L'alto fait partie de la famille des instruments à cordes frottées. Il est très semblable au violon, mais il est plus grand, plus épais, et plus grave (d'une quinte).

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • L'alto fait partie de la famille des instruments à cordes frottées. Il est très semblable au violon, mais il est plus grand, plus épais, et plus grave (d'une quinte). Sa gamme de fréquences fondamentales va de 128 Hz à 2 600 Hz.Fichier:Accord alto.jpg(écouter les cordes à vide)do2, sol2, ré3, la3 en clé d'ut 3.Dans un quatuor à cordes (2 violons, alto, violoncelle), l'alto tient la même place que le ténor dans un ensemble vocal (soprano, alto, ténor et basse).Son répertoire est vaste, de la fin de la Renaissance à nos jours. Les œuvres majeures pour cet instrument datent du XVIIIe siècle, avec le concerto de Georg Philipp Telemann, la Symphonie concertante pour violon et alto de Wolfgang Amadeus Mozart et les œuvres de Stamitz, Hoffmeister et Rolla. Au XXe siècle, beaucoup de compositeurs ont écrit un concerto pour alto dont Béla Bartók, Paul Hindemith et William Walton, etc. (voir la liste des principales œuvres pour alto)L'alto est bien sûr présent dans tout le répertoire d'orchestre et surtout en musique de chambre, avec le quatuor à cordes.
  • La viola és un instrument de corda. Prové de l'anomenada Viola da Braccio (de braç) en oposició a la Viola da gamba (de cama) i la Viola de mà.Instrument de corda fregada, ocupa el paper de contralt del quartet vocal. Té quatre cordes afinades per quintes: do 2, sol 3, re 4 i la 4. Està per tant afinada una quinta per sota del violí i una octava per sobre del violoncel.A diferència del violí, no té una mida estàndard i la seva llargada oscil·la entre els 38 i els 44 centímetres de llargada de la caixa de ressonància. Normalment aquestes mesures s'indiquen en polzades (entre 15 i 17 polzades els instruments per a adults). Els materials i la forma de l'instrument són iguals als del violí, però les seves dimensions són més grans. La tècnica d'arc, de mà esquerra i de suport de l'instrument també són les mateixes que les del violí, si bé adaptant les relacions de pes i velocitat d'arc, així com el tipus de vibrat a la tessitura més greu de l'instrument. Això fa que hi hagi una llarga tradició -avui potser menys que en temps passats- d'instrumentistes que tocaven ambdós instruments.La música de viola està escrita en clau de do en tercera per als registres greu i mig de l'instrument, i en clau de sol per als registres aguts.Mostra del so d'una viola Mostra del so d'una viola (?·pàg.)
  • ヴィオラまたはビオラ (伊: viola) は、西洋音楽で使われるヴァイオリン族の弦楽器のひとつである。長い間独奏楽器としてはほとんど無視された存在であったが、近代以降では独奏曲も数多く作られるようになってきている。合奏や重奏の中では中音部を受け持つ。略号は「Va」または「Vla」。フランス語ではアルト (仏: alto)、すなわち、声域のアルトと同一の言葉で呼ばれている。ドイツ語名のブラッチェ(独: Bratsche)はヴァイオリン族の総称であるヴィオラ・ダ・ブラッチョ(伊: viola da braccio)に由来する。英語では、viola の第2音節にアクセントを置き /vióulə/ と読む。
  • Biola (frantsesez alto eta alemanieraz bratsche)hari instrumentua da, biolin eta txeloaren arteko erregistroak hartzen dituena.Sorbaldan sostengatuta jotzen da, biolinaren modu berean, baina badago beste mota bat txeloaren moduan jotzen dena, "viola da gamba" izenekoa.
  • Альт (англ. и итал. viola, фр. alto, нем. Bratsche) или альт скрипичный — струнно-смычковый музыкальный инструмент такого же устройства, что и скрипка, но несколько больших размеров, отчего звучит в более низком регистре. Струны альта настроены на квинту ниже скрипичных и на октаву выше виолончельных — c, g, d1,a1 (до, соль малой октавы, ре, ля первой октавы). Наиболее употребительный диапазон — от c (до малой октавы) до e3 (ми третьей октавы), в сольных произведениях возможно употребление более высоких звуков. Ноты пишутся в альтовом и скрипичном ключах.
  • A viola (também chamada alto, violeta ou viola de arco) é um instrumento musical da mesma família do violino (de arco e quatro cordas) e visualmente se assemelha a este (inclusive na maneira de se tocar), entretanto possui um som mais encorpado, doce, menos estridente e mais grave, sua altura é intermediária entre o violino e o violoncelo. Além destes três instrumentos, a família dos instrumentos de cordas friccionadas por arco possui o contrabaixo.Assim como outros instrumentos de cordas, as violas também podem ser amplificadas eletronicamente. Muitos a utilizam na música popular, jazz, rock, sua utilização mais comum é na música clássica, principalmente em naipes de cordas de orquestras, ou em formações camerísticas como o quarteto de cordas.
  • La viola es un instrumento musical de cuerda, similar en cuanto a materiales y construcción al violín pero de mayor tamaño y sonido más grave. Su tesitura se sitúa entre los agudos del violonchelo y los graves y medios del violín. Es considerada como el contralto o el tenor dramático de la familia de las cuerdas.Las cuerdas de la viola están afinadas en intervalos de quintas: do, sol, re, la (siendo el do la cuerda más grave).Al intérprete de viola se le llama «violista» o «viola».
  • Viola je strunný smyčcový hudební nástroj se čtyřmi strunami laděnými v čistých kvintách: c, g, d¹, a¹. V orchestru a smyčcových souborech slouží jako střední altový hlas, přičemž vyšší hlasy hrají housle a nižší violoncella a kontrabasy.
  • De altviool is een gestreken snaarinstrument en is het oudste lid van de vioolfamilie, waartoe ook de viool en de cello behoren.
  • Col termine viola si indica uno strumento appartenente alla famiglia degli archi, nella quale ricopre il ruolo della voce di contralto-tenore.La cassa ha una lunghezza variabile tra i 38 e i 44 cm, contro i 35.5-36 del violino, rispetto al quale è accordata una quinta sotto e presenta un timbro più profondo e meno brillante; risulta invece un'ottava sopra il violoncello. La tecnica della mano sinistra e dell'arco sono simili al violino e la chiave musicale di lettura utilizzata più frequentemente è quella di contralto. Le viole di piccole dimensioni (da 38 a 40 cm) hanno una voce nasale ma più brillante, che ne esalta il registro acuto; quelle grandi (da 40 a 44) un timbro caldo e rotondo, che ne enfatizza il registro grave.
  • A brácsának a magyar és román népzenében használt változatáról a háromhúros brácsa cikk szólA brácsa vagy más néven mélyhegedű egy hangszer négy, kvint távolságra hangolt húrral. A vonós hangszerek csoportjának tagja, a hegedű család része. Húrjai egy kvinttel vannak lejjebb a hegedűhöz, illetve egy oktávval feljebb a csellóhoz képest. Ebbe a csoportba tartozik még a nagybőgő.A legmélyebb húr (ami tulajdonképpen a brácsán elérhető legmélyebb hang) a kis C-, ezt követi a kis G-, egyvonalas D- és egyvonalas A-húr.A brácsakották általában altkulcsban íródnak, amit szoktak egyszerűen brácsakulcsnak is nevezni. Az altkulcs a C-kulcsok családjába tartozik. A magasabb hangokhoz szoktak még violinkulcsot használni, extrém esetekben a brácsakották basszuskulcsban is íródhatnak.A hangszer a hegedűnél valamivel nagyobb méretű, de vele teljesen azonos tartású, emiatt nehézkesebb és fárasztóbb játék jellemzi (nagyobb távolságok a balkéz ujjai közt, a hangszer és a vonó is nehezebb stb.)A hangja a mélyebb tartományban a legerőteljesebb, középen lágy és könnyen alkalmazkodó hangszíne van, míg magasabb hangjait fojtott színezet jellemzi. Emiatt a barokk és a klasszicista korban jobbára csak kísérő szólamokat játszott, a romantikusok, ill. a 20. és 21. század szerzői azonban már szólóhangszerként is alkalmazták.
  • 비올라(viola)는 서양 음악에서 쓰이는, 활로 연주하는 현악기(찰현악기) 가운데 하나이다. 바이올린족에 속하는 악기들 중에서 가운데 음역을 담당한다.보통 사람들은 비올라와 바이올린을 잘 구분하지 못 하는데, 크기와 연주 자세가 비슷하기 때문이다. 그러나 비올라는 바이올린보다 완전 5도 낮게 조율되며, 비올라의 음향은 바이올린에 비해 비교적 덜 강력하고 관통력이 적으며 실제로 똑같은 음 높이에서 더 어두운 음색을 띤다. 비올라는 바이올린과 첼로 사이의 음역을 담당하는 화음 악기로 쓰기도 하며, 높지도 낮지도 않은 선율을 맡기도 한다. 그래서 비올라는 합주에서 보통 멜로디보다는 화음을 내는 경우가 많다. 비올라는 바이올린이나 첼로 등에 비해 독주 레퍼토리가 적은 편이다. 바그너는 비올라에 대하여 "대개 허약한 바이올린 연주자나 한때 바이올린에 정통했던 늙은 현악기 연주자들이 연주하는 것이다"라고 폄하하기도 했다. 비올라 연주자를 비올리스트라고도 한다.
  • Виолата (италиански viola; немски Bratsche; френски alto; руски альт) е музикален инструмент от групата на струнно-лъковите инструменти.
  • Die Bratsche (italienisch alto viola, französisch alto) ist der heute im Deutschen (umgangssprachlich) gebräuchliche Name für ein Streichinstrument, dessen Alternativbezeichnung Viola ein Relikt der historischen Violenfamilie des 16. und 17. Jahrhunderts ist. Auf den ersten Blick ähnelt sie einer größeren Violine. Jedoch ist sie leicht anders proportioniert, klingt tiefer und stellt das Alt-Instrument der Violinfamilie dar. Bratsche ist eine Umformung der italienischen Bezeichnung Viola da braccio (Armgeige, bei Daniel Speer Braz) und bezieht sich auf die Handhabung durch den Bratschisten, im Gegensatz zur Viola da gamba (Bein-Viola oder Knie-Geige, deren Spieler Gambist genannt wird).
  • Altówka – muzyczny instrument strunowy z grupy chordofonów smyczkowych. Altówka jest nieco większa od skrzypiec, ma niższy, głębszy i łagodniejszy ton. Większa od skrzypiec, ale na tyle niewielka, by można grać na niej jak na skrzypcach opierając na ramieniu. Składa się z podłużnego pudła rezonansowego z dwoma otworami w kształcie stylizowanej litery f, gryfu z bezprogową podstrunnicą, zakończonego główką w charakterystycznym kształcie ślimaka. Struny, podparte na mostku (podstawku), napinane są za pomocą stożkowatych naciągów (kołków).Struny altówki, niegdyś wykonywane z preparowanych jelit zwierzęcych dziś niemal wyłącznie wykonywane są ze stali lub tworzyw sztucznych z cienką stalową owijką.Standardowe długości pudeł rezonansowych altówek wynoszą 16" (40,6 cm), 15 1/2" (39,4 cm), (41 cm), (42cm), (43 cm)Instrument ma cztery struny normalnie strojone w kwintach do następujących dźwięków (począwszy od najniżej strojonej) – c, g, d1, a1 i obejmuje zakres dźwięków od c do a³. Notacja zazwyczaj w kluczu altowym należącym do grupy kluczy C, wyższe partie często zapisuje się w kluczu wiolinowym z grupy kluczy G.Technika gry na altówce jest taka sama jak na skrzypcach, altowiolista gra z nieco większym oparciem. Smyczek jest nieco dłuższy i nieco cięższy niż w skrzypcach.Altówka powstała wraz ze skrzypcami w okresie baroku i była używana jako instrument akompaniujący skrzypcom, grający zwykle w rejestrach środkowych, pogłębiając przestrzeń muzyczną. Dopiero współcześnie, wraz z rozwojem sztuki instrumentacji zaczęto traktować altówkę jako samodzielny instrument nadając mu ważniejszą rolę w orkiestrze symfonicznej. Zaczęto też komponować utwory solowe na altówkę.Najbardziej znani kompozytorzy, którzy pisali na ten instrument: Georg Philipp Telemann Johann Sebastian Bach Georg Friedrich Händel Karl Ditters von Dittersdorf Karl Stamitz Franz Anton Hoffmeister Johann Baptist Vanhal Wolfgang Amadeusz Mozart Alessandro Rolla Niccolò Paganini Carl Maria von Weber Michaił Glinka Johannes Brahms Robert Schumann Hector Berlioz Max Reger Max Bruch Béla Bartók Ralph Vaughan Williams York Bowen Arthur Honegger Arnold Bax George Enescu Ernst Bloch Dmitrij Szostakowicz William Walton Paul Hindemith Benjamin Britten Grażyna Bacewicz Herbert Howells Tadeusz Baird Alfred Schnittke Krzysztof Penderecki Sofija Gubajdulina Dorota FabisiewiczZnane kompozycje na altówkę:Koncerty Koncert G-dur – Georg Philipp Telemann Koncert h-moll – Georg Friedrich Händel Koncert c-moll – Johann Christian Bach Koncert C-dur – Joseph Schubert Koncert D-dur – Franz Anton Hoffmeister Koncert D-dur – Carl Stamitz Koncert C-dur – Johann Baptist Vanhal Koncert D-dur – Ignaz Pleyel Koncert F-dur – Alessandro Rolla Koncert c-moll – York Bowen Konzertstück Op. 12 – George Enescu Koncert a-moll – William Walton Koncert na altówkę – Béla Bartók Koncert na altówkę – Grażyna Bacewicz Koncert na altówkę – Krzysztof Penderecki Koncert na altówkę – Alfred Schnittke Koncert na altówkę – Sofija Gubajdulina Koncert-Elegia – Hikaru HayashiSonaty Sonata Es-dur – Johann Nepomuk Hummel Sonata d-moll – Michaił Glinka Sonata c-moll – Luigi Boccherini Sonata Per La Grand’ Viola – Niccolò Paganini Sonata f-moll – Johannes Brahms Sonata C-dur – Dmitrij Szostakowicz Sonata na altówkę – Arthur Honegger Sonata na altówkę – Nikołaj Rosławiec Sonata Fantastyczna na altówkę i harfę – Arnold BaxEtiudy, kaprysy 12 Etiud – Franz Anton Hoffmeister 41 Kaprysów Op. 22 – Bartolomeo Campagnoli 10 Künstler-Etüden Op.44 – Johannes Palaschko 24 Kaprysy Op. 77 – Johannes PalaschkoInne formy, m.in.: Fantazja na altówkę i orkiestrę – Johann Nepomuk Hummel Märchenbilder Op. 113 – Robert Schumann Andante e Rondo Ungarese – Carl Maria von Weber Romance Oubliée – Ferenc Liszt Elegia Op. 30 – Henry Vieuxtemps Muzyka Żałobna – Paul Hindemith Romans na altówkę Op. 85 – Max Bruch Suita na altówkę i orkiestrę – Ralph Vaughan Williams „Styx” na altówkę, chór i orkiestrę – Gia KanczeliZnani altowioliści:William Primrose, Lionel Tertis, Rudolf Barshai, Jurij Baszmet, Kim Kashkashian, Gérard Caussé, Stefan Kamasa, Tabea Zimermann, Claude Lelong, Nobuko Imai, Jerzy Kosmala, Janusz Pisarski, Ryszard Groblewski, Bjarne Brustad, John Cale, Marek Marczyk, Hatto Beyerle, Piotr Reichert, Lech Bałaban, Hartmut Rohde, Marcin Murawski, Michał Bryła, Ewa Grzywna, Katarzyna Budnik-Gałązka, Justyna Piechowicz, Bjarne Brustad, Volker David Kirchner
  • The viola (/viˈoʊlə/) is a bowed string instrument. It is slightly larger than a violin in size and has a deeper sound. Since the 18th century it has been the middle voice of the violin family, between the violin (which is tuned a perfect fifth above it) and the cello (which is tuned an octave below it).Music that is written for the viola differs from that of most other instruments, in that it primarily uses the alto clef, which is otherwise rarely used. Viola music employs the treble clef when there are substantial sections of music written in a higher register.The viola occasionally has a major role in orchestral music. In the earlier part of the 20th century, more composers began to write for the viola, encouraged by the emergence of specialized soloists such as Lionel Tertis. Englishmen Arthur Bliss, York Bowen, Benjamin Dale, and Ralph Vaughan Williams all wrote chamber and concert works for Tertis. William Walton, Bohuslav Martinů and Béla Bartók wrote well-known viola concertos. Paul Hindemith wrote a substantial amount of music for viola. In the latter part of the 20th century a substantial repertoire was produced for the viola.The "MacDonald" Stradivarius viola, one of only 10 surviving violas made by Antonio Stradivari, and which was once played by Peter Schidlof, will have an initial asking price of $45 million when it is put up for sale at Sotheby's in spring 2014. This is the most expensive price tag for any instrument sold at auction, eclipsing the sale of the Lady Blunt Stradivarius violin in 2011.
  • Viyola yaylı çalgılar ailesinin ikinci üyesidir ve şekli kemana benzemekle beraber kemandan biraz daha büyüktür. Fiziki yapısı kemana çok benzer. Keman ailesi müzik aletlerinde orta sese sahiptir ve keman ile çello arasında yer alır. Gövde uzunluğu 41 – 45 cm civarındadır. Notaları üçüncü çizgi ‘do’ anahtarıyla yazılır. İnce seslerde ‘sol’ anahtarı kullanılır. Viyolanın da dört teli vardır ve tam beşli aralıklarla DO, SOL, RE, LA olarak akort edilir. Viyola teknik açıdan da kemana çok benzer. Parmak ve yay tekniği, pozisyonlar ve değişik ses renklerini elde etme yöntemleri kemandan farksızdır. Fakat viyolanın genelde koyu, derin ve can alıcı bir ses rengi vardır. Tellerin her biri kendine özgü bir kişilik taşır. La telinden elde edilen sesler, tatlı ve ılımlı duyulur. Re telinin gösterişsiz ama yumuşak bir rengi vardır. Sol teli çok zengin tınılar üretir, en alttaki Do teli, özgün ses rengiyle, ciddi ve egemen bir yol göstericidir. Hoşgörüyü ve güven veren duyarlılığı anımsatır. Derinden gelen alto sesiyle viyola acıyı, hüznü ve sevdayı anlatmakta etkilidir. Kimi zaman sertliğe varabilen ince seslerle, ürkütücü çığlıkları duyururken, kimi zaman tatlı bir öğütçülüğe yönelir. Bu özellikleri içeren viyolaya, orkestrada armoni eşliğinin orta partilerini seslendirme görevi verilir. Çünkü viyolanın ses alanı, orkestranın ses alanının tam ortasındadır. Kimi zaman özelliklerinden faydalanmak için bu çalgıya karakteristik ezgileri seslendirme görevi de verilir.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 56085 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 11991 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 81 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110697537 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:année
  • 2003 (xsd:integer)
prop-fr:auteur
  • Richard Millet
prop-fr:charte
  • classique
prop-fr:classification
prop-fr:collection
  • Folio
prop-fr:facteur
prop-fr:famille
prop-fr:instrumentiste
prop-fr:isbn
  • 2070301680 (xsd:integer)
prop-fr:membres
prop-fr:nom
  • Alto
prop-fr:pages
  • 408 (xsd:integer)
prop-fr:tessiture
  • 70 (xsd:integer)
prop-fr:titre
  • La voix d'alto
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:éditeur
  • Gallimard
prop-fr:œuvres
dcterms:subject
rdfs:comment
  • L'alto fait partie de la famille des instruments à cordes frottées. Il est très semblable au violon, mais il est plus grand, plus épais, et plus grave (d'une quinte).
  • ヴィオラまたはビオラ (伊: viola) は、西洋音楽で使われるヴァイオリン族の弦楽器のひとつである。長い間独奏楽器としてはほとんど無視された存在であったが、近代以降では独奏曲も数多く作られるようになってきている。合奏や重奏の中では中音部を受け持つ。略号は「Va」または「Vla」。フランス語ではアルト (仏: alto)、すなわち、声域のアルトと同一の言葉で呼ばれている。ドイツ語名のブラッチェ(独: Bratsche)はヴァイオリン族の総称であるヴィオラ・ダ・ブラッチョ(伊: viola da braccio)に由来する。英語では、viola の第2音節にアクセントを置き /vióulə/ と読む。
  • Biola (frantsesez alto eta alemanieraz bratsche)hari instrumentua da, biolin eta txeloaren arteko erregistroak hartzen dituena.Sorbaldan sostengatuta jotzen da, biolinaren modu berean, baina badago beste mota bat txeloaren moduan jotzen dena, "viola da gamba" izenekoa.
  • La viola es un instrumento musical de cuerda, similar en cuanto a materiales y construcción al violín pero de mayor tamaño y sonido más grave. Su tesitura se sitúa entre los agudos del violonchelo y los graves y medios del violín. Es considerada como el contralto o el tenor dramático de la familia de las cuerdas.Las cuerdas de la viola están afinadas en intervalos de quintas: do, sol, re, la (siendo el do la cuerda más grave).Al intérprete de viola se le llama «violista» o «viola».
  • Viola je strunný smyčcový hudební nástroj se čtyřmi strunami laděnými v čistých kvintách: c, g, d¹, a¹. V orchestru a smyčcových souborech slouží jako střední altový hlas, přičemž vyšší hlasy hrají housle a nižší violoncella a kontrabasy.
  • De altviool is een gestreken snaarinstrument en is het oudste lid van de vioolfamilie, waartoe ook de viool en de cello behoren.
  • 비올라(viola)는 서양 음악에서 쓰이는, 활로 연주하는 현악기(찰현악기) 가운데 하나이다. 바이올린족에 속하는 악기들 중에서 가운데 음역을 담당한다.보통 사람들은 비올라와 바이올린을 잘 구분하지 못 하는데, 크기와 연주 자세가 비슷하기 때문이다. 그러나 비올라는 바이올린보다 완전 5도 낮게 조율되며, 비올라의 음향은 바이올린에 비해 비교적 덜 강력하고 관통력이 적으며 실제로 똑같은 음 높이에서 더 어두운 음색을 띤다. 비올라는 바이올린과 첼로 사이의 음역을 담당하는 화음 악기로 쓰기도 하며, 높지도 낮지도 않은 선율을 맡기도 한다. 그래서 비올라는 합주에서 보통 멜로디보다는 화음을 내는 경우가 많다. 비올라는 바이올린이나 첼로 등에 비해 독주 레퍼토리가 적은 편이다. 바그너는 비올라에 대하여 "대개 허약한 바이올린 연주자나 한때 바이올린에 정통했던 늙은 현악기 연주자들이 연주하는 것이다"라고 폄하하기도 했다. 비올라 연주자를 비올리스트라고도 한다.
  • Виолата (италиански viola; немски Bratsche; френски alto; руски альт) е музикален инструмент от групата на струнно-лъковите инструменти.
  • A viola (também chamada alto, violeta ou viola de arco) é um instrumento musical da mesma família do violino (de arco e quatro cordas) e visualmente se assemelha a este (inclusive na maneira de se tocar), entretanto possui um som mais encorpado, doce, menos estridente e mais grave, sua altura é intermediária entre o violino e o violoncelo.
  • Альт (англ. и итал. viola, фр. alto, нем. Bratsche) или альт скрипичный — струнно-смычковый музыкальный инструмент такого же устройства, что и скрипка, но несколько больших размеров, отчего звучит в более низком регистре. Струны альта настроены на квинту ниже скрипичных и на октаву выше виолончельных — c, g, d1,a1 (до, соль малой октавы, ре, ля первой октавы).
  • The viola (/viˈoʊlə/) is a bowed string instrument. It is slightly larger than a violin in size and has a deeper sound. Since the 18th century it has been the middle voice of the violin family, between the violin (which is tuned a perfect fifth above it) and the cello (which is tuned an octave below it).Music that is written for the viola differs from that of most other instruments, in that it primarily uses the alto clef, which is otherwise rarely used.
  • Die Bratsche (italienisch alto viola, französisch alto) ist der heute im Deutschen (umgangssprachlich) gebräuchliche Name für ein Streichinstrument, dessen Alternativbezeichnung Viola ein Relikt der historischen Violenfamilie des 16. und 17. Jahrhunderts ist. Auf den ersten Blick ähnelt sie einer größeren Violine. Jedoch ist sie leicht anders proportioniert, klingt tiefer und stellt das Alt-Instrument der Violinfamilie dar.
  • Viyola yaylı çalgılar ailesinin ikinci üyesidir ve şekli kemana benzemekle beraber kemandan biraz daha büyüktür. Fiziki yapısı kemana çok benzer. Keman ailesi müzik aletlerinde orta sese sahiptir ve keman ile çello arasında yer alır. Gövde uzunluğu 41 – 45 cm civarındadır. Notaları üçüncü çizgi ‘do’ anahtarıyla yazılır. İnce seslerde ‘sol’ anahtarı kullanılır. Viyolanın da dört teli vardır ve tam beşli aralıklarla DO, SOL, RE, LA olarak akort edilir. Viyola teknik açıdan da kemana çok benzer.
  • La viola és un instrument de corda. Prové de l'anomenada Viola da Braccio (de braç) en oposició a la Viola da gamba (de cama) i la Viola de mà.Instrument de corda fregada, ocupa el paper de contralt del quartet vocal. Té quatre cordes afinades per quintes: do 2, sol 3, re 4 i la 4.
  • A brácsának a magyar és román népzenében használt változatáról a háromhúros brácsa cikk szólA brácsa vagy más néven mélyhegedű egy hangszer négy, kvint távolságra hangolt húrral. A vonós hangszerek csoportjának tagja, a hegedű család része. Húrjai egy kvinttel vannak lejjebb a hegedűhöz, illetve egy oktávval feljebb a csellóhoz képest.
  • Altówka – muzyczny instrument strunowy z grupy chordofonów smyczkowych. Altówka jest nieco większa od skrzypiec, ma niższy, głębszy i łagodniejszy ton. Większa od skrzypiec, ale na tyle niewielka, by można grać na niej jak na skrzypcach opierając na ramieniu. Składa się z podłużnego pudła rezonansowego z dwoma otworami w kształcie stylizowanej litery f, gryfu z bezprogową podstrunnicą, zakończonego główką w charakterystycznym kształcie ślimaka.
  • Col termine viola si indica uno strumento appartenente alla famiglia degli archi, nella quale ricopre il ruolo della voce di contralto-tenore.La cassa ha una lunghezza variabile tra i 38 e i 44 cm, contro i 35.5-36 del violino, rispetto al quale è accordata una quinta sotto e presenta un timbro più profondo e meno brillante; risulta invece un'ottava sopra il violoncello.
rdfs:label
  • Alto (instrument à cordes)
  • Altviool
  • Altówka
  • Biola
  • Bratsche
  • Brácsa
  • Viola
  • Viola
  • Viola
  • Viola
  • Viola
  • Viola (strumento musicale)
  • Viyola
  • Альт
  • Виола
  • ヴィオラ
  • 비올라
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:instrument of
is dbpedia-owl:occupation of
is dbpedia-owl:otherOccupation of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:activitésAutres of
is prop-fr:instrument of
is prop-fr:instruments of
is foaf:primaryTopic of