Un alphasyllabaire ou abugida (du guèze አቡጊዳ, abouguida) est un ensemble de signes utilisés pour représenter les phonèmes d'une langue. Situé à mi-chemin entre un syllabaire et un alphabet, il consiste en des signes représentant des syllabes dotées d'une voyelle par défaut et d'autres signes, souvent annexes, modifiant, remplaçant ou supprimant cette voyelle par défaut.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Un alphasyllabaire ou abugida (du guèze አቡጊዳ, abouguida) est un ensemble de signes utilisés pour représenter les phonèmes d'une langue. Situé à mi-chemin entre un syllabaire et un alphabet, il consiste en des signes représentant des syllabes dotées d'une voyelle par défaut et d'autres signes, souvent annexes, modifiant, remplaçant ou supprimant cette voyelle par défaut.
  • Un alfasillabario, o abugida, è un sistema di scrittura costituito da segni (grafemi) che indicano consonanti seguite da una vocale inerente, che possono essere coerentemente modificati con estensioni o segni diacritici che indichino altre vocali o, a volte, l'assenza di vocale.Un'abugida è l'esatto contrario di un sillabario, dove i simboli con suoni simili sono differenti l'uno dall'altro, ma anche dall'alfabeto vero e proprio, dove simboli separati sono utilizzati per indicare consonanti e vocali.Esempi di abugida includono le varie scritture della famiglia di scritture Brahmi, l'Etiopico Ge'ez.Il termine abugida fu proposto nel 1990 dal linguista Peter Daniels ed è formato dalle prime quattro lettere (አቡጊዳ, ’ä bu gi da) della lingua ge'ez, ordinate secondo l'alfabeto greco. Quest'ordine corrisponde anche all'ancestrale ordine dei caratteri della lingua semitica, aleph, beth, gimel, daleth, o A B G D, così come la parola alfabeto proviene dai nomi greci delle prime due lettere (alfa e beta).Il termine alfasillabario fu suggerito nel 1997 da William Bright in riferimento alle scritture indiane, riferendosi al fatto che esse hanno caratteristiche sia alfabetiche che sillabiche.Una tipica abugida è la scrittura Devanagari. Non vi sono segni che rappresentano le consonanti k; ma piuttosto l'immodificabile lettera क rappresenta la sillaba ka; la a non è segnata sul simbolo, e perciò è la cosiddetta vocale inerente. La vocale può essere cambiata dall'aggiunta di segni vocalici (diacritici) alla base del carattere, producendo altre sillabe comincianti per k-, come कि ki, कु ku, के ke, को ko. Questi diacritici sono applicati ad altri caratteri consonantici per altre sillabe. Per esempio, da ल la è formato लि li, लु lu, ले le, लो lo. Una consonante con una vocale inerente o segnata è chiamata akshara.In molte abugide, esiste anche un diacritico per soppiantare la vocale inerente, producendo la semplice consonante. In Devanagari, क् è la k, e ल् è la l. Questo è chiamato virama in Sanscrito, oppure halant in indiano. Può essere usato per formare gruppi consonantici, o per indicare che una consonante chiude la fine di una parola. Altri significati che esprimono queste funzioni includono speciali forme coniugate nelle quali due o più caratteri consonantici sono fusi per esprimere un gruppo, come il Devanagari: क्ल kla. (È da notare che alcune fonti presentano questo gruppo come क् seguito da ल, invece di formare una forma coniugata.)Questi diacritici possono apparire sopra (के), sotto (कु), sulla sinistra (कि) o sulla destra (को) del carattere consonantico, oppure possono circondarlo come in Tamil கௌ = kau, proveniente da க ka. In molti scritti braminici, una sillaba che inizia con un gruppo è ritenuta un singolo carattere per motivi legati alle vocali presenti, così un segno vocalico come ि -i, che cade prima che il carattere si modifichi, può occupare diverse posizioni prima di piazzarsi dove va pronunciato. Per esempio, il gioco del cricket in hindi è क्रिकेट krikeţ; il diacritico per /i/ appare prima del gruppo consonantico /kr/, non prima di /r/. Un esempio più anomalo si nota nell'alfabeto della lingua batak: qui la sillaba bim è scritta ba-ma-i-(virama). Cioè, la vocale diacritica e virama sono entrambe scritte dopo le consonanti per l'intera sillaba.Sebbene sia oggi un'abugida, esiste la testimonianza che l'alfabeto del ge'ez fu in effetti un abjad fino al IV secolo d.C. Si suppone che sia divenuta un'abugida per influsso dall'India tramite commerci e relazioni di vario tipo attraverso il Mare Arabico. Nell'abugida Ge'ez, la forma della lettera stessa può essere alterata. Per esempio, ሀ hä (forma basilare), ሁ hu (con un diacritico destro che non altera la lettera), ሂ hi (con un soddiacritico che comprime le lettere, cosicché l'intero fidel occupi la stessa quantità di spazio), ህ hə (dove la lettera è modificata con una piega alla stanghetta sinistra).
  • Абугида е термин, обозначаващ типа позвукови писмени системи, при които гласният звук се отбелязва чрез модифициране на знака, обозначаващ предхождащия я съгласен. Така абугидите съставят различна категория от абджадите, където единствено съгласните звукове биват отбелязвани, и от азбуките, при които има отделни графеми както за съгласните, така и за гласните. Етимологично терминът абугида идва от названията на първите четири букви от писмеността геез по аналогичен начин както думата азбука идва от названията на първите две букви от глаголицата и кирилицата.
  • Abugidak, halaber alfasilabarioak edo alfabeto silabioak izenez ezagunak, idazteko sistemak dira, Afrikan eta Asian bereziki erabiliak. Sistema horietan karakter kontsonantikoak eta bokalikoak daude baina haien antolaketa ez da alfabetoena bezalakoa. Abugidetan kontsonante bakoitzak berezko bokal bat darama, normalean /a/; horrela, kontsonantearen grafia egina, aldi berean, bokala ere ulertzen da. Zeinu diakritikoak erabiliz, ohiko konbinaketak alda daitezke: era horretan, kontsonante berarekin beste bokal bat adierazten da edo kontsonantea bakarrik. Adibidez, devanagari idazkeran: K = /ka/ = Fitxategi:Devnag ka.png ; Ki = /ki/ = Fitxategi:Devnag ki.pngAbugida hitza Peter T. Danielsek (New Jersey, 1951) sortu zuen. Hitza idazkera etiopiarretik jaso omen zuen, horretarako lehendabiziko lau karakter erabiliz.Idazkera horien multzo nagusia familia braminikako hizkuntzetakoa da, Indian eta Asiako Hego-ekialdean, baita Etiopian ere.
  • Alfabet sylabiczny, abugida – rodzaj alfabetu, w którym jedna litera reprezentuje zasadniczo całą sylabę wraz z "domyślną" samogłoską. Samogłoska domyślna najczęściej jest dość neutralna, typu szwa, jednak w zależności od języka może mieć różne zabarwienie np. [ə] w hindi, [ɔ] w języku bengalskim lub [a] w języku tybetańskim. Podstawą litery jest najczęściej spółgłoska, a występujące w sylabie samogłoski inne niż domyślna zapisuje się za pomocą dodania różnorodnych znaków diakrytycznych, choć istnieją również odrębne znaki do zapisu samogłosek. Sama nazwa "abugida" używana przez językoznawców została przejęta przez P. T. Danielsa z etiopskiego określenia alfabetu ge'ez od pierwszych czterech liter w tym alfabecie: aləf, bet, gäməl, dənt (analogia do słów "alfabet" czy "abecadło").Alfabet sylabiczny należy odróżnić od sylabariusza (klasyczny przykład sylabariusza to japońska hiragana i katakana, w którym pojedyncza litera zawsze oznacza konkretną sylabę, np. カ ka, き ki, く ku, け ke, こ ko). Litery te nie wykazują żadnego podobieństwa, mimo że wszystkie te sylaby zawierają spółgłoskę "k".Alfabet sylabiczny należy także odróżnić od abdżadu (np. pismo arabskie lub hebrajskie), w którym często nie zapisuje się samogłosek, tak że w niektórych słowach występują w piśmie same spółgłoski. Np. arabskie słowo muhandis (inżynier) zapisuje się za pomocą ciągu liter m-h-n-d-s. W przypadku abugidy zapis samogłosek jest obowiązkowy, zaś sylaba stanowi główny punkt odniesienia przy zapisie.Ojczyzną większości alfabetów sylabicznych są Indie, gdzie używa się obecnie kilkudziesięciu odmian tego rodzaju pisma dla różnych języków. Wywodzą się one wszystkie od starożytnego pisma brahmi, zaś odmianą najbardziej rozpowszechnioną jest pismo dewanagari używane do zapisu m.in. sanskrytu i hindi. Dzięki indyjskiej emigracji i wpływom kulturowym Indii, alfabety sylabiczne trafiły także do Azji Południowo-Wschodniej i Tybetu. Obecnie około połowa systemów pisma używana na świecie to abugidy.
  • Um alfassilabário ou abugida (do ge'ez አቡጊዳ, abuguida) é um conjunto de sinais utilizados para representar os fonemas de uma língua. Está a meio caminho entre um silabário e um alfabeto. Consiste em sinais que representam as sílabas dotadas de vogais, e de outros sinais anexos que modificam, substituem ou suprimem certas vogais por omissão. Pode-se explicar o seu princípio de funcionamento por um exemplo fictício: dado um grafema consonântico num alfassilabário (denotado por K), este grafema é lido normalmente como uma sílaba composta de uma consoante (aqui /k/) seguida por uma vogal por defeito (por exemplo, um /a/). Se quisermos escrever /ka/, basta um sinal único, K. Para escrever /ki/, no entanto, será preciso recorrer a um sinal anexo juntando-o ao grafema K : K + i. Para escrever um /k/ sozinho (num grupo de consoantes, por exemplo num final de palavra), um terceiro sinal torna-se necessário, que notará a ausência da vogal por defeito (sinal representado no exemplo por um *) : K + *. Um tal sinal é chamado frequentemente halant (nome sânscrito que é usado nas escrituras da Índia) ou menos provavelmente matador (tradução de halant, talvez aludindo ao facto de o sinal "matar", ou seja, fazer desaparecer, a vogal que segue normalmente a consoante), e dizer-se que a consoante está "desvogalizada". E para escrever /i/ sem apoio de uma consoante, fará falta um quarto sinal, como um /i/ independente (grafado İ no exemplo). Em resumo: K = /ka/ ; Ki = /ki/ ; K* = /k/ (e assim, para escrever /kma/, basta escrever K*M) ; İK = /ika/ ; İK* = /ik/ ; İKi = /iki/, etc. No final, há quatro sinais diferentes (K, i, * e İ) onde num alfabeto seriam necessários apenas três (k, a e i).
  • Els alfasil·labaris o alfabets sil·làbics, també anomenats abugides, són sistemes d'escriptura que compten amb caràcters vocàlics i consonàntics. A diferència dels alfabets del tipus abjad les consonants duen una vocal inherent, generalment 'a'. Per a canviar aquesta combinació es recorre als signes diacrítics que denoten canvi de vocal o absència d'aquesta. Diferència per la qual es distingeix també del sil·labari per oferir major combinatòria de fonemes.El terme abugida va ser encunyat per Peter T. Daniels. Deriva dels quatre primers caràcters d'un ordre de l'escriptura etiòpica usada en alguns contextos (aquest ordre sembla correspondre a l'ordre ancestral dels caràcters semítics). El major grup d'alfabets sil·làbics és el de la família bramínica que inclou gairebé totes les escriptures usades a l'Índia i sud-est de l'Àsia. També podem comptar entre els sistemes alfasil·làbics el sil·labari cree o l'escriptura etiòpica.
  • アブギダ(abugida。アルファシラバリー alphasyllabary、シラビックス syllabics とも)は、文字体系の分類のひとつ。子音の符号(書記素)だけを書くと、子音にある決まった母音が続くものとして読む。その母音をなくしたいときや、ほかの母音を続けたいときは、補助的な符号を使うなどしてそのことを明示するのが普通である。デーヴァナーガリーなどの、インド語派で用いられるブラーフミー系文字のさまざまな文字体系をはじめとして、現在世界で用いられる文字体系のおよそ半数はアブギダである。
  • Abugida /ˌɑːbuːˈɡiːdə/ (Ge‘ez አቡጊዳ ’äbugida), ya da diğer adıyla alfaheceleme, parçalı bir yazı sistemidir. Bu sistemde, birbirini takip eden her sessiz-sesli çifti tek bir birim olarak yazılır: Her birim bir sessiz harfi temel alır; sesli harf ise ikincil önem taşır. Bu, sessiz ve sesli harflerin aynı değerde öneme sahip olduğu alfabe ve sesli harflerin eksik olduğu veya isteğe bağlı olarak yazıldığı ebced olgularından farklıdır. (Çok akademik olunması gerekmeyen durumlarda, tüm bu yazı sistemleri alfabe olarak adlandırılabilir.) Abugidalar, Güney ve Güneydoğu Asya'da kullanılan Brahmî familyasına ait yazıları kapsar.Bir dil bilimi terimi olarak Abugida, ilk defa Peter T. Daniels tarafından kendisine ait 1990 yazı sistemleri tipolojisinde ortaya atılmıştır. Abece sözcüğünün, Latincenin ilk üç harfi olan a be ce'den; alfabe sözcüğünün ise, Yunancanın ilk iki harfi olan alfa beta'dan gelmesine paralel olarak Abugida, Ge'ez yazısı anlamına gelen Etiyopyaca bir sözcük olup adını, yine bu yazı sisteminin ilk dört harfi olan ä bu gi da'dan alır. Daniels'in bu sözcüğü kullanış şekli göz önüne alınırsa, bir abugida; sessiz ve sesli harflerin birleşerek oluşturduğu şekillerin birbiriyle hiçbir benzerlik göstermediği hece yazısından, ve sessiz ve sesli harflerin bağımsız karakterlerle simgelendiği alfabeden farklıdır. Alfaheceleme terimi ise ilk defa 1997 yılında William Bright tarafından Güneydoğu Asya dillerini baz alarak "hem alfabe hem de hece yazısı sistemlerinin birleşmesi" fikrini yansıttığı için Hint yazılarını tanımlamak için ortaya atılmıştır.Abigudalar uzun süre birer hece yazısı, veya hece yazısı ile alfabe arası bir oluşum olarak görülmüş olup birçok benzer isimle anılmıştır: neosyllabary (yeni heceleme) (Février 1959), pseudo-alphabet (yalancı alfabe) (Householder 1959), semisyllabary (yarı heceleme) (Diringer 1968, bu terimin farklı kullanımları da bulunmaktadır) ve syllabic alphabet (heceli alfabe) (Coulmas 1996, bu terim hece yazısının eşanlamlısı olarak kullanılmaktadır.)
  • An abugida /ˌɑːbuːˈɡiːdə/ (from Ge‘ez አቡጊዳ ’äbugida), also called an alphasyllabary, is a segmental writing system in which consonant–vowel sequences are written as a unit: each unit is based on a consonant letter, and vowel notation is secondary. This contrasts with a full alphabet, in which vowels have status equal to consonants, and with an abjad, in which vowel marking is absent or optional. (In less formal contexts, all three types of script may commonly be termed as alphabets.) Abugidas include the extensive Brahmic family of scripts of South and Southeast Asia.Abugida as a term in linguistics was proposed by Peter T. Daniels in his 1990 typology of writing systems. ’Abugida is an Ethiopian name for the Ge‘ez script, taken from four letters of that script, ’ä bu gi da, in much the same way that abecedary is derived from Latin a be ce de, and alphabet is derived from the names of the two first letters in the Greek alphabet, alpha and beta. As Daniels used the word, an abugida is in contrast with a syllabary, where letters with shared consonants or vowels show no particular resemblance to one another, and also with an alphabet proper, where independent letters are used to denote both consonants and vowels. The term alphasyllabary was suggested for the Indic scripts in 1997 by William Bright, following South Asian linguistic usage, to convey the idea that "they share features of both alphabet and syllabary".Abugidas were long considered to be syllabaries, or intermediate between syllabaries and alphabets, and the term syllabics is retained in the name of Canadian Aboriginal Syllabics. Other terms that have been used include neosyllabary (Février 1959), pseudo-alphabet (Householder 1959), semisyllabary (Diringer 1968; a word that has other uses) and syllabic alphabet (Coulmas 1996; this term is also a synonym for syllabary).
  • Абуги́да (консонантно-слоговое, алфавитно-слоговое письмо, альфасиллабарий) — разновидность слоговой письменности, в которой слоги с одинаковой согласной, но с разными гласными обозначаются видоизменёнными формами одного базового знака (например, эфиопское письмо) и/или дополнительными знаками (индийское письмо). При этом одна из гласных считается базовой и слог с ней обозначается исходной графемой без каких-либо модификаций.Около половины письменностей мира являются абугидами, включая огромное число вариантов индийского письма.Абугида отличается как от собственно слогового письма (где знаки для слогов с одной и той же согласной, но разной гласной, имеют между друг другом графическое различие), так и от консонантного (где гласные или вовсе не обозначаются, или обозначаются диакритиками по необходимости, при этом базовый знак читается как согласная, а не слог) и консонантно-вокалического (где и для гласных, и для согласных имеются отдельные знаки).Слово «абугида» происходит от названия эфиопского письма на геэзе — አቡጊዳ — которое представляет собой названия первых четырёх знаков этого письма, соответствующих исходному семитскому порядку (A B G D). Это название аналогично другим названиям письменностей — алфавит (из названий греческих букв), азбука (славянских), абетка, абецеда, абецадло (латинских), абджад (арабских).
  • Abugida is de naam die Peter Daniels bedacht heeft voor schriftsystemen waarin de grondtekens medeklinkers zijn met een impliciete klinker en consequente aanpassingen van de grondtekens om een andere dan de impliciete opvolgende klinker aan te duiden. In sommige gevallen ontstentenis van een klinker. Voorbeelden hiervan zijn: een medeklinker aan het eind van een lettergreep of een groepje medeklinkers. Het is een tussenvorm van lettergreepgeoriënteerde schriften en de huidige alfabetten. Enkele abugida's, met name Brahmaanse schriften, zijn vermoedelijk ontstaan uit Abjad.In een abugida is er geen teken voor "k", maar in plaats daarvan ka (als "a" de impliciete klinker is) en ke schrijft men door het teken voor ka te veranderen precies zoals je la verandert in le. In veel abugida’s geschiedt de aanpassing door een klinker bij te plaatsen, maar er zijn meer opties, zoals het draaien van het oorspronkelijke teken, toevoegen van een diakritisch teken en dergelijke. De veranderaar kan overal staan ten opzichte van het basisteken: erna, erboven, eronder, ervóór en zelfs combinaties van voorgaande kun je tegenkomen. In het geval dat een lettergreep begint met een reeks medeklinkers kan de veranderaar van toepassing zijn op de gehele serie waarbij de aanwijzing twee plaatsen vooruit geschoven is ten opzichte van de plaats waar deze wordt uitgesproken.Enkele abugida’s, in het bijzonder degene van de Brahmaanse schriftfamilie, bezitten een merkteken genaamd halant of virama (Sanskriet) dat de impliciete klinker van een teken annuleert, zodat je een kale medeklinker overhoudt. Dat is een oplossing voor medeklinkerseries of medeklinkers aan het eind van een woord.Een kenmerkend verschil met lettergreepschriften is dat die een verschillend symbool hebben voor elke lettergreep, zonder noodzakelijkerwijs een systematische overeenkomst in uiterlijk.De naam is afgeleid uit de eerste vier tekens van een Ethiopisch schrift dat voor bepaalde religieuze geschriften in gebruik is. Deze komen redelijk overeen met de antieke Semitische symbolen (allef, beet, giemel, dallet enzovoorts). Het Ethiopisch schrift is een abugida, hoewel de klinkeraanpassingen daar niet helemaal systematisch zijn. Veel Noord-Amerikaanse indianenschriften, zoals de Cree-lettergrepen, kun je onder de abugida’s scharen, maar meer algemeen rekent men ze tot lettergreepschriften. De grootste categorie abugida’s is de familie van de Brahmaanse schriften. Het omvat echter vrijwel alle schriftsystemen van India en Zuidoost-Azië.
  • Abugida (Ge'ez አቡጊዳ ’äbugida), atau disebut juga alfasilabis, adalah aksara segmental yang didasarkan pada konsonan dengan notasi vokal yang diwajibkan tapi bersifat sekunder. Hal ini berbeda dengan alfabet yang vokalnya memiliki status sama dengan konsonan serta abjad yang penandaan vokalnya tidak ada atau manasuka (opsional). Keluarga aksara Brahmi yang banyak digunakan di Asia Selatan dan Asia Tenggara termasuk dalam jenis aksara abugida.Istilah abugida diusulkan oleh Peter T. Daniels (1990) dan merupakan nama Ethiopia untuk aksara Ge'ez . Sedangkan istilah alfasilabis (bahasa Inggris: alphasyllabary) diusulkan oleh William Bright (1997) . Istilah lain yang juga pernah diusulkan adalah neosilabis (Février 1959), pseudoalfabet (Householder 1959), semisilabis (Diringer 1968; istilah yang juga memiliki makna lain), serta alfabet silabis (Coulmas 1996; yang juga merupakan sinonim dari aksara silabis) .
  • Der Begriff Abugida (von amharisch አቡጊዳ Abugida, von den ersten vier Buchstaben des amharischen Alphabets) oder Alphasyllabar bezeichnet einen bestimmten Typus von Buchstabenschrift (Alphabet), bei dem die Buchstaben nicht streng nach der gesprochenen Reihenfolge angeordnet, sondern segmental nach Silben gruppiert werden, weswegen sie manchmal fälschlich als Silbenschrift bezeichnet werden. Dieses Schriftprinzip ist charakteristisch für die indischen Schriften und die äthiopische Schrift.
  • 아부기다(abugida)는 음절 문자와 자모 문자의 특성을 모두 지닌 표기 체계이다. 아부기다 체계에서는 닿소리를 나타내는 기호는 모두 고유한 홀소리를 담고 있고 다른 홀소리를 나타내려면 그 기호에 홀소리를 나타내는 기호를 덧붙인다.이를테면, 아부기다에는 'ㄱ'에 해당하는 기호가 없고 대신 '가'에 해당하는 기호가 있다. '가'에 해당하는 기호에 'ㅓ'에 해당하는 기호를 덧붙이면 '거'가 되고, 마찬가지로 '나'에 해당하는 기호에 'ㅓ'에 해당하는 기호를 덧붙이면 '너'가 되는 식이다. 홀소리 기호는 본디 기호의 옆이나 위, 아래에 쓰일 수 있고, 덧붙이지 않고 본디 기호를 돌린다든지, 여러 방법이 쓰일 수 있으며, 쓰이고 있다.브라미 계열에 속하는 아부기다에는 '비라마'라고 불리는, 홀소리를 없애는 기호가 있다.'아부기다'라는 말은 언어학자 피터 T. 대니얼스가 에티오피아 문자의 첫 네 글자를 따서 만든 말이다. 에티오피아의 문자는 아부기다이지만, 홀소리를 표기하는 것이 체계적이지는 않다. 보통 음절 문자로 여겨지는 크리 문자도 어떤 면에서는 아부기다라 할 수 있다. 가장 널리 쓰이는 아부기다로는 인도와 동남아시아에서 쓰이는 브라미 계열의 문자가 있다.그 대부분이 좌횡서이다.
  • Az abugida, vagy alfabetikus szótagírás (vagy alfaszillabikus szótagírás) olyan ábécé, amelynek alapegysége a mássalhangzó-alapú szótag, ami egy úgynevezett inherens, belső magánhangzót (legtöbbször 'a') tartalmaz. Az egyéb magánhangzók jelölése kiegészítő, úgynevezett diakritikus jelekkel (mellékjelek) történik, amelyek a mássalhangzó jele fölött, alatt, vagy két oldalán jelzik a magánhangzó hangértékét (legtöbbször á, e, é, i, í, o, ó, u, ú, ai, au). A szókezdő, vagy önállóan álló magánhangzóknak külön jelük van. Az inherens magánhangzó eltávolítására külön jel szolgál (a bráhmi eredetű írásoknál ennek az elnevezése a viráma, vagy halant).Az abugida írásrendszerek legnagyobb csoportja a bráhmi eredetű írásrendszerek, de előfordul Afrikában, és Észak-Amerikában az őslakos indiánok írásformáiban is. Az abugida kifejezést Peter T. Daniels alkotta meg az olyan típusú ábécékre, amelyek hangértéke egy mássalhangzóból, és egy abba foglalt inherens magánhangzókból állnak. Nem tisztán szótagírás, hiszen nyilvánvalóan különbözik azoktól az írástípusoktól, ahol a különböző szótagok írásképei között nincs különösebb hasonlóság, itt ugyanis az alap mássalhangzó módosításaival állnak elő a különböző magánhangzókkal kiejtendő szótagok (például: प=pa, पा=pá, पि=pi, पी=pí, पु=pu). A név az etióp írás (ge'ez írás) első négy karakterének sorrendjéből vezethető le, ami úgy tűnik, hogy megfelel az ősi sémi jellegű (aleph, beth, gimel, daleth / ABCD / ...) ábécé sorrendjének. Az etióp írás szintén abugida, bár a magánhangzó-módosítások ebben az írásban nem teljesen szisztematikusak. Számos észak-amerikai indián írás szintén szótagábécé, és vannak köztük abugida rendszerek is (például a Cree írás).
  • Los abugidas (a veces abúgidas), también llamados alfasilabarios o alfabetos silábicos, son sistemas de escritura que cuentan con caracteres vocálicos y consonánticos. A diferencia del alfabeto o de los abyads, las consonantes llevan una vocal inherente, generalmente 'a'. Para cambiar esta combinación se recurre a los signos diacríticos que denotan cambio de vocal o ausencia de ésta.El término abugida fue acuñado por Peter T. Daniels. Deriva de los cuatro primeros caracteres de un orden de la escritura etiópica usada en algunos contextos (este orden parece corresponder al orden ancestral de los caracteres semíticos).El mayor grupo de abugidas es el de la familia bramínica, que incluye casi todas las escrituras usadas en India y Sudeste de Asia. También podemos contar entre los sistemas alfasilábicos el silabario Cri o la escritura etiópica.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 80530 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 7454 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 93 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 108672774 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Un alphasyllabaire ou abugida (du guèze አቡጊዳ, abouguida) est un ensemble de signes utilisés pour représenter les phonèmes d'une langue. Situé à mi-chemin entre un syllabaire et un alphabet, il consiste en des signes représentant des syllabes dotées d'une voyelle par défaut et d'autres signes, souvent annexes, modifiant, remplaçant ou supprimant cette voyelle par défaut.
  • アブギダ(abugida。アルファシラバリー alphasyllabary、シラビックス syllabics とも)は、文字体系の分類のひとつ。子音の符号(書記素)だけを書くと、子音にある決まった母音が続くものとして読む。その母音をなくしたいときや、ほかの母音を続けたいときは、補助的な符号を使うなどしてそのことを明示するのが普通である。デーヴァナーガリーなどの、インド語派で用いられるブラーフミー系文字のさまざまな文字体系をはじめとして、現在世界で用いられる文字体系のおよそ半数はアブギダである。
  • Der Begriff Abugida (von amharisch አቡጊዳ Abugida, von den ersten vier Buchstaben des amharischen Alphabets) oder Alphasyllabar bezeichnet einen bestimmten Typus von Buchstabenschrift (Alphabet), bei dem die Buchstaben nicht streng nach der gesprochenen Reihenfolge angeordnet, sondern segmental nach Silben gruppiert werden, weswegen sie manchmal fälschlich als Silbenschrift bezeichnet werden. Dieses Schriftprinzip ist charakteristisch für die indischen Schriften und die äthiopische Schrift.
  • An abugida /ˌɑːbuːˈɡiːdə/ (from Ge‘ez አቡጊዳ ’äbugida), also called an alphasyllabary, is a segmental writing system in which consonant–vowel sequences are written as a unit: each unit is based on a consonant letter, and vowel notation is secondary. This contrasts with a full alphabet, in which vowels have status equal to consonants, and with an abjad, in which vowel marking is absent or optional.
  • Abugidak, halaber alfasilabarioak edo alfabeto silabioak izenez ezagunak, idazteko sistemak dira, Afrikan eta Asian bereziki erabiliak. Sistema horietan karakter kontsonantikoak eta bokalikoak daude baina haien antolaketa ez da alfabetoena bezalakoa. Abugidetan kontsonante bakoitzak berezko bokal bat darama, normalean /a/; horrela, kontsonantearen grafia egina, aldi berean, bokala ere ulertzen da.
  • Un alfasillabario, o abugida, è un sistema di scrittura costituito da segni (grafemi) che indicano consonanti seguite da una vocale inerente, che possono essere coerentemente modificati con estensioni o segni diacritici che indichino altre vocali o, a volte, l'assenza di vocale.Un'abugida è l'esatto contrario di un sillabario, dove i simboli con suoni simili sono differenti l'uno dall'altro, ma anche dall'alfabeto vero e proprio, dove simboli separati sono utilizzati per indicare consonanti e vocali.Esempi di abugida includono le varie scritture della famiglia di scritture Brahmi, l'Etiopico Ge'ez.Il termine abugida fu proposto nel 1990 dal linguista Peter Daniels ed è formato dalle prime quattro lettere (አቡጊዳ, ’ä bu gi da) della lingua ge'ez, ordinate secondo l'alfabeto greco.
  • Alfabet sylabiczny, abugida – rodzaj alfabetu, w którym jedna litera reprezentuje zasadniczo całą sylabę wraz z "domyślną" samogłoską. Samogłoska domyślna najczęściej jest dość neutralna, typu szwa, jednak w zależności od języka może mieć różne zabarwienie np. [ə] w hindi, [ɔ] w języku bengalskim lub [a] w języku tybetańskim.
  • Els alfasil·labaris o alfabets sil·làbics, també anomenats abugides, són sistemes d'escriptura que compten amb caràcters vocàlics i consonàntics. A diferència dels alfabets del tipus abjad les consonants duen una vocal inherent, generalment 'a'. Per a canviar aquesta combinació es recorre als signes diacrítics que denoten canvi de vocal o absència d'aquesta.
  • Abugida /ˌɑːbuːˈɡiːdə/ (Ge‘ez አቡጊዳ ’äbugida), ya da diğer adıyla alfaheceleme, parçalı bir yazı sistemidir. Bu sistemde, birbirini takip eden her sessiz-sesli çifti tek bir birim olarak yazılır: Her birim bir sessiz harfi temel alır; sesli harf ise ikincil önem taşır. Bu, sessiz ve sesli harflerin aynı değerde öneme sahip olduğu alfabe ve sesli harflerin eksik olduğu veya isteğe bağlı olarak yazıldığı ebced olgularından farklıdır.
  • Abugida is de naam die Peter Daniels bedacht heeft voor schriftsystemen waarin de grondtekens medeklinkers zijn met een impliciete klinker en consequente aanpassingen van de grondtekens om een andere dan de impliciete opvolgende klinker aan te duiden. In sommige gevallen ontstentenis van een klinker. Voorbeelden hiervan zijn: een medeklinker aan het eind van een lettergreep of een groepje medeklinkers. Het is een tussenvorm van lettergreepgeoriënteerde schriften en de huidige alfabetten.
  • Az abugida, vagy alfabetikus szótagírás (vagy alfaszillabikus szótagírás) olyan ábécé, amelynek alapegysége a mássalhangzó-alapú szótag, ami egy úgynevezett inherens, belső magánhangzót (legtöbbször 'a') tartalmaz. Az egyéb magánhangzók jelölése kiegészítő, úgynevezett diakritikus jelekkel (mellékjelek) történik, amelyek a mássalhangzó jele fölött, alatt, vagy két oldalán jelzik a magánhangzó hangértékét (legtöbbször á, e, é, i, í, o, ó, u, ú, ai, au).
  • Abugida (Ge'ez አቡጊዳ ’äbugida), atau disebut juga alfasilabis, adalah aksara segmental yang didasarkan pada konsonan dengan notasi vokal yang diwajibkan tapi bersifat sekunder. Hal ini berbeda dengan alfabet yang vokalnya memiliki status sama dengan konsonan serta abjad yang penandaan vokalnya tidak ada atau manasuka (opsional). Keluarga aksara Brahmi yang banyak digunakan di Asia Selatan dan Asia Tenggara termasuk dalam jenis aksara abugida.Istilah abugida diusulkan oleh Peter T.
  • Абуги́да (консонантно-слоговое, алфавитно-слоговое письмо, альфасиллабарий) — разновидность слоговой письменности, в которой слоги с одинаковой согласной, но с разными гласными обозначаются видоизменёнными формами одного базового знака (например, эфиопское письмо) и/или дополнительными знаками (индийское письмо).
  • Um alfassilabário ou abugida (do ge'ez አቡጊዳ, abuguida) é um conjunto de sinais utilizados para representar os fonemas de uma língua. Está a meio caminho entre um silabário e um alfabeto. Consiste em sinais que representam as sílabas dotadas de vogais, e de outros sinais anexos que modificam, substituem ou suprimem certas vogais por omissão.
  • 아부기다(abugida)는 음절 문자와 자모 문자의 특성을 모두 지닌 표기 체계이다. 아부기다 체계에서는 닿소리를 나타내는 기호는 모두 고유한 홀소리를 담고 있고 다른 홀소리를 나타내려면 그 기호에 홀소리를 나타내는 기호를 덧붙인다.이를테면, 아부기다에는 'ㄱ'에 해당하는 기호가 없고 대신 '가'에 해당하는 기호가 있다. '가'에 해당하는 기호에 'ㅓ'에 해당하는 기호를 덧붙이면 '거'가 되고, 마찬가지로 '나'에 해당하는 기호에 'ㅓ'에 해당하는 기호를 덧붙이면 '너'가 되는 식이다. 홀소리 기호는 본디 기호의 옆이나 위, 아래에 쓰일 수 있고, 덧붙이지 않고 본디 기호를 돌린다든지, 여러 방법이 쓰일 수 있으며, 쓰이고 있다.브라미 계열에 속하는 아부기다에는 '비라마'라고 불리는, 홀소리를 없애는 기호가 있다.'아부기다'라는 말은 언어학자 피터 T. 대니얼스가 에티오피아 문자의 첫 네 글자를 따서 만든 말이다.
  • Los abugidas (a veces abúgidas), también llamados alfasilabarios o alfabetos silábicos, son sistemas de escritura que cuentan con caracteres vocálicos y consonánticos. A diferencia del alfabeto o de los abyads, las consonantes llevan una vocal inherente, generalmente 'a'. Para cambiar esta combinación se recurre a los signos diacríticos que denotan cambio de vocal o ausencia de ésta.El término abugida fue acuñado por Peter T. Daniels.
  • Абугида е термин, обозначаващ типа позвукови писмени системи, при които гласният звук се отбелязва чрез модифициране на знака, обозначаващ предхождащия я съгласен. Така абугидите съставят различна категория от абджадите, където единствено съгласните звукове биват отбелязвани, и от азбуките, при които има отделни графеми както за съгласните, така и за гласните.
rdfs:label
  • Alphasyllabaire
  • Abugida
  • Abugida
  • Abugida
  • Abugida
  • Abugida
  • Abugida
  • Abugida
  • Abugida
  • Abugida
  • Abugida
  • Alfasillabario
  • Pismo alfabetyczno-sylabiczne
  • Абугида
  • Абугида
  • アブギダ
  • 아부기다
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:type of
is foaf:primaryTopic of