L’allusion (substantif féminin), du latin ad : « vers », et de ludere : « jouer », soit allusio : « jeu verbal », est une figure de style qui consiste à évoquer sans les nommer explicitement des personnes, des événements (allusion historique), des faits ou des textes supposés connus.L’allusion provoque dans l’esprit un rapprochement rapide entre les personnes, les choses, les époques ou les lieux.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • L’allusion (substantif féminin), du latin ad : « vers », et de ludere : « jouer », soit allusio : « jeu verbal », est une figure de style qui consiste à évoquer sans les nommer explicitement des personnes, des événements (allusion historique), des faits ou des textes supposés connus.L’allusion provoque dans l’esprit un rapprochement rapide entre les personnes, les choses, les époques ou les lieux. Tour à tour au service de la louange et de la satire, l’allusion peut être une flatterie ingénieuse ou une offense perfide ; elle est le plus souvent un agrément littéraire délicat, quelquefois un trait énergique d’éloquence.
  • La alusión, del latín allusio, es una figura retórica que hace referencia o representa a personas, lugares, eventos, obras literarias, mitos u obras de arte, pero de manera indirecta o por implicación. La alusión puede servirse de otras figuras como la metonimia, la metáfora, el símbolo... Puede definirse también como la evocación, sin nombrarlos explícitamente, de personas, eventos (referencia histórica), hechos o textos supuestamente conocidos. Se encuentra, pues, emparentada con el tropo y la antonomasia.Se usa de forma perifrástica y eufemística, con fines históricos, literarios, religiosos o mitológicos. La alusión provoca en la mente una vinculación rápida y precisa entre personas, objetos, momentos o lugares. Se utiliza al servicio de la alabanza y la sátira, lo mismo como lisonja ingeniosa que como grave ofensa. Su uso es muy común en el lenguaje popular, frecuentemente con fines maledicentes, y también, por su gran poder de sugerencia, suele servirse de ella la publicidad. En literatura, debido a su valor metafórico, se tiene por delicado instrumento literario que refuerza intensamente la elocuencia.La alusión fue muy utilizada por los autores antiguos (Virgilio, Aristófanes, Marcial...) y, más modernamente, por poetas y escritores como Luis de Góngora, Moliére, T. S. Eliot, James Joyce, etc.El lingüista Bernard Dupriez, según su relación con los distintos tropos, define cinco tipos de alusiones: metafórica, sinecdóquica, metonímica, alegórica y catacrética.Ejemplos: «La nave que nunca ha de tornar» (la muerte), «el mentido robador de Europa» (el dios Zeus), «el mejor amigo del hombre» (el perro), «el traje de madera» (el ataúd), «la sin hueso» (la lengua).
  • Алюзия (от латински allusio, означаващо шега, намек) е стилистически и реторически обрат, (вид троп) с предназначение да породи впечатление или идея, не чрез пряко изразяване, а по асоциативен (заобиколен) път. В този смисъл алюзията е загатване за историческо събитие, литературно произведение или литературен герой. Може да се срещне в историята, митологията, литературата.Алюзиите се срещат във всички жанрове и често са свързани с игра на думи. Те присъстват най-вече в сатирата, мадригала и епиграмата. Един от майсторите на алюзията е Волтер.
  • Een allusie, toespeling of zinspeling is een stijlfiguur waarbij naar een algemeen feit, een bekende persoon, een bekende gebeurtenis, een bekende tekst enz. wordt verwezen, met gebruikmaking van indirecte verwijzingen, woordspelingen etc, of (in het geval van aposiopesis) door naar het genoemde toe te werken maar het niet expliciet te noemen. Het betreft hier dus hoofdzakelijk allerlei vormen van insinueren.Voorbeelden: Hij is gezien, hij is niet onopgemerkt gebleven. citaat uit een krantenartikel als verwijzing naar de laatste regels uit De avonden van Gerard Reve ('Het is gezien, het is niet onopgemerkt gebleven.') Wachten op Bardot boektitel van Andy Martin, verwijzend naar Wachten op Godot van Samuel Beckett (Bardot = Brigitte Bardot) "Nu is het moment", waarmee Barack Obama een verwijzing maakte naar Martin Luther King tijdens zijn conventiespeech in 2008. Farce Majeure als verwijzing naar force majeure. Doris D als verwijzing naar Doris Day
  • A alusão é uma figura de linguagem caracterizada pelo uso de uma referência ou citação a um fato ou pessoa (real ou fictícia), necessariamente conhecido pelo interlocutor. Faz parte da intertextualidade, só que sua principal diferença está na claridade.É uma comunicação sutil entre os textos, em que se nota apenas uma leve menção de outro texto ou a um componente seu. Na alusão, não se aponta diretamente o fato em questão; apenas o sugere através de características secundárias ou metafóricas.== Referências ==
  • 引喩(いんゆ、allusion)とは、有名な人、場所、出来事、文学作品、芸術作品などを直に述べるか、それらについて言及する修辞技法のこと。
  • Аллю́зия (лат. allusio «намёк, шутка») — стилистическая фигура, содержащая указание, аналогию или намёк на некий литературный, исторический, мифологический или политический факт, закреплённый в текстовой культуре или в разговорной речи. Материалом при формулировке аналогии или намёка, образующего аллюзию, часто служит общеизвестное историческое высказывание или какая-либо крылатая фраза.В том числе могут использоваться библейские сюжеты. Например, название фильма «В. Давыдов и Голиаф» отсылает к широко известному библейскому сюжету про Давида и Голиафа.В других случаях могут использоваться названия более ранних произведений. Например, доктор Джеймс Типтри-младший дебютировал в научно-фантастической литературе рассказом «Рождение коммивояжёра» (1968), в названии которого видна аллюзия, отсылающая читателя к названию пьесы американского драматурга Артура Миллера «Смерть коммивояжёра» (1949).В отличие от реминисценции, чаще используется в качестве риторической фигуры, требующей однозначного понимания и прочтения.Нередко возникают сложности с употреблением термина аллюзия, а именно с выбором управления. С одной стороны, определение аллюзии как намека подсказывает пишущему управление с предлогом на (аллюзия на что-то). С другой стороны, аллюзия как отсылка предполагает, что будет употреблен предлог к (аллюзия к чему-то).
  • Zehar-aipamena Erretorika klasikoan pentsamendu figuren artean sailkatzen zen figura literarioa da, baita allusio bezala ezagututa ere, kasu horretan “joko” edo “josteta” esanahiaz. Baliabide hau tropoekin badu loturaren baten bat ere bai. Baliabide honen bidez gauza edo errealitate bati erreferentzia egiten zaio hari erreferentzia egiten dion beste baten bidez. Zerbait zeharka aditzera ematean datza. Horren arabera, ez da argi edo espresuki azaltzen, hartaz pentsarazten duen zerbaiten bidez baizik.
  • Allusion is a figure of speech, in which one refers covertly or indirectly to an object or circumstance from an external context. It is left to the reader or hearer to make the connection; where the connection is detailed in depth by the author, it is preferable to call it "a reference".[citation needed] In the arts, a literary allusion puts the alluded text in a new context under which it assumes new meanings and denotations. It is not possible to predetermine the nature of all the new meanings and intertexual patterns that an allusion will generate. Literary allusion is closely related to parody and pastiche, which are also "text-linking" literary devices.In a wider, more informal context, an allusion is a passing or casually short statement indicating broader meaning. It is an incidental mention of something, either directly or by implication: In the stock market he met his Waterloo.
  • Gönderme bir kişi, yer, olay, yapıt ya da söylenceye doğrudan ya da dolaylı olarak yapılan atıftır. Örneğin, "hiçbir zaman uyumayan kent" deyişi New York'u anımsatmaktadır. Göndermeler yazarın niyetiyle doğrudan ilintilidir.William Irwin'e göre, gönderme yalnızca tek yönlü işlemektedir (A'dan B'ye yapılan göndermelerin tersi mevcut değildir).
  • Die Allusion (lat. alludere: [auf etwas] anspielen, [etwas] andeuten) bezeichnet eine Verwendung von Ausdrücken, die nicht direkt, sondern indirekt (andeutungsweise) eine Handlung mit einem analogen Fall aus der Geschichte oder Literatur vergleicht.In der Musik wird der Begriff oft für Anspielungen angewandt, die zwar keine direkten Zitate anderer Musik bzw. Komponisten sind, aber klare Assoziationen zu einem anderen Werk oder Ähnlichem hervorrufen.
  • A célzás (latinul allusio) a klasszikus és a neoretorikában a gondolatalakzatok (metalogizmusok) egyike, detrakció eredménye. Rájátszás, egy közismert kifejezés, mondat más, új szövegkörnyezetben történő felhasználása. Az allusio csak sejteti a tárgyat, nem nevezi meg. Hatását a beszélők, az író és az olvasó közös élményén, közös ismeretein alapulva fejti ki. Petőfire s az Egy gondolat bánt engemet című versére utal: az „Elhullt csatában a derék” sor Arany János: A walesi bárdok című balladájában. Ironikus célzás van Shakespeare Julius Caesar című drámájából vett „derék férfiú” miatt az alábbi idézetben:„Lord Palmerston azt mondja, hogy „Austriára Európának szüksége van”, és a nemes lord „derék férfiú”.”(Kossuth Lajos: Felolvasások Angliában IX .)A drámában Antonius mondja Brutusról, hogy „derék férfiú”, ám az ellenkezőjét bizonyítja. Gyulai Pál a Kisfaludy Társaság ülésén elmondott emlékbeszédében úgy idézte fel Arany János ifjúkorának egyik eseményét, hogy feltételezte a hallgatóság háttérismeretét, tájékozottságát:„Ifjúkori csalódása, ballépése, hogy elhagyva az iskolát, nem gondolva agg szüleivel, szinészi dicsőségről álmodozva, világgá ment s néhány hét múlva önvádgyötörten, nyomorba sülyedve tért vissza az apai tűzhelyhez, mély nyomot hagyott lekén, megtörte erejét, önbizalmatlanná tette.”Gyakori a célzás a szólásokban is, például „Mindenkinek megvan a maga keresztje.”
  • L'allusione è una figura retorica e consiste nell'uso di un sostantivo, spesso derivato da un fatto storico o comunemente noto, che abbia un rapporto di somiglianza con l'oggetto in questione.Esempi: Allusione mitologica: «un labirinto» (un intrico di strade) Allusione storica: «vittoria di Pirro» (un successo ottenuto a caro prezzo) Allusione letteraria: «un don Abbondio» (un vigliacco)
  • Aluzja (łac. allusio) – w literaturze i retoryce: nawiązanie do czegoś, kogoś; przywołanie nie wprost danej sprawy, z reguły łatwe do rozszyfrowania przez odbiorcę wypowiedzi.
  • Aluze je v rámci strukturalistické teorie odkaz na jiný text nebo společenskou realitu. Rozlišuje se aluze literární a neliterární, přímá a nepřímá, vědomá a nevědomá (reminiscence).
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 1863678 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 19047 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 159 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 97963407 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:auteur
prop-fr:ouvrage
  • La Halte des heures
prop-fr:texte
  • Bouche bien faite pour cacher Une autre bouche
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • L’allusion (substantif féminin), du latin ad : « vers », et de ludere : « jouer », soit allusio : « jeu verbal », est une figure de style qui consiste à évoquer sans les nommer explicitement des personnes, des événements (allusion historique), des faits ou des textes supposés connus.L’allusion provoque dans l’esprit un rapprochement rapide entre les personnes, les choses, les époques ou les lieux.
  • 引喩(いんゆ、allusion)とは、有名な人、場所、出来事、文学作品、芸術作品などを直に述べるか、それらについて言及する修辞技法のこと。
  • Gönderme bir kişi, yer, olay, yapıt ya da söylenceye doğrudan ya da dolaylı olarak yapılan atıftır. Örneğin, "hiçbir zaman uyumayan kent" deyişi New York'u anımsatmaktadır. Göndermeler yazarın niyetiyle doğrudan ilintilidir.William Irwin'e göre, gönderme yalnızca tek yönlü işlemektedir (A'dan B'ye yapılan göndermelerin tersi mevcut değildir).
  • Die Allusion (lat. alludere: [auf etwas] anspielen, [etwas] andeuten) bezeichnet eine Verwendung von Ausdrücken, die nicht direkt, sondern indirekt (andeutungsweise) eine Handlung mit einem analogen Fall aus der Geschichte oder Literatur vergleicht.In der Musik wird der Begriff oft für Anspielungen angewandt, die zwar keine direkten Zitate anderer Musik bzw. Komponisten sind, aber klare Assoziationen zu einem anderen Werk oder Ähnlichem hervorrufen.
  • L'allusione è una figura retorica e consiste nell'uso di un sostantivo, spesso derivato da un fatto storico o comunemente noto, che abbia un rapporto di somiglianza con l'oggetto in questione.Esempi: Allusione mitologica: «un labirinto» (un intrico di strade) Allusione storica: «vittoria di Pirro» (un successo ottenuto a caro prezzo) Allusione letteraria: «un don Abbondio» (un vigliacco)
  • Aluzja (łac. allusio) – w literaturze i retoryce: nawiązanie do czegoś, kogoś; przywołanie nie wprost danej sprawy, z reguły łatwe do rozszyfrowania przez odbiorcę wypowiedzi.
  • Aluze je v rámci strukturalistické teorie odkaz na jiný text nebo společenskou realitu. Rozlišuje se aluze literární a neliterární, přímá a nepřímá, vědomá a nevědomá (reminiscence).
  • Алюзия (от латински allusio, означаващо шега, намек) е стилистически и реторически обрат, (вид троп) с предназначение да породи впечатление или идея, не чрез пряко изразяване, а по асоциативен (заобиколен) път. В този смисъл алюзията е загатване за историческо събитие, литературно произведение или литературен герой. Може да се срещне в историята, митологията, литературата.Алюзиите се срещат във всички жанрове и често са свързани с игра на думи.
  • Een allusie, toespeling of zinspeling is een stijlfiguur waarbij naar een algemeen feit, een bekende persoon, een bekende gebeurtenis, een bekende tekst enz. wordt verwezen, met gebruikmaking van indirecte verwijzingen, woordspelingen etc, of (in het geval van aposiopesis) door naar het genoemde toe te werken maar het niet expliciet te noemen. Het betreft hier dus hoofdzakelijk allerlei vormen van insinueren.Voorbeelden: Hij is gezien, hij is niet onopgemerkt gebleven.
  • A célzás (latinul allusio) a klasszikus és a neoretorikában a gondolatalakzatok (metalogizmusok) egyike, detrakció eredménye. Rájátszás, egy közismert kifejezés, mondat más, új szövegkörnyezetben történő felhasználása. Az allusio csak sejteti a tárgyat, nem nevezi meg. Hatását a beszélők, az író és az olvasó közös élményén, közös ismeretein alapulva fejti ki.
  • Zehar-aipamena Erretorika klasikoan pentsamendu figuren artean sailkatzen zen figura literarioa da, baita allusio bezala ezagututa ere, kasu horretan “joko” edo “josteta” esanahiaz. Baliabide hau tropoekin badu loturaren baten bat ere bai. Baliabide honen bidez gauza edo errealitate bati erreferentzia egiten zaio hari erreferentzia egiten dion beste baten bidez. Zerbait zeharka aditzera ematean datza.
  • Аллю́зия (лат. allusio «намёк, шутка») — стилистическая фигура, содержащая указание, аналогию или намёк на некий литературный, исторический, мифологический или политический факт, закреплённый в текстовой культуре или в разговорной речи. Материалом при формулировке аналогии или намёка, образующего аллюзию, часто служит общеизвестное историческое высказывание или какая-либо крылатая фраза.В том числе могут использоваться библейские сюжеты. Например, название фильма «В.
  • Allusion is a figure of speech, in which one refers covertly or indirectly to an object or circumstance from an external context. It is left to the reader or hearer to make the connection; where the connection is detailed in depth by the author, it is preferable to call it "a reference".[citation needed] In the arts, a literary allusion puts the alluded text in a new context under which it assumes new meanings and denotations.
  • La alusión, del latín allusio, es una figura retórica que hace referencia o representa a personas, lugares, eventos, obras literarias, mitos u obras de arte, pero de manera indirecta o por implicación. La alusión puede servirse de otras figuras como la metonimia, la metáfora, el símbolo... Puede definirse también como la evocación, sin nombrarlos explícitamente, de personas, eventos (referencia histórica), hechos o textos supuestamente conocidos.
  • A alusão é uma figura de linguagem caracterizada pelo uso de uma referência ou citação a um fato ou pessoa (real ou fictícia), necessariamente conhecido pelo interlocutor. Faz parte da intertextualidade, só que sua principal diferença está na claridade.É uma comunicação sutil entre os textos, em que se nota apenas uma leve menção de outro texto ou a um componente seu.
rdfs:label
  • Allusion
  • Allusie
  • Allusion
  • Allusion
  • Allusione
  • Alusión
  • Alusão
  • Aluze
  • Aluzja
  • Célzás
  • Gönderme
  • Zehar-aipamen
  • Аллюзия
  • Алюзия
  • 引喩
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:synonymes of
is foaf:primaryTopic of