Un antiroi est, pour le Saint-Empire romain germanique, un roi qui est élu par le collège électoral alors qu'un autre règne toujours.Un antiroi est un roi potentiel qui, en raison des discussions de succession ou de la simple contestation politique, se déclare le roi en opposition avec un monarque en place.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Un antiroi est, pour le Saint-Empire romain germanique, un roi qui est élu par le collège électoral alors qu'un autre règne toujours.Un antiroi est un roi potentiel qui, en raison des discussions de succession ou de la simple contestation politique, se déclare le roi en opposition avec un monarque en place. On trouve des antirois plus souvent dans des monarchies élues que dans des monarchies héréditaires comme celles d'Angleterre et France, ils sont plus généralement mentionnés dans la politique du Saint Empire romain germanique, avant le début du XVe siècle.Le terme est comparable avec l'antipape, un pape potentiel rival et en effet les deux phénomènes se ressemblent ; de même que des rois allemands et des empereurs désignaient parfois en haut des antipapes pour affaiblir politiquement des papes avec lesquels ils étaient en conflit, les papes soutenaient de leur côté des antirois, rivaux politiques des empereurs avec qui ils sont en désaccord. Par exemple avec Rodolphe de Rheinfelden fut élu antiroi face à Henri IV du Saint-Empire en 1057.Quelques-uns des antirois pouvaient s'imposer avec un droit de domination et étaient reconnus comme les rois légaux (par exemple Frédéric II du Saint-Empire). Contrairement à certains (par exemple Henri II de Bavière) le statut de roi ou antiroi est contestable et ce jusqu'à aujourd'hui.Avec le règlement de l'élection de roi par la Bulle d'or en 1356, l'élection d'un antiroi était presque exclue.
  • 対立王(たいりつおう、独: Gegenkönig、英: antiking)は、継承争いや政治上の対立のため、君臨している君主に対して自分こそが正当な君主であると宣言する王。対立王の例は世襲君主制の国よりも選挙王制の国でよく見られ、15世紀]]初頭までの神聖ローマ帝国で最もよく見られる。「対立王」に類似した用語に「対立教皇」があり、実際にこれらには深い関係がある。ドイツ諸邦の王や神聖ローマ皇帝が政治的に闘争中であったローマ教皇を弱体化するためにたびたび対立教皇を擁立し、ローマ教皇も自分と意見を異にする皇帝の政敵としてたびたび対立王を支援したのであった。王位請求の自分の権利が正当であることを示すことに成功し、正当な国王として承認された対立王もいれば、対立王としての地位について今日もなお議論されている対立王もいる。前者にはコンラート3世、フリードリヒ2世、カール4世などの神聖ローマ皇帝がおり、後者にはバイエルン公ハインリヒ2世、マイセン辺境伯エクベルト2世などがいる。他に対立王を出した国にボヘミア、ハンガリー、イングランドやフランスなどがある。対立王が立てられる場合には、国内の王位継承問題が絡む事も多い。その為、他国を巻き込んだ内戦や継承戦争に発展する場合もある。13世紀には、神聖ローマ皇帝のいない大空位時代に発展した。
  • Onder een tegenkoning werd een koning verstaan, die - op grond van instabiele of onduidelijke machtsverhoudingen, of vanwege discutabele troonopvolging - tegenover een nog niet geïnstalleerde koning geplaatst werd, met als doel deze van de troon te houden. Tegenkoningen kwamen in de geschiedenis vooral voor in gebieden waar men opteerde voor verkozen monarchen, het systeem dat gehanteerd werd in het Heilige Roomse Rijk, tegenover erfelijke monarchen.
  • Als Gegenkönig bezeichnet man einen König, der – aufgrund zerrütteter, instabiler oder unklarer Machtverhältnisse oder nicht geregelter oder umstrittener Thronfolge – gegen einen noch amtierenden König aufgestellt wurde, um diesen zu stürzen. Gegenkönige traten in Wahlmonarchien wie dem Heiligen Römischen Reich häufiger auf als in Erbmonarchien wie England oder Frankreich.Manche der Gegenkönige konnten sich mit ihrem Herrschaftsanspruch durchsetzen und wurden als rechtmäßige Könige anerkannt (z. B. Friedrich II.). Bei einigen (z. B. Heinrich II. (Bayern), Ekbert II. (Meißen)) ist ihr Status als König oder Gegenkönig bis heute umstritten.Mit der Regelung der Königswahl durch die Goldene Bulle Karls IV. (1356) wurde im Heiligen Römischen Reich die Wahl eines Gegenkönigs nahezu ausgeschlossen.
  • Antykról – kontrkandydat do władzy wobec legalnie panującego króla.Antykrólowie pojawiali się w dziedzicznych monarchiach europejskich zwykle w okresie kryzysów dynastycznych, gdy po wymarciu bezpotomnym jednej dynastii o schedę po niej ubiegało się kliku równorzędnych kandydatów.W monarchiach elekcyjnych wybór antykróla związany był przede wszystkim ze wzrostem siły opozycji możnowładczej wobec panującego lub kryzysem państwowym wywołanym walkami stronnictw. Zdarzało się też, że antykróla wybierano, gdy legalny król popadał w konflikt z papieżem i był ekskomunikowany. Antykrólowie zazwyczaj przejmowali władzę jedynie na części terytorium państwa z pomocą popierającego ich stronnictwa lub wojska. W historii Europy największa liczba antykrólów pojawia się na elekcyjnym tronie Niemiec. W przypadku dziejów Polski za jedyny przypadek obioru antykróla można uznać wybór Stanisława Leszczyńskiego przeciwko Augustowi II Mocnemu.
  • An antiking (German: Gegenkönig, Latin: contrarex, Czech: protikrál) is a would-be king who, due to succession disputes or simple political opposition, declares himself king in opposition to a reigning monarch. Antikings are more often found in elected monarchies than in hereditary monarchies like those of England and France; such figures in hereditary monarchies are more frequently referred to as pretenders or claimants.
  • Un antire (in tedesco: Gegenkönig) è un presunto re che, a causa di dispute successorie o opposizioni politiche, si autodichiara re in contrasto con un monarca regnante.Gli antire sono più frequenti in seno a monarchie elettive piuttosto che in quelle ereditarie come quelle di Francia o Inghilterra; personaggi di questo tipo nelle monarchie ereditarie sono più spesso definiti come pretendenti. Gli antire sono un fenomeno che si riferisce principalmente alla politica del Sacro Romano Impero Germanico a partire dal XV secolo. Il termine è paragonabile a quello di antipapa, un rivale del papa, ed infatti i due fenomeni sono correlati: così come re ed imperatori tedeschi proclamarono degli antipapi per indebolire politicamente il Papato con il quale erano in contrasto, allo stesso modo alcuni papi supportarono antire come rivali degli imperatori con i quali dissentivano.Numerosi antire si succedettero nel vendicare le proprie pretese al potere e vennero riconosciuti come legittimi monarchi, come ad esempio gli imperatori Corrado III, Federico II e Carlo IV. Lo status di taluni altri come antire è tuttora disputato, tra i quali Enrico II, duca di Baviera, ed Egberto II, margravio di Meissen.Altre nazioni che produssero degli antire furono la Boemia e l'Ungheria.
  • Protikrál (latinsky Contrarex) byl protikandidát legálně panujícího krále, v důsledku nástupnických sporů nebo politické opozice. Protikrálové se častěji vyskytují ve volených monarchiích. V dědičných monarchiích se protikrál často objevil po vymření vládnoucí dynastie, když se o trůn ucházelo několik kandidátů, přičemž obvykle jsou tito uchazeči označeni jako pretendent. Někteří protikrálové uspěli ve své snaze a stali se legálními králi, například Konrád III. nebo Fridrich II. Štaufský, u jiných je jejich postavení dodnes předmětem diskusí (Jindřich II. Bavorský).Protikrálové se nejčastěji vyskytli ve Svaté říši římské, kde tento jev úzce souvisel s vzdoropapeži, když císařové často jmenovali vzdoropapeže a naopak papežové korunovali protikrále. Protikrálové se však vyskytli i v Polsku, Uhrách, Francii a Anglii.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 3505251 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 3635 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 57 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 99647243 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Un antiroi est, pour le Saint-Empire romain germanique, un roi qui est élu par le collège électoral alors qu'un autre règne toujours.Un antiroi est un roi potentiel qui, en raison des discussions de succession ou de la simple contestation politique, se déclare le roi en opposition avec un monarque en place.
  • 対立王(たいりつおう、独: Gegenkönig、英: antiking)は、継承争いや政治上の対立のため、君臨している君主に対して自分こそが正当な君主であると宣言する王。対立王の例は世襲君主制の国よりも選挙王制の国でよく見られ、15世紀]]初頭までの神聖ローマ帝国で最もよく見られる。「対立王」に類似した用語に「対立教皇」があり、実際にこれらには深い関係がある。ドイツ諸邦の王や神聖ローマ皇帝が政治的に闘争中であったローマ教皇を弱体化するためにたびたび対立教皇を擁立し、ローマ教皇も自分と意見を異にする皇帝の政敵としてたびたび対立王を支援したのであった。王位請求の自分の権利が正当であることを示すことに成功し、正当な国王として承認された対立王もいれば、対立王としての地位について今日もなお議論されている対立王もいる。前者にはコンラート3世、フリードリヒ2世、カール4世などの神聖ローマ皇帝がおり、後者にはバイエルン公ハインリヒ2世、マイセン辺境伯エクベルト2世などがいる。他に対立王を出した国にボヘミア、ハンガリー、イングランドやフランスなどがある。対立王が立てられる場合には、国内の王位継承問題が絡む事も多い。その為、他国を巻き込んだ内戦や継承戦争に発展する場合もある。13世紀には、神聖ローマ皇帝のいない大空位時代に発展した。
  • Onder een tegenkoning werd een koning verstaan, die - op grond van instabiele of onduidelijke machtsverhoudingen, of vanwege discutabele troonopvolging - tegenover een nog niet geïnstalleerde koning geplaatst werd, met als doel deze van de troon te houden. Tegenkoningen kwamen in de geschiedenis vooral voor in gebieden waar men opteerde voor verkozen monarchen, het systeem dat gehanteerd werd in het Heilige Roomse Rijk, tegenover erfelijke monarchen.
  • An antiking (German: Gegenkönig, Latin: contrarex, Czech: protikrál) is a would-be king who, due to succession disputes or simple political opposition, declares himself king in opposition to a reigning monarch. Antikings are more often found in elected monarchies than in hereditary monarchies like those of England and France; such figures in hereditary monarchies are more frequently referred to as pretenders or claimants.
  • Protikrál (latinsky Contrarex) byl protikandidát legálně panujícího krále, v důsledku nástupnických sporů nebo politické opozice. Protikrálové se častěji vyskytují ve volených monarchiích. V dědičných monarchiích se protikrál často objevil po vymření vládnoucí dynastie, když se o trůn ucházelo několik kandidátů, přičemž obvykle jsou tito uchazeči označeni jako pretendent. Někteří protikrálové uspěli ve své snaze a stali se legálními králi, například Konrád III. nebo Fridrich II.
  • Antykról – kontrkandydat do władzy wobec legalnie panującego króla.Antykrólowie pojawiali się w dziedzicznych monarchiach europejskich zwykle w okresie kryzysów dynastycznych, gdy po wymarciu bezpotomnym jednej dynastii o schedę po niej ubiegało się kliku równorzędnych kandydatów.W monarchiach elekcyjnych wybór antykróla związany był przede wszystkim ze wzrostem siły opozycji możnowładczej wobec panującego lub kryzysem państwowym wywołanym walkami stronnictw.
  • Un antire (in tedesco: Gegenkönig) è un presunto re che, a causa di dispute successorie o opposizioni politiche, si autodichiara re in contrasto con un monarca regnante.Gli antire sono più frequenti in seno a monarchie elettive piuttosto che in quelle ereditarie come quelle di Francia o Inghilterra; personaggi di questo tipo nelle monarchie ereditarie sono più spesso definiti come pretendenti.
  • Als Gegenkönig bezeichnet man einen König, der – aufgrund zerrütteter, instabiler oder unklarer Machtverhältnisse oder nicht geregelter oder umstrittener Thronfolge – gegen einen noch amtierenden König aufgestellt wurde, um diesen zu stürzen.
rdfs:label
  • Antiroi
  • Antiking
  • Antire
  • Antykról
  • Gegenkönig
  • Protikrál
  • Tegenkoning
  • 対立王
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of