L'apostasie (du grec ancien ἀπόστασις (apostasis), « se tenir loin de ») est l'attitude d'une personne, appelée apostat, qui renonce publiquement à une doctrine ou une religion.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • L'apostasie (du grec ancien ἀπόστασις (apostasis), « se tenir loin de ») est l'attitude d'une personne, appelée apostat, qui renonce publiquement à une doctrine ou une religion.
  • L'apostasia (del grec αποστασία, "desertar" o "revoltar-se", de απο, apo, "fora, a part", στασις, stasis, "posició") és l'acte de renunciar a la religió que hom professa (o a la que està reconegut). Qui comet apostasia és un apòstata; així per exemple, l'emperador romà Julià, educat en el cristianisme, va decidir tornar al paganisme i restablir els antics cultes; per això, se'l coneix com a Julià l'Apòstata (361-363).L'apostasia és doncs la renúncia o abjuració d'una determinada fe, així com la sortida o abandó d'una orde religiós. També pot fer referència al clergue que prescindeix usualment de la seva condició, incomplint així les seves obligacions clericals. En aquest sentit observem una línia general de significat en totes les accepcions. Enfront de l'heretgia, sembla que l'apostasia suposa un abandó o negació total de la doctrina original. És a dir, en lloc de negar un dogma de la doctrina es nega la doctrina completa. Mentre que l'apòstata o l'heretge neguen en tot o en part (respectivament) la doctrina, el pagà és un que no coneix —o que encara no ha estat iniciat en ella— la doctrina.
  • Apostasy (/əˈpɒstəsi/; Greek: ἀποστασία (apostasia), 'a defection or revolt') is the formal disaffiliation from or abandonment or renunciation of a religion by a person. One who commits apostasy (or who apostatises) is known as an apostate. The term apostasy is used by sociologists to mean renunciation and criticism of, or opposition to, a person's former religion, in a technical sense and without pejorative connotation.The term is occasionally also used metaphorically to refer to renunciation of a non-religious belief or cause, such as a political party, brain trust, or a sports team.Apostasy is generally not a self-definition: very few former believers call themselves apostates because of the pejorative implications of the term.Many religious groups and some states punish apostates. Apostates may be shunned by the members of their former religious group or subjected to formal or informal punishment. This may be the official policy of the religious group or may simply be the voluntary action of its members. Certain churches may in certain circumstances excommunicate the apostate, while some religious scriptures demand the death penalty for apostates.
  • Il termine apostasìa (dal greco ἀπό "lontano da" (idea di separazione) e στάσις, da ἵστημι "stare, collocare") definisce l'abbandono formale e volontario della propria religione (in tale contesto si parlerà più propriamente di apostata della religione). In questo senso è irrilevante se a seguito di tale abbandono vi sia l'adesione a un'altra religione (conversione) oppure la scelta areligiosa o atea. In senso stretto, il termine è riferito alla rinuncia e alla critica della propria precedente religione. Una vecchia e più ristretta definizione di questo termine si riferiva ai cristiani battezzati che abbandonavano la loro fede.Molte religioni considerano l'apostasia un vizio, una degenerazione della virtù della pietà nel senso che quando viene a mancare la pietà, l'apostasia ne è la conseguenza; spesso l'apostata viene fatto bersaglio di condanne spirituali (ad esempio la scomunica) o materiali ed è rifuggito dai membri del suo precedente gruppo religioso.
  • Apostazja (gr. ἀποστασία – odstąpienie, bunt; z ἀπό (apo) – od, στάσις (stasis) – postawa, pozycja) – porzucenie wiary religijnej. W pierwotnym znaczeniu – całkowite porzucenie wiary chrześcijańskiej; termin został również adaptowany do ogólnych pojęć religioznawczych oraz wykorzystywany przez religie i wyznania niechrześcijańskie.
  • Geloofsafval of apostasie (ook wel (geloofs)afvalligheid of geloofsverzaking) is het formeel afstand doen van een religie of geloof, al of niet met een bekering tot een ander geloof. Oorspronkelijk wordt het gebruikt voor gedoopte christenen die afstand nemen van hun geloof en niet voor mensen die afstand nemen van een "heidens" geloof om christen te worden. In de godsdienstsociologie is het soms gedefinieerd als het afstand doen en kritiseren van het voormalige geloof. Geloofsafval betekent impliciete excommunicatie uit de oorspronkelijke geloofsgemeenschap. Afvalligen komen voor binnen alle religies. De reacties erop kunnen verschillen, maar zijn soms sterk en kunnen in het geval van de islam zelfs tot de doodstraf leiden. Het woord heeft vaak een negatieve connotatie en zeer weinig afvalligen gebruiken deze benaming voor zichzelf.Geloofsafval is niet hetzelfde als ketterij, waarin gelovigen juist geen afstand willen doen van een religie of geloof, maar de geldigheid van bepaalde stellingen (geloofswaarheden) erin ontkennen en deze stellingen willen veranderen.
  • Apostasía (del latín apostasĭa, y éste del griego ἀπoστασία) es la negación, renuncia o abjuración a la fe en una religión. La misma palabra tiene otros significados:es también la salida o abandono irregular de una orden religiosa o instituto; el acto del clérigo que prescinde usualmente de su condición, incumpliendo sus obligaciones clericales; o, de modo más general, el abandono de un partido para entrar en otro, o el cambio de opinión o doctrina. La palabra apostasía tiene su origen en dos términos griegos: απο (apo), que significa "fuera de", y στασις (stasis), que significa "colocarse". En idioma griego moderno el término equivalente Αποστασία (apostasía) no siempre implica connotaciones religiosas, como puede verse en el caso de la apostasía de 1965 (en griego: Αποστασία του 1965), en un uso no religioso.Hoy en día, la apostasía es reclamada como un derecho por la ciudadanía, como parte integrante del derecho a la libertad de concienciay a la libertad de culto. Estas personas piden constar como apóstata, o que se elimine todo registro de pertenencia a un determinado grupo de creyentes y dejar de ser contado, a los efectos pertinentes, como miembro del grupo, sobre todo en aquellos casos en que la adscripción se produjo sin contar con la opinión del sujeto.Desde un punto de vista religioso, las distintas religiones consideran la apostasía un acto de vicio, una corrupción de la virtud de la piedad [cita requerida], en el sentido de que, al fallar ésta, la apostasía es su consecuencia.
  • Apostasia (em grego antigo απόστασις [apóstasis], "estar longe de") tem o sentido de um afastamento definitivo e deliberado de alguma coisa, uma renúncia de sua anterior fé ou doutrinação. Ao contrário da crença popular, não se refere a um mero desvio ou um afastamento em relação à sua fé e à prática religiosa. Pode manifestar-se abertamente ou de modo oculto.Dependendo de cada religião, um apóstata, afastado do grupo religioso no qual era membro, pode ser vitima de preconceito, intolerância, difamação e calúnia por parte dos demais membros ativos. Um caso extremo, é aplicação da pena de morte para apóstatas na religião islâmica em países muçulmanos, como por exemplo, na Arábia Saudita e Irã.
  • Вероотсту́пничество — отступничество от своей веры (религии) или принципов. В ранней истории христианства вероотступничество рассматривалось как один из грехов, отпустить которые может только Бог. Во второй половине III в. впервые было допущено церковное отпущение греха вероотступничества. В христианизированной Римской империи вероотступники наказывались лишением гражданских прав. В Средевековой Европе вероотступников приравнивали к еретикам и подвергали их таким же наказаниям.
  • Apostasi, 'eski yunanca'da sapma veya isyan', kişinin resmen dininden ayrılma veya vazgeçme durumudur. Bu eyleme girişen kişiye apostat denir. Apostasi sosyolojide kişinin önceki dininden vazgeçmesi ve eleștirmesi veya karşı çıkması teknik tanımındadır. Bu terim aynı zamanda mecazi anlamda, önceki inanç veya desteklediklerinden ayrılma veya vazgeçme anlamında da kullanılabilinir. Örneğin politik görüș, futbol takımı,vb.
  • Вероотстъпничество, богоотстъпничество, апостазия (на гръцки: Αποστασία - отстъпничество) са термини, използвани със значение на религиозно, верско изоставяне.Етимологията на понятието има гръцки произход и означава нещо средно между изневяра и бунт. В повечето случаи употребата на термина носи пейоративния смисъл на безчестие, дори предателство.В сревнение с ереса вероотстъпничеството има характеристиките на трансцедентален грях, защото ересите са търсене на другия "верен" път вътре в религията, докато вероотстъпничеството е изоставяне на етичните, морални ценностти.
  • 背教(はいきょう、ギリシャ語:αποστασία)とは教えに背くことである。
  • Apostasia (latinez apostasĭa, eta grekeraz ἀπoστασία; euskaraz "desertatu" edo "altxatu/jaiki" esan nahi du, απο, apo, "kanpo, at" eta στασις, stasis, "kokapena", literalki "zerbaitetik kanpo jartzea") norberaren erlijioa izandakoaren ukazioa da. Hitzak berak esanahi ezberdinak ditu: alde batetik ordena erlijioso edo ikastetxe batetik atera edota hura abandonatzea izan liteke; bestetik, elizgizona izatea laga duen pertsona, bere apaiz-lekame betebeharrak alde batera utzita, edo oro har, sinesmen, erlijio- iritzi edo dotrina bat beste batekin aldatzeari ere deitzen zaio.Horrebestez, adiera hauek guztiek esanahi orokor bat dutela ikus daiteke. Heresiaren aurrean, apostasiak jatorrizko dotrinaren erabateko uztea edo ukatzea dakar. Hots, dotrinaren dogma jakin bat ukatu beharrean, dogma osoa ukatzen da. Apostatak dotrina osoa ukatu eta hereseak dotrinaren zati bat ukatzen du, jentilek, ordea, ez dute dotrina hori inoiz ezagutu edota ez dira haren irakaspenetan inoiz hasiak edo hezituak izan.Adibidez, Juliano erromatar enperadora kristautasunean hezi zen, baina paganismora itzuli eta antzinako kultuak berrezartzea erabaki zuen, ondorioz, Juliano Apostata (361-363) ezizena jaso zuen.
  • Murtad artinya adalah seseorang yang sengaja keluar dari suatu agama.
  • Der Ausdruck Apostasie (griechisch ἀποστασία apostasía ‚Abfall‘; von ἀφίσταμαι aphistamai ‚abfallen‘, ‚wegtreten‘) bezeichnet die Abwendung von einer Religion durch einen förmlichen Akt (beispielsweise Kirchenaustritt oder Übertritt zu einem anderen Bekenntnis, Konversion). Jemand, der Apostasie vollführt, ist ein Apostat. Während Häresie nur eine oder mehrere überlieferte Lehren der Religion bestreitet, besteht die Apostasie in der Ablehnung der verlassenen Religion als solche.Der Begriff stammt aus der christlichen Tradition, besonders der römisch-katholischen Kirche. Heute ist er jedoch auch im Zusammenhang mit dem Islam weit verbreitet.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 42288 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 5389 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 28 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110963430 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:q
  • Apostasie
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:wiktionary
  • apostasie
dcterms:subject
rdfs:comment
  • L'apostasie (du grec ancien ἀπόστασις (apostasis), « se tenir loin de ») est l'attitude d'une personne, appelée apostat, qui renonce publiquement à une doctrine ou une religion.
  • Apostazja (gr. ἀποστασία – odstąpienie, bunt; z ἀπό (apo) – od, στάσις (stasis) – postawa, pozycja) – porzucenie wiary religijnej. W pierwotnym znaczeniu – całkowite porzucenie wiary chrześcijańskiej; termin został również adaptowany do ogólnych pojęć religioznawczych oraz wykorzystywany przez religie i wyznania niechrześcijańskie.
  • Вероотсту́пничество — отступничество от своей веры (религии) или принципов. В ранней истории христианства вероотступничество рассматривалось как один из грехов, отпустить которые может только Бог. Во второй половине III в. впервые было допущено церковное отпущение греха вероотступничества. В христианизированной Римской империи вероотступники наказывались лишением гражданских прав. В Средевековой Европе вероотступников приравнивали к еретикам и подвергали их таким же наказаниям.
  • Apostasi, 'eski yunanca'da sapma veya isyan', kişinin resmen dininden ayrılma veya vazgeçme durumudur. Bu eyleme girişen kişiye apostat denir. Apostasi sosyolojide kişinin önceki dininden vazgeçmesi ve eleștirmesi veya karşı çıkması teknik tanımındadır. Bu terim aynı zamanda mecazi anlamda, önceki inanç veya desteklediklerinden ayrılma veya vazgeçme anlamında da kullanılabilinir. Örneğin politik görüș, futbol takımı,vb.
  • 背教(はいきょう、ギリシャ語:αποστασία)とは教えに背くことである。
  • Murtad artinya adalah seseorang yang sengaja keluar dari suatu agama.
  • Il termine apostasìa (dal greco ἀπό "lontano da" (idea di separazione) e στάσις, da ἵστημι "stare, collocare") definisce l'abbandono formale e volontario della propria religione (in tale contesto si parlerà più propriamente di apostata della religione). In questo senso è irrilevante se a seguito di tale abbandono vi sia l'adesione a un'altra religione (conversione) oppure la scelta areligiosa o atea.
  • Apostasy (/əˈpɒstəsi/; Greek: ἀποστασία (apostasia), 'a defection or revolt') is the formal disaffiliation from or abandonment or renunciation of a religion by a person. One who commits apostasy (or who apostatises) is known as an apostate.
  • Apostasía (del latín apostasĭa, y éste del griego ἀπoστασία) es la negación, renuncia o abjuración a la fe en una religión. La misma palabra tiene otros significados:es también la salida o abandono irregular de una orden religiosa o instituto; el acto del clérigo que prescinde usualmente de su condición, incumpliendo sus obligaciones clericales; o, de modo más general, el abandono de un partido para entrar en otro, o el cambio de opinión o doctrina.
  • Geloofsafval of apostasie (ook wel (geloofs)afvalligheid of geloofsverzaking) is het formeel afstand doen van een religie of geloof, al of niet met een bekering tot een ander geloof. Oorspronkelijk wordt het gebruikt voor gedoopte christenen die afstand nemen van hun geloof en niet voor mensen die afstand nemen van een "heidens" geloof om christen te worden. In de godsdienstsociologie is het soms gedefinieerd als het afstand doen en kritiseren van het voormalige geloof.
  • Der Ausdruck Apostasie (griechisch ἀποστασία apostasía ‚Abfall‘; von ἀφίσταμαι aphistamai ‚abfallen‘, ‚wegtreten‘) bezeichnet die Abwendung von einer Religion durch einen förmlichen Akt (beispielsweise Kirchenaustritt oder Übertritt zu einem anderen Bekenntnis, Konversion). Jemand, der Apostasie vollführt, ist ein Apostat.
  • Apostasia (em grego antigo απόστασις [apóstasis], "estar longe de") tem o sentido de um afastamento definitivo e deliberado de alguma coisa, uma renúncia de sua anterior fé ou doutrinação. Ao contrário da crença popular, não se refere a um mero desvio ou um afastamento em relação à sua fé e à prática religiosa.
  • Apostasia (latinez apostasĭa, eta grekeraz ἀπoστασία; euskaraz "desertatu" edo "altxatu/jaiki" esan nahi du, απο, apo, "kanpo, at" eta στασις, stasis, "kokapena", literalki "zerbaitetik kanpo jartzea") norberaren erlijioa izandakoaren ukazioa da.
  • Вероотстъпничество, богоотстъпничество, апостазия (на гръцки: Αποστασία - отстъпничество) са термини, използвани със значение на религиозно, верско изоставяне.Етимологията на понятието има гръцки произход и означава нещо средно между изневяра и бунт.
  • L'apostasia (del grec αποστασία, "desertar" o "revoltar-se", de απο, apo, "fora, a part", στασις, stasis, "posició") és l'acte de renunciar a la religió que hom professa (o a la que està reconegut).
rdfs:label
  • Apostasie
  • Apostasi
  • Apostasia
  • Apostasia
  • Apostasia
  • Apostasia
  • Apostasie
  • Apostasy
  • Apostasía
  • Apostazja
  • Geloofsafval
  • Murtad
  • Апостазия
  • Вероотступничество
  • 背教
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of