L'anthroponymie (étude des noms de personnes) est une des parties de l'onomastique (étude de l'origine et de l'évolution des noms propres), branche de la lexicologie.↑ Définition de toponymie sur Larousse.fr

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • L'anthroponymie (étude des noms de personnes) est une des parties de l'onomastique (étude de l'origine et de l'évolution des noms propres), branche de la lexicologie.
  • Antroponim, kişi adlarını inceleyen bilimdir. TDK sözlüğüne göre Fransızca "anthroponymie" den Türkçeye geçmiştir.
  • 인명학(한자: 人名學)은 고유명사학의 분과로, 인명에 관한 연구를 하는 학문이다. 인명학은 다음과 같이 세분되어 있다. 인명 (이름) 성 종족 모계명 부칭 직접 호칭 별명 인종 이름 자칭 지명 (Endonyms) 타칭 지명 (Exonyms)
  • Антропонимия (от гръцки: anthropos - човек и ōnoma - име) или също антропонимика (от руски: антропонимика) е дял на ономастиката, който се занимава с личните, бащините, фамилните и родовите имена на хората, с техните прякори, както и с имената и прозвищата на литературните герои и псевдонимите на техните автори. Когато изучава личните и родовите имена на хората, задача на антропонимиката е да изясни разпространението на дадени етнически групи на определена територия през различните исторически периоди.Предмет на антропонимиката са и лично избраните от писателите и други творци псевдоними, изразяващи: техния мироглед и стремежи в живота и в творчеството — Илия Волен, Добри Немиров, произхода и житейската им съдба — Максим Горки, връзката им с родните места — Христо Смирненски, Константин Костенечки, Цанко Церковски, връзката им с природата, разкриваща поетична душевност — Елин Пелин, Николай Ракитин, Калина Малина, Пейо Яворов, Николай Лилиев, Ран Босилек, цветове-символи, например червеният цвят, символ на неспокоен и революционен дух — Елисавета Багряна, Емил Коралов, Иван Руж.Освен с имената и псевдонимите на реални личности, антропонимиката се занимава и с избраните от писателите имена на литературните им герои като свидетелства на въплътените в тях психологически характеристики. Връзката между името на литературен герой и неговия характер е двупосочна. От една страна писателите се стремят да задават на героите си образно-осмислени имена, каквито са например имената на Бойчо Огнянов и Рачко Пръдлето от „Под игото“ на Иван Вазов или Душко Добродушков на Елин Пелин. От друга страна антропонимиката изучава и онези примери в литературата, когато под силното влияние на убедително обрисувания персонаж името или прозвището му се превръща в нарицателно за дадена черта от характера. Така например Плюшкин е синоним на скъперник, Тартюф — на двуличник, Яго — на ревнивец.
  • Antroponimia pertsonen izen propioen jatorria eta haien esanahiak aztertzen dituen onomastikaren atala da.
  • Антропоним (др.-греч. ἄνθρωπος — человек и ὄνομα — имя) — единичное имя собственное или совокупность имён собственных, идентифицирующих человека. В более широком смысле это имя любой персоны: вымышленной или реальной.
  • Antroponymie is de studie naar de oorsprong van de voor- en familienamen van mensen. Het is een onderdeel van de onomastiek, de studie van eigen namen waar ook het toponymie behoort, een studie die naar de oorsprong van plaatsnamen kijkt.Tot de antroponymie behoren twee schijnbaar verschillende deelgebieden: voornamen en familienamen. In hun oorsprong zijn beide evenwel niet echt van elkaar te scheiden: de voornamen zijn zelf de basis (geweest) van de familienamen. De (aparte) specialiteit Familienaamkunde is een veel jongere discipline binnen de antroponymie. Binnen de Indo-Germaanse bevolkingsgroepen was een enkele naam de gangbare gewoonte. Via de Grieken raakte die praktijk ook in de Westerse beschaving ingeburgerd: Homeros, Archimedes, Aristoteles, Plato, Euripides, enz. Ouders sloten vaak een wens of verwachting in de naam van hun pasgeborene, in de hoop dat de goden daar rekening mee zouden houden. Philippos φιλος (vriend) en ιππος (paard) moest een paardenvriend, een schitterend ruiter worden. Met het αριστος in Aristoteles hoopten de ouders dat hun zoon in alles de eerste en de beste zou zijn. Dezelfde wensgedachte vinden we in de naamgeving van onze Germaanse voorouders; alleen was de naam vaak wat krijgshaftiger: Herman zou een legeraanvoerder kunnen worden, Wilfried daarentegen moest de vrede nastreven.Tot omstreeks 500 v.Chr. vinden we dezelfde traditie bij de Romeinen: een enkele naam volstond en wanneer er tamelijk veel kinderen kwamen, gaf men vanaf het vijfde kind vaak gewoon een telwoord als naam: Quintus, Sextus, Septimus, enz. Later beginnen de rijkere families de geslachtsnaam aan hun voornaam toe te voegen: Gaius Julius Caesar behoorde tot het geslacht van de Iulii, Marcus Tullius Cicero werd geboren in een adellijke familie, etc.Aan de praktijk van een enkele voornaam kwam stilaan een eind, toen de kleine woonkernen uitgroeiden tot dorpen en heuse steden. Een nauwkeuriger specificatie drong zich op, want: wie is Jan, wanneer er in de directe omgeving vijf, zes Jannen wonen? Diverse addenda zorgden voor verduidelijking: vaders- of moedersnaam, vaak met 'van': Jan van Truus, Hilda van Sus, de extensie zoon, later ok verkort tot sz of s: Janszoon, Cornelisz, woonplaats (in zijn breedste betekenis): uit 't broek, van den heuvel, beroep of specialisme: bakker, mulder, smid, keersmaker, stroper, fysiek kenmerk: de lange, de vos, de kale, ...Deze naamconstructies werden soms van generatie op generatie doorgegeven en aangepast: kreeg Jan van Truus een zoon, dan werd die aangeduid met Dorus van Jan van Truus. Kreeg die dan weer een dochter, dan kon zij Marie van Door van Jan van Truus heten, enz. Een echte overerving van de naam — die dan een familienaam of patronymicum wordt — sijpelde zeer geleidelijk door vanuit Italië en Frankrijk, eerst in de steden en pas daarna op het platteland.De consolidatie van het patroniem kwam ten slotte van Napoleon en zijn administratie, die vanaf 1811 in de veroverde gebieden elke gemeente verplichtte een precieze lijst aan te leggen van alle inwoners, hoofdzakelijk opdat de keizer ongeremd mannen zou kunnen rekruteren voor zijn legers. De ambtenaren waren veelal gezagsgetrouwe Franstaligen, die moeite hadden met het optekenen van al deze typische en in het plaatselijk dialect gemompelde namen. Vandaar de ontelbare verbasteringen, nevenvormen, Franse accenten en schrijffouten, tot in het onherkenbare toe, die vooral in Vlaanderen nog altijd gemeengoed zijn.Vaak ook amuseerden de wrokkige burgers zich bij het opgeven van hun naam: ze verzonnen een komische of idiote benaming in de overtuiging dat ze toch niet van blijvende aard zou zijn. Vooral de recalcitrante Nederlanders putten een grimmig leedvermaak uit het bedotten van de gehate administratoren en verzonnen er maar op los: Ballegooyer, Naaktgeboren, Drupsteen, Haring, Pekel, Beenhakker, Knol, Hilhoest, Quaedvliegh, Staartjes, Bakvis, Platvoet... De napoleontische noodzaak van 1811 werd evenwel basis voor de burgerlijke stand van vandaag...
  • La antroponimia u onomástica antropológica es la rama de la onomástica que estudia el origen y significado de los nombres propios de persona, incluyendo los apellidos.
  • Antroponomastika je nauka o osobních jménech (antroponymech), zabývá se jejich vznikem, tvořením, rozšířením a povahou. Antroponomastika je součástí onomastiky.Antroponomastika je složenina z řeckého ἄνθρωπος (anthrópos) – člověk a ὄνομα (onoma) – jméno.
  • Antroponimia – dział onomastyki zajmujący się badaniem nazw osobowych (imion, przezwisk, nazwisk itd.).Zobacz też: toponimia.
  • Antroponímia (do grego άνθρωπος, "pessoa" e ὀνομα, "nome") é a divisão da onomástica que estuda os antropónimos (português europeu) ou antropônimos (português brasileiro), ou seja, os nomes próprios de pessoas, sejam prenomes ou apelidos de família, explicando sua origem, evolução e variação em função de local, época e costumes.
  • Antroponimastik (atau Antroponimi) adalah sebuah cabang dari onomastik (ilmu yang mempelajari nama diri), merupakan ilmu yang mempelajari antroponim (bahasa Yunani: anthropos, "manusia" + onuma, "nama"), yaitu nama dari manusia (nama pribadi).Pembagian Antroponimastik mencakup: Nama pemberian Nama keluarga/nama belakang/marga Nama klan Nama panggilan Patronin Teknonim Etnonim Autonim/Endonim Eksonim
  • L'antroponímia és la part de l'onomàstica que estudia els noms propis de persona.Els noms que hom aplica a les persones poden tenir la consideració de nom oficial i la de no oficial. Dintre del primer grup hi ha el prenom, el nom del mig, el cognom i el postnom. Dintre del segon grup hi tenim l'hipocorístic, el renom (que pot ser un nom de casa o sobrenom o un malnom o mot), l'àlies i el pseudònim.
  • Die Anthroponymie (oder Anthroponomastik) ist ein linguistischer Forschungsbereich und Teilgebiet der Onomastik (Namenforschung).Das Wort ist ein wissenschaftlicher Neologismus bestehend aus ἄνθρωπος anthropos „Mensch“ und ὄνομα onoma „Name“, bezeichnet also die Erforschung menschlicher Eigennamen jeglicher Art. Neben den Etymologien von Namen für Personen (Individualnamen, Personennamen) oder Personengruppen (Kollektivnamen) beschreibt die Anthroponymie z. B. deren Funktionen sowie geografische Verteilung und historische Entwicklung; auch erarbeitet sie die Klassifikation von Namen.Aufgrund der vielfältigen Herkunft der Namen von Personen greift die Anthroponymie dabei auf die meisten anderen Fachgebiete der Namenkunde wie Toponymie (Orts- und Flurnamen), Hydronymie (Gewässernamen) und so weiter, aber auch die Chrematonymen (Objektnamen) zurück.
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 2046997 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 1877 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 12 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110896048 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:wiktionary
  • anthroponyme
  • anthroponymie
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • L'anthroponymie (étude des noms de personnes) est une des parties de l'onomastique (étude de l'origine et de l'évolution des noms propres), branche de la lexicologie.↑ Définition de toponymie sur Larousse.fr
  • Antroponim, kişi adlarını inceleyen bilimdir. TDK sözlüğüne göre Fransızca "anthroponymie" den Türkçeye geçmiştir.
  • 인명학(한자: 人名學)은 고유명사학의 분과로, 인명에 관한 연구를 하는 학문이다. 인명학은 다음과 같이 세분되어 있다. 인명 (이름) 성 종족 모계명 부칭 직접 호칭 별명 인종 이름 자칭 지명 (Endonyms) 타칭 지명 (Exonyms)
  • Antroponimia pertsonen izen propioen jatorria eta haien esanahiak aztertzen dituen onomastikaren atala da.
  • Антропоним (др.-греч. ἄνθρωπος — человек и ὄνομα — имя) — единичное имя собственное или совокупность имён собственных, идентифицирующих человека. В более широком смысле это имя любой персоны: вымышленной или реальной.
  • La antroponimia u onomástica antropológica es la rama de la onomástica que estudia el origen y significado de los nombres propios de persona, incluyendo los apellidos.
  • Antroponomastika je nauka o osobních jménech (antroponymech), zabývá se jejich vznikem, tvořením, rozšířením a povahou. Antroponomastika je součástí onomastiky.Antroponomastika je složenina z řeckého ἄνθρωπος (anthrópos) – člověk a ὄνομα (onoma) – jméno.
  • Antroponimia – dział onomastyki zajmujący się badaniem nazw osobowych (imion, przezwisk, nazwisk itd.).Zobacz też: toponimia.
  • Antroponímia (do grego άνθρωπος, "pessoa" e ὀνομα, "nome") é a divisão da onomástica que estuda os antropónimos (português europeu) ou antropônimos (português brasileiro), ou seja, os nomes próprios de pessoas, sejam prenomes ou apelidos de família, explicando sua origem, evolução e variação em função de local, época e costumes.
  • Antroponimastik (atau Antroponimi) adalah sebuah cabang dari onomastik (ilmu yang mempelajari nama diri), merupakan ilmu yang mempelajari antroponim (bahasa Yunani: anthropos, "manusia" + onuma, "nama"), yaitu nama dari manusia (nama pribadi).Pembagian Antroponimastik mencakup: Nama pemberian Nama keluarga/nama belakang/marga Nama klan Nama panggilan Patronin Teknonim Etnonim Autonim/Endonim Eksonim
  • L'antroponímia és la part de l'onomàstica que estudia els noms propis de persona.Els noms que hom aplica a les persones poden tenir la consideració de nom oficial i la de no oficial. Dintre del primer grup hi ha el prenom, el nom del mig, el cognom i el postnom. Dintre del segon grup hi tenim l'hipocorístic, el renom (que pot ser un nom de casa o sobrenom o un malnom o mot), l'àlies i el pseudònim.
  • Antroponymie is de studie naar de oorsprong van de voor- en familienamen van mensen. Het is een onderdeel van de onomastiek, de studie van eigen namen waar ook het toponymie behoort, een studie die naar de oorsprong van plaatsnamen kijkt.Tot de antroponymie behoren twee schijnbaar verschillende deelgebieden: voornamen en familienamen. In hun oorsprong zijn beide evenwel niet echt van elkaar te scheiden: de voornamen zijn zelf de basis (geweest) van de familienamen.
  • Антропонимия (от гръцки: anthropos - човек и ōnoma - име) или също антропонимика (от руски: антропонимика) е дял на ономастиката, който се занимава с личните, бащините, фамилните и родовите имена на хората, с техните прякори, както и с имената и прозвищата на литературните герои и псевдонимите на техните автори.
  • Die Anthroponymie (oder Anthroponomastik) ist ein linguistischer Forschungsbereich und Teilgebiet der Onomastik (Namenforschung).Das Wort ist ein wissenschaftlicher Neologismus bestehend aus ἄνθρωπος anthropos „Mensch“ und ὄνομα onoma „Name“, bezeichnet also die Erforschung menschlicher Eigennamen jeglicher Art. Neben den Etymologien von Namen für Personen (Individualnamen, Personennamen) oder Personengruppen (Kollektivnamen) beschreibt die Anthroponymie z. B.
rdfs:label
  • Anthroponymie
  • Anthroponymie
  • Anthroponymy
  • Antroponim
  • Antroponimastik
  • Antroponimia
  • Antroponimia
  • Antroponimia
  • Antroponomastika
  • Antroponymie
  • Antroponímia
  • Antroponímia
  • Антропоним
  • Антропонимия
  • 인명학
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:principauxIntérêts of
is skos:subject of
is foaf:primaryTopic of