Auguste Perret, né à Ixelles (Belgique) le 12 février 1874 et mort à Paris le 25 février 1954, est un architecte français qui fut l'un des premiers techniciens spécialistes du béton armé.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Auguste Perret, né à Ixelles (Belgique) le 12 février 1874 et mort à Paris le 25 février 1954, est un architecte français qui fut l'un des premiers techniciens spécialistes du béton armé. Longtemps dénigré par les historiens et théoriciens du Mouvement moderne, particulièrement entre les années 1960 et 1990, plus exactement par des proches de Le Corbusier refusant ce qu'ils jugeaient comme des compromis favorisés par des gouvernements sans ambition, il a fallu attendre le passage des différentes crises de ce mouvement pour que l'œuvre de Perret reprenne place au sein d'une histoire de l'architecture plus directement orientée vers une logique patrimoniale. Auguste Perret apparaît dans ce nouveau contexte comme l'un des très rares architectes à avoir su discerner les enjeux et les limites du Mouvement moderne.Outre ces jugements de valeur inévitablement subjectifs, Auguste Perret a joué un rôle déterminant : premier architecte à saisir l'intérêt constructif du béton armé (au début des années 1900), il est toujours resté attaché à ce matériau à la fois économique et robuste, tout en posant quelques principes comme le « style sans ornement » , la structure poteau-poutre-dalle ou le plan libre. Placée sous le signe de la continuité historique, la cohérence de son œuvre — qui s'étale sur plus d'un demi-siècle — reflète la volonté d'inscrire la construction moderne au sein d'un nouvel ordre architectural défini comme l'École du classicisme structurel. Cette terminologie ne doit pas cacher un exceptionnel sens pratique qui peut tout aussi bien être compris comme une quête de durabilité et de démocratisation de la Modernité ; un idéal architectural qu'il a pleinement concrétisé en reconstruisant le centre-ville du Havre.
  • Auguste Perret (ur. 12 lutego 1874 w Elsene, zm. 25 lutego 1954 w Paryżu) - francuski architekt i przedsiębiorca. Uczył się w École des Beaux Arts w Paryżu pod kierunkiem Juliena Guadeta. Pracę zawodową rozpoczął jako przedsiębiorca budowlany wspólnie z bratem Gustawem Perret, głównie na terenie Paryża. Pierwszą pracą braci Perret był wzniesiony w 1898 r. wielki biurowiec przy rue Faubourg Poissonière.Perret należy do tej grupy architektów, którzy podjęli poszukiwania w dziedzinie inżynieryjnej w celu zastosowania konstrukcji żelazobetonowych w budownictwie. Perreta uznano za "ojca żelbetu", jeden z pierwszych bowiem zaczął stosować w budownictwie żelazobeton widząc w nim cenny materiał nie tylko konstrukcyjny, lecz także umożliwiający kształtowanie nowych form. Perret poszukując najwłaściwszej metody zastosowania nowego materiału stworzył system konstrukcji szkieletowej, co pozwalało projektantowi na całkowicie dowolny podział wewnętrzne przestrzeni budynku zgodnie z potrzebami funkcjonalnymi.Perret był jednocześnie kontynuatorem tradycji szkoły francuskiej. Podobnie jak poprzednicy jego, zawdzięcza swoją inspirację świetnej znajomości materiału i doskonałemu wyczuciu roli konstrukcji w dziele architektonicznym. Perret wykazywał dużą wiedzę z dziedziny architektury klasycznej, której kanony stosował w nowym materiale w sposób żywy i elastyczny. O Perrecie można powiedzieć, że wykorzystał możliwości żelbetu jak Henri Labrouste wykorzystał możliwości żelaza. Perret należał do tej grupy architektów, którzy położyli fundament pod rozwój nowoczesnej architektury. W swojej publikacji określił on rolę nowoczesnego, architekta następującymi słowami: "L'architecte est un poète qui pense et parle en construction". Następne generacje architektów z Le Corbusierem na czele (który w latach 1909-1910 pracował w jego atelier) opierając się na twórczości Perreta osiągnęły coraz śmielsze rozwiązania konstrukcyjne.Twórczość Perreta można podzielić na dwa okresy: pierwszy wyraźnie przełomowy, zgodnie z panującymi wówczas kierunkami artystycznymi, nacechowany poszukiwaniem możliwości wykorzystania konstrukcji żelbetowej jako nowych metod kształtowania budowli – oraz drugi, o wszelkich, znamionach klasycznej doskonałości, silnie tkwiący swoimi korzeniami w tradycji szkoły francuskiej.Do najbardziej charakterystycznych przykładów pierwszego okresu należy zaliczyć wybudowany w 1903 r. przy rue Franklin w Paryżu blok mieszkalny. Nowoczesność koncepcji tego projektu polega na tym, że jest to pierwszy dom wykonany w konstrukcji żelbetowej szkieletowej, całkowicie uwidocznionej na zewnątrz. Wypełnienie konstrukcji stanowi cegła i materiały izolacyjne. Fasada licowana jest płytkami ceramicznymi. Dzięki zastosowaniu konstrukcji szkieletowej Perret uzyskał pełnię elastyczności planu: ścianki działowe umieszczone są z pełną swobodą między słupami żelbetowymi, każde zaś piętro jest zaprojektowane jako niezależna jednostka. Płaski dach zastosowany jako taras, dostępny dla mieszkańców – jest jeszcze jednym z elementów nowoczesnej koncepcji wprowadzonej w życie przez Perreta w pierwszych latach XX wieku. Zrealizowany w 1905 r. garaż przy rue Ponthieu w Paryżu należy do tej grupy, koncepcji architektonicznych, w której szkielet żelbetowy określa charakter fasady. Konstrukcja betonowa jest całkowicie widoczna, wypełnienie jej stanowi szkło. Budynek ten uważany jest powszechnie za pierwszy przykład "architektury żelbetu". Perret nazwał tę pracę próbą "estetycznego żelbetu".Dalsze prace Perreta wykazują coraz lepsze opanowanie nowego tworzywa – żelazobetonu i przynoszą takie rozwiązanie, jak Théâtre des Champs Élysées w Paryżu (1911-1914). Jest to pierwsze większe dzieło architektoniczne wykonane całkowicie w betonie. Pola uwidocznionego na zewnątrz szkieletu wypełnione są płaskorzeźbami Antoine'a Bourdelle'a.Dla drugiego okresu twórczości Perreta charakterystyczne są przede wszystkim dwa kościoły – w Le Raincy (1922-1923) i w Montmagny (1924-1925) koło Paryża, w których logicznie pomyślana konstrukcyjna oraz prześwietlona koronka witrażowych ścian stanowią szczytowe osiągnięcie konstruktywistycznej koncepcji Perreta. Od tego momentu Perret stał się klasykiem pod każdym względem. W operowaniu szkieletową konstrukcją sięgał on do wielkich tradycji francuskiej szkoły architektonicznej, interpretując myśl architektoniczną zgodnie z potrzebami nowych czasów. Wykonany w 1934 r. tym systemem budynek muzealny pod nazwą Garde du Meubles w Paryżu jest jedną z najlepszych jego prac. Wybudowane w 1937 r. Musée des Travaux Publics w Paryżu o wyraźnych tendencjach uniezależnienia od płaszczyzn ścian zamykających wnętrze należy do najpoważniejszych osiągnięć plastycznych.W 1946 r. został powołany na stanowisko głównego projektanta odbudowy Hawru. Dziełem jego jest cała dzielnica o całkowicie nowoczesnym układzie urbanistycznym. Na czoło wysuwają się ratusz i Kościół św. Józefa – jako wyraz konsekwentnej myśli konstruktywistycznej autora władającego po mistrzowsku żelbetem.Działalność Perreta bardzo szybko znalazła uznanie w środowiskach fachowych, mimo że jego nowatorskie tendencje nie zawsze, odpowiadały, mieszczańskiemu gustowi Francuzów.Pod koniec życia w 1943 r. został powołany na członka l'Academie des Beaux Arts w Paryżu. W 1948 otrzymał Złoty Medal Królewskiego Instytutu Architektów Brytyjskich (RIBA), a w 1952 r. Złoty Medal Instytutu Architektów Amerykańskich. W tymże roku ukazała się praca Perreta Contribution à une theorie de l'architecture.Wykaz ważniejszych prac architektonicznych Perreta: budynek biurowy przy rue Faubourg Poissonière, Paryż 1898 r. dom mieszkalny przy rue Franklin, Paryż 1903 r. garaż przy rue Ponthieu, Paryż 1905 r. Théâtre des Champs Élysées w Paryżu 1911-1913 r. doki, Casablanca 1916 r. kościół Nôtre Dame, Le Raincy 1923 r. pawilon wystawowy – Palais de Bois, Paryż 1924 r. kościół Sainte-Therése, Montmagny 1925 r. teatr na wystawie Arts Décoratives, Paryż 1925 r. projekt pałacu Ligi Narodów, Genewa 1927 r. sala koncertowa École Normale de Musique, Paryż 1929 r. urząd konstrukcji okrętowych, Paryż 1932 r. Garde de Meubles, Paryż 1934 r. Musée des Travaux Publics, Paryż 1937 r. Plan urbanistyczny odbudowy. Prace architektoniczne w Hawrze: ratusz, Kościół św. Józefa, wiele budynków mieszkalnych, Hawr 1946-1954 r.
  • Auguste Perret (1874 - 1954) fue un arquitecto francés. Nació en Bruselas. Estudió arquitectura en la Escuela de Bellas Artes de París y comenzó a trabajar después en la empresa de construcción de su padre, especializada en hormigón armado.En 1905 Perret fundó con su hermano Gustave el estudio A. & G. Perret Architectes, y poco más tarde con su otro hermano Claude la constructora Perret Frères Entrepreneurs.El punto de partida de la arquitectura de Perret está en el edificio de la Avenue Wragan, de París, realizado en 1902, en el que manifiesta un retorno a la tradición clásica. Su primera obra importante fue el edificio de apartamentos en la Rue Franklin, también en París, proyecto de 1903 que presenta una fachada compuesta de manera neoclásica basada en valores plásticos, manteniendo la alineación en planta baja. La estructura se manifiesta como un elemento visto en la fachada que marca su forma de hacer posterior. Esta obra presenta estancias compuestas con historicismo siguiendo además el método compositivo académico de tabiques cortos con grandes espacios. Es el anuncio del uso del hormigón en la fachada y de la separación de la estructura del relleno para dejar la arquitectura volada. El uso del hormigón como elemento válido en cualquier estructura del edificio, y como ornamento en las fachadas son aspectos clave de su obra.Muchos consideran a Perret como el padre del hormigón, ya que fue el primero en utilizarlo como elemento constructivo y estructural, además de elemento ornamental y distribuidor que presenta en ocasiones desnudo al exterior en algunas de sus obras. Esto ha sido reinterpretado y utilizado con la misma intención por un gran número de arquitectos posteriores a Perret.Perret fue, junto con Tony Garnier, el arquitecto más representativo e innovador del nuevo clasicismo francés que apareció en París a comienzos del siglo XX. Durante toda su vida Perret realizó una arquitectura académica, con mentalidad neoclásica, sin presentar un avance en la manera de componer ni en la de decorar. En su proyecto Garage Pontheu de 1905 vuelve a utilizar el hormigón de un modo similar, sirviéndose además de grandes rellenos de cristal dejando la retícula vista en fachada.Otra obra de especial interés de Perret es el Teatro de los Campos Elíseos, realizado en 1911 en París, que fue primero obra de Henry van de Velde. Se trata de una obra que evidencia el carácter neoclásico, que tiene un esqueleto de hormigón. Durante los años 20 Perret se dedicó a explotar las posibilidades del hormigón para conseguir una nueva imagen a través de las vidrieras por encalados de hormigón de las iglesias. En 1922 rehabilitó las paredes exteriores de la Catedral de Notre-Dame de París, usando esta técnica.En 1937 Perret construyó el Museo de Obras Públicas, y en los años de la post-guerra se ocupó principalmente del que fue su último proyecto, la iglesia de San José en El Havre.
  • Auguste Perret (12 February 1874 – 25 February 1954) was a French architect and a world leader and specialist in reinforced concrete construction. In 2005, his post-World War II reconstruction of Le Havre was declared by UNESCO one of the World Heritage Sites.
  • Auguste Perret (d. 12 Şubat 1874, Brüksel yakınları - ö. 25 Şubat 1954, Paris), betonarme kullanımında öncü rol oynamış Fransız mimar.1881'den sonra Paris'e yerleşip müteahhitlik yaparak işlerini genişleten bir taşçı ustası olan Claude-Marie Perret'nin oğluydu. Mimarlık eğitimine École des Beaux Arts eğitiminden önce babasının inşaat şirketinde kardeşi Gustave ile birlikte çalışarak başladı. Güzel Sanatlar Yüksekokulu'nda (École nationale supérieure des beaux-arts) mimarlık eğitimi gördü, burada Julien Guadet'nin öğrencisi oldu. Başarılı bir öğrenci olmasına karşın diplomasını almadan babasının bürosunda çalışmaya başladı. 1903'te kardeşleri Gustav ve Claude ile birlikte Franklin Caddesi'ndeki 25 No'lu apartmanı yaptı. Bu yapı büyük bir olasılıkla betonarme olarak yapılan ilk apartmandı. Perret'nin Ponthieu Caddesi'nde yaptığı garaj ise, yapının içindeki taşıyıcı sayısını en aza indirmeye olanak veren betonarme yapım sistemiyle ne kadar aydınlık ve geniş iç mekanlar yaratılabileceğini ortaya koydu. Perret gene Paris'teki Théâtre des Champs-Élysées'de de (1913) taşıyıcı olarak betonarme çerçeve sistemi, hem de gizlemeden kullandı. Kazablanka'da yaptığı mağazaların (1915) çatısında beton kabuk tonozlara, Paris'te yaptığı bir giysi fabrikasında da (1919) ince kemerlere yer verdi. Le Raincy'deki Notre-Dame Kilisesi, uyandırdığı ilgiyle hem Perret kardeşlerin ününü pekiştirdi, hem de betonarmenin çok geniş taşıyıcı olanaklarının tanınmasını sağladı. Perret'nin çok sayıdaki yapıtı arasında Paris'teki Müzik Öğretmen Okulu (1929) pek çok kimse tarafından bir akustik başyapıtı sayılır. II. Dünya Savaşı'ndan sonra Le Havre kentinin yeniden yapımından sorumlu imar müdürlüğüne atanan Perret'nin oradaki yapıtları arasında, tasarımları 1950'de yapılan Belediye Binası ile Saint-Joseph Kilisesi bulunmaktadır. 1928'de Ecole spéciale d'architecture'de dersler verdi. 1946'da Uluslararası Mimarlar Birliği'nin (UIA) onur başkanlığına getirildi. 1952'de Contribution à une théorie de l'architecture (Bir Mimarlık Kuramına Katkı) adlı bir aforizma derlemesi yayımladı.Auguste Perret, döneminde, uluslararası üsluptan etkilenmemiş ender mimarlar arasındadır. Akılcılığın göklere çıkardığı düşünceye, yani gerecin olduğu gibi gösterilmesi düşüncesine bağlı kalmış, betonu, büyük bir ahşap çatkı gibi işlemiş, modern tekniklerle klasik üsluplara saygının bağdaşabileceğini göstermiştir. Conservatoire national des arts et métiers'de bulunan Perret koleksiyonu, Perret kardeşlerin 21 bin çizimini içerir.Auguste Perret İstanbul'daki Fransız Konsolosluğu'nun (1915) mimarıdır. II. Dünya Savaşı'ndan sonra İstanbul Operası için bir öneri hazırlaması istenmiş, ama mevcut arsaya göre çok büyük olan bu tasarı uygulanmamıştır.
  • Огюст Перре (фр. Auguste Perret; 1874—1954) — французский архитектор, пионер и лидер в строительстве из железобетона, предприниматель, педагог. Центр города Гавр, почти полностью разрушенный во время Второй мировой войны и восстановленный под руководством Перре, в 2005 году был объявлен объектом Всемирного наследия ЮНЕСКО.
  • Auguste Perret (* 12. Februar 1874 in Ixelles/Elsene in Belgien; † 27. August 1954 in Paris) war ein französischer Architekt, Bau-Unternehmer und Stadtplaner. Er galt als ein Meister des Eisenbetonbaus.
  • Auguste Perret (Ixelles, Brusela, Belgika, 1874 - Paris, Frantzia, 1954) arkitektoa izan zen. Parisko École des Beaux-Arts ikastetxean egin zituen arkitektura-ikasketak. Lehena izan zen eraikuntzan altzairuz indartutako zementua erabiltzen. Berak eraiki zituen Parisko Ponthieu kaleko garajea (1905), Eliseo Zelaien hiribideko antzokia (1913), Le Raincy eliza (1922-1923) eta École Normale de Musique ikastetxea (1929). Bigarren Mundu Gerraren ondoren, arkitekto nagusi izendatu zuten, Le Havre berriro eraikitzeko lanetarako.
  • オーギュスト・ペレ(Auguste Perret、1874年2月12日 - 1954年2月25日)はベルギー、ブリュッセル生まれの20世紀フランスで活躍した建築家。鉄筋コンクリート造という新しい技術により芸術的な表現を追求し、「コンクリートの父」と呼ばれる。
  • Auguste Perret (Elsene, België, 12 februari 1874 - 25 februari 1954) was een Frans architect. Hij was gespecialiseerd in gewapend beton. Sinds 2005 staat zijn ontwerp van Le Havre op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO.August Perret kreeg, net als zijn broer Gustave Perret, al vroeg te maken met bouwconstructies via het bedrijf van zijn vader. Bij zijn studie aan de de Parijse Ecole des Beaux-Arts leerde Auguste de klassieke principes van proportie en composities van zijn tutor Julien Guadet.Vanaf 1940 doceerde Perret zelf aan de Ecole des Beaux-Arts. Hij won in 1948 de Koninklijke gouden medaille van de Royal Institute of British Architects, en in 1952 de Gouden Medaille van het American Institute of Architects.
  • Auguste Perret (12. února 1874 Ixelles u Bruselu - 25. února 1954 Paříž) byl francouzský moderní architekt, stavitel a urbanista, světový průkopník betonové architektury.
  • Auguste Perret (Ixelles, 12 febbraio 1874 – Parigi, 25 febbraio 1954) è stato un architetto e imprenditore francese.Oltre alla sua grande attività è noto anche come maestro di Le Corbusier.
  • Auguste Perret (Bruxelas, 12 de fevereiro de 1874 - 25 de fevereiro de 1954) foi um arquiteto francês.Responsável pela reconstrução do centro histórico da cidade de Le Havre que a partir de 2005, passou a fazer parte da lista do Património Mundial da Humanidade, da UNESCO.
dbpedia-owl:birthDate
  • 1874-02-12 (xsd:date)
dbpedia-owl:birthPlace
dbpedia-owl:created
dbpedia-owl:deathAge
  • 80 (xsd:integer)
dbpedia-owl:deathDate
  • 1954-02-25 (xsd:date)
dbpedia-owl:deathPlace
dbpedia-owl:decoration
dbpedia-owl:disciple
dbpedia-owl:education
dbpedia-owl:knownFor
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:thumbnailCaption
  • Buste d'Auguste Perret parAntoine Bourdelle, 1921,salle Cortotà Paris.
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 3146502 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 40740 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 253 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109973862 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:activités
  • Architecte, entrepreneur, enseignant, Architecte en chef de la reconstruction du Havre
prop-fr:agence
  • Agence d'architectes et entreprise de travaux publics et particuliers Perret frères
prop-fr:année
  • 2009 (xsd:integer)
prop-fr:auteur
  • Claire Etienne-Steiner
prop-fr:collection
  • Images du patrimoine
prop-fr:dateDeDécès
  • 1954-02-25 (xsd:date)
prop-fr:dateDeNaissance
  • 1874-02-12 (xsd:date)
prop-fr:distinctions
prop-fr:format
  • broché
prop-fr:formation
  • ENSBA, atelier Guadet
prop-fr:isbn
  • 2 (xsd:integer)
prop-fr:langue
  • français
prop-fr:lieuDeDécès
prop-fr:lieuDeNaissance
prop-fr:légende
  • Buste d'Auguste Perret par Antoine Bourdelle, 1921, salle Cortot à Paris.
prop-fr:nom
  • Auguste Perret
prop-fr:pages
  • 64 (xsd:integer)
prop-fr:réalisations
prop-fr:tailleImage
  • 150 (xsd:integer)
prop-fr:titre
  • Le Havre. Auguste Perret et la reconstruction
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:âgeAuDécès
  • 80 (xsd:integer)
prop-fr:éditeur
  • Connaissance du Patrimoine de Haute-Normandie
prop-fr:élèves
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Auguste Perret, né à Ixelles (Belgique) le 12 février 1874 et mort à Paris le 25 février 1954, est un architecte français qui fut l'un des premiers techniciens spécialistes du béton armé.
  • Auguste Perret (12 February 1874 – 25 February 1954) was a French architect and a world leader and specialist in reinforced concrete construction. In 2005, his post-World War II reconstruction of Le Havre was declared by UNESCO one of the World Heritage Sites.
  • Огюст Перре (фр. Auguste Perret; 1874—1954) — французский архитектор, пионер и лидер в строительстве из железобетона, предприниматель, педагог. Центр города Гавр, почти полностью разрушенный во время Второй мировой войны и восстановленный под руководством Перре, в 2005 году был объявлен объектом Всемирного наследия ЮНЕСКО.
  • Auguste Perret (* 12. Februar 1874 in Ixelles/Elsene in Belgien; † 27. August 1954 in Paris) war ein französischer Architekt, Bau-Unternehmer und Stadtplaner. Er galt als ein Meister des Eisenbetonbaus.
  • オーギュスト・ペレ(Auguste Perret、1874年2月12日 - 1954年2月25日)はベルギー、ブリュッセル生まれの20世紀フランスで活躍した建築家。鉄筋コンクリート造という新しい技術により芸術的な表現を追求し、「コンクリートの父」と呼ばれる。
  • Auguste Perret (12. února 1874 Ixelles u Bruselu - 25. února 1954 Paříž) byl francouzský moderní architekt, stavitel a urbanista, světový průkopník betonové architektury.
  • Auguste Perret (Ixelles, 12 febbraio 1874 – Parigi, 25 febbraio 1954) è stato un architetto e imprenditore francese.Oltre alla sua grande attività è noto anche come maestro di Le Corbusier.
  • Auguste Perret (Bruxelas, 12 de fevereiro de 1874 - 25 de fevereiro de 1954) foi um arquiteto francês.Responsável pela reconstrução do centro histórico da cidade de Le Havre que a partir de 2005, passou a fazer parte da lista do Património Mundial da Humanidade, da UNESCO.
  • Auguste Perret (d. 12 Şubat 1874, Brüksel yakınları - ö. 25 Şubat 1954, Paris), betonarme kullanımında öncü rol oynamış Fransız mimar.1881'den sonra Paris'e yerleşip müteahhitlik yaparak işlerini genişleten bir taşçı ustası olan Claude-Marie Perret'nin oğluydu. Mimarlık eğitimine École des Beaux Arts eğitiminden önce babasının inşaat şirketinde kardeşi Gustave ile birlikte çalışarak başladı.
  • Auguste Perret (Ixelles, Brusela, Belgika, 1874 - Paris, Frantzia, 1954) arkitektoa izan zen. Parisko École des Beaux-Arts ikastetxean egin zituen arkitektura-ikasketak. Lehena izan zen eraikuntzan altzairuz indartutako zementua erabiltzen. Berak eraiki zituen Parisko Ponthieu kaleko garajea (1905), Eliseo Zelaien hiribideko antzokia (1913), Le Raincy eliza (1922-1923) eta École Normale de Musique ikastetxea (1929).
  • Auguste Perret (Elsene, België, 12 februari 1874 - 25 februari 1954) was een Frans architect. Hij was gespecialiseerd in gewapend beton. Sinds 2005 staat zijn ontwerp van Le Havre op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO.August Perret kreeg, net als zijn broer Gustave Perret, al vroeg te maken met bouwconstructies via het bedrijf van zijn vader.
  • Auguste Perret (ur. 12 lutego 1874 w Elsene, zm. 25 lutego 1954 w Paryżu) - francuski architekt i przedsiębiorca. Uczył się w École des Beaux Arts w Paryżu pod kierunkiem Juliena Guadeta. Pracę zawodową rozpoczął jako przedsiębiorca budowlany wspólnie z bratem Gustawem Perret, głównie na terenie Paryża. Pierwszą pracą braci Perret był wzniesiony w 1898 r.
  • Auguste Perret (1874 - 1954) fue un arquitecto francés. Nació en Bruselas. Estudió arquitectura en la Escuela de Bellas Artes de París y comenzó a trabajar después en la empresa de construcción de su padre, especializada en hormigón armado.En 1905 Perret fundó con su hermano Gustave el estudio A. & G.
rdfs:label
  • Auguste Perret
  • Auguste Perret
  • Auguste Perret
  • Auguste Perret
  • Auguste Perret
  • Auguste Perret
  • Auguste Perret
  • Auguste Perret
  • Auguste Perret
  • Auguste Perret
  • Auguste Perret
  • Перре, Огюст
  • オーギュスト・ペレ
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Auguste Perret
is dbpedia-owl:architect of
is dbpedia-owl:construction of
is dbpedia-owl:education of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:architecte of
is prop-fr:ingénieur of
is skos:subject of
is foaf:primaryTopic of