L'accusation de meurtre rituel à l'encontre des Juifs (hébreu : עלילת דם ’alilat dam « accusation de sang ») est une allégation antijuive ou antisémite selon laquelle les Juifs assassineraient des enfants non juifs à des fins rituelles, la confection de pains azymes pour la Pâque étant la plus fréquemment citée.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • L'accusation de meurtre rituel à l'encontre des Juifs (hébreu : עלילת דם ’alilat dam « accusation de sang ») est une allégation antijuive ou antisémite selon laquelle les Juifs assassineraient des enfants non juifs à des fins rituelles, la confection de pains azymes pour la Pâque étant la plus fréquemment citée. Plus tard, cette motivation rituelle est abandonnée et le meurtre serait dû à la nature diabolique des Juifs.Il s'agit de l'une des allégations antijuives les plus anciennes de l'Histoire : il y aurait en effet eu plus de 150 accusations et, probablement, des milliers de rumeurs.
  • Кръвната клевета срещу евреите е обвинение срещу евреите, че по време на страстната седмица вършели смъртни нападения срещу неверници (предимно християни), като жертвите, предимно християнски деца се убивали, за да се използва кръвта им за ритуални цели. През средновековието често са отправяни обвинения за ритуални убийства на деца към отделни еврейски общности в Англия, Франция, Германия и другаде, но най-известния подобен случай е на светото дете от Ла Гуардия, който послужва като повод за изгонването на евреите от Испания през 1492 година. В ново време по-известните случаи на обвинения към евреи в ритуални убийства са от остров Родос, в Дамаск от 1840 г. и срещу Менахем Бейлис по процеса Бейлис през 1913 г. Всички те са недоказани.
  • Els libels de sang són acusacions falses i difamatòries cap a una persona o grup de cometre sacrificis humans, sovint acompanyada per l'afirmació que la sang de les víctimes s'utilitza en diversos rituals i/o actes de canibalisme. Les presumptes víctimes són sovint nens. Els casos més ben documentats són les acusacions contra els jueus, una tradició que prové generalment de l'Europa cristiana medieval, a partir del segle XII. En són exemples els casos, demostrats falsos, de Guillem de Norwich (Anglaterra, segle XII), Simó de Trent (Itàlia i Alemanya, segle XIII), Huguet de Lincoln, Domènec del Val (Aragó, al segle XIII, però originat al segle XVI), el Sant Nen de La Guardia (Castella, al segle XV), Andreas Oxner (Àustria, segle XV) o Gavriil Belostoksky (Rússia, segle XVII).fr:Légende des crimes rituelsru:Кровавый навет
  • Los libelos de sangre o calumnias de la sangre fueron acusaciones falsas en las que se afirmaba que los judíos realizaban crímenes empleando sangre humana durante sus rituales religiosos.Esta práctica calumniosa, con alguna excepción aislada de los primeros siglos de nuestra era, tiene su origen en la Europa bajomedieval.Por regla general, los libelos de sangre culpabilizaban a los judíos de cometer una recreación de la muerte de Cristo sacrificando a niños cristianos durante la Pascua judía. Históricamente, estas acusaciones alegaban que la sangre de niños cristianos era especialmente apreciada. En muchos casos, los libelos de sangre antisemitas sirvieron de fundamento para que a la víctima se le atribuyera la cualidad de mártir y, en algunos casos, fuera canonizada.
  • L'accusa del sangue è un'accusa antisemita diffusa a partire dall'XI secolo, secondo la quale gli ebrei userebbero sangue umano per motivi rituali.L'accusa è stata usata nel corso della storia, fino a tempi recenti (vedi il pogrom di Kielce del 1946), per sfruttare l'emozione popolare e i sentimenti antisemiti sostenendo in diverse occasioni che bambini cristiani venivano rapiti e uccisi per poterne usare il sangue.In seguito a queste accuse era frequente il verificarsi di pogrom, con linciaggi e stermini di ebrei, o di processi.L'ultimo processo basato sull'accusa del sangue fu celebrato a Kiev nel 1913 contro Menachem Mendel Teviev Beilis.In seguito l'accusa del sangue fu usata dalla propaganda nazista.Bisogna notare che l'argomento è stato recentemente ripreso per la pubblicazione del contestato libro "Pasque di sangue" del figlio dell'ex-Rabbino Capo di Roma, Ariel Toaff (docente dell'università Bar Ilan). L'autore dopo le polemiche suscitate e le numerose recensioni negative in ambito accademico, decise il ritiro dal commercio del libro poi ripubblicato con una seconda edizione nel 2008, rivisto, corretto ed ampliato.Il libro intendeva trattare l'argomento con metodo storico ed analitico e non ascriveva genericamente al mondo giudaico la pratica dell'omicidio rituale, ma esclusivamente ad ebrei askenaziti, vissuti tra l'Italia Settentrionale e la Germania meridionale. Numerosi sono gli storici e gli esperti, fra questi Massimo Introvigne, Diego Quaglioni, Adriano Prosperi che hanno duramente contestato il metodo e le conclusioni di Toaff rilevando come il contenuto del libro non abbia portato alcuna prova che leghi gli omicidi rituali a componenti del mondo ebraico. Lo stesso Ariel Toaff nel suo libro parla apertamente di "ipotesi".Il caso di Fulda, nel XIII secolo, è il primo episodio noto di accusa agli ebrei di omicidio rituale. Una commissione istituita da Federico II di Svevia, composta da ebrei convertiti al cristianesimo, affermò che il sangue è in abominio all'ebraismo.La Chiesa cattolica, che aveva canonizzato santi come "san Simonino" di Trento (la cui definizione di "martire seviziato dagli Ebrei" era stata inizialmente contestata dalla sede papale, soprattutto per ragioni politiche, anche se nel 1588 il culto di Simonino venne ufficialmente ammesso), dopo il Concilio Vaticano II ha tolto dal martirologio questa celebrazione, riconoscendone la forte natura antisemita e l'assenza di fondamento storico.Nell'ebraismo tradizionale (ogni corrente ortodossa attuale) il sangue (e la vita) hanno un valore talmente alto e sacro da non poter essere tolti né consumati in nessuna circostanza e per nessuna ragione. La Casherut (insieme di regole alimentari ebraiche, basato su numerosi passi della Torah) prescrive che quando si macella un animale questo debba essere dissanguato completamente (shechitah) e che il sangue venga coperto con sabbia e segatura; le regole che riguardano la purezza della coppia impongono inoltre che la donna durante il suo ciclo dorma separata dal marito per evitare il contatto con il sangue. Ciò non esclude l'utilizzo di sangue animale per scopi rituali. Il Talmud (a partire dalla Mishnah che ne rappresenta il nucleo più importante) contiene norme ed esempi che vietano il contatto con il sangue umano in modo categorico.
  • Кровавый навет на евреев — обвинение евреев в убийстве людей других вероисповеданий (главным образом христиан) для использования их крови в ритуальных целях. В основе кровавого навета лежит фольклорный сюжет, по которому евреи ежегодно приносят в жертву христианского ребёнка и используют его кровь в своих религиозных обрядах
  • Oskarżenia o mord rytualny względem Żydów (hebr. עלילת דם, alilat dam, jid. aliles-dam, dosł. „oszczerstwo krwi”) – antysemickie posądzenia, oparte na fałszywym założeniu, że Żydzi używają ludzkiej krwi podczas swych obrzędów religijnych, głównie podczas świąt i z tego powodu, w celu jej pozyskania, co jakiś czas zabijają nieżydowskie dziecko.Pomimo tego, że wzmiankę o tym odnaleźć można po raz pierwszy w pismach Demokritosa, żyjącego na przełomie V i IV w. p.n.e., który twierdził, że Żydzi składali ofiary z Greków w Świątyni Jerozolimskiej, to kolejne doniesienia o mordach rytualnych pojawiły się dopiero w XII wieku, rozprzestrzeniając się szybko po ówczesnej chrześcijańskiej Europie. Wierzono wówczas, że dla wyznawców judaizmu krew pochodząca od chrześcijańskich dzieci ma specjalne znaczenie i wysoką wartość. Z tego powodu niewyjaśnione zniknięcia dzieci tłumaczono często mordem rytualnym popełnionym przez Żydów. W niektórych przypadkach rzekomą ofiarę uznawano za męczennika, wokół którego tworzył się kult religijny. Część z dzieci, które miały zostać zabite przez Żydów, zostały nawet kanonizowane i ogłoszone świętymi. Wielu papieży potępiało bezpośrednio lub pośrednio oskarżenia o popełnianie mordów rytualnych przez wyznawców judaizmu, choć ataki na Żydów często były popierane i organizowane przez niższy kler.Wiara w mordy rytualne popełniane przez Żydów na chrześcijanach i wyznawcach innych religii w celu pozyskania ich krwi, przetrwała gdzieniegdzie do czasów dzisiejszych (np. w niektórych środowiskach muzułmańskich).W różnych źródłach odnaleźć można zapisy o ponad 150 oskarżeniach o mord rytualny w chrześcijańskiej Europie.W żydowskiej legendzie, oskarżenie o popełnienie mordu rytualnego stało się powodem stworzenia golema przez rabina Jehudę Löwa ben Bekalela.
  • Blood libel (also blood accusation) is an accusation that Jews kidnapped and murdered the children of Christians to use their blood as part of their religious rituals during Jewish holidays. Historically, these claims—alongside those of well poisoning and host desecration—have been a major theme in European persecution of Jews.Blood libels typically say that Jews require human blood for the baking of matzos for Passover, although this element was allegedly absent in the earliest cases that claimed (the contemporary) Jews reenacted the crucifixion. The accusations often assert that the blood of children of Christians is especially coveted, and, historically, blood libel claims have been made to account for otherwise unexplained deaths of children. In some cases, the victim of human sacrifice has become venerated as a martyr, a holy figure around whom a martyr cult might arise. Three of these -- William of Norwich, Little Saint Hugh of Lincoln, Simon of Trent—became objects of local cults and veneration, and in some cases were added to the General Roman Calendar, even though lacking official canonization in the Roman Catholic Church. One, Gavriil Belostoksky, was canonized by the Russian Orthodox Church.In Jewish lore, blood libels were the impetus for the creation of the Golem of Prague by Rabbi Judah Loew ben Bezalel in the 16th century. According to Walter Laqueur:Altogether, there have been about 150 recorded cases of blood libel (not to mention thousands of rumors) that resulted in the arrest and killing of Jews throughout history, most of them in the Middle Ages. In almost every case, Jews were murdered, sometimes by a mob, sometimes following torture and a trial.
  • 血の中傷(ちのちゅうしょう、ヘブライ語:עלילת דם)は、ユダヤ人に対する憎悪によって生み出された迷信である。特にキリスト教社会において、ユダヤ人の迫害、追放、虐殺といった差別行為の口実として用いられてきた。血の中傷はディアスポラ時代のユダヤ人が経験した過酷な運命を象徴している。当初は宗教的な対立を背景に広まったが、やがては狂信をもたらし、ユダヤ人から土地の所有権や各種債権、さらには人権をも剥奪するにまでエスカレートした。現代においても経済格差や人種差別による対立感情から誘発される、ユダヤ人に関するデマは後を絶たない。血の中傷の起源は古代にまで遡ることができる。それがキリスト教社会固有の潮流としてヨーロッパ地方の各地で爆発的に拡散したのは中世末期のことである。ただし、時の権力者、及び教会の上層部が必ずしもその迷信に加担していたとは限らない。なお、この迷信は今日まで一度としてその事実が証明されたことがない。
  • Eine Ritualmordlegende (auch: Blutanklage, Blutbeschuldigung, Blutgerücht, englisch blood libel) sagt gesellschaftlich diskriminierten Minderheiten – meist Juden – Ritualmorde an Angehörigen einer Mehrheitsgruppe nach. Sie dient zur Verleumdung der behaupteten Täter, rechtfertigt und verstärkt ihre Unterdrückung und Verfolgung. Ihre Kolporteure greifen oft unaufgeklärte Entführungs-, Unglücks- oder Tötungsfälle auf, besonders von Kindern, und bieten dafür Sündenböcke an. Solche Legenden sind nicht nur als im Aberglauben verwurzelte Volkssagen anzutreffen, sondern werden auch von religiösen, staatlichen, regionalen oder lokalen Interessengruppen gezielt zur Propaganda konstruiert und genutzt. Oft bewirken sie Pogrome, Lynch- und Justizmorde an den des Ritualmords beschuldigten Gruppen.
  • Kan iftirası (veya kan suçlaması), dini azınlıkların (-ki adı geçen bu dini azınlık hemen hemen her zaman Yahudilerdir) çocukların kanlarını dini ayinlerde ve bayramlarda kullandıkları yalanı ve iddialarıdır. Tarihsel olarak bu iddialar -kuyu zehirlemeleri ve ekmek pisletmeleri iddialarıyla birlikte- Avrupa'da Yahudilere işkence etmek için kullanılmıştır.Bu iftiraya göre Yahudilerin Pesah bayramında matsa yapabilmeleri için insan kanına ihtiyacı vardır ve yine bu suçlamaya göre Hristiyan çocukların kanları tercih edilir. Tarihsel olarak sebebi bilinmeyen çocuk ölümlerinden kan iftirası sorumlu tutulurdu. Bazen de kurban edildiği iddia edilen kişiler şehit mertebesine konup onun adına kültler oluşturuldu. Hatta bazen de bu kişiler azizleştirildi.Yahudi folklorüne göre kan iftiraları 16.yy'da Rabbi Judah Loew ben Bezalel'in Prag Golem'ini yaratmasının arkasındaki itici güçtür. Çoğu papa kan suçlamalarını direkt veya dolaylı olarak kınamış ve onaylamamıştır. Bu iftiralar bazı Hristiyan gruplar içinde ve yakın zamanda Müslümanlar tarafından halen kullanılmaktadır.
  • A vérvád a szokásos elnevezése a zsidók ellen emelt azon vádnak, hogy keresztény gyermekeket meggyilkolnak és rituális célokra, különösen a húsvéti (pészah) kovásztalan kenyér (mácah vagy macesz) sütésére felhasználják.A vérvád keletkezése az ókorban dívó emberáldozatokra, valamint azon ősrégi babonás hitre vezetendő vissza, mely jóslásra, boszorkányságra és kuruzslásra használta a csodaerővel felruházott embervért.A zsidók szent könyve, a Héber Biblia, Ábrahámtól kezdődően megtiltotta az emberáldozatot, helyette állatáldozatokat írt elő. Ez azonban – mint bármilyen más tiltás esetében – nem jelenti azt, hogy később nem fordult elő.
  • Libelos de sangue são alegações sensacionalistas de que uma pessoa ou um grupo participa de sacrifícios de outras pessoas, sendo frequente nessas alegações que o sangue das vítimas sacrificadas é utilizado em rituais e/ou atos de canibalismo. As vítimas dos supostos sacrifícios são, em geral, crianças.Judeus são o alvo mais comum dos libelos de sangue, porém, outros grupos já sofreram acusações do tipo, inclusive cristãos, cataristas, cartagineses, Cavaleiros Templários, bruxas, hereges, romanos, wiccas, druidas, neopagãos, satanistas, evangélicos, protestantes, missionários e, recentemente, chineses [1].
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 1377294 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 56052 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 330 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110975681 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:année
  • 1898 (xsd:integer)
  • 1991 (xsd:integer)
prop-fr:format
  • poche
prop-fr:fr
  • Jonathan S. Tobin
prop-fr:isbn
  • 978 (xsd:integer)
prop-fr:lang
  • en
prop-fr:langue
  • anglais
prop-fr:lccn
  • 91012592 (xsd:integer)
prop-fr:lienAuteur
  • Joseph Reinach
prop-fr:lieu
  • Paris
  • Madison
prop-fr:lireEnLigne
prop-fr:nom
  • Reinach
  • : Dundes
prop-fr:prénom
  • Alan
  • Joseph
prop-fr:texte
  • Jonathan S. Tobin
prop-fr:titre
  • Légende de crime rituel: un dossier dans le folklore antisémite
  • Raphaël Lévy : une erreur judiciaire sous Louis XIV
prop-fr:trad
  • Jonathan S. Tobin
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:éditeur
  • University of Wisconsin Press
  • Ch. Delagrave
dcterms:subject
rdfs:comment
  • L'accusation de meurtre rituel à l'encontre des Juifs (hébreu : עלילת דם ’alilat dam « accusation de sang ») est une allégation antijuive ou antisémite selon laquelle les Juifs assassineraient des enfants non juifs à des fins rituelles, la confection de pains azymes pour la Pâque étant la plus fréquemment citée.
  • Кровавый навет на евреев — обвинение евреев в убийстве людей других вероисповеданий (главным образом христиан) для использования их крови в ритуальных целях. В основе кровавого навета лежит фольклорный сюжет, по которому евреи ежегодно приносят в жертву христианского ребёнка и используют его кровь в своих религиозных обрядах
  • 血の中傷(ちのちゅうしょう、ヘブライ語:עלילת דם)は、ユダヤ人に対する憎悪によって生み出された迷信である。特にキリスト教社会において、ユダヤ人の迫害、追放、虐殺といった差別行為の口実として用いられてきた。血の中傷はディアスポラ時代のユダヤ人が経験した過酷な運命を象徴している。当初は宗教的な対立を背景に広まったが、やがては狂信をもたらし、ユダヤ人から土地の所有権や各種債権、さらには人権をも剥奪するにまでエスカレートした。現代においても経済格差や人種差別による対立感情から誘発される、ユダヤ人に関するデマは後を絶たない。血の中傷の起源は古代にまで遡ることができる。それがキリスト教社会固有の潮流としてヨーロッパ地方の各地で爆発的に拡散したのは中世末期のことである。ただし、時の権力者、及び教会の上層部が必ずしもその迷信に加担していたとは限らない。なお、この迷信は今日まで一度としてその事実が証明されたことがない。
  • A vérvád a szokásos elnevezése a zsidók ellen emelt azon vádnak, hogy keresztény gyermekeket meggyilkolnak és rituális célokra, különösen a húsvéti (pészah) kovásztalan kenyér (mácah vagy macesz) sütésére felhasználják.A vérvád keletkezése az ókorban dívó emberáldozatokra, valamint azon ősrégi babonás hitre vezetendő vissza, mely jóslásra, boszorkányságra és kuruzslásra használta a csodaerővel felruházott embervért.A zsidók szent könyve, a Héber Biblia, Ábrahámtól kezdődően megtiltotta az emberáldozatot, helyette állatáldozatokat írt elő.
  • Los libelos de sangre o calumnias de la sangre fueron acusaciones falsas en las que se afirmaba que los judíos realizaban crímenes empleando sangre humana durante sus rituales religiosos.Esta práctica calumniosa, con alguna excepción aislada de los primeros siglos de nuestra era, tiene su origen en la Europa bajomedieval.Por regla general, los libelos de sangre culpabilizaban a los judíos de cometer una recreación de la muerte de Cristo sacrificando a niños cristianos durante la Pascua judía.
  • Eine Ritualmordlegende (auch: Blutanklage, Blutbeschuldigung, Blutgerücht, englisch blood libel) sagt gesellschaftlich diskriminierten Minderheiten – meist Juden – Ritualmorde an Angehörigen einer Mehrheitsgruppe nach. Sie dient zur Verleumdung der behaupteten Täter, rechtfertigt und verstärkt ihre Unterdrückung und Verfolgung. Ihre Kolporteure greifen oft unaufgeklärte Entführungs-, Unglücks- oder Tötungsfälle auf, besonders von Kindern, und bieten dafür Sündenböcke an.
  • Oskarżenia o mord rytualny względem Żydów (hebr. עלילת דם, alilat dam, jid. aliles-dam, dosł. „oszczerstwo krwi”) – antysemickie posądzenia, oparte na fałszywym założeniu, że Żydzi używają ludzkiej krwi podczas swych obrzędów religijnych, głównie podczas świąt i z tego powodu, w celu jej pozyskania, co jakiś czas zabijają nieżydowskie dziecko.Pomimo tego, że wzmiankę o tym odnaleźć można po raz pierwszy w pismach Demokritosa, żyjącego na przełomie V i IV w.
  • Libelos de sangue são alegações sensacionalistas de que uma pessoa ou um grupo participa de sacrifícios de outras pessoas, sendo frequente nessas alegações que o sangue das vítimas sacrificadas é utilizado em rituais e/ou atos de canibalismo.
  • Kan iftirası (veya kan suçlaması), dini azınlıkların (-ki adı geçen bu dini azınlık hemen hemen her zaman Yahudilerdir) çocukların kanlarını dini ayinlerde ve bayramlarda kullandıkları yalanı ve iddialarıdır.
  • Blood libel (also blood accusation) is an accusation that Jews kidnapped and murdered the children of Christians to use their blood as part of their religious rituals during Jewish holidays.
  • Кръвната клевета срещу евреите е обвинение срещу евреите, че по време на страстната седмица вършели смъртни нападения срещу неверници (предимно християни), като жертвите, предимно християнски деца се убивали, за да се използва кръвта им за ритуални цели.
  • Els libels de sang són acusacions falses i difamatòries cap a una persona o grup de cometre sacrificis humans, sovint acompanyada per l'afirmació que la sang de les víctimes s'utilitza en diversos rituals i/o actes de canibalisme. Les presumptes víctimes són sovint nens. Els casos més ben documentats són les acusacions contra els jueus, una tradició que prové generalment de l'Europa cristiana medieval, a partir del segle XII.
  • L'accusa del sangue è un'accusa antisemita diffusa a partire dall'XI secolo, secondo la quale gli ebrei userebbero sangue umano per motivi rituali.L'accusa è stata usata nel corso della storia, fino a tempi recenti (vedi il pogrom di Kielce del 1946), per sfruttare l'emozione popolare e i sentimenti antisemiti sostenendo in diverse occasioni che bambini cristiani venivano rapiti e uccisi per poterne usare il sangue.In seguito a queste accuse era frequente il verificarsi di pogrom, con linciaggi e stermini di ebrei, o di processi.L'ultimo processo basato sull'accusa del sangue fu celebrato a Kiev nel 1913 contro Menachem Mendel Teviev Beilis.In seguito l'accusa del sangue fu usata dalla propaganda nazista.Bisogna notare che l'argomento è stato recentemente ripreso per la pubblicazione del contestato libro "Pasque di sangue" del figlio dell'ex-Rabbino Capo di Roma, Ariel Toaff (docente dell'università Bar Ilan).
rdfs:label
  • Accusation de meurtre rituel contre les Juifs
  • Accusa del sangue
  • Blood libel
  • Kan iftirası
  • Libel de sang
  • Libelo de sangre
  • Libelo de sangue
  • Oskarżenia o mord rytualny względem Żydów
  • Ritualmordlegende
  • Vérvád
  • Кръвна клевета срещу евреите
  • Кровавый навет на евреев
  • 血の中傷
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of