En héraldique, on appelle « armes parlantes », les armes comportant des figures qui expriment plus ou moins complètement le nom du possesseur de ces armes.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • En héraldique, on appelle « armes parlantes », les armes comportant des figures qui expriment plus ou moins complètement le nom du possesseur de ces armes. Cette expression peut se faire selon divers procédés : directement : un coq pour un dénommé Lecoq ; un lion pour León (Espagne) ou un château pour Castille ; par une homonymie : une grenade pour la ville de Grenade (Espagne) Un rameau dans le bec d'une colombe pour Jean-Philippe Rameau; par un à-peu-près : un calice pour la Galice, cinq calices pour Saint-Calixte (Québec) ; ou une couleuvre (latin : coluber) pour Colbert; par une figuration conforme à l’étymologie : un bras tenant une lance pour Shakespeare (« secoue-lance ») ; un bœuf les pieds dans l’eau pour Oxford (« Gué du bœuf ») ; par une forme rébus : Un château et un renard pour la commune de Châteaurenard (Bouches-du-Rhône) ; un sanglier et une fasce ondée d’azur, représentant un ruisseau, pour la commune d’Eberbach en Allemagne (allemand : Eber = sanglier ; Bach = ruisseau) ; un faucon sur un mont pour la commune de Falkenberg en Suède (suédois : Falken = faucon ; Berg = mont). au deuxième degré : un sanglier, (plus valorisant…) pour un dénommé Cochon, ou un voilier pour Marines, une commune en plein milieu du plateau du Vexin (illustration ci-dessous)… Citons aussi le blason de la Lorraine : d’or, à la bande de gueules, chargée de trois alérions d’argent où une origine possible serait l’anagramme de « LOREINA », (orthographe autrefois usitée pour désigner cette province) en « ALERION » (Mais alors, pourquoi trois ?).ou même par combinaison de deux (ou plusieurs !) procédés : Combinaison du rébus et du deuxième degré : famille Forcadel : d'argent au chêne de sinople sur une terrasse de même, une levrette de gueules courant au-devant de l'arbre : le chêne est le symbole de la force, la levrette, de fidélité, et l'on retrouve le début du mot force et la fin du mot fidèle dans le patronyme. Combinaison du rébus et de l'à-peu-près : la commune de Osny (Val-d'Oise) blasonne : D'azur à l'aulne fruité d'or issant d'un nid du même […] pour l'à-peu-près/rébus « aulne-nid ». Un gond et un S pour Gonesse : De gueules …. et à senestre d'un gond enlacé d'une lettre S capitale du même …. pour l'à-peu-près/rébus "gon(d)-Esse" . Des fleurs dans un sac pour Florensac (Herault) d'azur à un sac d'or rempli de fleurs d'argent pour l'à-peu-près/rébus « Fleurs-en-sac » . Des arcs dans deux quartiers, et un lion dans les deux autres, pour la famille Bowes-Lyon : écartelé ; en 1 et 4 d'argent, au lion d'azur, au double trescheur fleuronné et contre-fleuronné du même et en 2 et 3 d’hermine aux trois arcs d'or en pal pour l'à-peu-près/rébus « Arcs-lion » (anglais : bows-lion).Le terme ancien armes chantantes est resté dans la terminologie anglaise (canting arms).
  • Canting arms are heraldic bearings that represent the bearer's name in a visual pun or rebus. The term cant came into the English language from Anglo-Norman cant, meaning song or singing, from Latin cantāre, and English cognates include canticle, chant, accent, incantation and recant.Canting arms – some in the form of rebuses – are quite common in German civic heraldry. They have also been increasingly used in the 20th century among the British royal family.[citation needed] When the visual representation is not straightforward but as complex as a rebus, this is sometimes called a rebus coat of arms.[citation needed]An in-joke among Society for Creative Anachronism heralds is the pun, "Heralds don't pun; they cant."
  • Als redendes Wappen (französisch stets im Plural gebraucht armes parlantes), auch sprechendes Wappen oder Namenwappen, bezeichnet man in der Heraldik solche Wappen, die auf den Namen des Inhabers entweder anspielen oder ihn rebusartig darstellen. Die Anspielung liegt meist in der Figur, seltener in der Farbe. Die Grafen von Henneberg führten z. B. eine Henne auf einem Dreiberg, die Herren von Aufenstein einen Auf oder Uhu, die Grafen von Helfenstein einen Elefanten; die Herren von Olvenstedt führten ein Kamel, welches man im Mittelalter Olfent nannte. Die spätere offizielle Heraldik verfuhr bei der Wahl der redenden Wappen sehr willkürlich und den Gesetzen der Heroldskunst widersprechend. So ist das Wappen des preußischen Staatsministers August Friedrich von Boden (geadelt 1739) dreifach redend, indem es eine Pfote (Pote), einen Boden und einen Boten enthält. Auch Ortswappen können sprechend sein, etwa Hamburg (Burg auf rotem Grund), Uri (Ur, ein Auerochse), Bern (Bär), aber auch Tragwein (Weinfass auf einer Trage). So zieren oft Falken Wappen von Orten mit Namen Falkenstein und Falkenberg (heute Niemodlin), Löwen das von Löwenberg, ein Beil der Herren von Beilstein, eine Tanne Münzen der elsässischen Stadt Thann. Bekannt sind auch die Magd über der Burg im Wappen von Magdeburg oder der Stralsunder Strahl.Auch als Münzmeisterzeichen wurden redende Wappen verwendet. Zum Beispiel verwendete Ernst Peter Hecht, von 1693 bis 1714 Münzmeister der Münzstätte Leipzig, als Münzmeisterzeichen die Buchstaben E P H und zusätzlich den Hecht aus seinem Wappen.Viele redenden Wappen offenbaren erst in der Landessprache ihr Geheimnis: Lyon zeigt einen Löwen; franz. lion = Löwe Tours zeigt drei silberne Türme; franz. tour = Turm Châteaurenard zeigt ein Schloss unter einem Fuchs; franz. château = Schloss, renard = Fuchs Wolfsburg zeigt einen Wolf auf einer Burgmauer Neunkirchen in Österreich zeigt neun Kirchen Oxford zeigt einen im Fluss stehenden Ochsen; engl. ox = Ochse, ford = Furt L’Aquila zeigt einen Adler; ital. aquila = Adler Cambridge zeigt unter anderem ein Schiff neben einer Brücke; engl. bridge = Brücke über dem Fluss Cam Elmbridge zeigt eine Ulme an einer Brücke; engl. elm = Ulme, bridge = Brücke Kröpelin zeigt einen Krüppel; tatsächlich liegt das slaw. Wort crepelice (= Ort der Wachtel) zugrunde. Bettendorf (entstanden aus Betendorf) zeigt Bibel und Rosenkranz Telgte (nach einem Gehöft Telgoth) zeigt eine stilisierte Eiche, Telge steht dabei für Eiche (Telgen Potten für Bäume pflanzen, 16. Jahrhundert).Auch sind die Initialwappen häufig als redend anzusehen. Beispiele sind: Radom in Polen ein „R“ unter einer Krone Kielce in Polen „CK“ für „Civitas Kielce“ Graslitz in der Tschechischen Republik mit einem wappenfüllendem „G“, trotz der Namensänderung auf Kraslice.
  • Mluvící znamení je heraldický znak, který obsahuje figuru vyjadřující název či jméno nositele znaku a to přímo nebo prostřednictvím metafory.
  • En heràldica, les armes parlants (també anomenades armes cantants) són els escut d'armes representats per una càrrega que, d'alguna manera, interpreta gràficament el nom de la família o del municipi als quals correspon. Així, els elements que configuren aquest escut (els anomenats senyals parlants o senyals cantants) «parlen» o «canten» aquest nom de manera intuïtiva, sense necessitat de tenir coneixements heràldics previs.La referència al nom del posseïdor d'aquestes armories es pot resoldre de diverses maneres: per simple representació, per exemple als escuts següents: per aproximació fonètica, per exemple als escuts següents: per al·legoria, per exemple als escuts següents: per representació etimològica, per exemple als escuts següents:
  • Гласный (говорящий, именной, выразительный) герб — герб, имеющий основной либо один из основных своих элементов «гласным», то есть прямо (а не символически) совпадающим с названием города, местности либо фамилией владельца. Согласно словарю Брокгауза и Ефрона, «если эмблемы прямо указывают на фамилию владельца, то герб называется гласным, если существует только отдаленное указание, то герб называют полугласным». Согласно известному геральдисту Павлу фон Винклеру, «если эмблемы герба прямо указывают на название города, то такой герб получает название гласного; если между именем города и эмблемами щита согласование относительное, то герб называется полугласным».Герб называется именно так потому, что изображение такого герба «гласит» (говорит) о его названии: если совершенно прямо, то герб гласный; если же связь не совсем очевидна либо основана на игре слов — косвенно-гласный, полугласный.Гласный герб в геральдике — один из классических и самый визуально узнаваемый способ создания гербовой композиции.
  • In araldica si definiscono armi parlanti quei simboli, rappresentati su alcuni stemmi, che contengono delle figure che, per il loro nome o per la loro immagine, richiamano più o meno direttamente il nome (talora la funzione) del possessore di tali blasoni.Il richiamo al nome può avvenire in vari modi:direttamente: un gallo («coq» in francese) per il cognome Lecoq; dei bicchieri per il cognome Bicchieri; dei vitelli per il cognome Vitelleschi; un barbo («bar» in francese) e un giglio (quindi un fiore, «fleur» in francese) per la città francese di Barfleur;per omonimia: una granata per la città di Granada (Spagna);per approssimazione: un calice per la Galizia; un colubro («coluber» in latino) per Colbert;per rappresentazione corrispondente all'etimologia: un braccio che tiene una lancia per Shakespeare («scuoti-lancia»); un bue con i piedi nell'acqua per Oxford («Guado del bue»);mediante rebus: una torre ed un pino per La Tour du Pin;per grado superiore: un cinghiale, (più di valore ...) per il cognome Cochon («maiale»).Nella terminologia araldica inglese si è mantenuto il termine canting arms derivato dalla lingua latina cantare.
  • Herb mówiący to herb, którego nazwa (w heraldyce polskiej) lub nazwisko posługującej się nim rodziny pochodzi od godła na tarczy herbowej, barw herbu, rzadziej klejnotu. Nazwa herbu lub nazwisko albo dosłownie odpowiada godłu (np. herb Topór, herb miasta Łodzi, czy wilk w herbach wielu rodzin o nazwisku Wolf), lub jest z nim związana, tworząc często rodzaj rebusu heraldycznego (np. herb miejski Berlina – niedźwiedź (niem. Bär); lub Jaworzna – scena ścinania jaworu, staropolskie: jawor zno).Herby mówiące choć występowały już u zarania heraldyki, szczególnie popularne stały się w czasach nowszych, w XIX i XX wieku, zwłaszcza przy tworzeniu nowych herbów miejskich i rodowych.
  • Een sprekend wapen is in de heraldiek een wapen waarin de afbeelding verwijst naar de naam van de drager ervan. Sprekende wapens zijn in de heraldiek vrij algemeen. Het ligt nogal voor de hand om in het wapen van de familie Vos een hondachtig roofdier met die naam te plaatsen. Men vindt ook veel ingewikkelder afleidingen zoals de Engelse families Montagu en Montacute. Op hun schild zijn drie ruiten te zien die bergtoppen of, in het Latijn, "mons acutus" voorstellen. Nog verder gezocht is het wapen van Mortimer dat blauwe en gouden strepen draagt met over alles een zilveren hartschild. De betekenis is dat het goud het Heilige land, het blauw de hemel en het zilver de Dode Zee "Mortui maris" voorstelt.Heraldische schrijvers van naam zoals Bruno Bernard Heim waarschuwen tegen dergelijke rebussen, omdat in de heraldiek eenvoud en een snel begrip als kenmerk van het ware gelden.In veel Nederlandse "sprekende" wapens komen verkeerd begrepen en etymologisch onhoudbare verwijzingen voor. De vroegere Zeeuwse gemeente Bommenede draagt een bom in het wapen. Dat lijkt logisch maar volgens historici is de naam eerder van een bom (type vissersschip) of zelfs een middeleeuwse voornaam afgeleid. Ook de leeuw van Leeuwarden doet misschien geen recht aan de naam van de stad, die vermoedelijk "dorp in de lieuwte" (uit de wind) betekent.Voorbeelden van sprekende wapens: Buisman voert een schip (buis) in het wapen. Bolt voert een wagenas ("bolt") Boonstra koos een veld met drie bonen Boomsma voert een boom Cammingha koos voor een kam. Cavaljé voert een ruiter of cavalerist Doornbos voert een doornboom Hartsuiker voert een vlammend hart Hazelhof voert een haas Heeringa voert een haring Hoppinck voert een hoptak Knol koos knollen. Knot voert een knotwilg Kuijper voert drie kuipershamers Laarakkers voert drie korenhalmen Mulder voert een molenkruis Olivier voert een olijfboom Roggenkamp voert rogge-aren "mal ordonnée" Spiets voert een arm met een gouden spitse dolk Sterrenberg een berg en drie sterren Teerling koos voor dobbelstenen Ter Spil neerder spillen van Sloten een kasteel met sleutels Sjollema koos voor een breiwerk omdat voorvader Piebe Johannes Sjolema een "sajetbreier" (kousenbreien was in de 17e eeuw een mannelijk beroep) was. Steensma en Tichelaar kozen voor houten steenvormen (mallen) Toxopeus laat zien dat de naam van de Griekse aanduiding voor boogmaker afstamt. Wassenaer en Wassenaar kozen de heraldische "wassenaar"; een maansikkel. van der Veen plaatste drie turven in het wapen. Wieringa en Wierenga kozen voor een groene heuvel. De afleiding is hier "wierde" of "terp" Wolthuis plaatste "in zilver een bakstenen overhoeks huis keel met drie bomen sinopel voor de voorgevel".De "sprekende" wapens die de families Arends, Muizelaar, Roosenstruyck, Bokma de Boer, van der Zweep, Blaupot, Visser, Vis, Vonk, Vos, Witkop, Kruis en Kruisinga kozen spreken voor zich. In al deze wapens zijn de voornaamste bestanddelen van hun geslachtsnaam te vinden.Het wapen van de families Varkenvisser en Varkevisser verklapt ons dat de "varkens" waarop werd gevist bruinvissen waren. Deze "vissen", eufemistisch "zeevarkens" genoemd, mochten van de Rooms-katholieke Kerk tijdens de vasten gegeten worden en leverden een lucratieve vangst op.
  • Em heráldica, chama-se armas falantes, às armas (brasões) que comportam figuras, que pelo seu nome ou pela sua imagem, evocam mais ou menos directamente o nome (por vezes a função) do possuidor dessas armas. Essa evocação pode ser feita por diversos processos : diretamente: um leão para o Reino de Leão ou um castelo para o Reino de Castela; por homonimínia: a granada (duma romã) para a cidade de Granada (Espanha) ou um ramo (francês: "rameau") no bico de uma pomba para Jean-Philippe Rameau; por aproximação: um cálice para Galiza ; ou uma cobra (latim : coluber) para Colbert; por figuração etimológica: um braço carregando uma lança para Shakespeare (inglês: «shake [agitar]-speare [lança]»); um boi com os pés na água para Oxford («Vau do boi») ; por forma hieroglífica: um castelo e uma raposa para a comuna de Châteaurenard (francês: castelo-raposa); um freixo com espadas à cintura para o Concelho de Freixo de Espada à Cinta; em segundo grau: para associações de nomes, como um veleiro para a comuna de Marines (Val-d'Oise), ou o alerião (em francês«ALERION») que originaria o anagrama «LOREINA» (Lorena);ou mesmo pela combinação de dois (ou mais) processos. Vejamos : No Reino Unido o antigo termo armas cantantes permaneceu na terminologia utilizada, sendo aí também aplicado quer a famílias britânicas (na totalidade do nome - Bowes-Lyon) quer a componentes (peças) do brasão (escudo da princesa Beatriz) Em Itália o uso de armas falantes por diversas famílias nobres era bastante comum como se demonstra em seguida: Também em Portugal, e a exemplo do que aconteceu noutras jurisdições, as armas falantes generalizaram-se quer em brasões pessoais, familiares ou toponímicos. Um exemplo interessante é a denominação Serpa, derivada da criatura heráldica Serpe, figura que veio a ser utilizada num brasão pessoal dum príncipe, no de uma família e no de uma localidade. Vejamos: Na Wikipedia é utilizado o símbolo para ilustrar as armas falantes.
  • A beszélő címer a címerábrák vagy a címer külső díszei által valamilyen módon utal a címerviselő nevére vagy a címerszerző tevékenységére. Egyértelmű beszélő címerábra például a cseh Rožmberk család (a.m. "Rózsahegyi") címerének rózsája, a német Henneberg város (a.m. "Tyúkhegy") dombon álló tyúkja, az angol Tench család compója, a Breame család keszege, a Herring család heringje, az ír Barry család ezüsttel és vörössel hatszor vágott (en: barry) címere stb. Úgynevezett fél-beszélő címer, az mely csak részben fejezi ki tulajdonosa nevét (pl. rózsa a Rosenberg család címerében).Gyakoribb az az eset, amikor a címerviselő neve maga adja, hogy beszélő címert viselhetne, de teljesen más a címere. Így például a cseh Kohout z Lichtenfeldu család griffet visel kakas kelyett (cs: kohout 'kakas'), míg a Straka z Nedabylic család címerében kakas van szarka helyett (cs: straka 'szarka').
  • Armas parlantes es una expresión empleada en heráldica para referirse a las composiciones, escudos de armas y blasones, que incorporan una figura o pieza cuya denominación alude al apellido del linaje o al topónimo de lo que se representa, interpretando gráficamente el nombre.Existen dos categoría de armas parlantes: Las físicas: el nombre de la figura o pieza es el mismo que el del titular de las armas. Las abstractas: el nombre de la figura o pieza tiene únicamente una relación proverbial o enigmática con el del titular.También se denominan armas contraparlantes a los blasones que en lugar de aludir al nombre directo del titular, ofrecen una imagen o ideal contradictorio.
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 78394 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 4625 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 35 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109487803 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • En héraldique, on appelle « armes parlantes », les armes comportant des figures qui expriment plus ou moins complètement le nom du possesseur de ces armes.
  • Mluvící znamení je heraldický znak, který obsahuje figuru vyjadřující název či jméno nositele znaku a to přímo nebo prostřednictvím metafory.
  • In araldica si definiscono armi parlanti quei simboli, rappresentati su alcuni stemmi, che contengono delle figure che, per il loro nome o per la loro immagine, richiamano più o meno direttamente il nome (talora la funzione) del possessore di tali blasoni.Il richiamo al nome può avvenire in vari modi:direttamente: un gallo («coq» in francese) per il cognome Lecoq; dei bicchieri per il cognome Bicchieri; dei vitelli per il cognome Vitelleschi; un barbo («bar» in francese) e un giglio (quindi un fiore, «fleur» in francese) per la città francese di Barfleur;per omonimia: una granata per la città di Granada (Spagna);per approssimazione: un calice per la Galizia; un colubro («coluber» in latino) per Colbert;per rappresentazione corrispondente all'etimologia: un braccio che tiene una lancia per Shakespeare («scuoti-lancia»); un bue con i piedi nell'acqua per Oxford («Guado del bue»);mediante rebus: una torre ed un pino per La Tour du Pin;per grado superiore: un cinghiale, (più di valore ...) per il cognome Cochon («maiale»).Nella terminologia araldica inglese si è mantenuto il termine canting arms derivato dalla lingua latina cantare.
  • Em heráldica, chama-se armas falantes, às armas (brasões) que comportam figuras, que pelo seu nome ou pela sua imagem, evocam mais ou menos directamente o nome (por vezes a função) do possuidor dessas armas.
  • Canting arms are heraldic bearings that represent the bearer's name in a visual pun or rebus. The term cant came into the English language from Anglo-Norman cant, meaning song or singing, from Latin cantāre, and English cognates include canticle, chant, accent, incantation and recant.Canting arms – some in the form of rebuses – are quite common in German civic heraldry.
  • En heràldica, les armes parlants (també anomenades armes cantants) són els escut d'armes representats per una càrrega que, d'alguna manera, interpreta gràficament el nom de la família o del municipi als quals correspon.
  • A beszélő címer a címerábrák vagy a címer külső díszei által valamilyen módon utal a címerviselő nevére vagy a címerszerző tevékenységére. Egyértelmű beszélő címerábra például a cseh Rožmberk család (a.m. "Rózsahegyi") címerének rózsája, a német Henneberg város (a.m. "Tyúkhegy") dombon álló tyúkja, az angol Tench család compója, a Breame család keszege, a Herring család heringje, az ír Barry család ezüsttel és vörössel hatszor vágott (en: barry) címere stb.
  • Een sprekend wapen is in de heraldiek een wapen waarin de afbeelding verwijst naar de naam van de drager ervan. Sprekende wapens zijn in de heraldiek vrij algemeen. Het ligt nogal voor de hand om in het wapen van de familie Vos een hondachtig roofdier met die naam te plaatsen. Men vindt ook veel ingewikkelder afleidingen zoals de Engelse families Montagu en Montacute. Op hun schild zijn drie ruiten te zien die bergtoppen of, in het Latijn, "mons acutus" voorstellen.
  • Herb mówiący to herb, którego nazwa (w heraldyce polskiej) lub nazwisko posługującej się nim rodziny pochodzi od godła na tarczy herbowej, barw herbu, rzadziej klejnotu. Nazwa herbu lub nazwisko albo dosłownie odpowiada godłu (np. herb Topór, herb miasta Łodzi, czy wilk w herbach wielu rodzin o nazwisku Wolf), lub jest z nim związana, tworząc często rodzaj rebusu heraldycznego (np. herb miejski Berlina – niedźwiedź (niem.
  • Гласный (говорящий, именной, выразительный) герб — герб, имеющий основной либо один из основных своих элементов «гласным», то есть прямо (а не символически) совпадающим с названием города, местности либо фамилией владельца. Согласно словарю Брокгауза и Ефрона, «если эмблемы прямо указывают на фамилию владельца, то герб называется гласным, если существует только отдаленное указание, то герб называют полугласным».
  • Armas parlantes es una expresión empleada en heráldica para referirse a las composiciones, escudos de armas y blasones, que incorporan una figura o pieza cuya denominación alude al apellido del linaje o al topónimo de lo que se representa, interpretando gráficamente el nombre.Existen dos categoría de armas parlantes: Las físicas: el nombre de la figura o pieza es el mismo que el del titular de las armas.
  • Als redendes Wappen (französisch stets im Plural gebraucht armes parlantes), auch sprechendes Wappen oder Namenwappen, bezeichnet man in der Heraldik solche Wappen, die auf den Namen des Inhabers entweder anspielen oder ihn rebusartig darstellen. Die Anspielung liegt meist in der Figur, seltener in der Farbe. Die Grafen von Henneberg führten z. B.
rdfs:label
  • Armes parlantes
  • Arma parlante
  • Armas falantes
  • Armas parlantes
  • Armes parlants
  • Beszélő címer
  • Canting arms
  • Herb mówiący
  • Mluvící znamení
  • Redendes Wappen
  • Sprekend wapen
  • Гласный герб
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:explications of
is foaf:primaryTopic of