L'art copte désigne l'ensemble des productions artistiques des populations chrétiennes d'Égypte pendant la période comprenant la fin de l'occupation romaine, la période byzantine et une partie de la période islamique. On considère donc en général qu'il représente la période comprise entre le IIIe siècle et le XIIe siècle.C'est un art héritier de nombreuses influences, à savoir pharaoniques, gréco-romaines et orientales.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • L'art copte désigne l'ensemble des productions artistiques des populations chrétiennes d'Égypte pendant la période comprenant la fin de l'occupation romaine, la période byzantine et une partie de la période islamique. On considère donc en général qu'il représente la période comprise entre le IIIe siècle et le XIIe siècle.C'est un art héritier de nombreuses influences, à savoir pharaoniques, gréco-romaines et orientales. Les formes de cet art sont nombreuses : sculpture sur bois et pierre, textiles décorés, peinture murale et d'icônes, manuscrits enluminés et enfin architecture, religieuse principalement.Une des problématiques récurrentes de l'art copte est sa difficulté de datation : elle se fait souvent à un ou deux siècles près, du fait des lacunes de documentation et du manque de rigueur des fouilles archéologiques du début du XXe siècle.Les principaux musées accueillant des collections coptes sont le Musée copte du Caire et le Musée du Louvre.
  • El arte copto es un término para referirse al arte egipcio producido en la era paleocristiana o al arte producido propiamente por los coptos.Es conocido especialmente por sus frescos, textiles, miniaturas y trabajos en metal, muchos de los cuales se conservan en monasterios e iglesias. La artesanía es a menudo funcional, ya que eran pocas las diferencias entre artista y artesano, e incluye túnicas, lápidas y retratos de santos. El museo copto de El Cairo alberga algunos de los ejemplos más importantes de arte e iconografía copta.
  • Die Koptische Kunst ist die Kunst der christlichen Nachkommen (Kopten) Ägyptens. Sie ging aus der römischen Zeit Ägyptens hervor und blieb im Laufe ihrer Entwicklung im Wesentlichen Volkskunst. Das christliche Kunstschaffen in Ägypten kann in zwei Phasen unterteilt werden. Vor der Eroberung Ägyptens durch die Araber im Jahr 641 war die dortige Kunst praktisch eine lokale Variante byzantinischer Kunst, die auch Elemente des altägyptischen Kunstschaffens aufwies. Nach der Eroberung entwickelte sie sich weiter und erfuhr im 7. bis 9. Jahrhundert ihre Blütezeit. Mit der verstärkten Islamisierung der ägyptischen Bevölkerung ging seit dem 13. Jahrhundert ein Niedergang der koptischen Kunst einher.In der Malerei ist die Frontalansicht einzelner Figuren vorherrschend. Die Personen wirken statisch und haben ihren Blick auf den Betrachter gerichtet. Dadurch wirken sie oft transzendent und verklärt. Es findet sich meist die Darstellung stehender, seltener, sitzender Figuren. Erzählende Darstellungen sind die Ausnahme. Plastizität ist selten angedeutet. Bis ins 17. Jahrhundert existiert eine reiche Buchmalerei; daneben sind vor allem aus Klosterkirchen monumentale Wandmalereien bekannt. Außerdem findet sich auf unzähligen koptischen Textilien ein umfangreiches Repertoire an Darstellungen, die am Anfang noch Bezug auf klassisch-antike Motive nehmen, sich mit der Zeit aber christlichen Themen zuwenden.Es gibt kaum Belege für rundplastische Werke, dagegen erlebte das Relief in Gestalt von Bauschmuck eine besondere Blüte. Diese Reliefs sind in Stein gehauen, aber auch in Holz geschnitten. Auch hier sind vergleichbare Stilmerkmale zu finden. Die Figuren sind frontal wiedergegeben, wirken starr und teilweise schematisiert. Die Köpfe sind oftmals übergroß wiedergegeben. Auch hier gibt es eine bemerkenswertes Fortbestehen antiker Motive. Szenen aus griechischen Sagen waren beliebt und wurden vielleicht christlich umgedeutet.In der Architektur sind in der Frühzeit bedeutende Kirchenbauten (Basiliken) entstanden, während das Mittelalter von der Errichtung großer Klosteranlagen in ganz Ägypten geprägt ist. Diese Bauten sind meist in Lehmziegeln errichtet, aber bedeutende Bauteile, wie z.B. Säulen, in Stein.
  • Коптское искусство — термин, который используется для описания искусства египетских христиан первых веков существования христианства, а также — художественного наследия их потомков, коптов, со средних веков до настоящего времени.Дошедшие памятники коптского искусства — это, как правило, фрески, текстиль, иллюминированные манускрипты, а также изделия из металла, большинство из которых смогло уцелеть в монастырях и церквях. Эти произведения часто функциональны, грань между искусством и ремесленничеством в них пропадает, сферой приложения мастерства становились как туники и надгробия, так и изображения святых.Большинство важнейших произведений коптского искусства хранится в Коптском музее в каирском квартале, называющимся «Коптский Каир».
  • Kopto artea bi adiera dituen terminoa da: Kristau aroaren hasieran Egipton egindako artea. Koptoek egindako artea.Kopto artea ezaguna da bere horma pinturengatik, ehunengatik, eskuizkribu irudiztatuengatik eta metal lanengatik. Lan horietatik guztietatik asko monasterioetan eta elizetan gorde dira. Nilo ibaiaren goialdean garatu zen, eta V. eta VI. mendean iritsi zen heldutasunera.Islamiar arteak eragin handia izan zuen hartan, arabiarrek Egipto konkistatu zutenetik (640-642). Estilizazio handikoa da, abstrakzioaren muga-mugakoa. Erromatar eta kristau gaiak erabiltzen ditu. Horma irudi hondar batzuk gorde dira, Testamentu Berriko eszenak irudikatzen dituztenak.
  • Per arte copta si intende sia l'arte egiziana agli inizi dell'era cristiana, sia l'arte dei cristiani copti che ebbe i suoi periodi più fulgidi nel V-VI secolo e nel XII-XIII secoloL'atto di nascita dell'arte copta fu costituito dall'apertura dei primi conventi cristiani avvenuta per merito degli anacoreti san Macario e san Pacomio. Gradualmente questi luoghi divennero la culla dell'arte copta, all'inizio espressione per lo più antiaristocratica e ricca di elementi presi dalla tradizione dell'antico Egitto.I principali esempi di arte copta sono le architetture dei luoghi sacri, le pitture murali, i tessuti, i manoscritti alluminati e l'artigianato del metallo, molti dei quali sopravvivono nei monasteri e nelle chiese. Le opere d'arte copta sono spesso funzionali.La principale collezione mondiale di arte ed iconografia copta è conservata nel Museo copto del Cairo. Una bella collezione di arte copta si trova inoltre nella salle Baouit nel museo del Louvre a Parigi.
  • Coptic art is a term used either for the art of Egypt produced in the early Christian era or for the art produced by the Coptic Christians themselves. Coptic art is most well known for its wall-paintings, textiles, illuminated manuscripts, and metalwork, much of which survives in monasteries and churches. The artwork is often functional, as little distinction was drawn between artistry and craftsmanship, and includes tunics and tombstones as well as portraits of saints.The Coptic Museum in Coptic Cairo houses some of the world's most important examples of Coptic art.
  • A arte copta é a arte dos povos cristianizados no Egipto, que se desenvolveu entre os séculos IV e VII. Este estilo baseia-se na arte greco-romana tendo sido também influenciado pela arte síria e do Próximo Oriente. Desenvolvem-se principalmente peças decorativas parietais (têxteis), iluminuras e peças em marfim.
  • A kopt művészet az egyiptomi keresztények művészete a IV–VIII. században. Kopt művészetről nyelvi, vallási és etnikai értelemben beszélhetünk.A koptok művészete erőteljesen őrizte a hellenisztikus tradíciót. Nemcsak a formákban, hanem a témaválasztásban is (oszlopfőkön és faragványokon antik mitológiai jelenetek). A kopt művészetet nem tartják önállónak, hanem a bizánci művészet helyi változataként értelmezik. Ezt az építészet, szobrászat és festészet vizsgálata egyaránt megerősíti.
  • Sztuka koptyjska – termin przyjęty dla określenia osiągnięć potomków starożytnych Egipcjan, którzy przyjęli wiarę chrześcijańską już w czasach apostolskich. Nazwę – Koptowie wprowadzili najeźdźcy arabscy w odniesieniu ludności zamieszkującej podbite przez nich tereny Egiptu.Sztuka koptyjska rozwijała pod wpływem późnoantycznej sztuki hellenistycznej i rzymskiej docierającej z Aleksandrii od III wieku. Początkowo związana była z wyznaniami pogańskimi, a później z religią chrześcijańską. Do najstarszych, zachowanych jej przejawów zalicza się stele nagrobne z Kaum Abu Billu datowane na lata 268–340 oraz reliefy o symbolice chrześcijańskiej (ryba z krzyżem w pyszczku) z Armat w Górnym Egipcie, datowane na IV wiek. Stele z Kaum Abu Billu cechuje ukazanie postaci z profilu, w pozycji stojącej lub leżącej przy jednoczesnych frontalnym ustawieniu głowy. Relief jest płaski.Na okres IV–V wiek są datowane liczne znaleziska pochodzące z różnych rejonów Egiptu w postaci kamiennych detali architektonicznych, takich jak kapitele, fryzy ozdobione głębokim, nawet ażurowym reliefem. W tym samym czasie powstały odnalezione w Ahnas płaskorzeźby, na których pokazano różne przedstawienia mitologiczne, np. związane z bachanaliami, wizerunek Ledy z łabędziem i inne. Stele nagrobne z tego okresu cechuje stopniowe odchodzenie od dawniejszych proporcji postaci ludzkiej. Relief staje się bardziej schematyczny. Nadal spotykane są stele pogańskie (np. z przedstawieniem składania darów Izydzie). Na stelach chrześcijan pojawiają się postacie zmarłych w postawie oranta, motywy architektoniczne z fasadami budynków i dekoracyjne pasy na brzegach złożone z ornamentów roślinnych lub geometrycznych. Pojawia się także motyw krzyża egipskiego – crux asanta, wywodzący się z staroegipskiego hieroglifu ankh oznaczającego życie. Ten początkowo pogański, później chrześcijański symbol z czasem utracił swoje religijne znaczenie, przetrwał w sztuce koptyjskiej aż do połowy VII wieku jako stylizowany motyw dekoracyjny zarówno w rzeźbiarstwie, malarstwie jak i tkactwie. Z Egiptu pochodzi też jedyna odnaleziona rzeźba wolno stojąca wyobrażająca Jezusa w postaci Dobrego Pasterza (marmurowy posąg znajduje się w zbiorach Muzeum Grecko-Rzymskiego w Aleksandrii). Charakterystyczny jest także zanik stosowania twardych materiałów, tak popularnych w starożytnym Egipcie. Używano najczęściej piaskowców i wapieni, które pokrywano barwną polichromią.Najstarsze malowidła ścienne związane ze sztuką koptyjską odkryto w pobliżu osady Dajr Abu Hinnis. Datuje się je na IV–V wiek. Pochodzą z przerobionych na kościół grot skalnych, których ściany pokryto utrzymanymi w konwencji antycznej scenami z Nowego Testamentu. Podobne freski odnaleziono w nekropoli Al-Badżawat w oazie Al-Charidża (Charga) na Pustyni Zachodniej.Architektura sakralna z IV–V wieku związana jest z wpływami sztuki rozwijającej się na terenie Syrii i Palestyny (sztuka wczesnochrześcijańska Wschodu). Przeważają kamienne budowle w kształcie bazyliki. Przykłady takich rozwiązań odnaleziono w Aszmunein (dawniej Hermopolis Magma) oraz w okolicach Sohag, tzw. Biały i Czerwony Klasztor oraz bazyliki w świątyniach: Hathor w Denderze i Amona w Luksorze.Pierwsze monastyczne klasztory powstały w Egipcie pod koniec IV wieku. Biały Klasztor (Deir-el-Abiad) został zbudowany ok. 440 r. Bazylikę poprzedzono narteksem i zakończono prezbiterium otoczonym z trzech stron absydami (plan trójliścia). Budowlę otaczał potężny mur o pochylonych i zwężających się ścianach. Całość swoim kształtem przypominała starożytne świątynie egipskie. Budowla w czasach późniejszych była przebudowywana a bazylika nadal służy jako kościół koptyjski. Inną ważną budowlą tego okresu było hypogeum św. Menasa zbudowane na południe od Aleksandrii. Grobowiec później został włączony w trójnawową bazylikę.Po oficjalnym odrzuceniu przez mnichów kanonów, na których opierała się sztuka hellenistyczna (po soborze chalcedońskim) nastąpił największy rozkwit sztuki koptyjskiej. Przypada on na okres od VI–VIII wieku. Z połączenia wcześniejszych wpływów hellenistycznych, syryjsko-palestyńskich i własnych, rodzimych tradycji egipskich powstają dzieła inspirowane religią chrześcijańską. W architekturze kościoły budowane w osadach i miastach nadal mają absydy, natomiast świątynie monastycznych klasztorów, od połowy VII wieku, zamiast absyd mają trójdzielne prezbiteria zamknięte prostymi ścianami. W pobliżu budowano jednakowe cele. Zanika dekoracja rzeźbiarska w kamieniu. Zastępuje ją relief wykonywany w drewnie oraz przede wszystkim bogate dekoracje malarskie wypełniające całą przestrzeń zdobionej płaszczyzny. Złożone są z ornamentów roślinnych w postaci plecionek, wici, girlandy oraz pejzaży widocznych nad Nilem. Wśród nich krzyże tryumfalne adorowane przez zwierzęta, postacie mnichów i innych osób. Nie ma scen Ukrzyżowania. W absydzie kościoła w klasztorze św. Apollina w Bawit przedstawiona jest scena Wniebowstąpienia, na której Chrystus Pantokrator w aureoli unosi się na tęczy podtrzymywanej przez cztery apokaliptyczne istoty ukazany jest w górnej części obrazu, niżej Matka Boska z Dzieciątkiem pomiędzy apostołami i innymi świętymi. Podobny fresk odnaleziono w klasztorze św. Jeremiasza w Sakkara. Ten typ ikonografii został przejęty i rozbudowany w chrześcijańskiej sztuce nubijskiej.Malarstwo ikonowe występujące w sztuce koptyjskiej wywodzi się z portretów mumiowych malowanych na cienkich deseczkach techniką enkaustyki lub tempery. Ilość odnalezionych ikon jest niewielka a datowanie znacznie utrudnione. Tematyka ikon koptyjskich jest odmienna od występujących w sztuce Bizancjum. Bywa też niezrozumiała. W zbiorach Muzeum Koptyjskiego w Kairze przechowywana jest ikona, na której dwóch świętych namalowano z głową szakala.Osobną rolę w sztuce koptyjskiej odgrywają tkaniny. Najbogatsze znaleziska pochodzą z Antioche i okolic Fajum. Pasy, koła tkane z barwnych nici były naszywane na lniane tuniki. Najstarsze tkaniny o początkowo ubogiej gamie barw, są zdobione motywami wspólnymi dla sztuki hellenistycznej. Od VI do VIII wieku tkaniny mają coraz bogatsze kolory a tematyka ornamentów i scen figuralnych jest inspirowana chrześcijaństwem.Po podboju państwa dokonanego przez Arabów od IX wieku nasiliły się wpływy Syryjskie a później (XII–XIII wiek) muzułmańskie. Zanikają dekoracje figuralne a ich miejsce zajmują ornamenty z stylizowanych wzorów roślinnych i geometrycznych, w których dominuje motyw krzyża.Sztuka koptyjska zaznaczyła swój silny wpływ na sztukę chrześcijańską Nubii, Etiopii i Irlandii.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 1867992 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 7464 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 33 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109281825 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • L'art copte désigne l'ensemble des productions artistiques des populations chrétiennes d'Égypte pendant la période comprenant la fin de l'occupation romaine, la période byzantine et une partie de la période islamique. On considère donc en général qu'il représente la période comprise entre le IIIe siècle et le XIIe siècle.C'est un art héritier de nombreuses influences, à savoir pharaoniques, gréco-romaines et orientales.
  • A arte copta é a arte dos povos cristianizados no Egipto, que se desenvolveu entre os séculos IV e VII. Este estilo baseia-se na arte greco-romana tendo sido também influenciado pela arte síria e do Próximo Oriente. Desenvolvem-se principalmente peças decorativas parietais (têxteis), iluminuras e peças em marfim.
  • A kopt művészet az egyiptomi keresztények művészete a IV–VIII. században. Kopt művészetről nyelvi, vallási és etnikai értelemben beszélhetünk.A koptok művészete erőteljesen őrizte a hellenisztikus tradíciót. Nemcsak a formákban, hanem a témaválasztásban is (oszlopfőkön és faragványokon antik mitológiai jelenetek). A kopt művészetet nem tartják önállónak, hanem a bizánci művészet helyi változataként értelmezik. Ezt az építészet, szobrászat és festészet vizsgálata egyaránt megerősíti.
  • Коптское искусство — термин, который используется для описания искусства египетских христиан первых веков существования христианства, а также — художественного наследия их потомков, коптов, со средних веков до настоящего времени.Дошедшие памятники коптского искусства — это, как правило, фрески, текстиль, иллюминированные манускрипты, а также изделия из металла, большинство из которых смогло уцелеть в монастырях и церквях.
  • Coptic art is a term used either for the art of Egypt produced in the early Christian era or for the art produced by the Coptic Christians themselves. Coptic art is most well known for its wall-paintings, textiles, illuminated manuscripts, and metalwork, much of which survives in monasteries and churches.
  • El arte copto es un término para referirse al arte egipcio producido en la era paleocristiana o al arte producido propiamente por los coptos.Es conocido especialmente por sus frescos, textiles, miniaturas y trabajos en metal, muchos de los cuales se conservan en monasterios e iglesias. La artesanía es a menudo funcional, ya que eran pocas las diferencias entre artista y artesano, e incluye túnicas, lápidas y retratos de santos.
  • Sztuka koptyjska – termin przyjęty dla określenia osiągnięć potomków starożytnych Egipcjan, którzy przyjęli wiarę chrześcijańską już w czasach apostolskich. Nazwę – Koptowie wprowadzili najeźdźcy arabscy w odniesieniu ludności zamieszkującej podbite przez nich tereny Egiptu.Sztuka koptyjska rozwijała pod wpływem późnoantycznej sztuki hellenistycznej i rzymskiej docierającej z Aleksandrii od III wieku. Początkowo związana była z wyznaniami pogańskimi, a później z religią chrześcijańską.
  • Kopto artea bi adiera dituen terminoa da: Kristau aroaren hasieran Egipton egindako artea. Koptoek egindako artea.Kopto artea ezaguna da bere horma pinturengatik, ehunengatik, eskuizkribu irudiztatuengatik eta metal lanengatik. Lan horietatik guztietatik asko monasterioetan eta elizetan gorde dira. Nilo ibaiaren goialdean garatu zen, eta V. eta VI. mendean iritsi zen heldutasunera.Islamiar arteak eragin handia izan zuen hartan, arabiarrek Egipto konkistatu zutenetik (640-642).
  • Die Koptische Kunst ist die Kunst der christlichen Nachkommen (Kopten) Ägyptens. Sie ging aus der römischen Zeit Ägyptens hervor und blieb im Laufe ihrer Entwicklung im Wesentlichen Volkskunst. Das christliche Kunstschaffen in Ägypten kann in zwei Phasen unterteilt werden. Vor der Eroberung Ägyptens durch die Araber im Jahr 641 war die dortige Kunst praktisch eine lokale Variante byzantinischer Kunst, die auch Elemente des altägyptischen Kunstschaffens aufwies.
  • Per arte copta si intende sia l'arte egiziana agli inizi dell'era cristiana, sia l'arte dei cristiani copti che ebbe i suoi periodi più fulgidi nel V-VI secolo e nel XII-XIII secoloL'atto di nascita dell'arte copta fu costituito dall'apertura dei primi conventi cristiani avvenuta per merito degli anacoreti san Macario e san Pacomio.
rdfs:label
  • Art copte
  • Arte copta
  • Arte copta
  • Arte copto
  • Coptic art
  • Kopt művészet
  • Koptische Kunst
  • Kopto artea
  • Sztuka koptyjska
  • Коптское искусство
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:collections of
is foaf:primaryTopic of