Un attribut est un groupe nominal ou un adjectif qui sert à donner une caractéristique à un sujet ou à un complément d'objet direct par l’intermédiaire d’un verbe.En grammaire française, on distingue l'attribut du sujet et l'attribut du complément d'objet direct.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Un attribut est un groupe nominal ou un adjectif qui sert à donner une caractéristique à un sujet ou à un complément d'objet direct par l’intermédiaire d’un verbe.En grammaire française, on distingue l'attribut du sujet et l'attribut du complément d'objet direct.
  • Predicado, é aquilo que se declara a respeito do sujeito. Nele é obrigatória a presença de um verbo ou locução verbal. Quando se identifica o sujeito de uma oração, identifica-se também o predicado. Em termos, tudo o que difere do sujeito (e do vocativo, quando ocorrer) numa oração é o seu predicado.
  • A predicative expression (or just predicative) is (part of) a clause predicate. The term is used more specifically to denote expressions that typically follow a copula (= linking verb), e.g. be, seem, appear, or that appear as a second complement of a certain type of verb, e.g call, make, name, etc. The most frequently acknowledged types of predicative expressions are predicative adjectives (also predicate adjectives) and predicative nominals (also predicate nominals). The main trait of all predicative expressions is that they serve to express a property that is assigned to a "subject", whereby this subject is usually the clause subject, but at times it can be the clause object. A primary distinction is drawn between predicative (also predicate) and attributive expressions. Further, predicative expressions are typically NOT clause arguments, and they are also typically NOT clause adjuncts. There is hence a three-way distinction between predicative expressions, arguments, and adjuncts.The terms predicative expression on the one hand and subject complement and object complement on the other hand overlap in meaning to a large extent.
  • Предикатив (категория состояния, безлично-предикативные слова, слова состояния, предикативные слова, предикативные наречия) — слова, обозначающие статическое состояние и выступающие в функции сказуемого (предиката) безличного предложения. Термин «предикатив» был введён чешскими лингвистами во второй половине XX века и применялся к той группе слов, которая в русской лингвистической литературе ранее получила название «категория состояния».К предикативам относятся слова (или, реже, формы слов) разных частей речи, но не во всех своих лексических значениях, а только в тех из них, которые закреплены за употреблением этих слов в функции сказуемого. Категория состояния некоторыми лингвистами рассматривается как особая часть речи.Любое составное сказуемое (то есть выраженное не просто одним глаголом) состоит из глагола-связки и предикативной части в виде имени, инфинитива или слова состояния.
  • Orzecznik – część orzeczenia imiennego, stanowiąca dopełnienie zdaniowe łącznika i orzekająca o podmiocie.Orzecznik najczęściej występuje jako: rzeczownik (Kazik jest pracusiem) przymiotnik (Kazik jest pracowity) przysłówek (Kazik wygląda dobrze) zaimek (Kazik nie jest tobą).Orzecznik rzeczownikowy stoi zazwyczaj w mianowniku lub narzędniku, przymiotnikowy w mianowniku.W funkcji orzecznika występuje najczęściej rzeczownik lub przymiotnik, ale rolę tę może pełnić także imiesłów przymiotnikowy, przysłówek (w tym odimiesłowowy), zaimek, liczebnik, wyrażenie przyimkowe. Orzecznik można wyrazić w postaci szeregu (Kazik jest pilny i pracowity).
  • En gramática, el atributo o predicado nominal es un constituyente sintáctico de ciertas oraciones formado por un sintagma adjetival o un sintagma nominal, que expresa cualidad de un sustantivo o de un verbo sustantivado o de una preposición o de un complemento; puede ir acompañado de uno o varios complementos, es decir, está formado por un sujeto nominal o pronominal y un predicado que es una expresión adjetival o nominal. En muchas lenguas indoeuropeas este tipo de predicados usa un verbo copulativo que no tiene significado semántico alguno y sólo cumple funciones sintácticas (un caso similar es de los verbos pseudocopulativos). Es el complemento que lleva, el atributo, el que tiene todo el significado. En otras lenguas de América y Asia se realiza simplemente yuxtaponiendo el sujeto nominal al atributo sin que medie ningún verbo copulativo. Algunos ejemplos en castellano de oraciones con predicado nominal son:Ese coche es lentoTodos estábamos muy cansados ayerEse vestido parecía menos claro con esa luz
  • Een predicatieve bepaling, ook wel dubbelverbonden bepaling, predicatief of praedicativum (Latijn) genoemd, is een term uit de (voornamelijk Latijnse) grammatica. De benaming 'dubbelverbonden' slaat op het feit dat de bepaling dan zowel met het werkwoord als met een naamwoord verbonden is. Het is dus in zekere zin zowel een bijvoeglijke als een bijwoordelijke bepaling: het 'zegt iets' over zowel werkwoord als naamwoord.
  • L'atribut és una funció tradicional de la sintaxi. És un sintagma que acompanya els verbs copulatius (ser, estar, semblar, parèixer) i que es refereix al subjecte de la frase. Exemple:En Joan sembla més gran del que és.En català, l'atribut es pot substituir pels pronoms febles ho i en principalment.
  • Als Prädikativum (auch: Prädikativ) bezeichnet man eine Ergänzung des Prädikats, die nicht die Art und Weise der Tätigkeit oder des Vorgangs charakterisiert (dann handelt es sich um ein Adverbial), sondern die eine Eigenschaft des Subjekts oder des Objekts bezeichnet.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 620525 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 3389 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 16 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 106831909 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Un attribut est un groupe nominal ou un adjectif qui sert à donner une caractéristique à un sujet ou à un complément d'objet direct par l’intermédiaire d’un verbe.En grammaire française, on distingue l'attribut du sujet et l'attribut du complément d'objet direct.
  • Predicado, é aquilo que se declara a respeito do sujeito. Nele é obrigatória a presença de um verbo ou locução verbal. Quando se identifica o sujeito de uma oração, identifica-se também o predicado. Em termos, tudo o que difere do sujeito (e do vocativo, quando ocorrer) numa oração é o seu predicado.
  • Een predicatieve bepaling, ook wel dubbelverbonden bepaling, predicatief of praedicativum (Latijn) genoemd, is een term uit de (voornamelijk Latijnse) grammatica. De benaming 'dubbelverbonden' slaat op het feit dat de bepaling dan zowel met het werkwoord als met een naamwoord verbonden is. Het is dus in zekere zin zowel een bijvoeglijke als een bijwoordelijke bepaling: het 'zegt iets' over zowel werkwoord als naamwoord.
  • L'atribut és una funció tradicional de la sintaxi. És un sintagma que acompanya els verbs copulatius (ser, estar, semblar, parèixer) i que es refereix al subjecte de la frase. Exemple:En Joan sembla més gran del que és.En català, l'atribut es pot substituir pels pronoms febles ho i en principalment.
  • Als Prädikativum (auch: Prädikativ) bezeichnet man eine Ergänzung des Prädikats, die nicht die Art und Weise der Tätigkeit oder des Vorgangs charakterisiert (dann handelt es sich um ein Adverbial), sondern die eine Eigenschaft des Subjekts oder des Objekts bezeichnet.
  • Orzecznik – część orzeczenia imiennego, stanowiąca dopełnienie zdaniowe łącznika i orzekająca o podmiocie.Orzecznik najczęściej występuje jako: rzeczownik (Kazik jest pracusiem) przymiotnik (Kazik jest pracowity) przysłówek (Kazik wygląda dobrze) zaimek (Kazik nie jest tobą).Orzecznik rzeczownikowy stoi zazwyczaj w mianowniku lub narzędniku, przymiotnikowy w mianowniku.W funkcji orzecznika występuje najczęściej rzeczownik lub przymiotnik, ale rolę tę może pełnić także imiesłów przymiotnikowy, przysłówek (w tym odimiesłowowy), zaimek, liczebnik, wyrażenie przyimkowe.
  • En gramática, el atributo o predicado nominal es un constituyente sintáctico de ciertas oraciones formado por un sintagma adjetival o un sintagma nominal, que expresa cualidad de un sustantivo o de un verbo sustantivado o de una preposición o de un complemento; puede ir acompañado de uno o varios complementos, es decir, está formado por un sujeto nominal o pronominal y un predicado que es una expresión adjetival o nominal.
  • A predicative expression (or just predicative) is (part of) a clause predicate. The term is used more specifically to denote expressions that typically follow a copula (= linking verb), e.g. be, seem, appear, or that appear as a second complement of a certain type of verb, e.g call, make, name, etc. The most frequently acknowledged types of predicative expressions are predicative adjectives (also predicate adjectives) and predicative nominals (also predicate nominals).
  • Предикатив (категория состояния, безлично-предикативные слова, слова состояния, предикативные слова, предикативные наречия) — слова, обозначающие статическое состояние и выступающие в функции сказуемого (предиката) безличного предложения.
rdfs:label
  • Attribut (grammaire)
  • Atribut
  • Atributo (gramática)
  • Orzecznik
  • Predicatieve bepaling
  • Predicative expression
  • Predicativo
  • Prädikativum
  • Предикатив
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of