L'acharisme est une école théologique de l'islam, fondée par Abû Al-Hasan Al-Ach`arî (873-935), descendant d'Abu Musa al-Achari, compagnon de Mahomet, et issu de la tribu yéménite des acharites. Les adhérents à cette école sont nommés les acharites (arabe:أشاعرة, ʾašāʿira). D'après Muhammad Al-Kawtharî, cette école de pensée se répandit très vite et devint l'école théologique majoritaire.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • L'acharisme est une école théologique de l'islam, fondée par Abû Al-Hasan Al-Ach`arî (873-935), descendant d'Abu Musa al-Achari, compagnon de Mahomet, et issu de la tribu yéménite des acharites. Les adhérents à cette école sont nommés les acharites (arabe:أشاعرة, ʾašāʿira). D'après Muhammad Al-Kawtharî, cette école de pensée se répandit très vite et devint l'école théologique majoritaire. Dans l'introduction du Tabyin Kadhib Il Muftarin faite par Muhammad Al Kawtharî dans laquelle il dit : « Ainsi, tous les Mâlikites, les trois quarts des Shâfi'ites, un tiers des Hanafites, et une partie des Hanbalites ont suivi cette approche (Ash'arite)[réf. souhaitée]span / en ce qui concerne la théologie, depuis l'époque d'Al-Bâqillânî, tandis que les deux tiers des Hanafites suivaient l'approche Mâturîdîte dans les demeures qui sont au-delà du fleuve [Euphrate], les terres de la Turquie, de l'Afghanistan, de l'Inde, de la Chine, et de tout ce qui est au-delà, excepté ceux d'entre eux qui tendaient vers le Mu'tazilisme (al i'tizal), comme cela a également été le cas de certains Shâfi'ites. ».
  • L'aixarisme o escola aixarita (en àrab الأشعرية, al-axʿariyya, o الأشاعرة, al-axāʿira, literalment "els aixarites") va ser una de les primeres escoles teològiques de l'islam, basada en l'ensenyament d'Abu-l-Hàssan al-Aixarí. Sorgit en reacció al mutazilisme, que defensava la importància de la raó i la lògica, aquest corrent negava el lliure albir, considerant el concepte incompatible amb el poder absolut i la voluntat de Déu, rebutjant així mateix que la raó natural humana pogués conduir al coneixement del bé i del mal, ja que les veritats morals són establertes per Déu i només es poden conèixer a través de la revelació divina. Les idees d'Al-Aixarí i la seva escola es van anar anar imposant amb lentitud entre els musulmans ortodoxos fins a esdevenir predominants dins del sunnisme.L'escola va aparèixer vers l'any 913 i durant les dues dècades següents va reunir un gran nombre de deixebles. Fou atacada pels mutazalites i per grups ortodoxos com els hanbalites, els hanafites i els maturidites, però tot i els atacs va esdevenir l'escola ortodoxa dominant al món àrab musulmà i potser al Khorasan (Pèrsia), sovint cooperant amb els xafiïtes. Van patir persecució sota els buwàyhides, però van obtenir el favor dels seljúcides i van obtenir així l'hegemonia. La reacció hanbalita d'Ibn Taymiyya (mort 1327) fou de poc abast. A partir del segle XVI, després d'As-Sanussí (mort en 1490) els grans xeics teòlegs ja no es consideren con aixarites, sinó eclèctics.Els sunnites la consideren una de les tres escoles teològiques (o "d'aqida") tradicionals, junt amb l'atharisme i el maturidisme.
  • La Ashariyyah, Ashʽariyyah, teología Ash'ari o escuela de Khorāsān, es una escuela Kalam de la teología musulmana, fundada por Abu al-Hasan al-Ash'ari en el siglo X.Es partidaria del uso de la razón y la teología conjetural para defender la fe, aunque no al extremo de la escuela teológica Mu'tazili en cuanto a su racionalismo. Sus simpatizantes procuraron demostrar la esencia y existencia de Dios mediante razonamientos lógicos, mientras afirmaban la naturaleza increada y eterna del Corán.Fueron acusados por los Mu'tazili de creer en la predestinación, debido a que aseguraban que la aptitud humana de comportamiento, se adquiría solamente en el mismo momento de actuar.
  • Gli ashariti (arabo: الأشاعرة , al-ashāʾira) sono esponenti di un movimento teologico, fondato ai primordi delle speculazioni teologiche musulmane, al quale aderisce la gran parte del mondo islamico sunnita.Il fondatore è stato il teologo Abu al-Hasan al-Ash'ari proveniente da una tribù yemenita. Le varie discipline affrontate nella scuola sono conosciute come asharite, e la scuola viene spesso citata come "scuola asharita" o "degli ashariti".
  • Ash'arism or Ashʿari theology (Arabic الأشعرية al-Asha`riyya or الأشاعرة al-Ashā`irah) is an early theological school of Islam (Sunni in particular) founded by Imam Abu al-Hasan al-Ash'ari (d. 324 AH / 936 AD). The disciples of the school are known as Ash'arites, and the school is also referred to as the Ash'arite school.Some people mistakenly relate Ash'arism to Sufism, while they have different meanings.The school arose mainly as a response to the Mu'tazila school of thought and some of their beliefs which to Sunnis seemed strange and against previously held opinions. For example, the Mu'tazila believed the Quran to be created, whereas Sunnis generally held it be eternal alongside God.On the other hand, this new movement made a big shift for Islam. This new school became a base in educating Islam as a religion, as it depends on rationalism in understanding Islam from Quran and Hadith. Ash'arites state that Islamic faith is based on the usage of the mind.With the prevalence of globalization -only in the recent decades- it became noticed that Ash'arism is refused and attacked by some Salafi extremists as they refused the concept of depending on the mind as a basic way for understanding the Quran.
  • Die Aschʿarīya (arabisch ‏أشعرية‎, DMG Ašʿarīya) ist eine Schule der sunnitisch-islamischen Theologie, die auf den basrischen Gelehrten Abū l-Hasan al-Aschʿarī (ca. 874-936) zurückgeführt wird.
  • Aszaryci (arab. الأشاعرة) - najważniejszy z odłamów sunnickiego kalamu.Nazwa kierunku pochodzi od nazwiska teologa Al-Aszariego (ok. 874 - 936). Był to swego rodzaju kompromis między naukami mutazylitów a poglądami ortodoksyjnego islamu, do zderzenia których doszło na początku IX wieku. Najważniejsi przedstawiciele aszaryzmu to: Abu Bakr al-Bakillani (zm. 1013), Al-Dżuwajni (zm. 1085) i Al-Ghazali (zm. 1111).
  • De asharitische denkrichting kwam eind 9e eeuw binnen de orthodoxe islam op als reactie tegen het moetazilisme. De Asharieten oordeelden dat mensen niet door de rede tot correcte (morele) oordelen kunnen komen maar alleen door de openbaring uit de heilige geschriften (Koran en Ahadith) en waren aanhangers van de leer van de predestinatie. De stichter die zijn naan aan deze denkrichting heeft gegeven was Abu ’al Hassan al-Ashari (874-935), een van de grootste bestrijders van het moetazilisme. De invloedrijkste proponent van de asharieten was de bekende schriftgeleerde al-Ghazali. De asharieten wezen de aristotelische filosofie af maar stonden een beperkt gebruik van logica en dialectiek toe ten behoeve van de afleiding van de sharia uit de heilige geschriften Koran en Ahadith.Door de asharieten en met name door al-Ghazali (1058-1111) kregen vanaf eind 10e/begin 11e eeuw de orthodoxe soennieten de overhand op de meer verlichte stromingen. Al-Ghazali bestreed de `heidense` (Griekse) filosofen in zijn bekende werk “Tahaafoet al-Falasifa” (de verwarring der filosofen, Latijn: Destructio Philosophorum). Volgens al-Ghazali zijn er geen natuurwetten, omdat de natuur een uitdrukking is van de wil van God, en dus door hem op elk ogenblik anders kan worden geordend. Het is dus zinloos om naar natuurwetten te zoeken, alle intellectuele inspanningen kunnen beter ten dienste staan van het afleiden van de goddelijke regelgeving (uit Koran en Hadith) voor de mens. Al-Ghazali wordt daarom wel het Zegel der filosofen genoemd (afsluiting van de filosofie).De asharieten bouwden ook voort op de leer van de idjma, het principe dat op een eenmaal bereikte consensus niet kan worden teruggekomen. Zij stelden dat op alle vragen van plichtenleer (en dus van recht in de religieuze betekenis) reeds een antwoord in consensus was gevonden, zodat er géén ruimte meer is voor verdere interpretatie (idjtihad).Andere invloedrijke schriftgeleerden van hoofdzakelijk asharitische denkrichting waren Fakhr al-Din Razi (1149-1209 wiskundige, fysicus, arts, wijsgeer) en de geleerde en socioloog-historicus Ibn Khaldun (1332-1406).
  • Eş'ârîyye veya Eş'ârîlik, (Arapça: الأشاعرة) İslam itikadi mezheplerinden birisidir. Ebu'l-Hasen el-Eş'ârî'nin (324/935-36) öncülüğünde kurulan kelâm ekolüdür. Ehl-i Sünnette, Mâtûridîlik ile birlikte yaygın olan ikinci itikâdî mezheptir. Aklı Mu'tezile kadar önemsememekle birlikte, Selefîyye kadar da küçük çapta ele almaz.
  • Ашари́ты (араб. الأشعرية‎‎‎) — представители одного из основных направлений мусульманской теологии (суннитского калама). Основатель — выдающийся мусульманский мыслитель и философ Абуль-Хасан аль-Ашари (873 или 874—935). Идеи ашаритов получали распространение преимущественно в среде шафиитов и маликитов.После X века ашаризм, стал основной школой калама. Ашаризм представлял решение теологических вопросов между позицией мутазилитов и асаритов, сторонников свободы воли (кадаритов) и сторонников предопределения (джабаритов), номинализма и реализма в осмыслении божественных атрибутов, направленных на смягчение последствия деятельности «абсолютного разума» мутазилитов. Ашариты отвергали таклид (слепое следование религиозным авторитетам без предварительного сомнения в истинности их суждений) и отрицали существование естественных причинно-следственных связей между явлениями.
  • Asy'ariyah adalah mazhab teologi yang disandarkan kepada Imam Abul Hasan al-Asy'ari (w.324 H/936 M). Asy'ariyah mengambil dasar keyakinannya dari Kullabiyah, yaitu pemikiran dari Abu Muhammad bin Kullab dalam meyakini sifat-sifat Allah. Kemudian mengedepankan akal (rasional) diatas tekstual ayat (nash) dalam memahami Al-Qur'an dan Hadits.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 3039248 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 14550 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 105 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110118593 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:texte
  • Al-Jubbâ`î
prop-fr:trad
  • Al-Jubba'i
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • L'acharisme est une école théologique de l'islam, fondée par Abû Al-Hasan Al-Ach`arî (873-935), descendant d'Abu Musa al-Achari, compagnon de Mahomet, et issu de la tribu yéménite des acharites. Les adhérents à cette école sont nommés les acharites (arabe:أشاعرة, ʾašāʿira). D'après Muhammad Al-Kawtharî, cette école de pensée se répandit très vite et devint l'école théologique majoritaire.
  • Gli ashariti (arabo: الأشاعرة , al-ashāʾira) sono esponenti di un movimento teologico, fondato ai primordi delle speculazioni teologiche musulmane, al quale aderisce la gran parte del mondo islamico sunnita.Il fondatore è stato il teologo Abu al-Hasan al-Ash'ari proveniente da una tribù yemenita. Le varie discipline affrontate nella scuola sono conosciute come asharite, e la scuola viene spesso citata come "scuola asharita" o "degli ashariti".
  • Die Aschʿarīya (arabisch ‏أشعرية‎, DMG Ašʿarīya) ist eine Schule der sunnitisch-islamischen Theologie, die auf den basrischen Gelehrten Abū l-Hasan al-Aschʿarī (ca. 874-936) zurückgeführt wird.
  • Aszaryci (arab. الأشاعرة) - najważniejszy z odłamów sunnickiego kalamu.Nazwa kierunku pochodzi od nazwiska teologa Al-Aszariego (ok. 874 - 936). Był to swego rodzaju kompromis między naukami mutazylitów a poglądami ortodoksyjnego islamu, do zderzenia których doszło na początku IX wieku. Najważniejsi przedstawiciele aszaryzmu to: Abu Bakr al-Bakillani (zm. 1013), Al-Dżuwajni (zm. 1085) i Al-Ghazali (zm. 1111).
  • Eş'ârîyye veya Eş'ârîlik, (Arapça: الأشاعرة) İslam itikadi mezheplerinden birisidir. Ebu'l-Hasen el-Eş'ârî'nin (324/935-36) öncülüğünde kurulan kelâm ekolüdür. Ehl-i Sünnette, Mâtûridîlik ile birlikte yaygın olan ikinci itikâdî mezheptir. Aklı Mu'tezile kadar önemsememekle birlikte, Selefîyye kadar da küçük çapta ele almaz.
  • Asy'ariyah adalah mazhab teologi yang disandarkan kepada Imam Abul Hasan al-Asy'ari (w.324 H/936 M). Asy'ariyah mengambil dasar keyakinannya dari Kullabiyah, yaitu pemikiran dari Abu Muhammad bin Kullab dalam meyakini sifat-sifat Allah. Kemudian mengedepankan akal (rasional) diatas tekstual ayat (nash) dalam memahami Al-Qur'an dan Hadits.
  • L'aixarisme o escola aixarita (en àrab الأشعرية, al-axʿariyya, o الأشاعرة, al-axāʿira, literalment "els aixarites") va ser una de les primeres escoles teològiques de l'islam, basada en l'ensenyament d'Abu-l-Hàssan al-Aixarí.
  • La Ashariyyah, Ashʽariyyah, teología Ash'ari o escuela de Khorāsān, es una escuela Kalam de la teología musulmana, fundada por Abu al-Hasan al-Ash'ari en el siglo X.Es partidaria del uso de la razón y la teología conjetural para defender la fe, aunque no al extremo de la escuela teológica Mu'tazili en cuanto a su racionalismo.
  • Ash'arism or Ashʿari theology (Arabic الأشعرية al-Asha`riyya or الأشاعرة al-Ashā`irah) is an early theological school of Islam (Sunni in particular) founded by Imam Abu al-Hasan al-Ash'ari (d. 324 AH / 936 AD).
  • De asharitische denkrichting kwam eind 9e eeuw binnen de orthodoxe islam op als reactie tegen het moetazilisme. De Asharieten oordeelden dat mensen niet door de rede tot correcte (morele) oordelen kunnen komen maar alleen door de openbaring uit de heilige geschriften (Koran en Ahadith) en waren aanhangers van de leer van de predestinatie. De stichter die zijn naan aan deze denkrichting heeft gegeven was Abu ’al Hassan al-Ashari (874-935), een van de grootste bestrijders van het moetazilisme.
  • Ашари́ты (араб. الأشعرية‎‎‎) — представители одного из основных направлений мусульманской теологии (суннитского калама). Основатель — выдающийся мусульманский мыслитель и философ Абуль-Хасан аль-Ашари (873 или 874—935). Идеи ашаритов получали распространение преимущественно в среде шафиитов и маликитов.После X века ашаризм, стал основной школой калама.
rdfs:label
  • Asharisme
  • Aixarisme
  • Aschʿarīya
  • Ash'ari
  • Asharieten
  • Ashariti
  • Ashariyyah
  • Asy'ariyah
  • Aszaryci
  • Eş'ariyye
  • Ашариты
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:affiliation of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:affiliation of
is foaf:primaryTopic of