Achaïos II (grec ancien : Ἀχαιός) est un prince de la dynastie des Séleucides.Fils d'Andromaque et petit-fils d'Achaïos Ier un fils de Séleucos Ier (?).Il commande les armées séleucides en Asie Mineure et refoule Attale Ier. Vainqueur d'Antiochos Hiérax sous Séleucos II, il gouverne, à partir de 221 av. J.-C., les satrapies d'Asie Mineure détenues antérieurement par ce prince. Il usurpe le pouvoir royal.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Achaïos II (grec ancien : Ἀχαιός) est un prince de la dynastie des Séleucides.Fils d'Andromaque et petit-fils d'Achaïos Ier un fils de Séleucos Ier (?).Il commande les armées séleucides en Asie Mineure et refoule Attale Ier. Vainqueur d'Antiochos Hiérax sous Séleucos II, il gouverne, à partir de 221 av. J.-C., les satrapies d'Asie Mineure détenues antérieurement par ce prince. Il usurpe le pouvoir royal. Dans un premier temps, il est toléré par Antiochos III puis il est attaqué dans Sardes, vaincu et tué par lui en 213 av. J.-C..
  • Achaios der Jüngere († 213 v. Chr. in Sardes) war ein General des griechischen Seleukidenreiches und König in Kleinasien von 220 bis 213 v. Chr.Achaios der Jüngere war angeblich ein Urenkel des seleukidischen Dynastiegründers Seleukos I. Nikator und diente zunächst wie sein Vater Andromachos und sein Großvater Achaios der Ältere dem Reich als General. Seine Tante Laodike war die Frau König Seleukos' II. und die Mutter Antiochos' III.. Achaios war mit einer weiteren Laodike, der Tochter des pontischen Königs Mithridates' II., verheiratet.223 v. Chr. begleitete Achaios den Seleukidenkönig Seleukos III. auf einen Feldzug nach Kleinasien, als dieser ermordet wurde. Das Heer sprach sich für Achaios als Nachfolger aus, doch lehnte er zu Gunsten Antiochos III., des jüngeren Bruders der Ermordeten, ab. Achaios wurde daraufhin aufgrund seiner Treue zum Vizekönig von Kleinasien bestimmt. Dort war der seleukidische Einfluss stark durch die Expansion des pergamenischen Königs Attalos I. zurückgedrängt worden. In den folgenden drei Jahren machte Achaios diese Verluste wett und schloss Attalos in dessen Hauptstadt ein.Seit 222 v. Chr. wurde Achaios vom ägyptischen König Ptolemaios III. umworben, der den General zu einem Seitenwechsel bewegen wollte. Allem Anschein nach fing Achaios schließlich an, seinen früheren Verzicht auf das Königtum zu bereuen. Ausschlaggebend war unter anderem auch das ptolemaiische Angebot, Achaios' Vater Andromachos freizulassen, der sich in ägyptischer Gefangenschaft befand. Als Antiochos III. 220 Atropatene angriff, nutzte Achaios die Gelegenheit und ließ sich von seinen Soldaten zum König proklamieren. Anschließend marschierte er mit seiner Armee auf Syrien zu, um dort einen Staatsstreich durchzuführen. Seine Truppen wünschten zwar ihrem siegreichen Feldherrn den Königstitel, doch weigerten sie sich, gegen den eigentlichen König des Seleukidenreiches zu kämpfen. Als Achaios erkannte, dass sein Heer meutern würde, ließ er verkünden, dass der Feldzug in Wirklichkeit nur der Plünderung Pisidiens diene (Polybios, V 57).Von 219-217 war Antiochos III. durch den Vierten Syrischen Krieg gegen die Ptolemaier gebunden, so dass sich Achaios in dieser Zeit wieder dem Kampf gegen die übrigen kleinasiatischen Königreiche widmen konnte. Nach dem Friedensschluss zwischen Seleukiden und Ptolemaiern zog Antiochos III. aber gegen seinen abtrünnigen General. Von 216-213 kämpften die beiden Angehörigen des Seleukidenreiches gegeneinander, wobei Antiochos III. von Anfang an im Vorteil war, da er ein Bündnis mit Attalos I. von Pergamon abschließen konnte. Achaios konnte die Heeresstraße nach Sardes im ersten Kriegsjahr verteidigen, wurde danach aber in seiner Hauptstadt eingeschlossen. Nach zweijähriger Belagerung versuchte er zu fliehen, wurde aber gefasst und hingerichtet. Antiochos III. hatte zwar bereitwillig besiegten fremden Königen Titel und Land gelassen, doch war Achaios in seinen Augen ein Usurpator, den er nicht zu dulden bereit war.
  • Achajos (gr. Ἀχαιός, Achaiós) (zm. 213 p.n.e.) – wódz seleukidzki, zarządca Azji Mniejszej w latach 213-211 p.n.e., pretendent do tronu państwa Seleucydów od 221 p.n.e. do swej śmierci. Syn Andromacha, bratanka króla państwa Seleucydów Antiocha I Sotera, brat Laodiki II żony króla państwa Seleucydów Seleukosa II Kallinikosa, mąż Laodiki, córki króla Pontu Mitrydatesa II i królowej Laodiki, córki króla państwa Seleucydów Antiocha II Theosa i jego pierwszej żony Laodiki I.W roku 223 p.n.e. Achajos będący wtedy wodzem wojsk seleukidzkich, brał udział w kampanii Seleukosa III Keraunosa przeciwko królowi Pergamonu Attalosowi I. Podczas tejże wyprawy Seleukos zginął zamordowany, a Achajos, będący bardzo popularnym wodzem w armii i na dodatek osobą spokrewnioną z dynastią, był potencjalnym kandydatem do władzy w oczach swoich żołnierzy. Władzy jednak nie przyjął, ogłaszając królem młodego Antiocha, brata zamordowanego.Młody władca otrzymał poparcie armii w Antiochii Syryjskiej, mianował Achajosa zarządcą całej Azji Mniejszej i wydał mu rozkaz kontynuacji wojny z Attalosem.Achajos, jako dobry wódz i żołnierz, prowadził wojnę z królestwem Pergamonu osiągając znaczne sukcesy, odbierając liczne terytoria i w końcu zamykając nawet Attalosa w stolicy swojego państwa w oblężeniu.Antioch tymczasem najpierw zaangażował się w konflikt z Lagidami o Celesyrię, a następnie, przerywając kampanię przeciw Egiptowi, skierował się na Wschód w celu likwidacji uzurpacji tamtejszych satrapów Molona i Aleksandra. Latem 221 p.n.e. Seleukida wkroczył do północnej Medii, tzw. Atropatene, z prewencyjną wyprawą, mającą na celu zastraszenie miejscowych władców.W tym właśnie czasie, podczas pobytu Antiocha w północnej Medii, Achajos ogłosił się królem.Nie wiadomo do końca jakimi kierował się pobudkami. Z jednej strony wskazuje się na to, że dotarły do niego informacje o śmierci Antiocha, z drugiej zaś, że chodziło o rozgrywki między nim, a wszechwładnym ministrem Hermiasem z Karii, znajdującym się w otoczeniu młodego króla i posiadającego licznych wrogów, w tym Achajosa.Achajos ze swą armią ruszył w kierunku stolicy państwa, Antiochii. Nie dotarł tam jednak, gdyż jego właśni żołnierze odmówili wojny przeciw legalnemu władcy. Nie mając wyjścia Achajos zawrócił i przygotowywał się do konfrontacji z Antiochem, który tymczasem powrócił już z wyprawy przeciw rebeliantom na wschodzie i zamierzał kontynuować wojnę z Egiptem o Celesyrię. Tym samym zlekceważył Achajosa, odkładając rozprawę z nim na później, być może dowiadując się o jego kłopotach z wojskiem. Ruszając przeciwko Ptolemeuszom, Antioch zabezpieczył sobie tyły przed Achajosem układem z Attalosem I, który podjął kampanię przeciw rebeliantowi. Zapewne Antioch poczynił jakieś obietnice terytorialne władcy Pergamonu (najprawdopodobniej obiecał mu część ziemi, którymi władał Achajos) w zamian za wyświadczoną przysługę. Poza tym Achajos był jednak zbyt słaby, aby realnie zagrozić panowaniu Antiocha, mógł jednak niebezpiecznie destabilizować sytuację na tyłach Seleukidy.Po zakończeniu (i przegraniu) wojny z Ptolemeuszami (klęska pod Rafią w 217 p.n.e.), Antioch postanowił rozwiązać kwestię Azji Mniejszej. Wojna z krewniakiem zajęła Antiochowi dość sporo czasu, bo aż ok. 2 lat. Działając w porozumieniu z królem Pergamonu udało się w końcu odebrać Achajosowi niemal wszystkie terytoria, a jego samego zamknąć w oblężeniu Sardes w 213 p.n.e.Tam buntownik był bardzo dobrze umocniony, ale dał się podstępnie złapać w pułapkę i został wydany w ręce Antiocha, który go skazał na śmierć.
  • Achaeus (Ancient Greek: Ἀχαιός; died 213 BC) was a general and later a separatist ruler of part of the Greek Seleucid kingdom. He was the son of Andromachus, whose sister Laodice II married Seleucus Callinicus, the father of Antiochus III the Great. Achaeus himself married Laodice of Pontus, one of the daughters to Laodice and Mithridates II of Pontus. He accompanied Seleucus Ceraunus, the son of Callinicus, in his expedition across mount Taurus against Attalus I, and after the assassination of Seleucus revenged his death; and though he might easily have assumed the royal power, he remained faithful to the family of Seleucus.In 223 BC Antiochus III, the successor of Seleucus, appointed him to the command of all Asia Minor on the western side of Mount Taurus. Achaeus recovered all the districts which Attalus had gained for the Seleucids once more; but being falsely accused by Hermeias, the minister to Antiochus, of intending to revolt, he did so in self-defence, assumed the title of king, and ruled over the whole of Asia on the western side of the Taurus. As long as Antiochus was engaged in the war with Ptolemy, he would not march against Achaeus; but upon the conclusion of a treaty with Ptolemy, he crossed the Taurus, uniting his forces with Attalus, and in one campaign deprived Achaeus of his dominions and took Sardis (with the exception of the citadel). After sustaining a siege of two years, the citadel at last fell into the hands of Antiochus in 213 BC, through the treachery of Bolis (who had been employed by Sosibius, minister to Ptolemy). Bolis pledged to deliver Achaeus to safety, but turned him over to Antiochus, who immediately put him to death.
  • Ахей Млади, (на старогръцки: Ἀχαιός, Achaios; † 213 пр.н.е. в Сарди) e генерал в Селевкидската империя и крал на Мала Азия от 220 пр.н.е. до 213 пр.н.е. Ахей Млади е правнук на Селевк I Никатор и служи първо, както баща си Андромах и своя дядо Ахей Стари като генерал на царството. Неговата леля Лаодика II е съпруга на Селевк II Калиник и майка на Антиох III. Ахей се жени през 220 пр.н.е. за Лаодика, дъщерята на Митридат II (Понт) и Лаодика.През 223 пр.н.е. Ахей придружава Селевкидския цар Селевк II в поход в Мала Азия. Когато той е убит войската предлага Ахей за негов последник, но той отказва за сметка на Антиох III, по-малкият брат на убития. След това Ахей е определен заради неговата вярност за вице-крал на Мала Азия. Tой въстава 216-213 пр.н.е. против Антиох III и две години е обсаден в замъка на неговия главен град Сарди. Той се опитва да избяга, но е хванат и екзекутиран.
  • Aqueu fou fill d'Andròmacos, la germana del qual, Laodice II, fou la dona de Seleuc II Cal·línic, pare d'Antíoc III el gran. Aqueu es va casar amb Laodice del Pont, filla de Mitridates II del Pont. Va acompanyar a Seleuc III Ceraune, fill de Cal·línic, a la seva expedició a la zona del Taure contra Àtal de Pèrgam, i després del assassinat de Seleuc va venjar la seva mort i encara que va poder ocupar el tron, va romandre lleial a la família selèucida. Antíoc el gran el va nomenar sàtrapa de l'Àsia Menor amb seu a Sardes el 223 aC i va recuperar els districtes ocupats per Àtal. Hermeias, ministre d'Antíoc, va acusar a Aqueu d'intentar una revolta, i al veure's en perill es va revoltar realment i es va proclamar rei a Sardes. Antíoc era ocupat amb Ptolomeu d'Egipte i no va poder anar contra ell, però més tard, quan Egipte i els selèucides van fer la pau, Antíoc va creuar el Taure i aliat a Àtal, i va ocupar tota l'Àsia Menor fins a Sardes menys la ciutadella on Aqueu va resistir dos anys fins que finalment va caure en mans d'Antíoc el 214 aC per la traïció de Bolis, un agent de Sosibi, ministre de Ptolemeu IV Filopàtor, que en lloc de protegir-lo el va entregar a Antíoc, que el va fer matar.
  • Aqueo (griego Aχαιός; murió en el 213 a. C. fue un general y posteriormente un gobernante separatista de de la parte de Grecia del Imperio Seléucida. Era el hijo de Andrómaco, el cual era hermano de Laodice II, la esposa de Seleuco II Calinico y madre de Antíoco III el Grande. Aqueo se casó con Laodice, hija de Mitrídates II del Ponto, rey del Ponto. Acompañó a Seleuco III, hijo de Calinico, en su expedición a través de los Montes Tauro contra Átalo I, y después vengó la muerte de Seleuco III, permaneciendo fiel a la familia de Seleuco a pesar de que hubiera podido conseguir fácilmente el poder.Antíoco III el Grande, sucesor de Seleuco, le nombró comandante de toda Asia al oeste del Tauro en el año 223 a. C. Aqueo recuperó para el Imperio Sirio todos los distritos que Átalo había conseguido, pero después de haber sido falsamente acusado por Hermeias, ministro de Antioco, de querer revelarse, tuvo que hacerlo en defensa propia, asumiendo el título de rey, y reinando sobre toda Asia al oeste del Tauro.Mientras Antíoco estaba en la guerra contra Ptolomeo IV de Egipto, éste no podía enfrentarse a Aqueo. Pero cuando se logró la paz con Ptolomeo, cruzó el Tauro, uniendo sus fuerzas con Átalo, conquistando todas los dominios de Aqueo, y tomando Sardes, exceptuando la ciudadela. Aqueo, después de un asedio de dos años en la ciudadela, al final cayó en manos de Antioco en el 213 a. C., debido a la traición de bolis, que había sido empleado por Sosibio, ministro de Ptolomeo, que había acudido a salvarle, pero en vez de eso le traicionó a Antioco, que ordenó su muerte
  • Acheo (greco antico: Aχαιός, in latino: Achaeus; 250 a.C. circa – 213 a.C.) fu un generale dell'Impero seleucide che costituì un regno separato di breve vita in Asia minore, con capitale Sardi.
  • Ахей (др.-греч. Ἀχαιός; ум. 214 до н. э.) — селевкидский полководец, захвативший власть в последней четверти III века до н. э. в малоазийской части государства Селевкидов.Ахей был сыном Андромаха, сестра которого была замужем за Селевком II Каллиником. Сам Ахей был женат на Лаодике, дочери понтийского царя Митридата II.Ахей сопровождал Селевка III Керавна, сына Селевка II, в его походе против пергамского царя Аттала I. Во время перехода Таврских гор Селевк III был предательски убит одним из своих офицеров. Ахей как родственник царя не замедлил отомстить, приказав казнить заговорщиков. Селевку наследовал его младший брат Антиох, который в 223 до н. э. назначил Ахея наместником малоазийских провинций к западу от Тавра. В течение следующих трёх лет Ахей отвоевал обратно территории, захваченные в предыдущие годы Атталом.В то время как Антиох подавлял восстания в восточных провинциях, Ахей, провозгласив в 220 до н. э. в Лаодикии себя царём, решил вторгнуться в Сирию. Однако, из-за возмущений армии, верной Антиоху, Ахей отказался от своих планов и повернул в направлении Писидики, которую и разорил, получив богатую добычу. После этого Ахей вернулся обратно в Лидию.По окончании Четвёртой Сирийской войны Антиох III Великий заключил союз с Атталом I и с наступлением лета 216 до н. э. перешёл через Таврские горы, начав войну против Ахея. Прибыв в Лидию, Антиох осадил резиденцию Ахея — город Сарды. По окончании осады, длившейся два года, город был взят, а Ахей — схвачен и казнён.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 1359993 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 1163 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 15 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 107154193 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Achaïos II (grec ancien : Ἀχαιός) est un prince de la dynastie des Séleucides.Fils d'Andromaque et petit-fils d'Achaïos Ier un fils de Séleucos Ier (?).Il commande les armées séleucides en Asie Mineure et refoule Attale Ier. Vainqueur d'Antiochos Hiérax sous Séleucos II, il gouverne, à partir de 221 av. J.-C., les satrapies d'Asie Mineure détenues antérieurement par ce prince. Il usurpe le pouvoir royal.
  • Acheo (greco antico: Aχαιός, in latino: Achaeus; 250 a.C. circa – 213 a.C.) fu un generale dell'Impero seleucide che costituì un regno separato di breve vita in Asia minore, con capitale Sardi.
  • Ахей Млади, (на старогръцки: Ἀχαιός, Achaios; † 213 пр.н.е. в Сарди) e генерал в Селевкидската империя и крал на Мала Азия от 220 пр.н.е. до 213 пр.н.е. Ахей Млади е правнук на Селевк I Никатор и служи първо, както баща си Андромах и своя дядо Ахей Стари като генерал на царството. Неговата леля Лаодика II е съпруга на Селевк II Калиник и майка на Антиох III. Ахей се жени през 220 пр.н.е. за Лаодика, дъщерята на Митридат II (Понт) и Лаодика.През 223 пр.н.е.
  • Achajos (gr. Ἀχαιός, Achaiós) (zm. 213 p.n.e.) – wódz seleukidzki, zarządca Azji Mniejszej w latach 213-211 p.n.e., pretendent do tronu państwa Seleucydów od 221 p.n.e. do swej śmierci. Syn Andromacha, bratanka króla państwa Seleucydów Antiocha I Sotera, brat Laodiki II żony króla państwa Seleucydów Seleukosa II Kallinikosa, mąż Laodiki, córki króla Pontu Mitrydatesa II i królowej Laodiki, córki króla państwa Seleucydów Antiocha II Theosa i jego pierwszej żony Laodiki I.W roku 223 p.n.e.
  • Achaios der Jüngere († 213 v. Chr. in Sardes) war ein General des griechischen Seleukidenreiches und König in Kleinasien von 220 bis 213 v. Chr.Achaios der Jüngere war angeblich ein Urenkel des seleukidischen Dynastiegründers Seleukos I. Nikator und diente zunächst wie sein Vater Andromachos und sein Großvater Achaios der Ältere dem Reich als General. Seine Tante Laodike war die Frau König Seleukos' II. und die Mutter Antiochos' III..
  • Aqueo (griego Aχαιός; murió en el 213 a. C. fue un general y posteriormente un gobernante separatista de de la parte de Grecia del Imperio Seléucida. Era el hijo de Andrómaco, el cual era hermano de Laodice II, la esposa de Seleuco II Calinico y madre de Antíoco III el Grande. Aqueo se casó con Laodice, hija de Mitrídates II del Ponto, rey del Ponto.
  • Achaeus (Ancient Greek: Ἀχαιός; died 213 BC) was a general and later a separatist ruler of part of the Greek Seleucid kingdom. He was the son of Andromachus, whose sister Laodice II married Seleucus Callinicus, the father of Antiochus III the Great. Achaeus himself married Laodice of Pontus, one of the daughters to Laodice and Mithridates II of Pontus.
  • Aqueu fou fill d'Andròmacos, la germana del qual, Laodice II, fou la dona de Seleuc II Cal·línic, pare d'Antíoc III el gran. Aqueu es va casar amb Laodice del Pont, filla de Mitridates II del Pont. Va acompanyar a Seleuc III Ceraune, fill de Cal·línic, a la seva expedició a la zona del Taure contra Àtal de Pèrgam, i després del assassinat de Seleuc va venjar la seva mort i encara que va poder ocupar el tron, va romandre lleial a la família selèucida.
  • Ахей (др.-греч. Ἀχαιός; ум. 214 до н. э.) — селевкидский полководец, захвативший власть в последней четверти III века до н. э. в малоазийской части государства Селевкидов.Ахей был сыном Андромаха, сестра которого была замужем за Селевком II Каллиником. Сам Ахей был женат на Лаодике, дочери понтийского царя Митридата II.Ахей сопровождал Селевка III Керавна, сына Селевка II, в его походе против пергамского царя Аттала I.
rdfs:label
  • Achaïos II
  • Achaeus (general)
  • Achaios der Jüngere
  • Achajos
  • Acheo (generale)
  • Aqueo (general)
  • Aqueu (fill d'Andròmac)
  • Ахей (генерал)
  • Ахей (полководец)
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of