‘Amr ibn al-‘As ou ʿAmrū ibn al-ʿāṣ ibn Wāʾil ibn Hāšim ibn Saʿīd ibn Sahm transcrit de l'arabe عمرو بن العاص بن وائل بن هاشم بن سعيد بن سهم est un compagnon de Mahomet et fut nommé général par celui-ci. Il mourut en 664.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • ‘Amr ibn al-‘As ou ʿAmrū ibn al-ʿāṣ ibn Wāʾil ibn Hāšim ibn Saʿīd ibn Sahm transcrit de l'arabe عمرو بن العاص بن وائل بن هاشم بن سعيد بن سهم est un compagnon de Mahomet et fut nommé général par celui-ci. Il mourut en 664.
  • Amr ibn al-As as-Sahmí, més conegut simplement com a Amr ibn al-As (en àrab عمرو بن العاص السهمي, ʿAmr ibn al-ʿĀṣ as-Sahmī), (c.672-663) fou un general àrab company del profeta Muhàmmad, de la tribu de Qurayx.Es va convertir vers el 630 quan va considerar que Muhàmmad triomfaria. El Profeta el va enviar a Oman, on va entrar en negociacions amb els prínceps locals Jàyfar i Abbad ibn Julanda, que van adoptar l'islam el 632. Quan va tornar a Medina el profeta ja era mort. El 633 Abu-Bakr as-Siddiq el va enviar amb un exèrcit a Palestina i se sap que va tenir part decisiva en la conquesta de la riba occidental del Jordà, i va prendre part a la batalla d'Ajnadayn el 30 de juliol del 634 i la batalla del Yarmuk, del 15 al 20 d'agost del 636.
  • Amru bin Ash bin Wa'il bin Hisyam (583-664) (Arab:عمرو بن العاص) atau lebih dikenal dengan nama Amru bin Ash adalah Sahabat Nabi Muhammad.
  • ʽAmr ibn al-ʽĀṣ (? - Al-Fusṭāṭ, Egipto, 663) fue un conquistador árabe de Egipto. Después de adoptar el Islam (сerca del 630), lideró una fuerza militar hacia Omán, donde convirtió a los gobernantes de la región. Fue líder de la tropa musulmana que conquistó el suroeste de Palestina en la década del 630, pero obtuvo fama cuando por iniciativa propia, emprendió la conquista de Egipto, triunfando después de un operativo de dos años en el 642.Fue buen administrador y político, al final de su carrera ayudó al gobernador de Siria Muāwiyah I, en contra de Ali ibn Abi Talib, el cuarto califa del Islam. ʽAmr ibn al-ʽĀṣ fue recompensado con la gobernatura de Egipto en los inicios de la dinastía de los Omeyas (661).
  • ʿAmr ibn al-ʿĀs (arabisch ‏عمرو بن العاص‎, DMG ʿAmr ibn al-ʿĀṣ; * um 580; † 664 in Ägypten) war ein Gefährte des Propheten Mohammed sowie ein Feldherr und Politiker, der Ägypten für die Muslime eroberte. Er entstammte einer wohlhabenden Kaufmannsfamilie aus Mekka, die dem quraischitischen Clan der Sahm angehörte. Sein Vater, al-ʿĀs ibn Wāʾil, war ein bekannter Gegner des Propheten Mohammed. Mütterlicherseits stammte er von den Balī, einem Stamm der Qudāʿa, ab.
  • Amr ibn al-As ou Amr Bin Al-Aas (em árabe: عمرو بن العاص‎; transl.: ʿAmr ibn al-ʿĀṣ; ca. 573 – 6 de janeiro de 663) foi um general árabe muçulmano, um dos sahaba (companheiros de Maomé) e um político influente. Embora tenha começado por ser um dos líderes coraixitas que combateram o Islão, depois da sua conversão ao Islão em 629 subiu rapidamente na hierarquia militar muçulmana. Distinguiu-se na conquista árabe do sudoeste da Palestina, mas ficou famoso principalmente por ter liderado a conquista do Egito, onde fundou Fustat, antecessora do atual Cairo como capital provincial e em cujo centro construiu a mesquita que tem o seu nome, a primeira mesquita de África. Além de militar brilhante, Amr foi também um político astuto e influente e foi ele quem organizou o governo do Egito, nomeadamente o sistema de impostos e de justiça.
  • ’Амр ибн аль-’А́с (араб. عمرو بن العاص‎‎; ок. 573 или 583 — 6 января 664, Фустат) — арабский полководец и политический деятель. Первоначально один из непримиримейших врагов пророка Мухаммеда и его учения, но затем один из самых ревностных его последователей.
  • Амр ибн ал-Ас (п. 663 г.) е виден арабски пълководец, съратник на пророка Мохамед. Участва в похода към Сирия и ръководи завоюването на Египет (640 - 642), като основава гр. Фустат - част от район „Стар Египет“ в днешно Кайро.
  • `Amr ibn al-`As (Arabic: عمرو بن العاص‎ ‘Amrū ibn al-‘Āṣ; c. 592 – January 6, 664) was an Arab military commander who is most noted for leading the Muslim conquest of Egypt in 640. A contemporary of Muhammad, and one of the Sahaba ("Companions"), who rose quickly through the Muslim hierarchy following his conversion to Islam in the year 8 AH (629). He founded the Egyptian capital of Fustat and built the Mosque of Amr ibn al-As at its center.
  • Amr Bin El-Ās (Arapçaعمرو ابن العاص, d. 583 - ö. 6 Ocak 664)Kureyş'in Beni Sahm kabilesindendi. Kendisi henüz Müslüman değil iken Müslümanlığı seçen eşini boşadı. Müslüman olmadan önce İslam orduları ile birkaç kez savaştı. 629'da İslam dinine girmesiyle beraber İslam devleti hiyerarşisinde hızlıca yükselen bu asker Muhammed'in çağdaşıydı. İslam'ı seçtikten sonra İslam ordusunun en önemli komutanlarından biri oldu.Muaviye özellikle 640'da Mısır'ın Müslümanlarca fethinde yaptığı önderlikle bilinen Arap ordu komutanıdır. Mısır'a başkentlik yapacak olan Fustat'ı kurdu ve Afrika kıtasında ilk cami olan Amr bin El-As Camii'ni bu şehrin merkezinde inşa etti.
  • Amr Ibn al-As (arab. عمرو بن العاص) (ur. 583, zm. 6 stycznia 664 w Fustacie - obecnie w granicach Kairu) - towarzysz Mahometa, wódz, dyplomata i administrator, sławny przede wszystkim z podboju Egiptu.Był bogatym członkiem klanu Banu Sahm należącego do plemienia Kurajszytów, tego samego z którego wywodził się Mahomet. Przez długi czas razem z innymi Mekkańczykami działał przeciwko Prorokowi, jednak gdzieś ok. r. 629 - 630 nawrócił się na islam. Zgodnie z muzułmańską tradycją został on wysłany z poselstwem do Etiopii, by szukać tam wsparcia przeciwko Mahometowi, i spotkał tam jego wysłannika. Amr chciał go zabić, jednak władca Etiopii mu tego zabronił i zapoznał go z zasadami islamu, po czym Amr natychmiast nawrócił się. Prorok odtąd używał go do zadań o charakterze wojskowym i dyplomatycznym. W roku 632 został wysłany z misją dyplomatyczną do Omanu, gdzie zastała go wiadomość o śmierci Mahometa. Powrócił jednak do Medyny dopiero po tym, jak udało mu się nawrócić władcę Omanu na islam.Jako dowódca jednego z trzech oddziałów wysłanych do Palestyny wziął udział w bitwach pod Adżnadajn (634) i nad rzeką Jarmuk (636), i był odpowiedzialny za zajęcie południowo-zachodniej Palestyny. W roku 639 wraz z czterotysięcznym oddziałem samowolnie wyruszył na Egipt, zdobywając twierdzę Rhinocolura, a w roku 640 Peluzjum. Po fakcie kalif Umar zaakceptował inwazję i przysłał Amrowi posiłki. W lipcu lub sierpniu 640 r. Arabowie zwyciężyli oddziały bizantyjskie w bitwie pod Heliopolisem, a w roku 641 zdobyli główną bizantyjską twierdzę Babilon i zajęli Górny Egipt. Podczas oblężenia Babilonu patriarcha Aleksandrii i jednocześnie namiestnik Egiptu Cyrus prowadził z Arabami negocjacje, jednakże gdy przedstawił cesarzowi Herakliuszowi warunki wynegocjowanego przez siebie traktatu, ten odwołał go ze stanowiska, nie bez podstaw podejrzewając go o zdradę. Po zdobyciu Babilonu Amr pomaszerował w kierunku Aleksandrii. Jej potężne fortyfikacje wydawały się wprawdzie nie do zdobycia, ale arabski wódz wynegocjował poddanie się miasta na korzystnych dla niego warunkach. Arabowie nie wkroczyli do niego, lecz jedynie założyli pod nim obóz wojskowy i ściągnęli kontrybucję. Po śmierci Herakliusza w lutym 641 r. Cyrus powrócił na swoje stanowiska i teraz ostatecznie udało mu się zawrzeć traktat z Arabami. Był on bardzo niekorzystny dla Bizancjum - jego armia miała opuścić Egipt, natomiast chrześcijanie i Żydzi mieli otrzymać prawa należne ludziom księgi. Ostateczny całkowity sukces Amra był możliwy m. in. ze względu na fakt, że Cyrus był z powodu swojej niekompetencji i skorumpowania tak znienawidzony, że arabski wódz wykorzystując swoje zdolności dyplomatyczne łatwo znajdował przeciwko niemu sprzymierzeńców. Ponadto siły bizantyjskie w Egipcie nie miały jednolitego dowództwa, w związku z czym biły się z Arabami oddzielnie. Wreszcie w większości monofizyccy Egipcjanie nie czuli się zbytnio związani z Cesarstwem Bizantyjskim, które za pośrednictwem Cyrusa próbowało im narzucić katolicką ortodoksję. Byli oni zatem może nie przyjaźnie, ale raczej obojętnie, a nie wrogo, nastawieni do arabskich zdobywców.Amr został mianowany przez kalifa Umara namiestnikiem podbitej przez siebie prowincji. Już w roku 641 założył w niej nową stolicę, Fustat, ufortyfikowany obóz wojskowy z nieodłącznym meczetem w środku. W celu uzyskania lepszej łączności z Arabią kazał też oczyścić stary kanał łączący Nil z Morzem Czerwonym. Jako namiestnik Amr doskonale zdawał sobie sprawę, że rolnictwo Egiptu zależy od utrzymania sprawności systemu irygacyjnego i bardzo o niego dbał. Każda wieś w Egipcie tworzyła zwartą jednostkę, której przywódca odpowiadał za egzekwowanie i płacenie określonych podatków, z których część przekazywano do ośrodka większej jednostki terytorialnej, ta zaś wysyłała je do Aleksandrii. Pozostała część szła na roboty publiczne, takie jak utrzymanie sprawności systemu irygacyjnego, potrzeby świątyń, łaźni publicznych itd. Chłopi mogli płacić daniny w naturze. Amr obłożył praktycznie całą niemuzułmańską ludność Egiptu pogłównym, którego wysokość uzależniono od majątku podatnika. Większość dawnego systemu administracyjnego, jak i jego urzędnicy, zostały zachowane.Już w roku 642 Amr rozpoczął inwazję Cyrenajki, co nowy cesarz bizantyjski Konstans II uznał za wygodny pretekst do zerwania traktatu z Arabami. W roku 644 nowy kalif Usman odwołał Amra, mianując namiestnikiem Egiptu swojego mlecznego brata Abd Allaha Ibn Sada. Kiedy jednak w roku 645 bizantyjska flota wysadziła desant w Aleksandrii, Amr został przywrócony na swoje stanowisko, i w ostateczności pobił Bizantyjczyków pod Fustatem i odzyskał Aleksandrię. Bizantyjczycy nie ponowili już próby zdobycia Egiptu, jednak Amr musiał znowu ustąpić Abd Allahowi. Mimo negatywnych doświadczeń z rządami Usmana w trakcie pierwszej fitny Amr stanął po stronie Umajjady Mu'awiji, który był jego osobistym przyjacielem. To właśnie on w chwili kiedy siły Mu'awiji przegrywały już bitwę pod Siffinem doradził mu, żeby żołnierze zatknęli na włóczniach masāhef, fragmenty albo całe egzemplarze Koranu, co sprawiło że większa część żołnierzy Alego nie chciała walczyć przeciwko nim. Ten gest miał bowiem oznaczać, że spór pomiędzy muzułmanami powinna rozstrzygnąć Święta Księga, a nie broń. W ten sposób Amr doprowadził do tego, że konflikt pomiędzy Alim a Mu'awiją miał być rozstrzygnięty w drodze arbitrażu, w którym Amr jako arbiter Mu'awiji miał odegrać główną rolę. W roku 659 po burzliwych rozmowach przedstawiciel Alego Abu Musa al-Aszari ogłosił, że arbitrzy zgodnie pozbawili obu antagonistów prawa do kalifatu i pozostawili wybór kalifa nowej surze. Prawdopodobnie tak właśnie ustalono, jednak Amr ibn al-As nie potwierdził oświadczenia Abu Musy i jakiś czas później ogłosił jedynie pozbawienie stanowiska Alego, co pozwoliło mu na późniejsze poparcie pretensji Mu'awiji do kalifatu. Zdaniem P. K. Hittiego: "[To] że obaj rozjemcy pozbawili stanowiska obu mocodawców, było przegraną Alego. Mu'awija nie miał żadnego kalifatu, aby się miał go zrzekać. Był tylko gubernatorem prowincji. Sam fakt arbitrażu postawił go na równym poziomie z kalifem Alim, którego pozycja przez to obniżyła się do roli zwykłego pretendenta. Wyrok sędziów pozbawił Alego rzeczywistego stanowiska, a Mu'awiję fikcyjnej pretensji, której nie śmiał nawet dochodzić.". Za pomocą swojego dyplomatycznego sprytu Amr zatem walnie przyczynił się do zwycięstwa Mu'awiji.W roku 660 Amr zdobył dla Mu'awiji Egipt, który wcześniej był lojalny w stosunku do Alego, i powrócił na stanowisko jego gubernatora. Zginął jednak w wyniku zamachu już trzy lata po śmierci Alego, w roku 664. W tradycji arabskiej Amr Ibn al-As ze względu na swoje wszechstronne zdolności w zakresie dyplomacji, wojny i polityki jest uważany za jednego z duhāt, geniuszy epoki. Na Zachodzie jego kampanie w aspekcie sztuki wojennej porównuje się czasem do kampanii Aleksandra Wielkiego i Napoleona.== Przypisy ==
  • ʿAmr ibn al-ʿĀṣ, arabo: عمرو بن العاص, ʿAmr ibn al-ʿĀṣ (La Mecca, 573 – Fustat, 663 o 664), è noto per essere stato il conquistatore arabo-musulmano della Palestina e dell'Egitto bizantini.
  • アムル・イブン・アル=アース(عمرو بن العاص, ‘Amr ibn al-‘As, 583年 - 664年)はイスラーム初期の政治家・武将。パレスティナとエジプト(アエギュプトゥス)の征服者。ウマイヤ朝初代カリフ、ムアーウィヤの盟友。
  • Amr ibn al-Ász (arabul: عمرو بن العاص – ʿAmr ibn al-ʿĀṣ), (592 – 682. január 6.) híres szahábí, Mohamed próféta utáni korai kalifák jeles hadvezére, Egyiptom meghódítója és első helytartója volt.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 1079645 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 4842 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 52 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110043829 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • ‘Amr ibn al-‘As ou ʿAmrū ibn al-ʿāṣ ibn Wāʾil ibn Hāšim ibn Saʿīd ibn Sahm transcrit de l'arabe عمرو بن العاص بن وائل بن هاشم بن سعيد بن سهم est un compagnon de Mahomet et fut nommé général par celui-ci. Il mourut en 664.
  • Amru bin Ash bin Wa'il bin Hisyam (583-664) (Arab:عمرو بن العاص) atau lebih dikenal dengan nama Amru bin Ash adalah Sahabat Nabi Muhammad.
  • ʿAmr ibn al-ʿĀs (arabisch ‏عمرو بن العاص‎, DMG ʿAmr ibn al-ʿĀṣ; * um 580; † 664 in Ägypten) war ein Gefährte des Propheten Mohammed sowie ein Feldherr und Politiker, der Ägypten für die Muslime eroberte. Er entstammte einer wohlhabenden Kaufmannsfamilie aus Mekka, die dem quraischitischen Clan der Sahm angehörte. Sein Vater, al-ʿĀs ibn Wāʾil, war ein bekannter Gegner des Propheten Mohammed. Mütterlicherseits stammte er von den Balī, einem Stamm der Qudāʿa, ab.
  • ’Амр ибн аль-’А́с (араб. عمرو بن العاص‎‎; ок. 573 или 583 — 6 января 664, Фустат) — арабский полководец и политический деятель. Первоначально один из непримиримейших врагов пророка Мухаммеда и его учения, но затем один из самых ревностных его последователей.
  • Амр ибн ал-Ас (п. 663 г.) е виден арабски пълководец, съратник на пророка Мохамед. Участва в похода към Сирия и ръководи завоюването на Египет (640 - 642), като основава гр. Фустат - част от район „Стар Египет“ в днешно Кайро.
  • `Amr ibn al-`As (Arabic: عمرو بن العاص‎ ‘Amrū ibn al-‘Āṣ; c. 592 – January 6, 664) was an Arab military commander who is most noted for leading the Muslim conquest of Egypt in 640. A contemporary of Muhammad, and one of the Sahaba ("Companions"), who rose quickly through the Muslim hierarchy following his conversion to Islam in the year 8 AH (629). He founded the Egyptian capital of Fustat and built the Mosque of Amr ibn al-As at its center.
  • ʿAmr ibn al-ʿĀṣ, arabo: عمرو بن العاص, ʿAmr ibn al-ʿĀṣ (La Mecca, 573 – Fustat, 663 o 664), è noto per essere stato il conquistatore arabo-musulmano della Palestina e dell'Egitto bizantini.
  • アムル・イブン・アル=アース(عمرو بن العاص, ‘Amr ibn al-‘As, 583年 - 664年)はイスラーム初期の政治家・武将。パレスティナとエジプト(アエギュプトゥス)の征服者。ウマイヤ朝初代カリフ、ムアーウィヤの盟友。
  • Amr ibn al-Ász (arabul: عمرو بن العاص – ʿAmr ibn al-ʿĀṣ), (592 – 682. január 6.) híres szahábí, Mohamed próféta utáni korai kalifák jeles hadvezére, Egyiptom meghódítója és első helytartója volt.
  • Amr Bin El-Ās (Arapçaعمرو ابن العاص, d. 583 - ö. 6 Ocak 664)Kureyş'in Beni Sahm kabilesindendi. Kendisi henüz Müslüman değil iken Müslümanlığı seçen eşini boşadı. Müslüman olmadan önce İslam orduları ile birkaç kez savaştı. 629'da İslam dinine girmesiyle beraber İslam devleti hiyerarşisinde hızlıca yükselen bu asker Muhammed'in çağdaşıydı.
  • Amr ibn al-As as-Sahmí, més conegut simplement com a Amr ibn al-As (en àrab عمرو بن العاص السهمي, ʿAmr ibn al-ʿĀṣ as-Sahmī), (c.672-663) fou un general àrab company del profeta Muhàmmad, de la tribu de Qurayx.Es va convertir vers el 630 quan va considerar que Muhàmmad triomfaria. El Profeta el va enviar a Oman, on va entrar en negociacions amb els prínceps locals Jàyfar i Abbad ibn Julanda, que van adoptar l'islam el 632. Quan va tornar a Medina el profeta ja era mort.
  • Amr Ibn al-As (arab. عمرو بن العاص) (ur. 583, zm. 6 stycznia 664 w Fustacie - obecnie w granicach Kairu) - towarzysz Mahometa, wódz, dyplomata i administrator, sławny przede wszystkim z podboju Egiptu.Był bogatym członkiem klanu Banu Sahm należącego do plemienia Kurajszytów, tego samego z którego wywodził się Mahomet. Przez długi czas razem z innymi Mekkańczykami działał przeciwko Prorokowi, jednak gdzieś ok. r. 629 - 630 nawrócił się na islam.
  • Amr ibn al-As ou Amr Bin Al-Aas (em árabe: عمرو بن العاص‎; transl.: ʿAmr ibn al-ʿĀṣ; ca. 573 – 6 de janeiro de 663) foi um general árabe muçulmano, um dos sahaba (companheiros de Maomé) e um político influente. Embora tenha começado por ser um dos líderes coraixitas que combateram o Islão, depois da sua conversão ao Islão em 629 subiu rapidamente na hierarquia militar muçulmana.
  • ʽAmr ibn al-ʽĀṣ (? - Al-Fusṭāṭ, Egipto, 663) fue un conquistador árabe de Egipto. Después de adoptar el Islam (сerca del 630), lideró una fuerza militar hacia Omán, donde convirtió a los gobernantes de la región.
rdfs:label
  • Amr ibn al-As
  • 'Amr ibn al-'As
  • Amr Ibn al-As
  • Amr bin el-Âs
  • Amr ibn al-As
  • Amr ibn al-As
  • Amr ibn al-As
  • Amr ibn al-As
  • Amr ibn al-Ász
  • Amru bin Ash
  • ʿAmr ibn al-ʿĀs
  • Амр ибн ал-Ас
  • Амр ибн аль-Ас
  • アムル・イブン・アル=アース
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:commandant of
is dbpedia-owl:spouse of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:commandant of
is foaf:primaryTopic of