L’amygdaline (du grec amugdalê: amande) ou amygdaloside est un hétéroside végétal (sa partie glucidique est le gentiobiose et sa partie aglycone la cyanhydrine du benzaldéhyde) ; elle a été mise en évidence pour la première fois en 1830 par deux chimistes français, Pierre Jean Robiquet et Antoine François Boutron Charlard dans les amandes amères, le fruit du Prunus dulcis.↑ Masse molaire calculée d’après « Atomic weights of the elements 2007 », sur www.chem.qmul.ac.uk.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • L’amygdaline (du grec amugdalê: amande) ou amygdaloside est un hétéroside végétal (sa partie glucidique est le gentiobiose et sa partie aglycone la cyanhydrine du benzaldéhyde) ; elle a été mise en évidence pour la première fois en 1830 par deux chimistes français, Pierre Jean Robiquet et Antoine François Boutron Charlard dans les amandes amères, le fruit du Prunus dulcis.
  • A amigdalina (também conhecida como Laetrile ou Vitamina B17, apesar de não ser considerada uma vitamina), é composta de duas moléculas de açúcar: uma de benzaldeído e outra de ácido cianídrico.Ajuda a aumentar a resistência ao câncer, revigorando as células, desintoxica o organismo e melhora a oxigenação dos órgão.
  • Vorlage:Infobox Chemikalie/Summenformelsuche vorhandenAmygdalin (griechisch amygdalis, Mandelkern) ist ein cyanogenes Glycosid, das in Gegenwart von Wasser und dem Enzym β-Glucosidase Blausäure (HCN) abspaltet.
  • Amygdaline is een glycoside dat voorkomt in onder meer bittere amandelen, evenals in de pitten van kersen, appels, pruimen, perziken, abrikozen. Ook in cassave zitten veel van deze glycosiden die voor gebruik uitgewassen moeten worden.Bij orale inname van 2 gram zuivere amygdaline ontstaat ademnood door zuurstofgebrek (door inwerking van enzymen in de alvleesklier). Bij intraveneus gebruik is het echter niet giftig, omdat afbraak door deze enzymen dan niet plaatsvindt.Het vrijkomen van cyanide en benzaldehyde in het laatste stadium is afhankelijk van één van de drie soorten isomeren die gevormd worden. Het voert echter te ver om de stereochemische eigenschappen van de drie isomeren uiteen te zetten en de verschillende reacties die elk kan teweegbrengen. Voldoende is te weten dat bij de hydrolyse van amygdaline 'prunasine-glycoside' ontstaat, dat via drie verschillende hypothetische wegen verder uiteen kan vallen in onder andere benzaldehyde en HCN (cyanide). Hierbij spelen de volgende enzymen dan een rol, en afhankelijk van welk van de drie wegen, worden ze telkens genoemd in de groep die in een van de drie wegen actief zijn: (1) b-glucosidase, (2) prunasinelase en hydroxynitrilyase, (3) b-glucosidase en UDP-glucuronosyltransferase, het lysosomaal enzym b-glucuronidase, en hydroxynitrilyase.Een eventueel medicinale werking tegen kanker van amygdaline (laetrile) is in onderzoek. Amygdaline blijkt in vitro prostaatkankercellen te kunnen doden. De gemodificeerde vorm laetrile van amygdaline werd vroeger onder de naam vitamine b17 als middel tegen kanker ingezet. Vitaminen B17 bevatten blauwzuur. Dit is een giftige stof als ze wordt omgezet in hydrogeencyanide. Een ander enzym zet vervolgens hydrogeencyanide weer om in nuttige stoffen voor ons lichaam. Daarom moeten we ons geen zorgen maken over de giftigheid van blauwzuur.Ook kankercellen zijn rijk aan het enzym dat blauwzuur produceert. Maar deze cellen missen het enzym dat het gif onschadelijk maakt en omzet naar nuttige stoffen. Dit is de reden waarom vitamine B17 al jaren gebruikt wordt bij de bestrijding van kankercellen. Wanneer er voldoende vitaminen B17 in het lichaam aanwezig is, moeten de kankercellen afsterven. Strikt genomen is de benaming vitamine verkeerd voor laetrile, het is wel een metavitamine. Dit wil zeggen dat deze vitamine een duidelijke voedingswaarde bezit, maar ze verwekt geen ziekte bij een tekort eraan. In klinisch onderzoek kon een anti-kankerwerking van behandeling met amygdaline echter nog niet worden aangetoond.
  • La amigdalina es también conocida como laetril, amigdalina o nitrilosida, aunque estos compuestos no se refieren a una sola entidad química. La ortomedicina la denomina vitamina B17, aunque en realidad no es una vitamina. Se compone de dos unidades de glucosa (azúcar), una unidad de benzaldehído y una de cianuro, estrechamente ligadas. Al estar ligadas dentro de la molécula de B17, estas dos últimas se vuelven totalmente inertes y sin efecto sobre los tejidos vivos. Al estar en presencia de tejidos sanos donde abunda la enzima rodanasa, ésta neutraliza al cianuro y lo transforma en subproductos que generan nutrientes benéficos para el organismo; a la vez, oxida el benzaldehído y lo convierte en un compuesto no tóxico: el ácido benzoico. En sobredosis, esta substancia puede ser peligrosa. Se encuentra naturalmente en las semillas del damasco (albaricoque, chabacano), manzana, uva, sandías, ciertas nueces y, particularmente en las almendras.Este glicósido se aisló inicialmente de semillas del árbol Prunus dulcis. La ortomedicina lo relacionó inicialmente con la cura del cáncer, con el nombre vitamina B17, pero los estudios han demostrado que carece de efectividad alguna para ello.
  • アミグダリン (amygdalin - C20H27NO11) とは、青酸配糖体の一種。レートリル (laetrile) とも呼ばれる。主にウメ、アンズ、モモ、ビワなどのバラ科植物の未成熟な果実や種子、葉などに含まれる。加水分解されるとシアン化水素を発生する。
  • Az amigdalin fehér színű por. Vízben és alkoholban jól, éterben alig oldódik.A természetben is megtalálható ciántartalmú glikozid. Először a mandula (Prunus dulcis) magjából állították elő (amigdalé, ἀμυγδάλη görögül mandulát jelent), de megtalálható a sárgabarack, feketecseresznye, birs és sok más növény magjában és levelében.Korábban B17-vitaminnak is nevezték, és laetril ill. laetrile néven is forgalmazták mint rák elleni természetgyógyász szert. Magyarországon is lehet találkozni vele még ma is, pedig hatásossága több mint kétséges (lásd alább).
  • L'Amigdalina (del grec:ἀμυγδάλη, amygdálē ametlla), C20H27NO11, és un glucòsid inicialment aïllat de les llavors de l'ametller amarg Prunus dulcis, per Pierre-Jean Robiqueti A. F. Boutron-Charlard el 1830, i investigat per Liebig i Wöhler el 1830. Altres espècies del gènere Prunus, incloent l'albercoc, Prunus armeniaca i Prunus serotina, també contenen amigdalina.Des dela dècada de 1950 una forma modificada d'amigdalina s'ha propugnat contra el càncer amb el nom de laetrile i amb vitamina B17" però els estudis han demostrat que no és efectiva i potencialment tòxica. A més no és una vitamina i pot causar enverinament per la cianida.
  • L'amigdalina, D(-)-mandelonitrile-β-D-gentiobioside, è il più importante dei glicosidi cianogenetici, contenuta nei semi di diverse Rosacee e specialmente in gran quantità nelle mandorle amare, in ragione del 2,5-3,5% (quelle dolci ne contengono solo tracce), nei noccioli di pesco (2-3%), albicocco (1%), susino (0,9%), ciliegio (0,8%), melo (0,6%), lauroceraso ecc... Altre parti contenenti questo glicoside sono frutti, foglie, fiori e corteccia di molte piante appartenenti alle famiglia Rosacee.L'amigdalina è un glicoside cianogenetico, cioè capace di liberare acido cianidrico (contenente cianuro), in diverse reazioni chimiche. I glicosidi sono costituiti da una parte zuccherina e da una non zuccherina, detta aglicone.
  • Amygdalin (from Ancient Greek: ἀμυγδαλή amygdálē "almond"), C20H27NO11, is a glycoside initially isolated from the seeds of the tree Prunus dulcis, also known as bitter almonds, by Pierre-Jean Robiquetand Antoine Boutron-Charlard, in 1830 and subsequently investigated by Liebig and Wöhler in 1830. Several other related species in the genus of Prunus, including apricot (Prunus armeniaca) and black cherry (Prunus serotina), also contain amygdalin.Since the early 1950s, both amygdalin and a modified form named laetrile or Vitamin B17 have been promoted as cancer cures. However, neither of these compounds nor any other derivatives are vitamins in any sense, and studies have found them to be clinically ineffective in the treatment of cancer, as well as dangerously toxic. They are potentially lethal when taken by mouth, because certain enzymes (in particular, glucosidases that occur in the gut and in various kinds of seeds, edible or inedible) act on them to produce cyanide. The promotion of laetrile to treat cancer has been described in the medical literature as a canonical example of quackery, and as "the slickest, most sophisticated, and certainly the most remunerative cancer quack promotion in medical history."
  • Amygdalin (nepřesně vitamin B17) je přírodní glykosid vyskytující se např. v mandlích. Jeho jméno pochází z vědeckého rodového jména pro mandloň (Amygdalus). Obsažena je i v dalších rostlinách jako slivoň americká, meruňka obecná, střemcha pozdní.Jako první ji dokázali izolovat Pierre-Jean Robiquet a A. F. Boutron-Charlard v roce 1803 a v roce 1830 byl zkoumán Justem von Liebig a Friedrichem Wöhlerem. Ernst T. Krebs amygdalin poprvé prezentoval jako vitamín B17 a přisuzoval mu schopnost léčit rakovinu, ale publikované studie neprokázaly, že v tomto ohledu je amygdalin přínosný. Tato látka nesplňuje kritéria pro zařazení mezi vitaminy, i když je tak někdy označována.Amygdalin je součástí léku proti rakovině – Laevomandelonitrile (komerční název Laetrile). Podle Dr. Lestera M. Crawforda z FDA účinnost tohoto léku nebyla nikdy prokázána a poskytuje nanejvýše falešnou naději. V USA zakázal FDA prodej amygdalin a laetrilu v roce 1977. Později legalizovalo 27 států prodej v rámci jednotlivých států.
  • Amigdalina (z łac. amygdalum – migdał, z gr. αμυγδάλη – migdał) – organiczny związek chemiczny z grupy glikozydów (nitrylozyd) występujący w nasionach wielu roślin, np. migdałowca zwyczajnego (Amygdalus communis), pigwy pospolitej (Cydonia oblonga), czeremchy (Padus) i niektórych drzew owocowych (m.in. moreli, wiśni, śliw, brzoskwiń). Nadaje pestkom specyficzny gorzki smak i aromat. W organizmie rozkłada się na glukozę, aldehyd benzoesowy i cyjanowodór. Amigdalinę po raz pierwszy wyodrębnili z gorzkich migdałów w 1830 roku francuscy chemicy Pierre-Jean Robiquet i Antoine François Boutron-Charlard.
  • Amigdalin (Yunanca: ἀμυγδαλή amygdálē “acı badem”), C20H27NO11, ilk olarak Pierre-Jean Robiquet ve Antoine Boutron-Charlard tarafından 1830 yılında, acı badem olarak da bilinen Prunus Dulcis ağacının tohumlarından izole edilen bir glikozittir ve daha sonra 1830 yılında Justus von Liebig ve Friedrich Wöhler tarafından incelenmiştir. Kayısı (Prunus armeniaca) ve siyah kiraz (Prunus serotina) dahil, Prunus türünün diğer birçok ilgili türleri ayrıca amigdalin içerir. 1950li yılların başından beri, amigdalinin değiştirilmiş bir formu laetril ve "Vitamin B17" isimleri altında kanserin çaresi olarak lanse edilmiştir. Gerçekte ne amigdalin ne de laetril gibi türevleri hiçbir anlamda vitamin değildir. Yapılan çalışmalar bu tür bileşiklerin kanser tedavisinde klinik olarak etkisiz olduğu gibi, tehlikeli bir şekilde toksit bulmuştur. Ağız yoluyla alındığında potansiyel olarak öldürücüdür çünkü bazı enzimler (özellikle bağırsakta ve yenilebilir veya yenilemez çeşitli tohumların içinde var olan glukozidas) siyanür etkisi yaratır. Laetrilin kanseri tedavi ettiğine dair reklamlar, tıp litaratüründe, şarlatanlığın klasik bir örneği ve tıp tarihinde "en kurnaz, en sofistike ve kesinlikle en kazançlı kanser şarlatanlığı promosyonu" olarak tanımlanmıştır.
  • Амигдалин (от греч. ἀμυγδάλη — миндаль) — генцибиозид нитрила миндальной кислоты C20H27NO11, гликозид, содержащийся в косточках многих растений рода Слива (Prunus), придавая им горький вкус. Впервые выделен из горького миндаля Prunus amygdalus var. amara. Ромбические кристаллы с температурой плавления 215 °C.
dbpedia-owl:alternativeName
  • Amygdaloside
  • Mandelonitrile-beta-Gentiobioside
  • Neoamygdalin
dbpedia-owl:depictionDescription
  • Structure de l'Amygdaline.
dbpedia-owl:iupacName
  • [(6-O-β-D-glucopyranosyl-β-D-glucopyranosyl)oxy](phényl)acétonitrile
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 1550111 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 7233 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 29 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 103104329 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:apparence
  • cristaux incolores
prop-fr:c
  • 20 (xsd:integer)
prop-fr:h
  • 27 (xsd:integer)
prop-fr:legende
  • Structure de l'Amygdaline.
prop-fr:n
  • 1 (xsd:integer)
prop-fr:nom
  • Amygdaline
prop-fr:nomiupac
  • [oxy]acétonitrile
prop-fr:o
  • 11 (xsd:integer)
prop-fr:solubilite
  • eau à
prop-fr:synonymes
  • Amygdaloside
  • Mandelonitrile-beta-Gentiobioside
  • Neoamygdalin
prop-fr:tailleimage
  • 250 (xsd:integer)
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • L’amygdaline (du grec amugdalê: amande) ou amygdaloside est un hétéroside végétal (sa partie glucidique est le gentiobiose et sa partie aglycone la cyanhydrine du benzaldéhyde) ; elle a été mise en évidence pour la première fois en 1830 par deux chimistes français, Pierre Jean Robiquet et Antoine François Boutron Charlard dans les amandes amères, le fruit du Prunus dulcis.↑ Masse molaire calculée d’après « Atomic weights of the elements 2007 », sur www.chem.qmul.ac.uk.
  • A amigdalina (também conhecida como Laetrile ou Vitamina B17, apesar de não ser considerada uma vitamina), é composta de duas moléculas de açúcar: uma de benzaldeído e outra de ácido cianídrico.Ajuda a aumentar a resistência ao câncer, revigorando as células, desintoxica o organismo e melhora a oxigenação dos órgão.
  • Vorlage:Infobox Chemikalie/Summenformelsuche vorhandenAmygdalin (griechisch amygdalis, Mandelkern) ist ein cyanogenes Glycosid, das in Gegenwart von Wasser und dem Enzym β-Glucosidase Blausäure (HCN) abspaltet.
  • アミグダリン (amygdalin - C20H27NO11) とは、青酸配糖体の一種。レートリル (laetrile) とも呼ばれる。主にウメ、アンズ、モモ、ビワなどのバラ科植物の未成熟な果実や種子、葉などに含まれる。加水分解されるとシアン化水素を発生する。
  • Амигдалин (от греч. ἀμυγδάλη — миндаль) — генцибиозид нитрила миндальной кислоты C20H27NO11, гликозид, содержащийся в косточках многих растений рода Слива (Prunus), придавая им горький вкус. Впервые выделен из горького миндаля Prunus amygdalus var. amara. Ромбические кристаллы с температурой плавления 215 °C.
  • Amigdalin (Yunanca: ἀμυγδαλή amygdálē “acı badem”), C20H27NO11, ilk olarak Pierre-Jean Robiquet ve Antoine Boutron-Charlard tarafından 1830 yılında, acı badem olarak da bilinen Prunus Dulcis ağacının tohumlarından izole edilen bir glikozittir ve daha sonra 1830 yılında Justus von Liebig ve Friedrich Wöhler tarafından incelenmiştir. Kayısı (Prunus armeniaca) ve siyah kiraz (Prunus serotina) dahil, Prunus türünün diğer birçok ilgili türleri ayrıca amigdalin içerir.
  • Az amigdalin fehér színű por. Vízben és alkoholban jól, éterben alig oldódik.A természetben is megtalálható ciántartalmú glikozid. Először a mandula (Prunus dulcis) magjából állították elő (amigdalé, ἀμυγδάλη görögül mandulát jelent), de megtalálható a sárgabarack, feketecseresznye, birs és sok más növény magjában és levelében.Korábban B17-vitaminnak is nevezték, és laetril ill. laetrile néven is forgalmazták mint rák elleni természetgyógyász szert.
  • Amygdalin (from Ancient Greek: ἀμυγδαλή amygdálē "almond"), C20H27NO11, is a glycoside initially isolated from the seeds of the tree Prunus dulcis, also known as bitter almonds, by Pierre-Jean Robiquetand Antoine Boutron-Charlard, in 1830 and subsequently investigated by Liebig and Wöhler in 1830.
  • La amigdalina es también conocida como laetril, amigdalina o nitrilosida, aunque estos compuestos no se refieren a una sola entidad química. La ortomedicina la denomina vitamina B17, aunque en realidad no es una vitamina. Se compone de dos unidades de glucosa (azúcar), una unidad de benzaldehído y una de cianuro, estrechamente ligadas. Al estar ligadas dentro de la molécula de B17, estas dos últimas se vuelven totalmente inertes y sin efecto sobre los tejidos vivos.
  • Amygdalin (nepřesně vitamin B17) je přírodní glykosid vyskytující se např. v mandlích. Jeho jméno pochází z vědeckého rodového jména pro mandloň (Amygdalus). Obsažena je i v dalších rostlinách jako slivoň americká, meruňka obecná, střemcha pozdní.Jako první ji dokázali izolovat Pierre-Jean Robiquet a A. F. Boutron-Charlard v roce 1803 a v roce 1830 byl zkoumán Justem von Liebig a Friedrichem Wöhlerem. Ernst T.
  • L'amigdalina, D(-)-mandelonitrile-β-D-gentiobioside, è il più importante dei glicosidi cianogenetici, contenuta nei semi di diverse Rosacee e specialmente in gran quantità nelle mandorle amare, in ragione del 2,5-3,5% (quelle dolci ne contengono solo tracce), nei noccioli di pesco (2-3%), albicocco (1%), susino (0,9%), ciliegio (0,8%), melo (0,6%), lauroceraso ecc...
  • L'Amigdalina (del grec:ἀμυγδάλη, amygdálē ametlla), C20H27NO11, és un glucòsid inicialment aïllat de les llavors de l'ametller amarg Prunus dulcis, per Pierre-Jean Robiqueti A. F. Boutron-Charlard el 1830, i investigat per Liebig i Wöhler el 1830.
  • Amigdalina (z łac. amygdalum – migdał, z gr. αμυγδάλη – migdał) – organiczny związek chemiczny z grupy glikozydów (nitrylozyd) występujący w nasionach wielu roślin, np. migdałowca zwyczajnego (Amygdalus communis), pigwy pospolitej (Cydonia oblonga), czeremchy (Padus) i niektórych drzew owocowych (m.in. moreli, wiśni, śliw, brzoskwiń). Nadaje pestkom specyficzny gorzki smak i aromat. W organizmie rozkłada się na glukozę, aldehyd benzoesowy i cyjanowodór.
  • Amygdaline is een glycoside dat voorkomt in onder meer bittere amandelen, evenals in de pitten van kersen, appels, pruimen, perziken, abrikozen. Ook in cassave zitten veel van deze glycosiden die voor gebruik uitgewassen moeten worden.Bij orale inname van 2 gram zuivere amygdaline ontstaat ademnood door zuurstofgebrek (door inwerking van enzymen in de alvleesklier).
rdfs:label
  • Amygdaline
  • Amigdalin
  • Amigdalin
  • Amigdalina
  • Amigdalina
  • Amigdalina
  • Amigdalina
  • Amigdalina
  • Amygdalin
  • Amygdalin
  • Amygdalin
  • Amygdaline
  • Амигдалин
  • アミグダリン
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Amygdaline
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of