L'accord en 17 points sur la libération pacifique du Tibet est un traité conclu le 23 mai 1951 à Pékin entre des délégués du 14e dalaï-lama et de la République populaire de Chine : le Tibet, qui connaissait depuis 1912 une indépendance de fait, marquant pour Pékin le retour du Tibet sous la souveraineté chinoise.L'accord fut signé par le Tibétain Ngapo Ngawang Jigmé à Pékin avant d'être ratifié cinq mois plus tard par le gouvernement du Tibet.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • L'accord en 17 points sur la libération pacifique du Tibet est un traité conclu le 23 mai 1951 à Pékin entre des délégués du 14e dalaï-lama et de la République populaire de Chine : le Tibet, qui connaissait depuis 1912 une indépendance de fait, marquant pour Pékin le retour du Tibet sous la souveraineté chinoise.L'accord fut signé par le Tibétain Ngapo Ngawang Jigmé à Pékin avant d'être ratifié cinq mois plus tard par le gouvernement du Tibet. Celui-ci, après de longues discussions avec le général Zhang Jingwu sur les termes à employer, donna son accord à l'envoi, au nom du dalaï-lama, d'un télégramme à Pékin le 24 octobre 1951, manifestant son acceptation en ces termes, :Selon Phuntsok Tashi Taklha, le dalaï-lama n'avait pas d'autre solution, trois mois après son retour à Lhassa, que d'envoyer ce télégramme comme le proposaient les Chinois.En plus de reconnaître la souveraineté chinoise, les Tibétains étaient tenus d'aider l'APL à occuper pacifiquement le Tibet. Ils renonçaient à s'occuper des affaires étrangères, de la défense des frontières et du commerce du Tibet et acceptaient que l'armée tibétaine soit progressivement incorporée dans l'APL. Ils acceptaient également le retour du panchen-lama au Tibet et la création d'une nouvelle entité administrative, le Comité administratif militaire, distinct du gouvernement local tibétain et soumis au gouvernement populaire central. Le texte contenait également une déclaration mettant fin officiellement à la monnaie tibétaine. Il reconnaissait le droit à l'autonomie régionale et le maintien du système politique et du statut du dalaï-lama, la liberté religieuse et le maintien des revenus du clergé bouddhiste,.Le premier ministre du dalaï-lama, Lukhangwa, déclara en 1952 à Zhang Jingwu que le peuple tibétain n'avaient pas accepté cet accord, et que ses clauses avaient été violées par les Chinois eux-mêmes.Huit ans plus tard, en mars 1959, le soulèvement tibétain de 1959 éclatait. Le dalaï-lama s'exila alors et le 18 avril, parvenu en Inde, dénonça l’accord en 17 points,, en le déclarant signé sous une contrainte exercée par le gouvernement chinois.Il dénonça officiellement l'accord le 20 juin, le décrivant comme ayant été imposé au Tibet par l'invasion, la menace et la tromperie,. La Commission internationale des juristes déclara alors que par cette répudiation, le Tibet s'était juridiquement « libéré des obligations qui étaient les siennes en vertu de l'accord »,. En 1993, à Londres, une conférence de juristes sur le statut du Tibet selon le droit international déclara que l'accord de 1951 était invalide car signé sous la contrainte.
  • Das 17-Punkte-Abkommen zur friedlichen Befreiung Tibets (offiziell Vereinbarung der Zentralen Volksregierung mit der Lokalen Regierung Tibets über Maßnahmen zur friedlichen Befreiung Tibets) ist ein in Peking am 23. Mai 1951 unterzeichnetes Abkommen zwischen der Volksrepublik China und Tibet. Unterzeichner waren Vertreter der Zentralen Volksregierung sowie der tibetischen Regierung. Am 24. Oktober 1951 telegrafierte der 14. Dalai Lama Tendzin Gyatsho nach einem entsprechenden Beschluss der tibetischen Nationalversammlung in Lhasa seine Zustimmung an Mao Zedong und die Regierung in Peking.Inhalt des Abkommens ist die Zusicherung innenpolitischer Autonomie und Religionsfreiheit Tibets von Seiten der Volksrepublik China, zugleich sollte die außenpolitische Vertretung Tibets durch die VR China wahrgenommen werden.Gemäß Artikel 52 des Wiener Übereinkommen über das Recht der Verträge vom 23. Mai 1969, dem auch die Volksrepublik China beigetreten ist, sind Verträge, die unter Androhung oder Verwendung von Gewalt unterzeichnet wurden, nichtig. Das Übereinkommen gilt jedoch nur für Verträge, die von Staaten nach deren Beitritt geschlossen wurden. Die Anwendbarkeit des Übereinkommens auf das 17-Punkte-Abkommen ist somit gemäß dem Rechtsprinzip pacta tertiis nec nocent nec prosunt („Weder schaden Verträge Dritten noch nützen sie ihnen“) umstritten. Inwiefern ein Verstoß gegen Völkergewohnheitsrecht besteht, ist fraglich.
  • Соглашение между Центральным народным правительством Китая и местным тибетским правительством о мероприятиях по мирному освобождению Тибета, или «Соглашение из 17 пунктов», было подписано 23 мая 1951 года в Пекине. Важнейшим следствием соглашения стало включение Тибета в состав Китая.
  • The Agreement of the Central People's Government and the Local Government of Tibet on Measures for the Peaceful Liberation of Tibet, or the Seventeen Point Agreement for the Peaceful Liberation of Tibet for short, is the document by which the delegates of the 14th Dalai Lama, sovereign of the de facto state of Tibet, reached an agreement in 1951 with the government of the newly established People's Republic of China on affirming Chinese sovereignty over Tibet. Chinese sources regard the document as a legal contract that was mutually welcomed by both governments and by the Tibetan people. Central Tibetan Administration considers it invalid and as having been signed under duress. The 14th Dalai Lama has repudiated the agreement on many occasions.
  • Perjanjian Pemerintah Rakyat Pusat dan Pemerintah Lokal Tibet akan Penilaian untuk Pembebasan Damai Negara Tibet, atau Tujuhbelas Butir Perjanjian Pembebasan Damai Negara Tibet untuk singkatnya, adalah sebuah dokumen yang dicapai oleh delegasi Dalai Lama ke-14 dengan pemerintahan baru Republik Rakyat Tiongkok akan penegasan kedaulatan Tiongkok atas Tibet. Perjanjian ini ditanda-tangani oleh Ngapoi Ngawang Jigme dan disegel di Beijing pada tanggal 23 Mei 1951 dan dikonfirmasi oleh pemerintahan di Tibet beberapa bulan kemudian. Sebagai tambahan, surat susulan yang ditulis oleh Dalai Lama menegaskan persetujuannya juga telah dikirimkan ke Beijing dalam bentuk telegram pada tanggal 24 Oktober. "Pemerintahan Negara Tibet bersama-sama dengan rohaniawan dan rakyat biasa mendukung perjanjian ini sepenuhnya, dan dibawah kepemimpinan Ketua Mao dan Pemerintah Rakyat Pusat, akan mendukung secara aktif Tentara Pembebasan Rakyat di Tibet untuk menyatukan pertahanan nasional, mengusir pengaruh imperialis dari Tibet dan menjaga penyatuan wilayah dan kedaulatan Ibu Pertiwi."Menurut Pemerintah Tibet di pengungsian, beberapa anggota kabinet (Kashag) tidak pernah setuju akan perjanjian ini. Pada tahun 1952, Perdana Menteri Tibet Lukhangwa memberitahukan Perwakilan dari Tiongkok Zhang Jingwu bahwa "Rakyat Tibet tidak menerima perjanjian ini." Tetapi Majelis Nasional Tibet, "ketika mengenali keadaan yang lebih baik dimana delegasi harus menandatangani "perjanjian", bertanya kepada pemerintah untuk menerima 'Perjanjian'.. Kashag mengatakan kepada Zhang Jingwu bahwa ia akan memberitahukan persetujuannya mengenai 'perjanjian ini'"Sumber-sumber dari Tiongkok memandang dokumen perjanjian ini sebagai suatu perjanjian resmi yang diterima bersama-sama baik oleh pemerintah maupun rakyat Tibet. Secara umum, pihak Tibet tidak menganggap dokumen perjanjian ini tidak berlaku karena penandatanganan yang tidak sah, berada di bawah ancaman.
  • 십칠조협의(十七條協議, 중국어: 十七条协议) 또는 중앙 인민 정부와 티베트 지방 정부의 평화적인 티베트 해방에 관한 협의(中央人民政府和西藏地方政府關於和平解放西藏辦法的協議, 중국어: 中央人民政府和西藏地方政府关于和平解放西藏办法的协议)는 1951년 5월 23일 중화인민공화국과 티베트 양측이 베이징 시에서 체결한 조약으로, 중화인민공화국과 티베트 양측의 정치적 관계와 티베트의 자치권 보장, 종교적 자유 인정 등의 내용을 담고 있다.1951년 10월 24일 달라이 라마 14세는 마오쩌둥과 중앙 인민 정부에 십칠조협의의 준수를 요구하는 내용의 전보를 보냈지만 1959년 인도로 망명하여 망명 정부를 수립하는 한편 십칠조협의의 파기를 선포하게 된다.
  • Dohoda Ústřední lidové vlády a místní vlády v Tibetu o opatřeních k mírovému osvobození Tibetu (tradiční čínština: 中央人民政府和西藏地方政府關於和平解放西藏辦法的協議), známá spíše pod zkráceným názvem Sedmnáctibodová dohoda, je právní dokument, který umožnil znovuobnovení svrchovanosti čínského státu, tedy Čínské lidové republiky, nad de facto nezávislým Tibetem, jenž vyhlásil svou nezávislost v roce 1912. Smlouva byla podepsána delegacemi Tibetu a Čínské lidové republiky v Pekingu dne 23. května 1951. Šlo tak o mírové vyřešení čínsko-tibetské krize, která začala v roce 1950 důrazným nárokováním území Tibetu vládou Čínské lidové republiky a nepovolenou přítomností čínských vojsk na území Tibetu (tj. okupací tibetského území).ČLR se ve smlouvě zavázala, že nebude změněn politický systém v Tibetu, ani omezeny funkce a pravomoci jak dalajlámovy, tak pančhenlámovy. Dále se mj. zaručila, že bude respektována náboženská svoboda na území Tibetu.Zatímco je tato smlouva úřady ČLR považována za legitimaci jejich nároků na Tibet, existují na druhé straně mínění o neplatnosti smlouvy podle mezinárodního práva, protože podpisy tibetských zástupců byly vynuceny vojenským tlakem. Čínské smluvní straně je pak předhazováno i porušení svobodného výkonu náboženského vyznání (body 3, 4 a 7 smlouvy).Roku 1959 byla tato smlouva (po útěku z obsazeného Tibetu) označena za neplatnou jak dalajlámou tak i jeho exilovou vládou.
  • A „Tizenhétpontos egyezmény” a Kínai Népköztársaság és a tibeti kormányzat között, a katonai megszállás árnyékában létrejött megállapodás volt, amely az eredeti tervek szerint rendezte volna a közjogi helyzetet az „anyaországként” aposztrofált Kína és a Kína részének tekintett Tibet között.
  • L'Accordo dei Diciassette Punti, noto ai cinesi come Trattato di liberazione pacifica del Tibet, è un trattato che fu firmato a Pechino il 23 maggio 1951 dai delegati del Tibet e della Repubblica Popolare Cinese con il quale i rappresentanti tibetani riconobbero la sovranità cinese sul territorio tibetano.Il governo di Lhasa si vide costretto a sottoscriverlo dopo l'invasione del Tibet Orientale, noto come Kham occidentale, da parte dell'Esercito Popolare di Liberazione cinese avvenuta il 6 ottobre del 1950, e la successiva minaccia che l'invasione si sarebbe estesa in tutto il Tibet in caso di mancata accettazione dell'accordo stesso.I punti principali dell'accordo prevedevano:il riconoscimento della sovranità cinese sul territorio tibetano, del quale veniva sancito ufficialmente l'ingresso nella neonata Repubblica Popolare Cinesel'istituzione in territorio tibetano di un comitato militare e amministrativo nonché di un quartier generale di comando della regione militare gestiti dal governo di Pechinole garanzie cinesi sull'autonomia regionale del Tibet nelle questioni interne e la salvaguardia della locale culturaun piano di riforme da parte del governo cinese che si impegnava ad inserirle gradualmente nella vita del paeseil graduale inserimento delle forze armate tibetane all'interno dell'esercito cinesela gestione dei rapporti del Tibet con l'estero da parte del governo cineseVenne siglato da una delegazione di cinque rappresentanti del neoeletto Dalai Lama (cui spettava sia il potere politico che religioso in Tibet) guidata dal governatore dell'occupato Tibet Orientale Ngapoi Ngawang Jigme, e dalla delegazione cinese guidata dal plenipotenziario Li Weihan, ministro della commissione per gli affari delle nazionalità, completata da due gerarchi militari e dal responsabile politico per gli affari del sud-ovest.
  • Het 17 puntenakkoord is een verdrag tussen gedelegeerden van dalai lama Tenzin Gyatso en de Chinese regering waarin de Chinese soevereiniteit over Tibet werd vastgelegd op 23 mei 1951. Het akkoord werd vanuit Tibetaanse zijde getekend door Ngabo Ngawang Jigme en enkele maanden later geratificeerd in Lhasa. Het 17 puntenakkoord heet voluit het Akkoord van de Centrale Volksregering en de regering van Tibet over de Maatregelen voor de Vreedzame Bevrijding van Tibet.De dalai lama zou daarna een telegram op 24 oktober hebben gestuurd met de tekst: "De lokale Tibetaanse regering, zowel als de geestelijke en seculiere bevolking, steunen deze overeenkomst unaniem en zullen onder de leiderschap van Voorzitter Mao en de Centrale Volksregering het Volksbevrijdingsleger in Tibet actief ondersteunen, om de nationale verdediging te versterken, de imperialistische invloeden uit Tibet te verdrijven en de vereniging van het grondgebied en de soevereiniteit van het moederland te beschermen.Volgens de Tibetaanse regering in ballingschap hebben de Tibetanen en dalai lama het akkoord nooit geaccepteerd. Toen de dalai lama in 1959 aankwam in India, verwierp hij "het 17 puntenakkoord dat de Tibetaanse regering en bevolking was opgedrongen onder de dreiging van de wapens."Volgens Woeser zou hoofd van de delegatie en gouverneur van Kham, Ngabo Ngawang Jigme, hebben verzwegen dat hij het zegel van Chamdo bij zich had in Peking, waarna het zegel van Tibet ter plekke werd nagemaakt en gebruikt voor de ondertekening. Bij terugkeer zou Ngabo de dalai lama hebben meegedeeld dat die het verdrag niet hoefde te erkennen en de weg om zich terug te trekken nog openlag.In hetzelfde jaar als de ondertekening, in 1951 zei Mao Zedong: "Doe het uiterste om de Dalai Lama en de meerderheid van de bovenlaag mee te krijgen. Isoleer de minderheid van slechte elementen om de geleidelijke, geweldloze transformatie van de Tibetaanse economie en politiek."
  • 十七か条協定(じゅうななかじょうきょうてい)は、中華人民共和国がチベット東部を軍事制圧した後、1951年5月23日、北京において締結された中華人民共和国とチベットの間の政治的取り決めである。正式呼称は中央人民政府と西藏地方政府のチベット平和解放に関する協議。十七か条の条文を有することから、「十七か条協定」と略称される。
  • Ugoda między Centralnym Rządem Ludowym i Lokalnym Rządem Tybetu dotycząca warunków pokojowego wyzwolenia Tybetu (chiń. upr.: 中央人民政府和西藏地方政府关于和平解放西藏办法的协议; chiń. trad.: 中央人民政府和西藏地方政府關於和平解放西藏辦法的協議; pinyin: Zhōngyāng rénmín zhèngfǔ hé Xīzàng dìfāng zhèngfǔ guānyú hépíng jiěfàng Xīzàng bànfǎ de xiéyì; tyb.: ཀྲུང་དབྱང་མི་དམངས་སྲིད་གཞུང་དང་བོད་ཀྱི་ས་གནས་སྲིད་གཞུང་གཉིས་བོད་ཞི་བས་བཅིངས་བཀྲོལ་འབྱུང་ཐབས་སྐོར་གྱི་གྲོས་མཐུན།, Wylie: krung dbyang mi dmangs srid gzhung dang bod kyi sa gnas srid gzhung gnyis bod zhi bas bcings bkrol ’byung thabs skor gyi gros mthun, ZWPY: Zhungyang mimang sixung tang Poigi sanai sixung nyi Phoi xiwai jingzhoi jungtabgorgi choidün), potocznie zwana Siedemnastopunktowym porozumieniem (chiń. upr.: 十七条协议; chiń. trad.: 十七條協議; pinyin: Shíqī tiáo xiéyì) – 17-punktowy traktat zawarty 23 maja 1951 roku pomiędzy rządem Chińskiej Republiki Ludowej a przedstawicielami strony tybetańskiej, regulujący polityczny status Tybetu i określający warunki jego aneksji przez Chiny.Pod koniec 1950 roku oddziały Chińskiej Armii Ludowo-Wyzoleńczej wkroczyły do Tybetu. Wobec przeważającej przewagi strony chińskiej i braku reakcji na arenie międzynarodowej rząd tybetański został zmuszony do podjęcia rokowań. Do Pekinu udała się pięcioosobowa delegacja strony tybetańskiej. Rokowania rozpoczęły się 29 kwietnia 1951 roku. Przewodniczącym delegacji tybetańskiej był Ngapo Ngałang Dzigme, zaś chińskiej Li Weihan. W trakcie pierwszej tury delegacja tybetańska odrzuciła postulaty strony chińskiej. Dopiero druga tura rokowań zakończyła się opracowaniem 17-punktowego porozumienia, ogłoszonego 23 maja 1951 roku.Punkt pierwszy traktatu stanowił że Naród tybetański zjednoczy się, usunie z Tybetu siły imperialistycznego agresora i powróci na łono wielkiej rodziny należącej do ojczyzny-matki: Chińskiej Republiki Ludowej. Prowadzenie tybetańskiej polityki zagranicznej i obronę jego terytorium pozostawiono w gestii rządu chińskiego, uprawomocniono także obecność oddziałów chińskich w Tybecie. Armia tybetańska została wcielona w szeregi ChALW. Jednocześnie zagwarantowano Tybetowi szeroką autonomię, poszanowanie lokalnej religii i obyczajów oraz nienaruszalność dotychczasowego ustroju wewnętrznego, zwłaszcza statusu Dalajlamy i Panczenlamy. Postanowienie objęło tereny, które później weszły w skład Tybetańskiego Regionu Autonomicznego. Pozostałe ziemie historycznego Tybetu były traktowane jako integralna część Chin. 29 kwietnia 1954 roku Indie podpisały porozumienie z Chinami, w którym uznały ich suwerenność nad Tybetem. Rok później powołany został Komitet Przygotowawczy dla ustanowienia Tybetańskiego Regionu Autonomicznego, który znacznie uszczuplił władzę Dalajlamy. Po roku 1956 roku strona chińska zaczęła łamać porozumienie, próbując przeprowadzić reformę rolną we wschodnim Tybecie, w prowincjach Amdo i Kham. Sprzeciw wobec reform społecznych, sprowadzania chińskich osadników i obecności wojsk chińskich spowodowały opór Tybetańczyków, akty sabotażu i rozwój wspieranych przez CIA grup partyzanckich. W 1959 roku wybuchło powstanie tybetańskie; w wyniku jego porażki Dalajlama zbiegł do Indii, gdzie powołano rząd na uchodźstwie.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 1265667 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 80497 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 182 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110760905 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:abrogation
  • 1959-03-26 (xsd:date)
prop-fr:abréviation
  • Accord en 17 points
prop-fr:colonnes
  • 2 (xsd:integer)
prop-fr:commons
  • Category:Seventeen-Point Plan
prop-fr:désignationCourte
  • Accord en 17 points sur la libération pacifique du Tibet
prop-fr:pays
  • left|20px|TibetTibet
prop-fr:signature
  • 1951-05-23 (xsd:date)
prop-fr:titre
  • Accord entre le gouvernement central populaire et le gouvernement local du Tibet sur les mesures de libération pacifique du Tibet.
prop-fr:typeDeNorme
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:wikisource
  • Accord en 17 points sur la libération pacifique du Tibet
dcterms:subject
rdfs:comment
  • L'accord en 17 points sur la libération pacifique du Tibet est un traité conclu le 23 mai 1951 à Pékin entre des délégués du 14e dalaï-lama et de la République populaire de Chine : le Tibet, qui connaissait depuis 1912 une indépendance de fait, marquant pour Pékin le retour du Tibet sous la souveraineté chinoise.L'accord fut signé par le Tibétain Ngapo Ngawang Jigmé à Pékin avant d'être ratifié cinq mois plus tard par le gouvernement du Tibet.
  • Соглашение между Центральным народным правительством Китая и местным тибетским правительством о мероприятиях по мирному освобождению Тибета, или «Соглашение из 17 пунктов», было подписано 23 мая 1951 года в Пекине. Важнейшим следствием соглашения стало включение Тибета в состав Китая.
  • 십칠조협의(十七條協議, 중국어: 十七条协议) 또는 중앙 인민 정부와 티베트 지방 정부의 평화적인 티베트 해방에 관한 협의(中央人民政府和西藏地方政府關於和平解放西藏辦法的協議, 중국어: 中央人民政府和西藏地方政府关于和平解放西藏办法的协议)는 1951년 5월 23일 중화인민공화국과 티베트 양측이 베이징 시에서 체결한 조약으로, 중화인민공화국과 티베트 양측의 정치적 관계와 티베트의 자치권 보장, 종교적 자유 인정 등의 내용을 담고 있다.1951년 10월 24일 달라이 라마 14세는 마오쩌둥과 중앙 인민 정부에 십칠조협의의 준수를 요구하는 내용의 전보를 보냈지만 1959년 인도로 망명하여 망명 정부를 수립하는 한편 십칠조협의의 파기를 선포하게 된다.
  • A „Tizenhétpontos egyezmény” a Kínai Népköztársaság és a tibeti kormányzat között, a katonai megszállás árnyékában létrejött megállapodás volt, amely az eredeti tervek szerint rendezte volna a közjogi helyzetet az „anyaországként” aposztrofált Kína és a Kína részének tekintett Tibet között.
  • L'Accordo dei Diciassette Punti, noto ai cinesi come Trattato di liberazione pacifica del Tibet, è un trattato che fu firmato a Pechino il 23 maggio 1951 dai delegati del Tibet e della Repubblica Popolare Cinese con il quale i rappresentanti tibetani riconobbero la sovranità cinese sul territorio tibetano.Il governo di Lhasa si vide costretto a sottoscriverlo dopo l'invasione del Tibet Orientale, noto come Kham occidentale, da parte dell'Esercito Popolare di Liberazione cinese avvenuta il 6 ottobre del 1950, e la successiva minaccia che l'invasione si sarebbe estesa in tutto il Tibet in caso di mancata accettazione dell'accordo stesso.I punti principali dell'accordo prevedevano:il riconoscimento della sovranità cinese sul territorio tibetano, del quale veniva sancito ufficialmente l'ingresso nella neonata Repubblica Popolare Cinesel'istituzione in territorio tibetano di un comitato militare e amministrativo nonché di un quartier generale di comando della regione militare gestiti dal governo di Pechinole garanzie cinesi sull'autonomia regionale del Tibet nelle questioni interne e la salvaguardia della locale culturaun piano di riforme da parte del governo cinese che si impegnava ad inserirle gradualmente nella vita del paeseil graduale inserimento delle forze armate tibetane all'interno dell'esercito cinesela gestione dei rapporti del Tibet con l'estero da parte del governo cineseVenne siglato da una delegazione di cinque rappresentanti del neoeletto Dalai Lama (cui spettava sia il potere politico che religioso in Tibet) guidata dal governatore dell'occupato Tibet Orientale Ngapoi Ngawang Jigme, e dalla delegazione cinese guidata dal plenipotenziario Li Weihan, ministro della commissione per gli affari delle nazionalità, completata da due gerarchi militari e dal responsabile politico per gli affari del sud-ovest.
  • 十七か条協定(じゅうななかじょうきょうてい)は、中華人民共和国がチベット東部を軍事制圧した後、1951年5月23日、北京において締結された中華人民共和国とチベットの間の政治的取り決めである。正式呼称は中央人民政府と西藏地方政府のチベット平和解放に関する協議。十七か条の条文を有することから、「十七か条協定」と略称される。
  • Das 17-Punkte-Abkommen zur friedlichen Befreiung Tibets (offiziell Vereinbarung der Zentralen Volksregierung mit der Lokalen Regierung Tibets über Maßnahmen zur friedlichen Befreiung Tibets) ist ein in Peking am 23. Mai 1951 unterzeichnetes Abkommen zwischen der Volksrepublik China und Tibet. Unterzeichner waren Vertreter der Zentralen Volksregierung sowie der tibetischen Regierung. Am 24. Oktober 1951 telegrafierte der 14.
  • Het 17 puntenakkoord is een verdrag tussen gedelegeerden van dalai lama Tenzin Gyatso en de Chinese regering waarin de Chinese soevereiniteit over Tibet werd vastgelegd op 23 mei 1951. Het akkoord werd vanuit Tibetaanse zijde getekend door Ngabo Ngawang Jigme en enkele maanden later geratificeerd in Lhasa.
  • Perjanjian Pemerintah Rakyat Pusat dan Pemerintah Lokal Tibet akan Penilaian untuk Pembebasan Damai Negara Tibet, atau Tujuhbelas Butir Perjanjian Pembebasan Damai Negara Tibet untuk singkatnya, adalah sebuah dokumen yang dicapai oleh delegasi Dalai Lama ke-14 dengan pemerintahan baru Republik Rakyat Tiongkok akan penegasan kedaulatan Tiongkok atas Tibet.
  • Ugoda między Centralnym Rządem Ludowym i Lokalnym Rządem Tybetu dotycząca warunków pokojowego wyzwolenia Tybetu (chiń. upr.: 中央人民政府和西藏地方政府关于和平解放西藏办法的协议; chiń.
  • The Agreement of the Central People's Government and the Local Government of Tibet on Measures for the Peaceful Liberation of Tibet, or the Seventeen Point Agreement for the Peaceful Liberation of Tibet for short, is the document by which the delegates of the 14th Dalai Lama, sovereign of the de facto state of Tibet, reached an agreement in 1951 with the government of the newly established People's Republic of China on affirming Chinese sovereignty over Tibet.
  • Dohoda Ústřední lidové vlády a místní vlády v Tibetu o opatřeních k mírovému osvobození Tibetu (tradiční čínština: 中央人民政府和西藏地方政府關於和平解放西藏辦法的協議), známá spíše pod zkráceným názvem Sedmnáctibodová dohoda, je právní dokument, který umožnil znovuobnovení svrchovanosti čínského státu, tedy Čínské lidové republiky, nad de facto nezávislým Tibetem, jenž vyhlásil svou nezávislost v roce 1912. Smlouva byla podepsána delegacemi Tibetu a Čínské lidové republiky v Pekingu dne 23. května 1951.
rdfs:label
  • Accord en 17 points sur la libération pacifique du Tibet
  • Соглашение по мирному освобождению Тибета
  • 17 puntenakkoord
  • Abkommen zur friedlichen Befreiung Tibets
  • Accordo dei 17 punti
  • Sedmnáctibodová dohoda
  • Siedemnastopunktowe porozumienie
  • Tizenhét pontos egyezmény
  • Tujuhbelas Butir Perjanjian Pembebasan Damai Negara Tibet
  • Seventeen Point Agreement for the Peaceful Liberation of Tibet
  • 十七か条協定
  • 십칠조협의
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:nextEvent of
is dbpedia-owl:type of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:evt of
is foaf:primaryTopic of