Un archidiacre est un vicaire épiscopal à qui l'évêque confie certaines fonctions administratives pour un groupe de paroisses.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Un archidiacre est un vicaire épiscopal à qui l'évêque confie certaines fonctions administratives pour un groupe de paroisses.
  • Een aartsdiakonaat maakt deel uit van een bisdom. De eerste bisdommen die in de late oudheid en vroege middeleeuwen ontstonden waren zo uitgestrekt dat de bisschop geassisteerd werd door aartsdiakens. Deze aartsdiakens namen taken van de bisschop over en na verloop van tijd werd hun macht gekoppeld aan een vastomlijnd territorium, het aartsdiakonaat.
  • Archidiakon (gr. arche - pierwszeństwo) – urząd kościelny, który pojawił się pod tą nazwą około IV wieku. Archidiakon był zarządcą diecezji.Początkowo był to powoływany przez biskupa przełożony diakonów. Prawdopodobnie osoba taka wyznaczana była już wcześniej, a od IV wieku przybrała tytuł archidiakona. Powoływana była zasadniczo spośród kapłanów, później wyłącznie spośród kapłanów. Z czasem archidiakon stał się zastępcą biskupa do spraw administracji i dyscypliny. O wzroście znaczenia urzędu świadczy fakt, że archidiakoni reprezentowali czasem biskupów na soborach, a po śmierci biskupa zarządzali diecezją do czasu wyboru następcy. Do IX wieku w diecezji był jeden archidiakon działający z upoważnienia biskupa.W państwie Karolingów, poczynając od IX wieku zaczęto dzielić diecezje na jednostki administracyjne pod nazwą archidiakonatów z archidiakonami na czele. Podział ten upowszechnił się w całym chrześcijaństwie, a archidiakoni uzyskali silną i niezależną pozycję, zagrażającą nawet biskupom. Wynikało to z szerokich uprawnień archidiakona na terenie archidiakonatu. Ich podstawowym zadaniem było prowadzenie wizytacji na swoich terytoriach, jednak w praktyce, z wyjątkiem udzielania święceń kapłańskich, mieli oni właściwie wszystkie kompetencje biskupów na terenie sobie podległym, łącznie z możliwością zwoływania synodów archidiakonalnych. Zasadnicze znaczenie dla wzrostu niezależności archidiakonów miała dożywotność ich urzędu. Archidiakonaty często stawały się zalążkiem nowych diecezji.Poczynając od XIII wieku biskupi zaczęli ograniczać uszczuplające ich władzę, kompetencje archidiakonów. W tym celu wprowadzono między innymi urząd oficjała (wikariusz in spiritualibus) jako odwoływanego zastępcy biskupa do spraw administracyjnych. Ostatecznie sobór trydencki odebrał archidiakonom w XVI wieku większość ich uprawnień, chociaż sam podział na archidiakonaty przetrwał dużo dłużej.Archidiakon stał się tytułem honorowym, prałaturą w kapitule kolegiackiej lub katedralnej.W kościele prawosławnym archidiakon jest współcześnie również tytułem honorowym. W kościele anglikańskim urząd ten zachował pewne znaczenie rzeczywiste i archidiakon jest pomocnikiem biskupa w administracji diecezją lub jej częścią.
  • Arcijáhen či arcidiakon (z řeckého archidiakonos) je titul a úřad duchovního. Ve středověké katolické církvi patřil k nejvýznamnějším úředníkům diecéze, jeho význam ale upadl se zavedením úřadů vikáře a generálního vikáře a dnes se již neobjevuje. Úřad přežil u některých církví západního křesťanství (např. anglikánství) a u křesťanů sv. Tomáše.
  • Ein Archidiakonat war eine kirchliche Verwaltungseinheit, genauer eine Untereinheit eines Bistums, die oft selbst wieder mehrere Dekanate umfassen konnte. Ihm stand ein Archidiakon (Erzdiakon) vor, dessen räumliche Gebietshoheit als Bann, seine Einnahmen als Synodalia bezeichnet werden konnten. Eine weitere Unterteilung der Archidiakonate oder der Dekanate gab es auch in sedes, d. h. Erzpriestersitze. Der Begriff des Archidiakonats stammt aus dem 11. Jahrhundert.Ursprünglich handelte es sich bei den Archidiakonen um von diesem abhängige Stellvertreter des Bischofs. In der Blütezeit des Archidiakonats im 12. und 13. Jahrhundert besaßen die Archidiakone ein eigenständiges Benefizium und eine eigenständige, "ordentliche" Jurisdiktion. Die Archidiakone konnten selbständig Pfarreien visitieren, Pfarrer und Dekane strafen, ihnen Abgaben auferlegen oder sie von ihren Ämtern suspendieren. Sie hatten sogar das Recht zu exkommunizieren.Aufgrund der Vielzahl ihrer Geschäfte beauftragten Archidiakone selbst ab dem 12. Jahrhundert Offiziale und Vikare mit der eigentlichen Amtsführung. Allerdings waren die genauen Rechte in den einzelnen Bistümern sehr verschieden, da viele der Rechte nicht im allgemeinen Kirchenrecht geregelt wurden. So sprach das Mainzer Provinzialkonzil von 1310 den Archidiakonen in den Bistümern der Kirchenprovinz Mainz nur eine niedere kirchliche Gerichtsbarkeit in Ehesachen und in Sachen zu, die Kirchen, Investitur und Wucher betrafen, und zwar bis zur Summe von 20 Schillingen, während alle anderen Sachen den Diözesanbischöfen und ihren Offizialen vorbehalten blieben.Vom 13. Jahrhundert an wurden die Archidiakone in ihren Rechten weiter und weiter eingeschränkt, so vor allem auch im Konzil von Trient. In einigen Diözesen waren die Archidiakonate schon vor diesem Konzil eingegangen, in anderen geschah dies im 17. und 18. Jahrhundert. Vom Beginn des 19. Jahrhunderts an diente Archidiakon in der katholischen Kirche nur noch als Ehrentitel.Da die Zentralorte der Archidiakonate später oft ihre bedeutende Stellung verloren, finden sich besonders in Norddeutschland nicht selten in kleinen Ortschaften große, baulich kaum veränderte Archidiakonatskirchen aus romanischer Zeit.
  • Arcediano Salamancako udalerria da, La Armuña eskualdean dagoena.2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 92 biztanle zituen.
  • L'ardiaca era el diaca principal d'una església.Apareixen a partir del segle II, en les primeres comunitats cristianes, com a ajudants escollits pel mateix bisbe.Les funcions de l'ardiaca eren l'administració dels béns eclesiàstics i l'atenció als malalts, encara que posteriorment, amb l'augment de comunitats i amb la popularització d'aquest càrrec, anirien assumint noves responsabilitats. Així, doncs, l'ardiaca va esdevindre l'ajudant i vicari del bisbe, l'encarregat de l'educació dels clergues, del control de la disciplina eclesiàstica i de l'administració de béns i patrimoni de la diòcesi, amb poder judicial sobre els clergues. En moments de seu episcopal vacant, l'ardiaca era qui representava el bisbe. A més a més de totes aquestes funcions, als segles VIII i IX també era l'encarregat de les visites pastorals.Arnulf, bisbe de Vic, fou ardiaca de Barcelona abans de ser escollit per ocupar la seu osonenca, just durant l'atac d'Almansor a la ciutat.Una prova de la importància del càrrec és que els musulmans se l'emportaren d'hostatge segurs d'aconseguir d'aquesta manera un molt bon rescat.
  • Архидиа́кон, архидьякон (от греч. ἀρχι- — главный, старший и διάκονος — диакон) — старший из диаконов в монашествующем духовенстве, то есть старший иеродиакон.В Церквях восточно-сирийской традиции почётный титул старшего священника при епископе.
  • Um Arcediago ou Arquidiácono (do grego, archidiákonos) é um vigário-geral encarregado, pelo bispo, da administração de uma parte da diocese. Na hierarquia da Igreja, o arcediago está acima dos clérigos e abaixo do bispo. O termo é geralmente referido a um dignitário de um cabido (conjunto de cónegos).
  • An archdeacon is a senior clergy position in Anglicanism, Chaldean Catholic, Syrian Malabar Nasrani, and some other Christian denominations, above that of most clergy and below a bishop. In the High Middle Ages it was the most senior diocesan position below a bishop in the Roman Catholic Church. An archdeacon is often responsible for administration within an archdeaconry, which is the principal subdivision of the diocese. The Oxford Dictionary of the Christian Church has defined an archdeacon as, "A cleric having a defined administrative authority delegated to him by the bishop in the whole or part of the diocese." The office has often been described metaphorically as that of oculus episcopi, the bishop's eye.
  • Il termine arcidiacono (Latino: archidiaconus. Greco: archidaikonos) indica un'importante figura dell'amministrazione diocesana, presente dall'antichità fino al XV secolo, specialmente nelle regioni occidentali.Il termine non appare prima del IV secolo, con un utilizzo non specifico. Già dalla fine del IV e inizio del V secolo diventa più frequente nei testi degli autori cristiani latini e greci.In breve il termine venne usato con una maggiore precisione ed i suoi incarichi vennero sempre più definiti.Il titolo di Arcidiacono è talora ancora in uso (come ad esempio nel Capitolo Maggiore Metropolitano di Milano).
  • El archidiácono (del griego ἀρχι: el primero y διάκονος: servidor, ministro) o arcediano era el diácono principal de una catedral. Se ocupaban principalmente de obras de caridad que ejercían de parte del obispo, de administrar las diócesis y finalmente de dirigir algunas zonas (especialmente rurales) llamadas archidiaconados o arcedianatos. Estas zonas fueron sustituidas por el Concilio de Trento y la figura del archidiácono fue decayendo desde entonces hasta desaparecer por completo.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 331628 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 5105 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 47 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 106024270 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Un archidiacre est un vicaire épiscopal à qui l'évêque confie certaines fonctions administratives pour un groupe de paroisses.
  • Een aartsdiakonaat maakt deel uit van een bisdom. De eerste bisdommen die in de late oudheid en vroege middeleeuwen ontstonden waren zo uitgestrekt dat de bisschop geassisteerd werd door aartsdiakens. Deze aartsdiakens namen taken van de bisschop over en na verloop van tijd werd hun macht gekoppeld aan een vastomlijnd territorium, het aartsdiakonaat.
  • Arcijáhen či arcidiakon (z řeckého archidiakonos) je titul a úřad duchovního. Ve středověké katolické církvi patřil k nejvýznamnějším úředníkům diecéze, jeho význam ale upadl se zavedením úřadů vikáře a generálního vikáře a dnes se již neobjevuje. Úřad přežil u některých církví západního křesťanství (např. anglikánství) a u křesťanů sv. Tomáše.
  • Arcediano Salamancako udalerria da, La Armuña eskualdean dagoena.2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 92 biztanle zituen.
  • Архидиа́кон, архидьякон (от греч. ἀρχι- — главный, старший и διάκονος — диакон) — старший из диаконов в монашествующем духовенстве, то есть старший иеродиакон.В Церквях восточно-сирийской традиции почётный титул старшего священника при епископе.
  • Um Arcediago ou Arquidiácono (do grego, archidiákonos) é um vigário-geral encarregado, pelo bispo, da administração de uma parte da diocese. Na hierarquia da Igreja, o arcediago está acima dos clérigos e abaixo do bispo. O termo é geralmente referido a um dignitário de um cabido (conjunto de cónegos).
  • El archidiácono (del griego ἀρχι: el primero y διάκονος: servidor, ministro) o arcediano era el diácono principal de una catedral. Se ocupaban principalmente de obras de caridad que ejercían de parte del obispo, de administrar las diócesis y finalmente de dirigir algunas zonas (especialmente rurales) llamadas archidiaconados o arcedianatos. Estas zonas fueron sustituidas por el Concilio de Trento y la figura del archidiácono fue decayendo desde entonces hasta desaparecer por completo.
  • L'ardiaca era el diaca principal d'una església.Apareixen a partir del segle II, en les primeres comunitats cristianes, com a ajudants escollits pel mateix bisbe.Les funcions de l'ardiaca eren l'administració dels béns eclesiàstics i l'atenció als malalts, encara que posteriorment, amb l'augment de comunitats i amb la popularització d'aquest càrrec, anirien assumint noves responsabilitats.
  • Ein Archidiakonat war eine kirchliche Verwaltungseinheit, genauer eine Untereinheit eines Bistums, die oft selbst wieder mehrere Dekanate umfassen konnte. Ihm stand ein Archidiakon (Erzdiakon) vor, dessen räumliche Gebietshoheit als Bann, seine Einnahmen als Synodalia bezeichnet werden konnten. Eine weitere Unterteilung der Archidiakonate oder der Dekanate gab es auch in sedes, d. h. Erzpriestersitze. Der Begriff des Archidiakonats stammt aus dem 11.
  • Archidiakon (gr. arche - pierwszeństwo) – urząd kościelny, który pojawił się pod tą nazwą około IV wieku. Archidiakon był zarządcą diecezji.Początkowo był to powoływany przez biskupa przełożony diakonów. Prawdopodobnie osoba taka wyznaczana była już wcześniej, a od IV wieku przybrała tytuł archidiakona. Powoływana była zasadniczo spośród kapłanów, później wyłącznie spośród kapłanów. Z czasem archidiakon stał się zastępcą biskupa do spraw administracji i dyscypliny.
  • An archdeacon is a senior clergy position in Anglicanism, Chaldean Catholic, Syrian Malabar Nasrani, and some other Christian denominations, above that of most clergy and below a bishop. In the High Middle Ages it was the most senior diocesan position below a bishop in the Roman Catholic Church. An archdeacon is often responsible for administration within an archdeaconry, which is the principal subdivision of the diocese.
  • Il termine arcidiacono (Latino: archidiaconus. Greco: archidaikonos) indica un'importante figura dell'amministrazione diocesana, presente dall'antichità fino al XV secolo, specialmente nelle regioni occidentali.Il termine non appare prima del IV secolo, con un utilizzo non specifico.
rdfs:label
  • Archidiacre
  • Aartsdiakonaat
  • Arcediago
  • Arcediano
  • Archdeacon
  • Archidiakon
  • Archidiakonat
  • Archidiácono
  • Arcidiacono
  • Arcijáhen
  • Ardiaca
  • Архидиакон
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:activity of
is dbpedia-owl:category of
is dbpedia-owl:occupation of
is dbpedia-owl:otherFunction of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:profession of
is foaf:primaryTopic of