Abû Bakr As Siddîq (v. 573 - 23 août 634) de son vrai nom Abdu Llâh (ou 'Atîq) Ibn Abî Quhâfah (أبو بكر عتيق “الصديق” بن أبي قحافة),, surnommé al-Siddîq (le Véridique), est un compagnon du prophète Mahomet, devenu ensuite dirigeant religieux, politique et militaire.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Abû Bakr As Siddîq (v. 573 - 23 août 634) de son vrai nom Abdu Llâh (ou 'Atîq) Ibn Abî Quhâfah (أبو بكر عتيق “الصديق” بن أبي قحافة),, surnommé al-Siddîq (le Véridique), est un compagnon du prophète Mahomet, devenu ensuite dirigeant religieux, politique et militaire. Il fut le premier calife de l'islam, de 632 à 634 après la mort du Prophète.
  • 아부 바크르(أبو بكر الصديق or عبد الله بن أبي قحافة, Abū Bakr aṣ-Ṣiddīq or 'Abdullāh bin Abī Quhāfah; Ebu Bekir(Turkish), 573년∼634년)은 이슬람의 초기 지도자이자, 제1대 정통 칼리파이다.무함마드의 친구이자 장인. 아이샤의 아버지가 이 아부 바크르다. 무함마드가 후계자를 지명하지 않고 죽었으므로, 교단 내부에서는 지도권을 둘러싸고 각 파가 대립하게 되었다. 그러나 이들은 분열을 피하여 '무하지룬'의 장로 아부 바크르에게 여론에 따라 '복종'을 맹세하였다. 내란이 없었던 건 아니지만 그는 이를 수습하고 동로마 제국과 사산조 페르시아 제국에 대항해 군사를 일으켜 634년 첫 승리를 거둔 뒤 시리아와 이라크의 정복 사업에 군대를 보내어 동요하는 종족들을 메디나 정부를 중심으로 결속시켰다.
  • Abū Bakr ʿAbdallāh ibn Abī Quhāfa as-Siddīq (arabisch ‏أبو بكر عبد الله بن أبي قحافة الصديق‎, DMG Abū Bakr ʿAbd Allāh b. Abī Quḥāfa aṣ-Ṣiddīq; * um 573 in Mekka; † 23. August 634 in Medina) war einer der ersten Anhänger des Propheten Mohammed und als Vater von Aischa bint Abi Bakr sein Schwiegervater. Nach Mohammeds Tod im Juni 632 herrschte er als sein "Nachfolger" bzw. "Stellvertreter" (Kalif) bis 634 über die Gemeinschaft der Muslime.
  • Abu Bakar (bahasa Arab: أبو بكر الصديق, Abu Bakr ash-Shiddiq) (lahir: 572 - wafat: 23 Agustus 634/21 Jumadil Akhir 13 H) termasuk di antara mereka yang paling awal memeluk Islam. Setelah Nabi Muhammad wafat, Abu Bakar menjadi khalifah Islam yang pertama pada tahun 632 hingga tahun 634 M. Lahir dengan nama Abdullah bin Abi Quhafah, ia adalah satu di antara empat khalifah yang diberi gelar Khulafaur Rasyidin atau khalifah yang diberi petunjuk.
  • Abu Bakr, Abu Becre ou Abu-Béquer (em árabe: ابو بكر الصديق; Meca, ca. 570 — Medina, 23 de Agosto de 634) foi um dos companheiros de Maomé (sahaba). Foi o primeiro califa (632-634) do Islão. O seu cognome é Al-Siddiq, "o Verídico". Rico e honrado comerciante da Meca, foi um dos primeiros a acreditar em Maomé como profeta e o único que o acompanhou na Hégira.Abu pertencia a um clã menor da poderosa tribo dos curaixitas (Quraysh) de Meca, na qual também se incluía Maomé, seu amigo desde a infância. A sua família dedicava-se ao comércio.O seu nome verdadeiro era Abdul Ka'aba, "escravo da Kaaba", mas o profeta Maomé mudou-o para Abdullah, "escravo de Allah", quando este se converteu ao Islão. Ficou contudo conhecido como Abu Bakr devido ao seu gosto por criar dromedários (abu, "pai", bakr, "dromedário", abu bakr, "pai de dromedários").De acordo com alguns pontos de vista, Abu Bakr foi o primeiro homem convertido ao Islão, alegação que é contestada por historiadores muçulmanos que atribuem a primeira conversão masculina ao filho adoptivo do profeta, Zayd ibn Harithah.Quando Maomé emigrou de Meca para Medina em 622 (a Hégira), como forma de fugir à perseguição movida a si e aos seus discípulos, Abu acompanhou-o, tendo colocado a sua fortuna pessoal ao serviço do Islão. Umas das suas filhas, Aicha, tornou-se noiva de Maomé ainda em Meca, mas o casamento só se consumou depois da chegada a Medina.Após a morte de Maomé, que não nomeou um sucessor, a comunidade dos crentes convocou a Nidwa (Assembleia), onde se encontravam representados todos os clãs e tribos. Os medinenses propunham que fosse nomeado um membro da sua cidade e outro da cidade de Meca, mas a proposta foi rejeitada por se temer que colocasse em causa a coesão da comunidade.Abu Bakr foi eleito chefe dos crentes com o título de "califa" (sucessor), em larga medida graças ao apoio de Omar, que viria a designar como seu sucessor no seu leito de morte. Para os muçulmanos xiitas, esta honra deveria ter recaído no primo e genro de Maomé, Ali.Apesar de só ter exercido o califado durante dois anos, a sua actuação foi determinante uma vez que consolidou, na Arábia, a nova religião, que após a morte de Maomé tinha entrado numa fase de instabilidade. Algumas tribos que se tinham ligado ao Islão recusavam-se agora a reconhecer a soberania de Abu Bakr, alegando que, com a morte do profeta Maomé, a aliança política e religiosa havia terminado. Esses beduínos recusavam-se a pagar a contribuição de purificação estabelecida pela religião (zakat), atacaram Medina, e alguns tinham regressado ao politeísmo. Para além disso, vários homens apresentavam-se como profetas sucessores de Maomé.Abu Bakr submeteu as tribos beduínas rebeldes através da diplomacia e do recurso à força militar, ajudado pelo seu general Khalid ibn al-Walid, naquilo que ficou conhecido como guerras da apostasia (Ridda). Ele considerava igualmente perigosa para a comunidade islâmica a presença dos dois impérios que na época cercavam a Arábia, o Império Bizantino e o Império Persa Sassânida, tendo ordenado a expansão nesses territórios, facto que contudo só viria a ser concretizado no califado do seu sucessor Omar.Abu Bakr encontra-se sepultado no recinto da Mesquita do Profeta, em Medina (Masjid al-Nabawi), juntamente com Maomé e Omar.== Referências ==
  • Abú Bakr (asi 573 Mekka - 23. srpen 634 Medína) byl zámožný kupec z kmene Kurajšovců. Po smrti proroka Mohameda se stal prvním voleným chalífou, hlavou islámu. Islámské říši - chalífátu vládl od 9. června 632 až do své smrti.
  • Абу́ Бакр ас-Сидди́к Абдулла́х ибн ’Усма́н аль-Курайши (араб. أبو بكر الصديق عبد الله بن عثمان القرشي‎‎; 572(0572) — 23 августа 634) — первый праведный халиф, сподвижник и один из тестей Мухаммада.
  • Abū Bakr ʿAbd Allāh ibn Abī Quhāfa al-Ṣiddīq, arabo: أبو بكر الصديق‎ Abū Bakr ʿAbd Allāh ibn Abī Quhāfa al-Ṣiddīq, "il grandemente veritiero", per aver creduto nel racconto fatto da Maometto del suo miʿrāj (... – 634), fu il primo califfo dell'Islam dal 632 al 634, epoca in cui la Umma fu impegnata a combattere varie tribù della Penisola araba che avevano abiurato l'Islam o che, più semplicemente, avevano deciso di recuperare una loro piena libertà d'azione.
  • Abū Bakr `Abd Allāh ibn Abī Quhāfa `Uthmān ibn Ka`b al-Qurayshī, llamado Abū Bakr Al-Siddīq, o simplemente Abū Bakr (en árabe: أبو بكر الصديق) (La Meca, c. 573 - Medina, 23 de agosto de 634) fue el sucesor de Mahoma y por tanto primer califa del islam, iniciador de la serie llamada de los califas ortodoxos.El nombre Abū Bakr es en realidad un apelativo que suele traducirse como «el papá de los camellitos»; tenía, en efecto, un número importante de estos animales, de los que se ocupaba mucho. Este apelativo se ha convertido en un nombre propio frecuente en todo el mundo islámico (con variaciones como Bubker, Babacar, Ebubekir, etc.). As-Siddīq es también un apelativo que significa "El Sincero"; sus descendientes son llamados siddīqī. Su nombre de pila original era `Abd al-Ka`ba, esto es "Siervo de la Kaaba", que cambió por `Abd Allāh ("Siervo de Dios") tras su conversión al islam. Mercader en La Meca y miembro de la tribu de Quraish, fue el primer hombre que se convirtió a la nueva religión predicada por Mahoma, a quien acompañó al exilio (hégira) en Medina. Se convirtió en suegro de Mahoma al casarse éste con su hija Aisha. Cuando el profeta cayó enfermo designó a Abū Bakr para que dirigiese la oración en su lugar, lo cual fue interpretado a la muerte de Mahoma como deseo de que Abū Bakr fuese su sucesor. Así, en 632 se convirtió en la primera persona que llevó el título de califa, esto es, de "sucesor del Mensajero de Dios" (خليفة رسول الله jalīfat Rasūl Allāh). Su elección fue contestada por Ali ibn Abi Talib, primo y yerno de Mahoma, quien reclamó para sí la sucesión. Ali acató finalmente la elección de Abū Bakr, pero esta divergencia daría lugar años más tarde a la división de los musulmanes en tres ramas: sunníes, chiíes y jariyíes.El mismo año de su elección estallaron sendas revueltas tribales en las regiones de Hiyaz y Nechd; la primera rechazaba el islam y la segunda la originó la negativa a pagar el impuesto zakat al Estado islámico. El califa sofocó ambas revueltas, aunque hubo de hacer frente en lo sucesivo a oposiciones fuertes, la más importante de las cuales era la capitaneada por Musailma. Éste fue finalmente vencido por Jalid ibn Walid en la batalla de Akraba, tras lo cual quedó definitivamente adherida al estado islámico la Península de Arabia. Logrado esto, Abū Bakr dirigió a sus generales hacia la conquista de otros territorios: Irak le fue arrebatado al Imperio Sasánida por Jalid ibn Walid en una sola campaña. Durante su gobierno, se realizó la primera compilación del Corán, que hasta entonces solo se recitaba de memoria.Abū Bakr murió el 23 de agosto del 634 en Medina. Poco antes de su muerte, atribuida por unos al envenenamiento y por otros a causas naturales, nombró sucesor a Umar ibn al-Jattab, elección que fue ratificada por la comunidad, nuevamente con la oposición de Ali y sus partidarios (según los chiíes), aunque sin ningún incidente serio. Está enterrado junto a Mahoma y Omar en la Mezquita del Profeta de Medina.
  • アブー・バクル・アッ=スィッディーク( ابو بكرالصدّيق عبد الله ابن ابي قحافه عثمان بن عامر بن عمرو بن كعب بن سعد بن تيم‎ Abū Bakr al-Ṣiddīq ‘Abd Allāh ibn Abī Quḥāfa ‘Uthmān b. ‘Āmir b. ‘Amr b. Ka‘b b. Sa‘d b. Taym, 573年 - 634年8月23日)は、初代正統カリフ(在位632年 - 634年)。預言者ムハンマドの最初期の教友(サハーバ)にしてムスリムのひとりであり、カリフすなわち「アッラーの使徒(ムハンマド)の代理人」( خليفة رسول الله‎ Khalīfat Rasūl Allāh)を名乗った最初の人物である。
  • Abu Bakr As-Ṣiddīq (real name Abdullah ibn Abi Quhafa) (Arabic: عبد الله بن أبي قحافة, translit.: ʿAbd Allāh ibn Abī Quḥāfah), c. 573 CE – 23 August 634 CE, popularly known by his nickname Abū Bakr was a senior companion (Sahabi) and the father-in-law of the Islamic prophet Muhammad. He ruled over the Rashidun Caliphate from 632–634 CE when he became the first Muslim Caliph following Muhammad's death. As Caliph, Abu Bakr succeeded to the political and administrative functions previously exercised by Muhammad. He was called Al-Siddiq (The Truthful) and was known by that title among later generations of Muslims.As a young man, Abu Bakr became a merchant and he traveled extensively in Arabia and neighboring lands in the Middle East, through which he gained both wealth and experience. He eventually came to be recognized as the chief of his clan. On his return from a business trip to Yemen, he was informed that in his absence Muhammad had openly declared his prophethood. Not long after, Abu Bakr accepted Islam and was the first person outside the family of Muhammad to openly become a Muslim. He was instrumental in the conversion of many people to the Islamic faith and early in 623, Abu Bakr's daughter Aisha was married to Muhammad, strengthening the ties between the two men.Abu Bakr served as a trusted advisor and close friend to Muhammad. During the lifetime of Muhammad, he was involved in several campaigns such as the Battle of Uhud, the Battle of the Trench, the Invasion of Banu Qurayza, Battle of Khaybar, the Conquest of Mecca, the Battle of Hunayn, the Siege of Ta'if, and the Battle of Tabuk where he was reported to have given all of his wealth for the preparation of this expedition. He also participated in the Treaty of Hudaybiyyah and was made one of the witnesses over the pact.Abu Bakr's Caliphate lasted for a little over two years (or 27 months), ending with his death after an illness. Though the period of his caliphate was not long, it included successful invasions of the two most powerful empires of the time, a remarkable achievement in its own right. He set in motion a historical trajectory that in few decades would lead to one of the largest empires in history.
  • Abu Bakr (Abū Bakr, arab. ابو بكر الصديق), właściwie Abd Allah Ibn Usman Abu Kuhafa (ur. 573, zm. 23 sierpnia 634) – pierwszy kalif, panujący w latach 632–634.Abu Bakr to kunja, przydomek, oznaczający "ojca małego wielbłądziątka" albo według niektórych późniejszych muzułmańskich tradycji "ojca dziewicy" (to jest Aiszy), pod którym do historii przeszedł Abd Allah Ibn Usman Abu Kuhafa.Abu Bakr urodził się w roku 573 w Mekce w plemieniu Kurajszytów. O jego życiu przed nawróceniem się na islam właściwie nic pewnego nie wiadomo, chociaż muzułmańska tradycja twierdzi, że był zamożnym kupcem, co zdają się potwierdzać późniejsze wydarzenia, podczas których miał wielokrotnie wspierać materialnie ubogą gminę muzułmańską podczas pierwszego okresu jej istnienia. Był jednym z pierwszych nawróconych na islam, według niektórych tradycji trzecią osobą po żonie proroka Chadidży i Alim, chociaż większość z nich umieszcza go mniej zaszczytnie wśród kilkunastu pierwszych nawróconych, a jedna z nich powiada nawet: "Było przed nim ponad pięćdziesięciu" aby zaraz dodać: "ale on był najznakomitszy". Stało się to około roku 610. Jego majątek, pozwalający mu np. wykupywać nawróconych na islam niewolników, oraz osobisty autorytet i charyzma, były znaczącym wsparciem w misji Mahometa. Pozycję Abu Bakra jako najbliższego obok Alego towarzysza Proroka wzmocniło w dodatku małżeństwo Mahometa z jego córką, Aiszą, która miała się stać jego ulubioną żoną. O znaczeniu Abu Bakra świadczy choćby fakt powierzenia mu przez Mahometa zadania wygłoszenia chutby podczas hadżdżu w 631 roku.Po śmierci Mahometa Abu Bakr miał wypowiedzieć wobec zdezorientowanego tłumu słynne słowa: "O ludzie! Jeżeli oddajecie cześć Mahometowi, to Mahomet nie żyje; jeżeli zaś oddajecie cześć Bogu, to Bóg żyje". Miejscowi Medyńczycy zebrali się wtedy, żeby wybrać nowego przywódcę, na wieść o czym przyłączyli się do nich szybko najbliżsi towarzysze proroka i inni Kurajszyci. Dzięki temu udało się wybrać jednego przywódcę dla Mekki i Medyny, a został nim właśnie Abu Bakr. Był on tytułowany następcą wysłannika Boga (arab. chalifat rasul Allah), i tym samym zapoczątkował kalifat. Po odebraniu przysięgi od gminy medyńskiej Abu Bakr wygłosił chutbę następującej treści: "O ludzie. Zostałem wyznaczony, aby wami rządzić, chociaż nie jestem najlepszy spośród was. Jeśli postąpię właściwie, wesprzyjcie mnie, jeżeli uczynię źle, poprawcie mnie. Prawda bowiem jest wiernością, a kłamstwo jest zdradą. Słaby spośród was jest silny [swoimi racjami] w moich oczach dopóki nie oddam jemu sprawiedliwości, jeśli tak spodoba się Bogu, a silny spośród was jest słaby w oczach moich aż nie wyegzekwuję od niego sprawiedliwości, jeśli taka będzie wola Boga. Jeśli jakiś lud uchyli się od walki w świętej wojnie dla Boga, Bóg dosięgnie go poniżeniem. Jeśli słabość rozprzestrzeni się między ludem, Bóg sprowadzi nieszczęście na wszystkich bez wyjątku. Bądźcie mi posłuszni tak długo jak ja będę posłuszny Bogu i Jego Prorokowi. A jeśli sprzeniewierzę się Bogu i Jego Prorokowi, posłuszeństwo wasze nie będzie mi należne. Chodźcie na modlitwę, a Bóg zechce zlitować się nad wami".Początkowo wierność Abu Bakrowi przysięgły jedynie Mekka, Medyna i At-Ta'if, większość zaś pozostałych podbitych przez Mahometa Arabów otwarcie nie uznawało go, twierdząc, że winni byli lojalność jedynie osobiście Prorokowi. Doszło do masowego odstępstwa od świeżo przyjętego islamu, a część wodzów plemiennych ogłosiła się prorokami - najbardziej znaczącym z nich był Musajlima działający w centralnej Arabii. Abu Bakrowi, głównie dzięki militarnemu geniuszowi Chalida ibn al-Walida oraz braku współdziałania pomiędzy buntownikami, do marca 633 roku udało się jednak zjednoczyć na powrót Arabów pod swoją władzą. Zgodnie z tradycją walki były krwawe i zacięte - po decydującej bitwie z Musajlimą Umar ibn al-Chattab miał zwrócić kalifowi uwagę na konieczność spisania Koranu, ponieważ zginęło w niej bardzo wielu z tych, którzy słyszeli wypowiedzi Mahometa. Zadanie to Abu Bakr powierzył Zajdowi Ibn Sabicie, który spisywał wypowiedzi Proroka już za jego życia. W ten sposób powstała pierwsza wersja Koranu, po śmierci Abu Bakra przekazana Umarowi.Po ponownym zjednoczeniu Arabii Abu Bakr rozpoczął inwazję na terytorium Sasanidzkiej Persji i Bizancjum, całkowicie wyczerpanych toczoną przez siebie w latach 602-628 wojną. Jeszcze w roku 633, współdziałając z miejscowym arabskim szczepem Szajban Chalid zdobył Al-Hirę na terytorium perskim, i coraz głębiej penetrował terytorium Mezopotamii, niszcząc szereg perskich oddziałów. Jednak główne siły arabskie zarówno w roku 633 jak i 634 zostały skierowane przeciwko Cesarstwu. W roku 634 miejscowa armia bizantyjska została pokonana pod Adżnadajn, i Arabowie przystąpili do oblegania Damaszku. Abu Bakr nie doczekał jednak końca oblężenia, zmarł bowiem 23 sierpnia 634 roku. W tradycji islamu jest on uznawany za jednego z czterech kalifów prawowiernych, a w tradycji sunnickiej jest przedstawiany jako wzór władcy idealnego, obok swojego następcy Umara. Inaczej na tę kwestię zapatrują się szyici, według których bezprawnie zagarnął on kalifat należny Alemu. Według nich Arabowie zbuntowali się przeciwko władzy Abu Bakra ponieważ wiedzieli, że działa on w niezgodzie z wolą Proroka. Jednak nawet wśród szyitów można spotkać bardziej wyważone stanowisko. Żyjący na przełomie VII i VIII wieku szyita Al-Hasan Ibn Muhammad pisał: "Spośród naszych imamów [tj. przywódców] uznajemy Abu Bakra i Umara, cieszy nas, gdy im obu okazuje się posłuszeństwo, gniewa nas bunt przeciwko nim. [...] Opowiadamy się za Abu Bakrem i Umarem, albowiem o Abu Bakra i Umara społeczność nie walczyła, nie różniła się w ich sprawie i nie okazywała zwątpienia".
  • Abu Bakr `Abd Allah ibn Abi Quhafa `Uthman ibn Ka`b al Qurayshi, Abu Bakr Al-Siddiq edo soilik Abu Bakr deitua (arabieraz أبو بكر الصديق) Mahomaren ondorengoa, eta, beraz, Islamaren lehen kalifa izan zen, ondo gidatutako kalifak deituriko kalifa saila hasi zuena (Meka 573-Medina 634)Abu Bakr izena, izatez, "gameluaren (gizon)a" bezala itzultzen den deitura bat da. Hain zuzen ere, gamelu mordoa zuen, hauetaz asko arduratzen zelarik. Deitura hau islamiar mundu osoan sarri erabiltzen den izen propio bihurtu da (Bubker, Babakar, etab... bezalako aldaerekin). As-Siddiq ere deitura bat da, "zintzoa" esan nahi duena; bere ondorengoak siddiqi deituak dira. Bere jatorrizko izena `Abd al-Ka`ba ezn, hau da, "Kaabaren Esklabua", `Abd Allah (Jainkoaren Esklabu) izenagatik aldatu zuena islamera bihurtu zenean.Merkataria Mekan eta Quraish tribuko partaidea, hirian, Mahomak zabaltzen hasitako erlijio berrira bihurtu zen lehen biztanleetakoa izan zen. Mahomarekin joan zen Medinara hejiran. Mahomaren aitaginarreba bihurtu zen profeta, Abu Bakren alaba Aisharekin ezkondu zenean. Mahoma gaixotu zenean, Abu Bakri eman zion otoitza bere ordez zuzentzeko ardura, Mahoma hil zenean, Abu Bakr bere ondorengoa izatearen nahia bezala interpretatu zena. Honela, 632an, kalifa titulua eraman zuen lehen pertsona bihurtu zen. Kalifa hitzak "Jainkoaren Mezulariaren ondorengoa" esan nahi du (arabieraz خليفة رسول الله jalifat Rasul Allah). Ali Ibn Abi Talib, Mahomaren lehengusu eta suhia erabaki horren aurka agertu zen, oinordekotza beretzat nahi baitzuen. Alik, azkenean, burua makurtu behar izan zuen, Abu Bakren izendapena onartuz, baina ezadostasun honek, urte batzuk beranduago, islama hiru adarretan banatuko zuen: sunitak, xiiak eta jariiitak.Aukeratua izan zen urte berean, Hiyaz eta Netxd lurraldeetan matxinadak piztu ziren. Lehenak islamari uko egiten zion, eta bigarrenak, Islamiar Estatuari zerga ordaintzeari uko egitea eragin zuen. Kalifak bi matxinadak apaldu zituen, ordutik aurrera, kontra egite gogorrei aurre egin behar izan zien arren, horietatik garrantzitsuena, Musailma buru zuena zelarik. Hau, azkenik Jalid ibn Walidek garaitu zuen Akrabako guduan, honen ondoren, Arabiako penintsula, Estatu Islamiarraren barnean geratu zelarik. Hau lortu ondoren, Abu Bakrek, bere jeneralak beste lurralde batzuk konkistatzera bidali zituen: Jalid ibn Walidek Irak lapurtu zion Sasanidar Inperioari kanpaina bakar batean. Bere gobernupean, Koranaren lehen bilketa egin zen, ordura arte buruz errezitatzen zena. Abu Bakr 634ko abuztuak 23an hil zen, Medinan. Hil baino lehentxeago, batzuk diotenez, pozoitua, eta beste batzuen arabera modu naturalean, Omar izendatu zuen ondorengo bezala, komunitateak onetsia, Ali ibn Ali Talib eta honen aldekoen kontrako iritziarekin, baina gertakari larririk gabe. Mahoma eta Omarrekin batera lurperatuta dago Medinako Profetaren Meskitan.
  • Абу Бакр Ас-Сиддик (ок. 573—634) е първият халиф след Мухаммад, сподвижник и негов тъст, един от най-забележителните последователи на Исляма. Той е първият човек, повярвал безрезервно в Пророка, един от 10-мата, на които е обещан раят, и първият от уммата, който влиза в рая.Единствен сред сподвижниците Абу Бакр води общността в молитва по време на целия живот на Пророка, който го нарича „най-честен“ (ас-Сидик) и „освободен от огъня от Аллах“ – 'Атик мин нар Аллах.Когато членове на племето на корайшите пресрещат Пророка след нощното му пътешествие и възнесение (ал-исра уа-л-мираадж), те питат Абу Бакр: „Вярваш ли на думите му, че снощи е бил в осветената къща и се е върнал преди утрото?” На което той отговаря: „Щом така казва — да, вярвам му, дори вярвам много повече от това. Вярвам на небесните знамения, които той предава, и в утринта и по време на вечерно пътуване“. Затова той бива наречен Ас Сидик – много честен, този, който никога не лъже.Умар Ибн Ал-Хатаб, друг от сподвижниците на Пророка казва: „Вярата на Абу Бакр превъзхожда вярата на цялата умма“. Това се потвърждава и от следния хадис: Пророкът (Аллах да го благослови и с мир да го дари) попитал: „Присъни ли се нещо на някой от вас?“ Един от мъжете му отговори: „О, пратенико на Аллах, видях насън везна, която се спусна от небесата. Ти беше претеглен на нея срещу Абу Бакр и натежа повече. После Абу Бакр натежа повече от Умар. После Умар натежа повече от Усман, после везната се издигна към небесата.“ Това не се понрави на Пророка (Аллах да го благослови и с мир да го дари) и той каза: “Приемничество на пророчеството! Аллах ще възцари, когото Той пожелае.”Умар казва също: „Най-добрият от общността след Пророка е Абу Бакр.“ Али посочва него и Умар като двамата ислямски шейхове на общността и казва: „Най-добрите от общността след Пророка са Абу Бакр и Умар“, „Най-смелият сред хората е Абу Бакр“ и „Най-голяма награда сред хората за копията на Корана ще получи Абу Бакр, защото той беше първият, който събра Корана между две корици. Той беше и първият, който го нарече Мус’хаф.“Пророкът потвърждава високия статут на Абу Бакр в много от изказванията си, между които и следното: „Аллах предостави на слугите си избор между този свят и това, което е при Него, и този слуга предпочете това, което е при Аллах.“ Абу Бакр плака горчиво и ние се зачудихме защо, след като Пророка разказа за слуга, на който е даден избор. Самият Пророк беше този слуга според това, което ни каза по-късно Абу Бакар. Пророкът продължи: „Абу Бакр е сред тези, които са ми най-предани. Ако трябва да взема със себе си близък приятел – друг освен моя Господ, аз ще взема Абу Бакр, но това, което ни свързва, е братството и любовта от исляма. Нека да няма затворена врата в джамията на Пророка за Абу Бакр.“Аллах възхвалява Абу Бакр повече от останалите сподвижници на пророка: „Тези, които се бориха преди победата.“
  • Aboe Bakr as-Siddiq (Abdullah ibn Aboe Qahafa) (Arabisch: عبد الله بن أبي قحافة) (Mekka, ca. 573 - Mekka 634) was een vriend, trouw bondgenoot en een schoonvader van Mohammed. De naam van zijn vader was Aboe Kuhafe en van zijn moeder Ummu'l-Hayr Salma. Aboe Bakr had in totaal zes kinderen van vier vrouwen.Zijn echte naam is Abdullah, die hij kreeg van Mohammed na zijn bekering. Voordien heette hij Abdoel Ka'abe. Van Mohammed kreeg hij ook de bijnaam as-Siddiq, hetgeen 'Hij Die Bevestigt' betekent. Aboe Bakr was een welgesteld handelaar en een van de eersten die zich tot de islam bekeerde. Ook speelde hij een rol in de bekering van vooraanstaande metgezellen van Mohammed, waaronder Oethman ibn Affan, Abd al-Rahman ibn Awf, Sa`d ibn Abi Waqqas, Zubayr ibn al-Awwam, Talha ibn Oebeydullah, Abu Ubayda ibn al-Jarrah en de Afrikaanse slaaf Bilaal Ibn Rabaah', die hij had vrijgekocht. Na de emigratie naar Medina, de eerste vrouw van Mohammed, Khadija was een jaar tevoren overleden, bood Aboe Bakr zijn dochter Aïsja aan Mohammed aan als vrouw. Volgens de islamitische Tradities behoort Aboe Bakr tot de tien mensen van wie werd getuigd dat zij voor het Paradijs bestemd waren. Aboe Bakr behoort daarnaast tot de zogenoemde 'Vier Rechtgeleide Kaliefen'.Er wordt gezegd dat door Aboe Bakr en Ali de esoterische leer werd doorgegeven die later tasawoef of soefisme werd genoemd.
  • Abu-Bakr as-Siddiq (en àrab ابو بكر الصديق, Abū Bakr aṣ-Ṣiddīq) (vers 573 - Medina, el 23 d'agost de 634) va ser un dels primers conversos a l'islam i un dels principals seguidors del profeta Mahoma. Durant la vida del Profeta va actuar com el seu amic i confident, esdevenint el seu sogre, i a la mort d'aquest es convertí en el primer califa musulmà establint el califat Raixidun, essent considerat pels sunnites el primer dels quatre "califes ortodoxos", anomenats els "ben guiats" o "raixidun". El seu califat, que durà dos anys i tres mesos (632-634), significà la consolidació i expansió de l'islam cap a Síria i l'Iraq. La seva vida personal consistí en la renúncia a tota riquesa i pompa. Es troba enterrat al costat de Mahoma i d'Úmar ibn al-Khattab a la Mesquita del Profeta de Medina.
  • Abu Bakr (Mekka, 573 k. – Medina, 634. augusztus 23.) volt az iszlám első, a „helyesen vezetettek” közé tartozó kalifája (uralkodott 632. június 8-ától haláláig). Mohamed próféta egyik apósaként az első muszlimok egyike volt, nevéhez fűződik a szíriai és mezopotámiai hódítás megkezdése, valamint a próféta halála után felkelt beduin törzsek lázadásainak, az ún. riddának a leverése. A síita hagyományban puccsistaként jelenik meg, aki elragadta a trónt annak jogos örökösétől, Alitól.
  • Ebu Bekir (Arapça: عبد الله بن أبي قحافة عثمان بن كعب التيمي القرشي أبو بكر الصديق) (tam adı: Abdullah bin Kuhafe bin Kaab et-Teym el-Kureyş, Ebu Bekir Sıddık) (d. 573 - ö. 23 Ağustos 634), İslam Peygamberi Muhammed sonrası Müslüman toplumda 632-634 arası liderlik ve yöneticilik yapması ve bu sebeple Muhammed'in halefi olması kendisine ilk halife unvanını kazandırmıştır. Müslümanlıktan önceki ismi Abdülkâbe'dir. Müslüman olduktan sonra Muhammed, Ebu Bekir'e Abdullah ismini vermiştir. Sünni inanışına göre Muhammed' in en iyi dostudur.En yaygın kullanılan lakaplarından olan es-Sıddîk (sadık, bağlı, doğrulayıcı) sebebiyle sık sık Ebu Bekir es-Sıddîk olarak anılır. Sıddîk lakabının Mirac rivayetiyle ilgili olarak kendisiyle tartışan Mekkelilere "Eğer olayı bildiren peygamberse doğru bildirmiştir." şeklinde cevap vermesinden sonra kendisine verildiğine inanılır.Hz. Muhammed' in, Ebubekir'in kızı Aişe ile hicret öncesinde Mekke'de evlenmesinden dolayı kayınpederidir. Halifeliği sırasında Kuran'ı mushaf haline getirtmiştir.Sünni inanışına göre İslâm'a giren hür erkeklerin, Raşit Halifelerin (Dört Halife) ve Aşere-i Mübeşşere'nin ilkidir. Şiî inanışına göre İslam'ı ilk kabul eden Ali'dir.
dbpedia-owl:birthPlace
dbpedia-owl:bnfId
  • 15598577g
dbpedia-owl:child
dbpedia-owl:deathDate
  • 0634-08-23 (xsd:date)
dbpedia-owl:deathPlace
dbpedia-owl:occupation
dbpedia-owl:residence
dbpedia-owl:sudocId
  • 07814664X
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:thumbnailCaption
  • L'empire du califat d'Abou Bakr à son apogée, 634.
dbpedia-owl:viafId
  • 97606468
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 44519 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 11133 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 86 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110994525 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:après
prop-fr:bnf
  • 1.5598577E7
prop-fr:charte
  • Monarque
prop-fr:couleur
  • #74CC66
prop-fr:dateDeDécès
  • 0634-08-23 (xsd:date)
prop-fr:dateDeNaissance
  • v. 573
prop-fr:enfants
prop-fr:fonction
  • Calife et Commandeur des croyants
prop-fr:fr
  • Banu Hanifa
prop-fr:iconeg
  • IslamSymbol2.svg
prop-fr:jusqu'auFonction
  • 0634-08-23 (xsd:date)
prop-fr:lang
  • en
prop-fr:lieuDeDécès
prop-fr:lieuDeNaissance
prop-fr:légende
  • L'empire du califat d'Abou Bakr à son apogée, 634.
prop-fr:nom
prop-fr:prédécesseur
prop-fr:résidence
  • La Mecque et Médine
prop-fr:successeur
prop-fr:sudoc
  • 7814664 (xsd:integer)
prop-fr:type
  • personne
prop-fr:viaf
  • 97606468 (xsd:integer)
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:worldcatid
  • lccn-n-50-36870
prop-fr:àPartirDuFonction
  • 0632-06-08 (xsd:date)
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Abû Bakr As Siddîq (v. 573 - 23 août 634) de son vrai nom Abdu Llâh (ou 'Atîq) Ibn Abî Quhâfah (أبو بكر عتيق “الصديق” بن أبي قحافة),, surnommé al-Siddîq (le Véridique), est un compagnon du prophète Mahomet, devenu ensuite dirigeant religieux, politique et militaire.
  • 아부 바크르(أبو بكر الصديق or عبد الله بن أبي قحافة, Abū Bakr aṣ-Ṣiddīq or 'Abdullāh bin Abī Quhāfah; Ebu Bekir(Turkish), 573년∼634년)은 이슬람의 초기 지도자이자, 제1대 정통 칼리파이다.무함마드의 친구이자 장인. 아이샤의 아버지가 이 아부 바크르다. 무함마드가 후계자를 지명하지 않고 죽었으므로, 교단 내부에서는 지도권을 둘러싸고 각 파가 대립하게 되었다. 그러나 이들은 분열을 피하여 '무하지룬'의 장로 아부 바크르에게 여론에 따라 '복종'을 맹세하였다. 내란이 없었던 건 아니지만 그는 이를 수습하고 동로마 제국과 사산조 페르시아 제국에 대항해 군사를 일으켜 634년 첫 승리를 거둔 뒤 시리아와 이라크의 정복 사업에 군대를 보내어 동요하는 종족들을 메디나 정부를 중심으로 결속시켰다.
  • Abū Bakr ʿAbdallāh ibn Abī Quhāfa as-Siddīq (arabisch ‏أبو بكر عبد الله بن أبي قحافة الصديق‎, DMG Abū Bakr ʿAbd Allāh b. Abī Quḥāfa aṣ-Ṣiddīq; * um 573 in Mekka; † 23. August 634 in Medina) war einer der ersten Anhänger des Propheten Mohammed und als Vater von Aischa bint Abi Bakr sein Schwiegervater. Nach Mohammeds Tod im Juni 632 herrschte er als sein "Nachfolger" bzw. "Stellvertreter" (Kalif) bis 634 über die Gemeinschaft der Muslime.
  • Abu Bakar (bahasa Arab: أبو بكر الصديق, Abu Bakr ash-Shiddiq) (lahir: 572 - wafat: 23 Agustus 634/21 Jumadil Akhir 13 H) termasuk di antara mereka yang paling awal memeluk Islam. Setelah Nabi Muhammad wafat, Abu Bakar menjadi khalifah Islam yang pertama pada tahun 632 hingga tahun 634 M. Lahir dengan nama Abdullah bin Abi Quhafah, ia adalah satu di antara empat khalifah yang diberi gelar Khulafaur Rasyidin atau khalifah yang diberi petunjuk.
  • Abú Bakr (asi 573 Mekka - 23. srpen 634 Medína) byl zámožný kupec z kmene Kurajšovců. Po smrti proroka Mohameda se stal prvním voleným chalífou, hlavou islámu. Islámské říši - chalífátu vládl od 9. června 632 až do své smrti.
  • Абу́ Бакр ас-Сидди́к Абдулла́х ибн ’Усма́н аль-Курайши (араб. أبو بكر الصديق عبد الله بن عثمان القرشي‎‎; 572(0572) — 23 августа 634) — первый праведный халиф, сподвижник и один из тестей Мухаммада.
  • Abū Bakr ʿAbd Allāh ibn Abī Quhāfa al-Ṣiddīq, arabo: أبو بكر الصديق‎ Abū Bakr ʿAbd Allāh ibn Abī Quhāfa al-Ṣiddīq, "il grandemente veritiero", per aver creduto nel racconto fatto da Maometto del suo miʿrāj (... – 634), fu il primo califfo dell'Islam dal 632 al 634, epoca in cui la Umma fu impegnata a combattere varie tribù della Penisola araba che avevano abiurato l'Islam o che, più semplicemente, avevano deciso di recuperare una loro piena libertà d'azione.
  • アブー・バクル・アッ=スィッディーク( ابو بكرالصدّيق عبد الله ابن ابي قحافه عثمان بن عامر بن عمرو بن كعب بن سعد بن تيم‎ Abū Bakr al-Ṣiddīq ‘Abd Allāh ibn Abī Quḥāfa ‘Uthmān b. ‘Āmir b. ‘Amr b. Ka‘b b. Sa‘d b. Taym, 573年 - 634年8月23日)は、初代正統カリフ(在位632年 - 634年)。預言者ムハンマドの最初期の教友(サハーバ)にしてムスリムのひとりであり、カリフすなわち「アッラーの使徒(ムハンマド)の代理人」( خليفة رسول الله‎ Khalīfat Rasūl Allāh)を名乗った最初の人物である。
  • Abu Bakr (Mekka, 573 k. – Medina, 634. augusztus 23.) volt az iszlám első, a „helyesen vezetettek” közé tartozó kalifája (uralkodott 632. június 8-ától haláláig). Mohamed próféta egyik apósaként az első muszlimok egyike volt, nevéhez fűződik a szíriai és mezopotámiai hódítás megkezdése, valamint a próféta halála után felkelt beduin törzsek lázadásainak, az ún. riddának a leverése. A síita hagyományban puccsistaként jelenik meg, aki elragadta a trónt annak jogos örökösétől, Alitól.
  • Abū Bakr `Abd Allāh ibn Abī Quhāfa `Uthmān ibn Ka`b al-Qurayshī, llamado Abū Bakr Al-Siddīq, o simplemente Abū Bakr (en árabe: أبو بكر الصديق) (La Meca, c. 573 - Medina, 23 de agosto de 634) fue el sucesor de Mahoma y por tanto primer califa del islam, iniciador de la serie llamada de los califas ortodoxos.El nombre Abū Bakr es en realidad un apelativo que suele traducirse como «el papá de los camellitos»; tenía, en efecto, un número importante de estos animales, de los que se ocupaba mucho.
  • Abu Bakr As-Ṣiddīq (real name Abdullah ibn Abi Quhafa) (Arabic: عبد الله بن أبي قحافة, translit.: ʿAbd Allāh ibn Abī Quḥāfah), c. 573 CE – 23 August 634 CE, popularly known by his nickname Abū Bakr was a senior companion (Sahabi) and the father-in-law of the Islamic prophet Muhammad. He ruled over the Rashidun Caliphate from 632–634 CE when he became the first Muslim Caliph following Muhammad's death.
  • Ebu Bekir (Arapça: عبد الله بن أبي قحافة عثمان بن كعب التيمي القرشي أبو بكر الصديق) (tam adı: Abdullah bin Kuhafe bin Kaab et-Teym el-Kureyş, Ebu Bekir Sıddık) (d. 573 - ö. 23 Ağustos 634), İslam Peygamberi Muhammed sonrası Müslüman toplumda 632-634 arası liderlik ve yöneticilik yapması ve bu sebeple Muhammed'in halefi olması kendisine ilk halife unvanını kazandırmıştır. Müslümanlıktan önceki ismi Abdülkâbe'dir. Müslüman olduktan sonra Muhammed, Ebu Bekir'e Abdullah ismini vermiştir.
  • Abu Bakr `Abd Allah ibn Abi Quhafa `Uthman ibn Ka`b al Qurayshi, Abu Bakr Al-Siddiq edo soilik Abu Bakr deitua (arabieraz أبو بكر الصديق) Mahomaren ondorengoa, eta, beraz, Islamaren lehen kalifa izan zen, ondo gidatutako kalifak deituriko kalifa saila hasi zuena (Meka 573-Medina 634)Abu Bakr izena, izatez, "gameluaren (gizon)a" bezala itzultzen den deitura bat da. Hain zuzen ere, gamelu mordoa zuen, hauetaz asko arduratzen zelarik.
  • Abu Bakr (Abū Bakr, arab. ابو بكر الصديق), właściwie Abd Allah Ibn Usman Abu Kuhafa (ur. 573, zm. 23 sierpnia 634) – pierwszy kalif, panujący w latach 632–634.Abu Bakr to kunja, przydomek, oznaczający "ojca małego wielbłądziątka" albo według niektórych późniejszych muzułmańskich tradycji "ojca dziewicy" (to jest Aiszy), pod którym do historii przeszedł Abd Allah Ibn Usman Abu Kuhafa.Abu Bakr urodził się w roku 573 w Mekce w plemieniu Kurajszytów.
  • Aboe Bakr as-Siddiq (Abdullah ibn Aboe Qahafa) (Arabisch: عبد الله بن أبي قحافة) (Mekka, ca. 573 - Mekka 634) was een vriend, trouw bondgenoot en een schoonvader van Mohammed. De naam van zijn vader was Aboe Kuhafe en van zijn moeder Ummu'l-Hayr Salma. Aboe Bakr had in totaal zes kinderen van vier vrouwen.Zijn echte naam is Abdullah, die hij kreeg van Mohammed na zijn bekering. Voordien heette hij Abdoel Ka'abe.
  • Abu Bakr, Abu Becre ou Abu-Béquer (em árabe: ابو بكر الصديق; Meca, ca. 570 — Medina, 23 de Agosto de 634) foi um dos companheiros de Maomé (sahaba). Foi o primeiro califa (632-634) do Islão. O seu cognome é Al-Siddiq, "o Verídico".
  • Абу Бакр Ас-Сиддик (ок. 573—634) е първият халиф след Мухаммад, сподвижник и негов тъст, един от най-забележителните последователи на Исляма.
  • Abu-Bakr as-Siddiq (en àrab ابو بكر الصديق, Abū Bakr aṣ-Ṣiddīq) (vers 573 - Medina, el 23 d'agost de 634) va ser un dels primers conversos a l'islam i un dels principals seguidors del profeta Mahoma. Durant la vida del Profeta va actuar com el seu amic i confident, esdevenint el seu sogre, i a la mort d'aquest es convertí en el primer califa musulmà establint el califat Raixidun, essent considerat pels sunnites el primer dels quatre "califes ortodoxos", anomenats els "ben guiats" o "raixidun".
rdfs:label
  • Abou Bakr As-Siddiq
  • Aboe Bakr
  • Abu Bakar Ash-Shiddiq
  • Abu Bakr
  • Abu Bakr
  • Abu Bakr
  • Abu Bakr
  • Abu Bakr as-Siddiq
  • Abu Bakr kalifa
  • Abu-Bakr as-Siddiq
  • Abú Bakr
  • Abū Bakr
  • Ebu Bekir
  • Abū Bakr ʿAbd Allāh ibn Abī Quhāfa al-Ṣiddīq
  • Абу Бакр
  • Абу Бакр
  • アブー=バクル
  • 아부 바크르
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Abou Bakr As-Siddiq
is dbpedia-owl:predecessor of
is dbpedia-owl:type of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:avant of
is prop-fr:leadera of
is prop-fr:leaderb of
is foaf:primaryTopic of