çevirisi şöyledir5:"Q. MARCIUS L.F.,SP.POSTUMIUS L.F.COS. SENATUM CONSOLUERUNT NONIS OCTOB. APUD AEDEM DUELONAI. SCRIBENDO ADFUERUNT* M.CLAUDIUS M.F., L. VALERIUS P.F., Q. MINUCIUS C.F. DE BACCHANALIBUS* QUI* FOEDERATI* ESSENT*,ITA EXDICENDUM* CENSUERE: NEQUIS* EORUM BACCHANAL* HABUISSE* VELLET*; SI* QUES ESSENT*, QUI* SIBI* DICERENT* NECESUS ESSE* BACCHANAL* HABERE, EIS* UTI* AD PRAETOREM* URBANUM ROMAM VENIRENT, DEQUE EIS* REBUS, UBI* EORUM VERBA AUDITA ESSENT*, UTI* SENATUS NOSTER DECERNERET, DUM NE MINUS SENATORIBUS C ADESSENT* QUOM EA RES COSOLORETUR*. BACAS VIR NEQUIS ADISSE* VELLET* CIVIS* ROMANUS NEVE NOMINIS LATINI NEVE SOCIUM QUISQUAM, NISI* PRAETOREM* URBANUM ADISSENT*, ISQUE DE SENATUS* SENTENTIA*, DUM NE MINUS SENATORIBUS C ADESSENT* QUOM EA RES COSOLORETUR, IUSSISSENT*. CENSUERE. SACERDOS NEQUIS VIR ESSET*; MAGISTER NEQUE VIR NEQUE MULIER QUISQUAM ESSET*. NEVE PECUNIAM QUISQUAM EORUM COMMUNEM* HABUISSE* VELLET*; NEVE MAGISTRATUM NEVE PRO MAGISTRATU*, NEQUE VIRUM NEQUE MULIEREM QUIQUAM FECISSE* VELLET*. NEVE POST HAC INTER SED CONIURASSE* NEVE COMMOVISSE* NEVE CONSPONDISSE* NEVE COMPROMISISSE* VELLET*. NEVE QUISQUAM FIDEM INTER SED DEDISSE* VELLET*. SACRA IN OQUOLDOT NE QUISQUAM FECISSE* VELLET*; NEVE IN PUBLICO* NEVE IN PRIVATO* NEVE EXTRA* URBEM SACRA QUISQUAM FECISSE* VELLET* NISI* PRAETOREM* URBANUM ADIESET, ISQUE DE SENATUS* SENTENTIA*, DUM NE MINUS SENATORIBUS C ADESSENT* QUOM EA RES COSOLORETUR, IUSSISSENT*. CENSUERE. HOMINES PLUS* V OINUORSI* VIRI* ATQUE MULIERES SACRA NE QUISQUAM FECISSE* VELLET*, NEVE INTER IBI* VIRI* PLUS* DUOBUS, MULIERIBUS PLUS* TRIBUS ADFUISE* VELLET* NISI* DE PRAETORIS* URBANI SENATUSQUE* SENTENTIA*, UTI* SUPRA* SCRIPTUM EST. HAICE UTI* IN CONVENTIONI* EXDICATIS* NE MINUS TRINUM NUNDIUM*, SENATUSQUE* SENTENTIAM UTI* SCIENTES ESSETIS*, -EORUM SENTENTIA ITA FUIT: 'SI* QUES ESSENT*, QUI* ADVERSUM* EAD FECISSENT*, QUAM SUPRA* SCRIPTUM EST, IIS* REM CAPITALEM* FACIENDAM CENSUERE' -ATQUE UTI* HOCE IN TABULAM* AHENAM INCIDERETIS*, ITA SENATUS AIQUOM CENSUIT, UTIQUE* EAM FIGER IUBEATIS*, UBI* FACILUMED GNOSCIER POTISIT ATQUE UTI* EA BACCHANALIA*, SI* QUA SUNT, EXTRA* QUAM SI* QUID IBI* SACRI EST, ITA UTI* SUPRA* SCRIPTUM EST, IN DIEBUS X, QUIBUS VOBIS* TABULAE* DATAE* ERUNT, FACIATIS UTI * DISMOTA SIENT. -IN AGRO TEURANO6.""Konsüller Lucius oğlu Quintus Marcius ve Lucius oğlu Spurius Postumius Bellona tapınağında 7 Ekim'de , Senatus'la bir toplantı yaptılar.Aşağıdaki bildirinin kaydedilmesinde, Marcus oğlu Marcus Cladius, Publius oğlu Lucius Valerius ve Gaius oğlu Quintus Minucius da hazır bulundular. Bacchanalia'ya ilişkin olarak, Senatorlar Roma'nın müttefiki konumunda olanlara7 ilişkin yasaklama kararını aldılar:Onların hiçbiri evinde Bacchusçu tören düzenlemeye kalkışmayacaklardır. Biri çıkıp onlar için Bacchanalia' düzenlenmesinin zorunlu olduğunu ileri sürerse, Roma'daki Praetor Urbanusun huzuruna çıkmalıdır. Bu kişinin önerileri dinlendikten sonra, Senatusumuz bu konulara ilişkin son kararını verecektir. Bu konunun tartışılması sırasında en az yüz Senatorun hazır bulunması gerekir. Hiç kimse ister Roma yurttaşı olsun, ister Latin ya da müttefiklerden biri, Praetor Urbanus'un huzuruna çıkmadan bir Bacchus tapınıcısı kadınla temasa geçmeyecektir. Praetor Urbanus Senatus'un önerisi doğrultusunda bu konuya ilişkin kararını bildirecektir.Bu konunun tartışılması sırasında en az yüz Senator hazır bulunması gerekir. Senatus bu kararı almıştır.Hiçbir erkek rahip olmasın. Hiçbir erkeğin ya da kadının rahip yardımcısı olmasına izin verilmesin. Hiç kimse kamu hazinesinden harcama yapmasın. Hiç kimse ne bir erkeği ne de bir kadını rahip yardımcısı ya da vekili kılmasın. Karşılıklı yeminler, adaklar, ciddi vaâtler ya da birbirine söz vermeler konusunda ant içmeye kalkışmasınlar ya da aralarında bir inanç birliği yaratmaya çalışmasınlar. Hiç kimse kült törenlerini gizlice uygulamaya girişmesin. Hiç kimse kamuya açık, özel ya da kent dışında, Praetor Urbanus'un huzuruna çıkmadıkça, bu kült törenlerini gerçekleştirmeye kalkışmasın. Praetor Urbanus, Senatus'un önerisi doğrultusunda bu konuya ilişkin kararını bildirecektir. Bu konunun tartışılması sırasında en az yüz Senator'un hazır bulunması gerekir. Senatus bu kararı almıştır.Hiç kimse bu kült törenlerini kadınlı erkekli beş katılımcıdan daha fazla kişiyle kutlamasın. Katılımcılar olarak tören yapmak isteyenlerin sayısı, yukarıda belirtildiği gibi, Praetor Urbanus ve Senatus'un izni olmadıkça, iki erkek ve üç kadından daha fazla olmamalıdır.Yürürlüğe girmeden en az üç gün önce bu kararlar kamuya açık olarak yapılan bir toplantıda beyan edilmelidir. Senatus'un kararından tam anlamıyla heberdar olunmak istenirse, Senatus'un kararı aşağıdaki gibidir: 'Yukarıda bildirilen kısıtlamalara karşı hareket edecekler varsa, kendilerine en ağır cezaların verileceğini bilsinler.' Bu bronz bir levhaya kaydedilecektir; çünkü Senatus bunun böyle olmasını uygun görmüştür. Bu levha da kolayca okunabilecek bir yere asılmalıdır. Bu bildirinin size ulaşmasından sonra on gün içinde Bacchusçu tapım yerlerini belirlemelisiniz. Eğer yaşadığınız bölgelerde bunlardan biri varsa, yukarıda kaydedildiği gibi, içlerinde kendi dinimize ilişkin kutsal bir şey yoksa, yok edilmelidir." Kararın ardından Romalı yetkililerin başarılı çalışmaları ile yedi bine yakın kişi yakalanmıştır. Davaları bir ay kadar sürdükten sonra bir kısmı mahkûm edilmiş, bir kısmı öldürülmüştür.
  • La Bacanàlia de Roma eren les festes romanes equivalents a les dedicades a Dionís a Grècia. El deu romà equivalent a Dionís era Baccus; el seu culte i van donar lloc a les bacanals. La festa es feia de nit en secret i només per iniciats. El costum sembla que va passar d'Etrúria a Roma. Al començament només es podien iniciar dones i les que es volien iniciar havien d'estar deu dies sense tenir relacions sexuals i després dels deu dies es purificaven i bevien vi fins que la ment els quedava poc clara i es podien dedicar a tenir relacions sexuals amb les sacerdotesses o amb altres iniciades durant tres dies (repetien una vegada a l'any); més tard Ànnia Pacula, sota suposades ordes del mateix Baccus, va incloure homes, va reduir el temps d'iniciació a tres dies i va organitzar les autèntiques orgies amb cinc dies al mes i entre el mateix o diferent sexe sense limitació. Quan el 268 aC les bacanals foren descobertes i reprimides, hi havia uns set mil iniciats dels dos sexes, i molts van ser empresonats, altres executats i altres es van suïcidar; les dones foren entregades als seus pares, germans o marits per rebre el càstig en privat. Un decret va prohibir les bacanals a Roma i Itàlia i les celebracions en honor de Baccus requeririen en endavant autorització prèvia del pretor urbà.
  • The Bacchanalia were Roman mystery cults of the wine god and seer Bacchus, based on various ecstatic elements of the Greek Dionysian mysteries. They seem to have been popular, and well-organised, throughout the central and southern Italian peninsula. They were almost certainly associated with Rome's native cult of Liber, and probably arrived in Rome itself around 200 BC but like all mystery cults of the ancient world, very little is known of their rites. Livy, writing some 200 years after the event, offers a scandalised, extremely colourful account of the Bacchanalia. Modern scholarship takes a skeptical approach to his allegations of frenzied rites, sexually violent initiations of both sexes, all ages and all social classes, and the cult as a murderous instrument of conspiracy against the state. Livy claims that seven thousand cult leaders and followers were arrested, and that most were executed. More certainly, senatorial legislation to reform the Bacchanalia in 186 BC attempted to control their size, organisation, and priesthoods, under threat of the death penalty. This may have been motivated less by the kind of lurid and dramatic rumours that Livy describes than by the senate's determination to assert its civil and religious authority over Rome and her allies, after the prolonged social, political and military crisis of the Second Punic War. The reformed Bacchanalia rites may have been merged with the Liberalia festival. Bacchus, Liber and Dionysus became virtually interchangeable from the late Republican era onward, and their mystery cults persisted well into the Roman Imperial era.
  • Вакхана́лия — так называли римляне оргические и мистические празднества в честь бога Вакха (Диониса), шедшие с Востока и распространившиеся сначала на юг Италии и Этрурии, а ко II в. до н. э. — по всей Италии и в Риме. Вакханалия это то же самое что Врумалия.Вакханалия проводилась тайно, под покровом ночи, её посещали только женщины, которые собирались в роще Симилии возле Авентийского холма 16-го и 17-го марта. Позже на церемонию стали приходить и мужчины, а торжества начали проводиться пять раз в месяц. Дурная слава этих празднеств, на которых планировалось множество различных преступлений и политических тайных сговоров, которую отчасти распространял Сенат — так называемый, Senatus consultum de Bacchanalibus (надпись на бронзовой табличке, найденной в Калабрии в 1640 году) — способствовала запрещению Вакханалии на территории всей Италии, кроме отдельных особых случаев, которые должен был одобрить непосредственно Сенат. Несмотря на тяжёлое наказание, налагаемое на нарушителей данного постановления, Вакханалия не была искоренена, во всяком случае на юге Италии, очень долгое время.Празднества эти соединялись с диким, исступлённым разгулом самых низших животных страстей и нередко сопровождались насилием и убийствами. В 186 году до н. э. Сенат принял против них самые строгие меры (Senatus consultum de Bacchanalibus дошло до нас на бронзовой доске, хранящейся теперь в Вене). Консулы производили розыски по всей Италии, последствием чего было множество казней, ссылок и заточений (Ливий, 29, 8-18). Совершенно искоренить эти безнравственные мистерии, однако, не удалось, а имя их надолго осталось для обозначения шумных попоек, и в этом смысле употребляется и в России. Но это не единственное значение данного слова, употребляемое в переносном смысле. Например, в толковых словарях русского языка таких авторов, как Ожегов и Ефремова, вакханалия означает также крайнюю степень беспорядка, разгула, беспорядочного и бурного проявления чего-либо.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 256370 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 6630 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 53 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 111061118 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:année
  • 1995 (xsd:integer)
  • 2003 (xsd:integer)
  • 2007 (xsd:integer)
prop-fr:collection
  • Histoire
  • Vérité des mythes
prop-fr:isbn
  • 978 (xsd:integer)
  • 9782234066632 (xsd:double)
prop-fr:lienAuteur
  • Walter Burkert
prop-fr:lieu
  • Paris
prop-fr:nom
  • Burkert
  • Pailler
prop-fr:pages
  • 25 (xsd:integer)
prop-fr:prénom
  • Jean-Marie
  • Walter
prop-fr:périodique
  • Affaires, scandales et grandes causes
prop-fr:titre
  • Les cultes à mystères dans l'Antiquité
  • Les Bacchanales, du scandale exemplaire à l'improbable affaire
  • Bacchus. Figures et pouvoirs
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:éditeur
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Les bacchanales étaient des fêtes religieuses célébrées dans l'Antiquité.Liées aux mystères dionysiaques, elles se tenaient en l'honneur de Bacchus, dieu romain du Vin, de l'Ivresse et des Débordements, notamment sexuels.
  • De Bacchanalia, ook wel de Bacchische mysteriën of orgiën genoemd, waren volgens de Romeinen alle orgastische feesten georganiseerd vanuit de cultus van Dionysos. De Bacchanalia vonden plaats in het heilig woud van Stimulae, nabij Rome, gelegen aan de voet van de Aventijn, niet ver van de Tiber en ook nabij Ostia aan de monding van de rivier. Men heeft het echter ook over in luco simulae (zie Livius, XXXIX 12.), en ook ab luco Semeles wordt gezegd (zie CIL VI 9897.).
  • Bachanalia (bachanalie; łac. bacchanalia) – starorzymskie obrzędy na cześć Bachusa (Dionizosa). Tytus Liwiusz utrzymywał, że zostały zapoczątkowane w Wielkiej Grecji, skąd przedostały się do Etrurii, skąd dopiero do Rzymu i rozpowszechniły się szczególnie w południowej Italii. Wiązały się z nimi liczne potępiane nadużycia, przez co przerodziły się z czasem w rozpustne orgie. Obrzędy te zostały zakazane przez senat rzymski w 186 p.n.e..Potocznie bachanaliami określa się też hulaszczą zabawę.
  • Die Bacchanalien (von lat. Bacchanalia), die Bacchusfeste im antiken Rom, waren Feierlichkeiten, die von den Bacchanten und Bacchantinnen oft mit wildester Ausgelassenheit zelebriert wurden.Das Fest wurde bereits seit dem 2. Jahrhundert v. Chr. gefeiert und fand jährlich am 16. und 17. März am Hügel Aventin in Rom statt.
  • Il Baccanale (latino: Bacchanalia) è una festività romana a sfondo propiziatorio. Il nome è di origine romana e deriva da rituali dedicati a Bacco, ma la sua origine è più antica; probabilmente risale alla Magna Grecia e si è fortemente radicata nei territori campani e lucani. Già in epoca romana, ma probabilmente anche prima, era una festa orgiastica divenuta in un secondo momento (o forse ritornando alle origini) propiziatoria degli dei in occasione della semina e della raccolta delle messi.
  • Вакхана́лия — так называли римляне оргические и мистические празднества в честь бога Вакха (Диониса), шедшие с Востока и распространившиеся сначала на юг Италии и Этрурии, а ко II в. до н. э. — по всей Италии и в Риме. Вакханалия это то же самое что Врумалия.Вакханалия проводилась тайно, под покровом ночи, её посещали только женщины, которые собирались в роще Симилии возле Авентийского холма 16-го и 17-го марта.
  • Bakanala Bakoren ohorez erromatarrek egiten zuten jaia zen.Hasieran, jaiak biribilak osatuz dantzatzen ziren, Bako irudikatzen zuen bakarlari baten inguruan. Ezkutuko ugalkortasun-errituak ziren; gauez ospatu ohi ziren, eta lasaikeria nagusitu ohi zen, askotan. Ezkutukoak izanik eta azpijoko politikorako egokiera zirelakoan, Erromako senatuak auzitara eraman zituen 7.000 lagun K. a. 186an.
  • Bacanal (do latim Bacchanalia) é o nome que se dava, na Roma Antiga aos rituais religiosos em homenagem a Baco (ou Dionísio), deus do vinho, por ocasião das vindimas, em que havia um cerimonial sério e contrito, de início, seguido por uma comemoração pública e festiva.As bacanais foram introduzidas em Roma e vindas do sul da península itálica através da Etrúria. Eram secretas e frequentadas somente por mulheres durante três dias no ano.
  • Bacchanalia, Roma'nın MÖ 496 yılında yaşadığı kıtlık sonucu Sibylla kitaplarına danışılarak Roma'ya getirdikleri kutsal üçlüden1 tanrı Bacchus (gr. Dionysos) adına yapılan dinsel ayin ve bayramlardır. Yunanca orgia da denir."Uzaklardan, yosunlardan Minos'un kızı hüzünlü gözlerle, Bacchus şenliğinde taş kesilmiş bir heykel gibi , ona bakar..."2Damascius (123 vd), Zeus'un öldürdüğü Titanların küllerinden insan ırkı doğar. Titanlar kötülüğün temsilidir. Ama tanrı soyludur.
  • La Bacanàlia de Roma eren les festes romanes equivalents a les dedicades a Dionís a Grècia. El deu romà equivalent a Dionís era Baccus; el seu culte i van donar lloc a les bacanals. La festa es feia de nit en secret i només per iniciats. El costum sembla que va passar d'Etrúria a Roma.
  • The Bacchanalia were Roman mystery cults of the wine god and seer Bacchus, based on various ecstatic elements of the Greek Dionysian mysteries. They seem to have been popular, and well-organised, throughout the central and southern Italian peninsula. They were almost certainly associated with Rome's native cult of Liber, and probably arrived in Rome itself around 200 BC but like all mystery cults of the ancient world, very little is known of their rites.
  • En el mundo griego y romano, las bacanales (latín: Bacchanalia) eran fiestas en honor a Baco (dios mitológico romano del vino, del que procede el nombre) o Dioniso (su equivalente griego), en las que se bebía sin medida. Las sacerdotisas organizadoras de la ceremonia se llamaban bacantes y el nombre ha quedado asociado a las orgías romanas. El culto primitivo era exclusivamente de mujeres para mujeres y procedía del culto original al dios Pan.Introducidas en Roma (c. 200 a.
rdfs:label
  • Bacchanales
  • Bacanal
  • Bacanal
  • Bacanàlia
  • Baccanale
  • Bacchanalia
  • Bacchanalia
  • Bacchanalia
  • Bacchanalien
  • Bachanalia
  • Bakanal
  • Вакханалия
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of