L’amour courtois (aussi appelé fin'amor, d'après l'occitan) est la façon réglementée de tenter de séduire une femme de qualité sans l'offenser et en récitant des poésies, dont on retrouve des traces au Moyen Âge dans la poésie et la littérature.↑ « courtois », de l'ancien français « court », « résidence d'un souverain et de son entourage » (CNTRL).

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • L’amour courtois (aussi appelé fin'amor, d'après l'occitan) est la façon réglementée de tenter de séduire une femme de qualité sans l'offenser et en récitant des poésies, dont on retrouve des traces au Moyen Âge dans la poésie et la littérature.
  • Courtly love was a medieval European conception of nobly and chivalrously expressing love and admiration. Generally, courtly love was secret and between members of the nobility. It was also generally not practiced between husband and wife.Courtly love began in the ducal and princely courts of Aquitaine, Provence, Champagne, ducal Burgundy and the Norman Kingdom of Sicily at the end of the eleventh century. In essence, courtly love was an experience between erotic desire and spiritual attainment that now seems contradictory as "a love at once illicit and morally elevating, passionate and disciplined, humiliating and exalting, human and transcendent".The term "courtly love" was first popularized by Gaston Paris in 1883, and has since come under a wide variety of definitions and uses, even being dismissed as nineteenth-century romantic fiction. Its interpretation, origins and influences continue to be a matter of critical debate.
  • L'amor cortès, també conegut com el fin'amor en occità, és una de les temàtiques més importants de la literatura trobadoresca. Aquesta temàtica cortesana provoca un triangle amorós entre (Amant – dama – marit), és a dir, la relació de vassallatge que un senyor i el seu vasall mantenen. Això es trasllada en l'amor cortès al trobador, que seria el vasall i la dama -que normalment és casada- que seria la domina o midons, encara que en alguns moments també l'anomenen bon senyor, el seu masculí, com és el cas de Bernat de Ventadorn (o Ventadour). Trobador i midons mantenen llur amor adúlter en secret, atès que hi ha els lausengiers, que són els encarregats de vetlar per la fidelitat que la dama deu al seu marit, el gilós. Aquest amor és un amor vertader en la mesura que el trobador no és capaç de manifestar públicament qui és la dama estimada. Per aquest motiu empra el pseudònim (senhal), sota el qual s'amaga la identitat de la dama i mai no s'atreveix a dir-ne el nom real. L'amant pot passar de ser un fenhador, és a dir, un que es lamenta, a pròpiament l'amant, el Druit. A partir d'ací, apareix tota un temàtica que ve acompanyada per tot un vocabulari específic que contribueix a la riquesa de la trobadoresca. Tal amor passava per diverses etapes: Atracció a la dama, normalment a través dels ulls / vista. Culte de la dama de lluny (amor de lonh). Declaració de la devoció apassionada. Rebuig per part de la virtuosa dama. Nous vots amb juraments de virtut i lleialtat eterna. Laments d'atansar-se a la mort pel desig insatisfet (i altres manifestacions físiques de dolor d'amor). Actes de valor heroic de guanyar el cor de la dama. Consumació de l'amor secret. Un munt d'aventures i subterfugis per evitar la detecció.↑
  • Hoofse liefde kwam uitsluitend voor in de hogere standen en behelsde de bewondering van een edelman of ridder voor een onbereikbare, meestal gehuwde, vrouw. In de meeste gevallen ging het om een platonische relatie. In de bijbehorende dichtkunst kwamen de lichamelijke aspecten wel ter sprake, maar dan alleen om de onmogelijkheid ervan te benadrukken. De passie die in de hoofse liefde werd uitgedrukt, werd geacht een louterend effect te hebben op de beoefenaar. In riddertoernooien speelde de hoofse liefde ook een belangrijke rol, waarbij ridders hun overwinning opdroegen aan de onbereikbare vrouw. Uiteindelijk mochten de ridders wel geslachtsgemeenschap hebben met de vrouw maar dit pas nadat ze al hun queestes of opdrachten hadden uitgevoerd.De hoofse dichtkunst (met bijbehorende muziek) bloeide vooral in de Franse Provence.In Noord-Frankrijk ontwikkelde zich de hoofse roman (Chrétien de Troyes). In de Nederlanden was Hendrik van Veldeke een vertegenwoordiger van het genre.
  • L'amor cortese è un termine creato dal critico francese Gaston Paris nel 1883 per indicare la concezione filosofica, letteraria e sentimentale del concetto dell'amore, all'epoca del trobar dei poeti nelle corti provenzali, e si basa sul concetto che solo chi ama possiede un cuore nobile.Il concetto di amor cortese appare per la prima volta nel corso del XII secolo nella poesia dei lirici provenzali che scrivono in lingua d'oc, tuttavia avrà fortuna anche nella letteratura del nord della Francia e sopravviverà nel tempo tramite il "dolce stil novo" dantesco.L'amor cortese del trobador è un sentimento capace di nobilitare e affinare l'uomo.Nasce come un'esperienza ambivalente fondata sulla compresenza di desiderio erotico e tensione spirituale. Tale "ambivalenza" è detta mezura, cioè la "misura", la giusta distanza tra sofferenza e piacere, tra angoscia ed esaltazione.Per questa ragione, anche, esso non può realizzarsi dentro il matrimonio, e l'amor cortese è quindi adultero per definizione. Esso è desiderio fisico. Si instaura fra la dama e l'amante un rapporto d'amore esclusivo, così come il poeta deve rivolgersi ad una sola dama, essa deve accettare al suo servizio non più di un amante. Nel caso in cui una delle due parti trasgredisse, allora il rapporto potrebbe cessare.Per l'amante il marito non è assolutamente un pericolo, mentre per questi un pericolo si rivela quella cerchia di uomini che si trovano nella sua stessa posizione di "amante cortese", poiché essi tenteranno in ogni modo di infangarlo.Gli elementi caratterizzanti l'amor cortese sono:Il culto della donna, vista dall'amante come un essere sublime, irraggiungibile. In certi casi anche divino.L'inferiorità dell'uomo rispetto alla donna amata, l'amante si sottomette completamente e obbedisce alle volontà della donna. Tale rapporto fra i due sessi è definito "servizio d'amore". L'amante presenta il suo omaggio alla donna e resta in umile adorazione di fronte a lei. Si tratta di un "amore-vassallaggio" in cui il rapporto tra l'uomo e la donna è simile a quello intercorrente tra il vassallo e il suo signore.L'amore inappagato, cioè l'amante non chiede nulla in cambio dei suoi servigi. Non si tratta però di amore spirituale, platonico, anzi si presenta con note sensuali.La gioia, o meglio una forma di ebbrezza ed esaltazione, di pienezza vitale, formata dall'amore impossibile, che però genera insieme anche sofferenza, tormento.L'amore adultero, che si svolge al di fuori del vincolo coniugale: addirittura, si teorizza che nel matrimonio non possa esistere veramente "amor fino". Il matrimonio, infatti, spesso era un contratto stipulato per ragioni dinastiche o economiche. Il carattere adultero dell'amore esige il segreto, che tuteli l'onore della donna: per questo il suo nome non viene mai pronunciato dai poeti.Il conflitto tra amore e religione, scaturito dal culto per la donna divinizzata con il culto per Dio; inoltre la Chiesa condanna notoriamente il peccato dell'adulterio.
  • Amor cortês foi um conceito europeu medieval de atitudes, mitos e etiqueta para enaltecer o amor, e que gerou vários gêneros de literatura medieval, incluindo o romance. Ele surgiu nas cortes ducais e principescas das regiões onde hoje se situa a França meridional, em fins do século XI, e que se propagou nas várias que enalteciam o "Ideal cavaleiresco". Em sua essência, o amor cortês era uma experiência contraditória entre o desejo erótico e a realização espiritual, "um amor ao mesmo tempo ilícito e moralmente elevado, passional e auto-disciplinado, humilhante e exaltante, humano e transcendente".A expressão "amor cortês" foi popularizado por Gaston Paris em 1883, e desde então tem caído sob uma ampla variedade de definições e usos, sendo mesmo descartado como uma ficção romântica do século XIX. Sua interpretação, origens e influência continuam a ser assunto de discussão.
  • El amor cortés es una filosofía del amor que floreció en la Provenza francesa a partir del siglo XI. El amor cortés era una concepción de la Europa medieval que expresaba el amor en forma noble, sincera y caballeresca. El trovador, poeta provenzal, era la figura destacada en este tema; era más respetado que los juglares en la épica medieval. En general, el amor cortés era secreto y entre los miembros de la nobleza. Generalmente, tampoco se practicaba en parejas formales (era, en la mayoría de los casos, adúltero).
  • Minne (mhd. Liebe) ist eine spezifisch mittelalterliche Vorstellung von gegenseitiger gesellschaftlicher Verpflichtung, ehrendem Angedenken und Liebe, die die adlige Feudalkultur des Hochmittelalters prägte. Das mittelhochdeutsche Wort minne wird seit dem 19. Jahrhundert als literaturgeschichtlicher und rechtshistorischer Fachbegriff gebraucht.
  • Куртуа́зность, куртуа́зия (англ. courtly love; фр. amour courtois от courtois — учтивый, рыцарский),система правил поведения при дворе или набор качеств, которыми должен обладать придворный в Средние века — раннее Новое время. В Средние века куртуазность касалась, прежде всего, правил поведения по отношению к женщине и выражалась в куртуазной любви. Эта средневековая концепция любви, согласно которой отношения между влюблённым и его Дамой подобны отношениям между вассалом и его господином, оказала значительное влияние на всю европейскую культуру вплоть до настоящего времени. Впервые понятие «куртуазная любовь» встречается в конце XI века в поэзии трубадуров при дворе владетельных синьоров Аквитании и Прованса. Однако к началу раннего Нового времени, к моменту появления «профессиональных» придворных понятие куртуазность стало включать в себя «вежливость», «учтивость» и правила их выражения по отношению как к женщинам, так и мужчинам. Сюда входили правила приветствия, обращения к даме или кавалеру, ведения разговора, приглашения на танец, поведения в танце, прощания. Владение собой, своими поступками, словами — один из признаков куртуазности.Современная практика употребления слова "куртуазность" носит скорее иронический характер, и подразумевает фанатичное, часто - за гранью здравого смысла, следование правилам и манерам "высокого стиля" поведения.
  • ミンネ(独:Minne)は、中世ヨーロッパの騎士道精神に基づく恋愛である。ドイツ以外の国々では、宮廷の愛、宮廷恋愛、宮廷風恋愛(仏:Amour courtois, 英:Courtly love)と呼ばれる。厳密には宮廷高位貴婦人に対する騎士の恋愛。ドイツ固有の「高きミンネhohe minne」は宮廷恋愛が肉体性を失い、精神性のほうへ一極化してしまった結果のもの。騎士は身分の高い女性(既婚の場合も多い)を崇拝し、奉仕することを誇りとした。これをミンネを捧げるといい、またその女性をミンネともいった。女性のために決闘を行うこともあった。ドイツ宮廷で騎士の恋愛歌ミンネザング(Minnesang)を歌った吟遊詩人はミンネゼンガーと呼ばれた。
  • Куртоазия (от старофренски curtesie от curteis - куртоазен и curt - дворец ) е система от правила за поведение, свързана с дворцовия начин на живот. Някои от тях като отношениято между кавалери и дами (също куртоазна любов на френски amor courtios или "дворцова любов" на английски - courtesy love), макар и във видоизменен вид са запазени и до днес като част от етикета.
  • 궁정연애(宮庭戀愛, Amour courtois, fin'amor)는 중세 유럽 궁정문학의 근간을 이루는 연애관이다. 기사도적 사랑이라고도 하며, 로맨스라는 말이 여기서 비롯되었다.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 421102 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 9766 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 53 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110840549 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • L’amour courtois (aussi appelé fin'amor, d'après l'occitan) est la façon réglementée de tenter de séduire une femme de qualité sans l'offenser et en récitant des poésies, dont on retrouve des traces au Moyen Âge dans la poésie et la littérature.↑ « courtois », de l'ancien français « court », « résidence d'un souverain et de son entourage » (CNTRL).
  • Minne (mhd. Liebe) ist eine spezifisch mittelalterliche Vorstellung von gegenseitiger gesellschaftlicher Verpflichtung, ehrendem Angedenken und Liebe, die die adlige Feudalkultur des Hochmittelalters prägte. Das mittelhochdeutsche Wort minne wird seit dem 19. Jahrhundert als literaturgeschichtlicher und rechtshistorischer Fachbegriff gebraucht.
  • ミンネ(独:Minne)は、中世ヨーロッパの騎士道精神に基づく恋愛である。ドイツ以外の国々では、宮廷の愛、宮廷恋愛、宮廷風恋愛(仏:Amour courtois, 英:Courtly love)と呼ばれる。厳密には宮廷高位貴婦人に対する騎士の恋愛。ドイツ固有の「高きミンネhohe minne」は宮廷恋愛が肉体性を失い、精神性のほうへ一極化してしまった結果のもの。騎士は身分の高い女性(既婚の場合も多い)を崇拝し、奉仕することを誇りとした。これをミンネを捧げるといい、またその女性をミンネともいった。女性のために決闘を行うこともあった。ドイツ宮廷で騎士の恋愛歌ミンネザング(Minnesang)を歌った吟遊詩人はミンネゼンガーと呼ばれた。
  • Куртоазия (от старофренски curtesie от curteis - куртоазен и curt - дворец ) е система от правила за поведение, свързана с дворцовия начин на живот. Някои от тях като отношениято между кавалери и дами (също куртоазна любов на френски amor courtios или "дворцова любов" на английски - courtesy love), макар и във видоизменен вид са запазени и до днес като част от етикета.
  • 궁정연애(宮庭戀愛, Amour courtois, fin'amor)는 중세 유럽 궁정문학의 근간을 이루는 연애관이다. 기사도적 사랑이라고도 하며, 로맨스라는 말이 여기서 비롯되었다.
  • Courtly love was a medieval European conception of nobly and chivalrously expressing love and admiration. Generally, courtly love was secret and between members of the nobility. It was also generally not practiced between husband and wife.Courtly love began in the ducal and princely courts of Aquitaine, Provence, Champagne, ducal Burgundy and the Norman Kingdom of Sicily at the end of the eleventh century.
  • Amor cortês foi um conceito europeu medieval de atitudes, mitos e etiqueta para enaltecer o amor, e que gerou vários gêneros de literatura medieval, incluindo o romance. Ele surgiu nas cortes ducais e principescas das regiões onde hoje se situa a França meridional, em fins do século XI, e que se propagou nas várias que enalteciam o "Ideal cavaleiresco".
  • L'amor cortès, també conegut com el fin'amor en occità, és una de les temàtiques més importants de la literatura trobadoresca. Aquesta temàtica cortesana provoca un triangle amorós entre (Amant – dama – marit), és a dir, la relació de vassallatge que un senyor i el seu vasall mantenen.
  • Hoofse liefde kwam uitsluitend voor in de hogere standen en behelsde de bewondering van een edelman of ridder voor een onbereikbare, meestal gehuwde, vrouw. In de meeste gevallen ging het om een platonische relatie. In de bijbehorende dichtkunst kwamen de lichamelijke aspecten wel ter sprake, maar dan alleen om de onmogelijkheid ervan te benadrukken. De passie die in de hoofse liefde werd uitgedrukt, werd geacht een louterend effect te hebben op de beoefenaar.
  • Куртуа́зность, куртуа́зия (англ. courtly love; фр. amour courtois от courtois — учтивый, рыцарский),система правил поведения при дворе или набор качеств, которыми должен обладать придворный в Средние века — раннее Новое время. В Средние века куртуазность касалась, прежде всего, правил поведения по отношению к женщине и выражалась в куртуазной любви.
  • L'amor cortese è un termine creato dal critico francese Gaston Paris nel 1883 per indicare la concezione filosofica, letteraria e sentimentale del concetto dell'amore, all'epoca del trobar dei poeti nelle corti provenzali, e si basa sul concetto che solo chi ama possiede un cuore nobile.Il concetto di amor cortese appare per la prima volta nel corso del XII secolo nella poesia dei lirici provenzali che scrivono in lingua d'oc, tuttavia avrà fortuna anche nella letteratura del nord della Francia e sopravviverà nel tempo tramite il "dolce stil novo" dantesco.L'amor cortese del trobador è un sentimento capace di nobilitare e affinare l'uomo.Nasce come un'esperienza ambivalente fondata sulla compresenza di desiderio erotico e tensione spirituale.
  • El amor cortés es una filosofía del amor que floreció en la Provenza francesa a partir del siglo XI. El amor cortés era una concepción de la Europa medieval que expresaba el amor en forma noble, sincera y caballeresca. El trovador, poeta provenzal, era la figura destacada en este tema; era más respetado que los juglares en la épica medieval. En general, el amor cortés era secreto y entre los miembros de la nobleza.
rdfs:label
  • Amour courtois
  • Amor cortese
  • Amor cortès
  • Amor cortés
  • Amor cortês
  • Courtly love
  • Hoofse liefde
  • Minne
  • Куртоазия
  • Куртуазность
  • ミンネ
  • 궁정연애
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:movement of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:mouvement of
is foaf:primaryTopic of