Adiaphoron (pluriel: adiaphora du grec ancien ἀδιάφορα, « les choses indifférentes ») est un concept stoïcien utilisé pour indiquer les choses neutres moralement, c'est-à-dire les choses qui ne sont ni prescrites ni interdites. Le concept a été réinvesti par le christianisme.Les stoïciens distinguaient les objets recherchés par les hommes en trois classes: la vertu, la sagesse, la justice et la tempérance étaient considérés comme des biens; leurs contraires des maux.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Adiaphoron (pluriel: adiaphora du grec ancien ἀδιάφορα, « les choses indifférentes ») est un concept stoïcien utilisé pour indiquer les choses neutres moralement, c'est-à-dire les choses qui ne sont ni prescrites ni interdites. Le concept a été réinvesti par le christianisme.Les stoïciens distinguaient les objets recherchés par les hommes en trois classes: la vertu, la sagesse, la justice et la tempérance étaient considérés comme des biens; leurs contraires des maux. La troisième classe incluait la richesse, la célébrité, etc., biens qui en eux-mêmes ne possédaient aucune valeur morale, positive ou négative: ils étaient appelés adiaphora . Toutefois, si ces biens étaient moralement neutres, les actions qui s'y rapportaient ne l'étaient pas (voir Kathekon)."Zénon, (...) tout ce qui touchait à la vie heureuse, il le ramena à la seule vertu. Il ne compta rien d'autre au nombre des biens, et appela 'beau' [kalon en grec] le simple, l'unique, le seul bien. Quant aux autres choses, disait-il, bien qu'elles ne fussent ni bonnes ni mauvaises, certaines étaient conformes, d'autres contraires à la nature. Il en comptait d'autres encore, placées entre ces deux classes et 'intermédiaires'. Il enseignait que les choses conformes à la nature étaient acceptables et méritaient une certaine estime ; pour celles qui allaient contre la nature, c'était tout le contraire. Celles qui n'appartenaient à aucune de ces deux classes, il les laissait parmi les choses intermédiaires ; à ces dernières, il n'accordait absolument aucune valeur [axia en grec]. Mais, parmi les choses acceptables, les unes méritaient plus d'estime [vie, richesse, plaisir], les autres moins [mort, pauvreté, douleur]. Les premières, il les appelait 'préférées' [proêgmena en grec], les autres 'rejetées' [apoproêgmena en grec]." (Cicéron, Les académiques, I, X, § 35-36).
  • Adiaphora, ahlaki yönden değerli olup olmadığına karar verilemeyen ya da ahlaki yönü üzerinde durulmayan şeyleri ifade eden Yunanca kavram. İlk olarak, ahlakın merkezine erdemi yerleştiren Stoacı felsefede yer bulan bu terim, Stoacılar'a göre "erdemli olmak" dışında insana ait tüm diğer nitelikler için geçerlidir.
  • Az adiaphora (egyesszám: adiaphoron) a görögből (ἀδιάφορα "közömbös dolgok") származó fogalom, ami a sztoikus filozófiában az erkölcsi megfontolásokon kívül eső dolgokat és cselekedeteket jelöli. A kereszténység az adiaphora fogalma alatt azokat a dolgokat érti, amelyek nem lényegesek a hit szempontjából, illetve megengedhetők a hívő keresztények és az egyház számára is. A fogalom közelebbi meghatározása az egyes keresztény egyházakban, teológiai iskolákban különböző lehet.
  • Adiáfora (em grego antigo: ἀδιάφορα adiaforon) é uma palavra de uso polissêmico, tendo sido utilizada primeiramente pelos estóicos, como algo que não era nem obrigatório, nem proibido. Em outros contextos, possui também um sentido de "insignificante". Assim, esse termo seria utilizado para definir o debate de temas que não tem nenhuma importância ou que não chegam a qualquer conclusão.Como o citado por Roger Olson: "são coisas que não tem importância ou questões de indiferença tendo por exemplo os pormenores das crenças a respeito da natureza exata dos anjos e os detalhes dos eventos associados à segunda vinda de Jesus".
  • Adiafora (z gr. adiaphoros – „obojętny”) – w filozofii terminem tym określa się kwestię, sprawę lub rzecz moralnie obojętną. Natomiast w religii adiafora to obrządek, zwyczaj, ceremoniał, który jest dopuszczalny, ale nie nakazany. Termin wywodzi się z filozofii stoickiej, w której obok cnoty wyróżnia się dobra zależne, takie jak wiedza, przyjemność czy zdrowie. Mają one wartość tylko w relacji do cnoty. Pod wpływem protestantyzmu pojęcie to znalazło się także w etyce Kanta, który odróżnia dobrą wolę moralną mającą wartość konieczną od rzeczy mających wartość niekonieczną, ale godnych pożądania.W tradycji luterańskiej za adiaforę uważa się np. obrazy lub rzeźby w kościele. Mogą one być częścią wystroju świątyni, ale nie są obiektem kultu i pełnią jedynie funkcję dekoracyjną lub edukacyjną, nie odgrywają natomiast żadnej roli w istocie nabożeństwa i dlatego w wielu kościołach luterańskich obrazów nie ma. Tymczasem kościoły katolickie i prawosławne praktykują kult obrazów, więc nie uznają ich za adiaforę.W tradycji ewangelicko-reformowanej, prezbiteriańskiej, kongregacjonalnej i baptystycznej podejście do obrazów, rzeźb, czy bogatych szat liturgicznych jest bardziej surowe. Wyznania te nie zalecają umieszczania obrazów w świątyniach, choć zdarzają się wyjątki (np. w niektórych kościołach występują witraże). Typowym elementem wystroju Kościoła reformowanego jest tzw. trójdźwięk liturgiczny, na który składa się pusty krzyż (bez postaci Chrystusa cierpiącego), ambona i chrzcielnica.
  • Адиа́фора (др.-греч. ἀδιάφορος «неразличимый», «безразличный»): в философии стоиков: безразличные вещи, ничего не значащие для достижения счастья (например, бедность и богатство). в христианстве: то, что не имеет значения для спасения.
  • アディアフォラ(adiaphora、ギリシア語: ἀδιάφορα、無関心なもの)とはストア派によって形成された概念で、善でも、悪でもなく、命じられてもおらず、禁じられてもいないこと。新約聖書においても用いられ、キリスト教の概念としても議論されるようになった。
  • Adiaphora, auch: Adiáphora (von griech. ἀδιάφορα „nicht Unterschiedenes“/„unausgezeichnet“, Sg. adiaphoron; auch Adiaphorismus/-ismen; deutsch Mitteldinge), sind nach dem Verständnis der stoischen Philosophie sowie auch in der christlichen Theologie Dinge, die in ethischer Hinsicht neutral sind, das heißt, die sich einer Zuordnung als gut oder böse entziehen. Genauer sind es zwei voneinander zu trennende Fragen: Was ist für den Menschen das eigentlich Gute – und was ist dafür letztlich gleichgültig? Gibt es konkrete Handlungen, die weder gut noch böse, d.h. moralisch neutral sind?
  • Il termine adiaphora (dal greco ἀδιάφορα, “cose indifferenti”) era un concetto usato dalla filosofia stoica per indicare cose che sono al di fuori dalla legge morale, cioè azioni che non sono né moralmente prescritte né moralmente proibite.Nella teologia cristiana questo termine si riferisce a questioni considerate non essenziali per la fede che possono essere o non essere praticate a seconda delle usanze e delle opportunità. Che cosa possa essere considerato adiaphora dipende dalla prospettiva teologica di riferimento.
  • Adiàfora és el conjunt de realitats que queden fora del camp de l'ètica, les que no poden ser jutjades en si mateixes com a bones o dolentes. El terme va ser encunyat pels estoics i va ser recollit pel cristianisme, en el sentit que un mateix acte pot ser considerat pecat o no segons la intenció que l'acompanya.
  • Adiaphoron (plural: adiaphora from the Greek ἀδιάφορα "indifferent things") is a concept of Stoic philosophy that indicates things outside of moral law—that is, actions that morality neither mandates nor forbids.In Christianity, adiaphora are matters not regarded as essential to faith, but nevertheless as permissible for Christians or allowed in church. What is specifically considered adiaphora depends on the specific theology in view.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 3723770 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 2227 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 20 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 105682959 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Adiaphoron (pluriel: adiaphora du grec ancien ἀδιάφορα, « les choses indifférentes ») est un concept stoïcien utilisé pour indiquer les choses neutres moralement, c'est-à-dire les choses qui ne sont ni prescrites ni interdites. Le concept a été réinvesti par le christianisme.Les stoïciens distinguaient les objets recherchés par les hommes en trois classes: la vertu, la sagesse, la justice et la tempérance étaient considérés comme des biens; leurs contraires des maux.
  • Adiaphora, ahlaki yönden değerli olup olmadığına karar verilemeyen ya da ahlaki yönü üzerinde durulmayan şeyleri ifade eden Yunanca kavram. İlk olarak, ahlakın merkezine erdemi yerleştiren Stoacı felsefede yer bulan bu terim, Stoacılar'a göre "erdemli olmak" dışında insana ait tüm diğer nitelikler için geçerlidir.
  • Az adiaphora (egyesszám: adiaphoron) a görögből (ἀδιάφορα "közömbös dolgok") származó fogalom, ami a sztoikus filozófiában az erkölcsi megfontolásokon kívül eső dolgokat és cselekedeteket jelöli. A kereszténység az adiaphora fogalma alatt azokat a dolgokat érti, amelyek nem lényegesek a hit szempontjából, illetve megengedhetők a hívő keresztények és az egyház számára is. A fogalom közelebbi meghatározása az egyes keresztény egyházakban, teológiai iskolákban különböző lehet.
  • Адиа́фора (др.-греч. ἀδιάφορος «неразличимый», «безразличный»): в философии стоиков: безразличные вещи, ничего не значащие для достижения счастья (например, бедность и богатство). в христианстве: то, что не имеет значения для спасения.
  • アディアフォラ(adiaphora、ギリシア語: ἀδιάφορα、無関心なもの)とはストア派によって形成された概念で、善でも、悪でもなく、命じられてもおらず、禁じられてもいないこと。新約聖書においても用いられ、キリスト教の概念としても議論されるようになった。
  • Adiàfora és el conjunt de realitats que queden fora del camp de l'ètica, les que no poden ser jutjades en si mateixes com a bones o dolentes. El terme va ser encunyat pels estoics i va ser recollit pel cristianisme, en el sentit que un mateix acte pot ser considerat pecat o no segons la intenció que l'acompanya.
  • Adiaphoron (plural: adiaphora from the Greek ἀδιάφορα "indifferent things") is a concept of Stoic philosophy that indicates things outside of moral law—that is, actions that morality neither mandates nor forbids.In Christianity, adiaphora are matters not regarded as essential to faith, but nevertheless as permissible for Christians or allowed in church. What is specifically considered adiaphora depends on the specific theology in view.
  • Adiaphora, auch: Adiáphora (von griech. ἀδιάφορα „nicht Unterschiedenes“/„unausgezeichnet“, Sg. adiaphoron; auch Adiaphorismus/-ismen; deutsch Mitteldinge), sind nach dem Verständnis der stoischen Philosophie sowie auch in der christlichen Theologie Dinge, die in ethischer Hinsicht neutral sind, das heißt, die sich einer Zuordnung als gut oder böse entziehen.
  • Adiáfora (em grego antigo: ἀδιάφορα adiaforon) é uma palavra de uso polissêmico, tendo sido utilizada primeiramente pelos estóicos, como algo que não era nem obrigatório, nem proibido. Em outros contextos, possui também um sentido de "insignificante".
  • Adiafora (z gr. adiaphoros – „obojętny”) – w filozofii terminem tym określa się kwestię, sprawę lub rzecz moralnie obojętną. Natomiast w religii adiafora to obrządek, zwyczaj, ceremoniał, który jest dopuszczalny, ale nie nakazany. Termin wywodzi się z filozofii stoickiej, w której obok cnoty wyróżnia się dobra zależne, takie jak wiedza, przyjemność czy zdrowie. Mają one wartość tylko w relacji do cnoty.
  • Il termine adiaphora (dal greco ἀδιάφορα, “cose indifferenti”) era un concetto usato dalla filosofia stoica per indicare cose che sono al di fuori dalla legge morale, cioè azioni che non sono né moralmente prescritte né moralmente proibite.Nella teologia cristiana questo termine si riferisce a questioni considerate non essenziali per la fede che possono essere o non essere praticate a seconda delle usanze e delle opportunità.
rdfs:label
  • Adiaphora
  • Adiafora
  • Adiaphora
  • Adiaphora
  • Adiaphora
  • Adiaphora
  • Adiaphora
  • Adiàfora
  • Adiáfora
  • Адиафора
  • アディアフォラ
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of