Antioche Dmitrievitch Cantemir (en russe : Антиох Дмитриевич Кантемир, en roumain : Antioh Cantemir, en latin : Antiochus Cantemir), fils de Dimitrie Cantemir, né le 21 septembre (10 septembre) 1708 en Moldavie, mort le 11 avril (31 mars) 1744 à Paris.Après avoir étudié à l'Académie slavo-gréco-latine, il fut un diplomate et homme de lettres russe. Aussi a-t-on a de lui un poème sur le tsar Pierre Ier, des satires et des traductions de textes d'Anacréon, d'Horace, etc.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Antioche Dmitrievitch Cantemir (en russe : Антиох Дмитриевич Кантемир, en roumain : Antioh Cantemir, en latin : Antiochus Cantemir), fils de Dimitrie Cantemir, né le 21 septembre (10 septembre) 1708 en Moldavie, mort le 11 avril (31 mars) 1744 à Paris.Après avoir étudié à l'Académie slavo-gréco-latine, il fut un diplomate et homme de lettres russe. Aussi a-t-on a de lui un poème sur le tsar Pierre Ier, des satires et des traductions de textes d'Anacréon, d'Horace, etc.
  • Prince Antiokh Dmitrievich Kantemir (Антиох Дмитриевич Кантемир in Russian, Antioh Cantemir in Romanian, Dimitri Kantemiroğlu in Turkish, Antioche Cantemir in French; 8 September 1708 – 31 March 1744) was a Moldavian-born Russian Enlightenment man of letters and diplomat.Kantemir was born to the Moldavian Prince Dimitrie Cantemir and Princess Kassandra Cantacuzene in Iaşi.Educated by his father and at the Saint Petersburg Academy, having spent much of his youth as a hostage in Ottoman Constantinople, Antiokh joined Dimitrie in Russia at their estate in the vicinity of Kharkov.His work reflects the scope and purpose of Peter the Great's European-style reforms, standing out as a contribution to the integration of Russian culture into the world circuit of Classicism. In this respect, the most noticeable effort is his Petrida, an unfinished epic glorifying the Emperor.From 1731 he was Russian envoy to London (where he brought along the manuscript to Dimitrie's History of the Growth and Decay of the Ottoman Empire, also writing the biography and bibliography of his father that accompanied the English 1756 edition). From 1736 until his death, Antiokh was minister plenipotentiary in Paris, where he was a noted intellectual figure and close friend to Montesquieu and Voltaire.Kantemir's language seems dull and antiquated to the modern reader, because he stuck to the gallic system of rhyming, which was subsequently discarded. His best known poems are several satires in the manner of Juvenal, including To My Mind: On Those Who Blame Education and On the Envy and Pride of Evil-Minded Courtiers.Kantemir translated de Fontenelle into Russian (1740 – Conversations on the Plurality of Worlds), although this was partly censored as heretical. He also produced a tract on old Russian versification (1744) and translated the poetry of Horace and Anacreon into Russian. His own philosophical work is the 1742 Letters on Nature and Man ("O prirode i cheloveke").Antioch Kantemir died a bachelor in Paris, while the litigation concerning his illegitimate children dragged on for years[citation needed].
  • Fürst Antioch Dmitrijewitsch Kantemir (russisch Антиох Дмитриевич Кантемир; * 10. Septemberjul./ 21. September 1708greg. in Konstantinopel; † 31. Märzjul./ 11. April 1744greg. in Paris) war ein russischer Dichter, Satiriker, Diplomat und ein früher Vertreter der Aufklärung in Russland. Er war der Sohn des moldawischen Gospodaren Dimitrie Cantemir.Kantemir bekam eine umfassende Ausbildung, er beherrschte mehrere Sprachen, war in Natur- und Geisterwissenschaften bewandert und studierte russische Geschichte. Seine literarische Tätigkeit begann im Jahr 1725 mit Übersetzungen. In politischen Epigrammen und Satiren (1729-31) trat er als Verteidiger der politischen Reformen Peters des Großen auf. Ab 1732 war Kantemir russischer Botschafter in Großbritannien und von 1738 bis 1744 in Frankreich. Während seines Aufenthalts im Ausland schrieb er weiter satirische Werke, übersetzte Horaz (Epistulae, 1742) und Anakreon, kämpfte jedoch vergeblich für die Veröffentlichung in Sankt Petersburg. Kantemir war ein Anhänger der Theorie des natürlichen Rechts, verbreitete Ideen der Aufklärung und kritisierte scharf die Kirche und den Klerus.1730 übersetzte Kantemir den ersten Abschnitt (Premier soir) des Traktates Entretiens sur la pluralité des mondes (1686) (Unterhaltungen über die Vielzahl der Welten) des französischen Physikers Bernard le Bovier de Fontenelle. 1742 schrieb er zu diesem Traktat eigene Kommentare. Viele von ihnen wurden Teil der Sammelwerks Über die Natur und den Menschen, das den ersten Versuch bildete, eine russische philosophische Terminologie zu etablieren und die wichtigsten philosophischen Begriffe zu erklären. Die Übersetzung des Traktats wurde jedoch 1756 vom Heiligen Synod konfisziert.Kantemir kompilierte auch das erste Russisch-Französische Wörterbuch (erstmals 2004 in Moskau ediert).Kantemir war mit dem zeitgenössischen Dichter Wassili Trediakowski befreundet und unterstützte seinen Stil der syllabischen Dichtung. Die Werke Kantemirs, seine Übersetzungen sowie seine Kontakte mit Montesquieu, Voltaire und anderen führenden Intellektuellen seiner Zeit haben Anfang der 1740er Jahre das Verhältnis der kaiserlichen Regierung zu ihm abkühlen lassen. Trotzdem wurde er für seine Autorität in europäischen Hauptstädten, seine diplomatischen Kenntnisse und geschicktes Vorgehen während des Österreichischen Erbfolgekriegs auf einflussreichen diplomatischen Posten toleriert.Kantemir wird als einer der Begründer der klassischen russischen Literatur angesehen.
  • Antioch Dmitrijevič Kantemir (azbukou Антиох Дмитриевич Кантемир, 21. září 1708 - 11. dubna 1744) byl ruský básník rumunského původu, syn knížete a spisovatele Dimitrie Cantemira, který žil v ruské emigraci. Byl zastáncem Petra I., kterého ve svých básních oslavoval, na sklonku života vsstoupil do diplomatických služeb (byl velvyslancem v Paříži). Patřil ke klasicistním spisovatelům, používal sylabický verš a podílel se na reformách ruských veršových forem. K jeho hlavním dílům patří nedokončená epická báseň Petrida (Петрида), oslavující činy Petra Velikého, dále napsal několik rozsáhlých satir, bajky a epigramy dle klasicistní tradice. Dále překládal Anakreóna, Horatia, Bernarda Fontenelle. V tomto článku byl použit překlad textu z článku Antioch Kantemir na polské Wikipedii.
  • Vorst Antiochus Dmitriewitsj Kantemir (Russisch: Антиох Дмитриевич Кантемир) (Constantinopel , 8 september 1708 – Parijs, 31 maart 1744) was een Russische dichter, satiricus, diplomaat en een vroege propagandist van de Aufklärung in Rusland. Hij wordt beschouwd als een van de grondleggers van de klassieke Russische literatuur. Kantemir compileerde het eerste Russisch-Franse woordenboek voor het eerst gepubliceerd in 2004 in Moskou.Kantemir was een aanhanger van de theorie van de natuurrecht, verkondigde de ideeën van de Verlichting, was geïnteresseerd in opvoeding en onderwijs en had scherpe kritiek op de kerk en de geestelijkheid. Over zijn stijl bestaat verdeeldheid, maar hij wordt beschouwd als een van de eerste echt geleerde schrijvers in Rusland.
  • Antioch Dmitrievič Kantemir (in russo: Антиох Дмитриевич Кантемир[?]) (Costantinopoli, 10 settembre 1708 – Parigi, 31 marzo 1744) è stato uno scrittore, poeta e traduttore russo, di origine moldava. La sua fama è strettamente legata all'importanza delle sue nove satire, che risultarono fondamentali per lo sviluppo della letteratura classicista russa.
  • Antioch Dmitriewicz Kantemir (Kantiemir, ros. Антиох Дмитриевич Кантемир; ur. 21 września 1708 w Konstantynopolu, zm. 11 kwietnia 1744 w Paryżu) – poeta rosyjski związany z dworem Piotra I, dyplomata. Był synem wielkiego pisarza i zarazem hospodara mołdawskiego Dymitra Kantemira, współpracującego z Rosją podczas wojny rosyjsko-tureckiej 1710-1713, później osiadłego w Rosji. Był orędownikiem klasycyzmu i apologetą osoby Piotra I, popierał zbliżenie kultury rosyjskiej z kulturą europejską. W roku 1731 został rosyjskim posłem w Londynie, a od 1736 w Paryżu, gdzie zetknął się z Monteskiuszem i jego twórczością.Jest uznawany za protoplastę literatury klasycystycznej w Rosji, jego twórczość jednak nie miała szerokiego wpływu i ograniczała się do wąskich kręgów arystokracji. Pisał klasycystyczne satyry, tłumaczył też na rosyjski literaturę obcą (z łaciny, greki i francuskiego). Jest też autorem nieukończonego apologetycznego poematu wychwalającego czyny Piotra I Petrida oraz drobnych epigramatów i bajek. Był zwolennikiem wiersza sylabicznego i przeciwnikiem reform wersyfikacyjnych Wasilija Triediakowskiego.
  • El príncipe Antiój Dmítrievich Kantemír (Антиох Дмитриевич Кантемир en ruso, Antioh Cantemir en rumano, Dimitri Kantemiroğlu en turco); 8 de septiembre de 1708—31 de marzo de 1744) fue un ilustrado y diplomático ruso de origen moldavo. Antioj Kantemir, hijo del príncipe moldavo Dimitrie Cantemir y de la princesa Kasandra Cantacuzeno, nació en Iaşi. Fue educado por su padre y en la Universidad Estatal de San Petersburgo, y permaneció la mayor parte de su juventud como huésped en la capital del Imperio otomano, para posteriormente reunirse con su padre Dimitrie en Rusia en su finca ubicada en los alrededores de Járkov.Su obra refleja la visión y propósito de Pedro el Grande en sus reformas europeizantes, sobresaliendo como una contribución a la integración de la cultura rusa en el circuito mundial del Clasicismo. A este respecto, su esfuerzo más detacable es su Pétrida, un poema épico que glorificaba al zar. Desde 1731 fue el enviado ruso ante Londres (donde llevó el manuscrito de la Historia del desarrollo y la decadencia del Imperio Otomano de Dimitrie, escribiendo la biografía y bibliografía de su padre, que acompañó la edición inglesa de 1756). De 1736 hasta su muerte, Antioj Kantemir, fue ministro plenipotenciario en París, donde era una figura intelectual de renombre y amigo cercano de Montesquieu y Voltaire.El estilo de Kantemir resulta aburrido y anticuado al lector moderno, debido a su apego por el sistema gálico de rima, el cual fue posteriormente descartado. Sus poemas mejor conocidos son varias sátiras al modo de Juvenal, incluyendo A mi parecer: sobre aquellos que culpan a la educación (1729) y Sobre la envidia y el orgullo de los cortesanos malintencionados. Kantemir tradujo al ruso la obra de de Fontenelle intitulada Conversaciones sobre la pluralidad de mundos en 1740, aunque esta fue parcialmente censurada como herética. Compuso un tratado sobre versificación en ruso antiguo en 1744 y tradujo la poesía de Horacio y Anacreonte al ruso. Su obra filosófica propia, llamada Cartas sobre la naturaleza del hombre ("O prirode i cheloveke") se publicó en 1742.Antioj Kantemir murió soltero en París, aunque el litigio sobre sus supuestos hijos ilegítimos se arrastró por años.
  • Князь Антио́х Дми́триевич Кантеми́р (рум. Antioh Dimitrievici Cantemir; 10 сентября (21 сентября) 1708(17080921), Константинополь, по другим данным Яссы — 31 марта (11 апреля) 1744, Париж) — русский поэт-сатирик и дипломат, деятель раннего русского Просвещения. Наиболее крупный русский поэт силлабической эпохи (до реформы Тредиаковского — Ломоносова). Отмечают, что его творчество сыграло значительную роль в развитии русского литературного языка и стихосложения.
  • El príncep Antiokh Dmítrievitx Kantemir (Антиох Дмитриевич Кантемир en rus, Antioh Cantemir en romanès, Dimitri Kantemiroğlu en turc, Antioche Cantemir en francès; 8 de setembre, 1708 - 31 de març, de 1744) fou un intel·lectual i diplomàtic rus nascut moldau.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 656535 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 1050 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 14 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110487310 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Antioche Dmitrievitch Cantemir (en russe : Антиох Дмитриевич Кантемир, en roumain : Antioh Cantemir, en latin : Antiochus Cantemir), fils de Dimitrie Cantemir, né le 21 septembre (10 septembre) 1708 en Moldavie, mort le 11 avril (31 mars) 1744 à Paris.Après avoir étudié à l'Académie slavo-gréco-latine, il fut un diplomate et homme de lettres russe. Aussi a-t-on a de lui un poème sur le tsar Pierre Ier, des satires et des traductions de textes d'Anacréon, d'Horace, etc.
  • Antioch Dmitrievič Kantemir (in russo: Антиох Дмитриевич Кантемир[?]) (Costantinopoli, 10 settembre 1708 – Parigi, 31 marzo 1744) è stato uno scrittore, poeta e traduttore russo, di origine moldava. La sua fama è strettamente legata all'importanza delle sue nove satire, che risultarono fondamentali per lo sviluppo della letteratura classicista russa.
  • Князь Антио́х Дми́триевич Кантеми́р (рум. Antioh Dimitrievici Cantemir; 10 сентября (21 сентября) 1708(17080921), Константинополь, по другим данным Яссы — 31 марта (11 апреля) 1744, Париж) — русский поэт-сатирик и дипломат, деятель раннего русского Просвещения. Наиболее крупный русский поэт силлабической эпохи (до реформы Тредиаковского — Ломоносова). Отмечают, что его творчество сыграло значительную роль в развитии русского литературного языка и стихосложения.
  • El príncep Antiokh Dmítrievitx Kantemir (Антиох Дмитриевич Кантемир en rus, Antioh Cantemir en romanès, Dimitri Kantemiroğlu en turc, Antioche Cantemir en francès; 8 de setembre, 1708 - 31 de març, de 1744) fou un intel·lectual i diplomàtic rus nascut moldau.
  • Antioch Dmitriewicz Kantemir (Kantiemir, ros. Антиох Дмитриевич Кантемир; ur. 21 września 1708 w Konstantynopolu, zm. 11 kwietnia 1744 w Paryżu) – poeta rosyjski związany z dworem Piotra I, dyplomata. Był synem wielkiego pisarza i zarazem hospodara mołdawskiego Dymitra Kantemira, współpracującego z Rosją podczas wojny rosyjsko-tureckiej 1710-1713, później osiadłego w Rosji. Był orędownikiem klasycyzmu i apologetą osoby Piotra I, popierał zbliżenie kultury rosyjskiej z kulturą europejską.
  • Fürst Antioch Dmitrijewitsch Kantemir (russisch Антиох Дмитриевич Кантемир; * 10. Septemberjul./ 21. September 1708greg. in Konstantinopel; † 31. Märzjul./ 11. April 1744greg. in Paris) war ein russischer Dichter, Satiriker, Diplomat und ein früher Vertreter der Aufklärung in Russland.
  • Antioch Dmitrijevič Kantemir (azbukou Антиох Дмитриевич Кантемир, 21. září 1708 - 11. dubna 1744) byl ruský básník rumunského původu, syn knížete a spisovatele Dimitrie Cantemira, který žil v ruské emigraci. Byl zastáncem Petra I., kterého ve svých básních oslavoval, na sklonku života vsstoupil do diplomatických služeb (byl velvyslancem v Paříži). Patřil ke klasicistním spisovatelům, používal sylabický verš a podílel se na reformách ruských veršových forem.
  • El príncipe Antiój Dmítrievich Kantemír (Антиох Дмитриевич Кантемир en ruso, Antioh Cantemir en rumano, Dimitri Kantemiroğlu en turco); 8 de septiembre de 1708—31 de marzo de 1744) fue un ilustrado y diplomático ruso de origen moldavo. Antioj Kantemir, hijo del príncipe moldavo Dimitrie Cantemir y de la princesa Kasandra Cantacuzeno, nació en Iaşi.
  • Vorst Antiochus Dmitriewitsj Kantemir (Russisch: Антиох Дмитриевич Кантемир) (Constantinopel , 8 september 1708 – Parijs, 31 maart 1744) was een Russische dichter, satiricus, diplomaat en een vroege propagandist van de Aufklärung in Rusland. Hij wordt beschouwd als een van de grondleggers van de klassieke Russische literatuur.
  • Prince Antiokh Dmitrievich Kantemir (Антиох Дмитриевич Кантемир in Russian, Antioh Cantemir in Romanian, Dimitri Kantemiroğlu in Turkish, Antioche Cantemir in French; 8 September 1708 – 31 March 1744) was a Moldavian-born Russian Enlightenment man of letters and diplomat.Kantemir was born to the Moldavian Prince Dimitrie Cantemir and Princess Kassandra Cantacuzene in Iaşi.Educated by his father and at the Saint Petersburg Academy, having spent much of his youth as a hostage in Ottoman Constantinople, Antiokh joined Dimitrie in Russia at their estate in the vicinity of Kharkov.His work reflects the scope and purpose of Peter the Great's European-style reforms, standing out as a contribution to the integration of Russian culture into the world circuit of Classicism.
rdfs:label
  • Antioche Cantemir
  • Antioch Dmitrievič Kantemir
  • Antioch Dmitrijevič Kantemir
  • Antioch Dmitrijewitsch Kantemir
  • Antioch Kantemir
  • Antiochus Kantemir
  • Antiochus Kantemir
  • Antioj Kantemir
  • Antiokh Kantemir
  • Кантемир, Антиох Дмитриевич
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:héritier of
is foaf:primaryTopic of