En linguistique, l’ablatif est un cas grammatical exprimant notamment un déplacement à partir d'un lieu (ouvert).

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • En linguistique, l’ablatif est un cas grammatical exprimant notamment un déplacement à partir d'un lieu (ouvert).
  • Der Ablativ ist ein Kasus der Grammatik mehrerer lebender und toter Sprachen. Ursprünglich ein Separativ (daher auch die Etymologie von lat. auferre – wegnehmen), hat er ein weites Funktionsspektrum bekommen. Seine häufigsten Funktionen sind Trennung („von … her“), Mittel oder Werkzeug („mit“, „durch“), Begleitung („in Begleitung von“), Ortsangabe („in, an, auf“) und einige andere. Welche Funktionen oder Bedeutungen ausgeprägt sind, ist von Sprache zu Sprache unterschiedlich. Viele Sprachen besitzen keine eigentlichen Formen des Ablativs, sondern drücken ihn mit Hilfe von Präpositionen oder Postpositionen aus.
  • A határozói eset vagy határozóeset, latinul ablativus, bizonyos indoeurópai nyelvekben a nyelvtani esetek egyike. A megkülönböztetett esetek – ezek általában az alanyeset, tárgyeset, részes eset, birtokos eset és megszólító eset – közé nem tartozó egyéb viszonyokat fejez ki, amelyek a mondatban valamely határozó vagy határozós szószerkezet szerepét töltik be. Jelentése leggyakrabban helyhatározó, időhatározó vagy módhatározó, értelemszerűen a szövegkörnyezettől függően. Mivel az ablativust gyakran valamilyen elöljárószóval együtt használják, elöljárós esetnek is szokták nevezni bizonyos nyelveken.A modern indoeurópai nyelvek egy részében (pl. germán és újlatin nyelvek), amelyekből a névszóragozás kiveszett, általában már csak a személyes névmásoknak van megkülönböztetett határozói esetük; a névszóknál elöljárószókkal fejezik ki a mondatban a határozói viszonyokat.Példák az ablativus használatára néhány nyelvből:angol: I go with him – „elmegyek vele” (alaktanilag megegyezik a tárgy és a részes esettel);latin: cum laude – „dicsérettel”;spanyol: creo en ti – „hiszek benned”;orosz: в школе (v skolje) – „(az) iskolában”.
  • Ablatyw (łac. ablativus) – przypadek w językach aglutynacyjnych i niektórych fleksyjnych wyraża odchodzenie i oddzielanie się od czegoś (odwrotnie niż allatyw). Wygodnie przedstawić to na rysunku: Występuje w językach turkijskich (między innymi w języku tatarskim), także w niektórych językach ugrofińskich np. w języku fińskim gdzie oznacza oddzielenie desygnatów lub odchodzenie w sytuacji gdy jeden znajduje się nad drugim: Ota kissa pöydältä! – weź kota ze stołu! (kot był wcześniej na stole).Ablatyw jest charakterystyczny dla łaciny, która jako jedyny język europejski przechowała ten przypadek z pierwotnego zestawu ośmioprzypadkowej deklinacji praindoeuropejskiej. Spełnia też rolę narzędnika i miejscownika na zasadzie synkretyzmu przypadków (w łacinie nie ma oddzielnego narzędnika, a miejscownik jest w zasadzie w zaniku) i wiele innych funkcji (np. ablativus qualitatis, ablativus instrumenti, ablativus auctoris, ablativus temporis, ablativus modi, ablativus pretii).Jako osobny przypadek występuje ablatyw także w sanskrycie i w awestyjskim. W językach słowiańskich ablatyw zlał się z dopełniaczem. Przykładem użycia ablatywu w archaicznej polszczyźnie jest przysłowie gość nie w porę gorszy Tatarzyna, w znaczeniu od Tatarzyna. Jest to typowy, znany z gramatyki łacińskiej, ablativus comparationis. We współczesnej polszczyźnie jego funkcję przejął dopełniacz z przyimkiem od.
  • In grammar, ablative case (abbreviated abl) is a grammatical case (a type of noun inflection) in various languages that is used generally to express motion away from something, although the precise meaning may vary by language. The name "ablative" derives from the Latin ablatus, the (irregular) perfect passive participle of auferre "to carry away". There is no ablative case in Germanic languages, even in English.
  • El cas ablatiu està present a algunes declinacions indicant lloc o els matisos d'un complement circumstancial, si bé el valor concret depèn de cada llengua. Està present a les llengües indoeuropees com el llatí o el sànscrit i a alguns idiomes uràlics. Les terminacions més usuals són: llatí: vocal, -is, -bus armeni: -e, -en finès: -lta turc: -den, -ten, -tan
  • De ablatief (of zesde naamval) is een van de acht oorspronkelijke naamvallen van de Proto-Indo-Europese taal waarmee oorspronkelijk de persoon van wie iets uitgaat of de plaats waarvandaan men vertrekt werd aangegeven. Dit in tegenstelling tot de plaats waar men naartoe gaat, die uitgedrukt wordt in de accusatief, en de plaats waar men zich bevindt, die door de locatief uitgedrukt wordt.In sommige takken van de Indo-Europese talen waarin de ablatief ophield te bestaan, bijvoorbeeld het Grieks en het Germaans, is de functie van de absolute ablatief overgenomen door de genitief.
  • Аблати́в (от лат. ablātīvus (cāsus)), исходный падеж, отложительный падеж —падеж, указывающий на исходный пункт траектории движения одного из участников ситуации. Имеется во многих языках.В балтославянских языках индоевропейский аблатив слился с родительным падежом.Слова в исходном падеже отвечают на следующие вопросы: «откуда?», «от кого?», «от чего?», «отчего?».Русским соответствием исходного падежа являются предлоги от, из, с в сочетании с родительным падежом.Например, с работы (аблатив) и нет работы (генетив).
  • Аблати е името на редица падежи, съществуващи в много езици, чиято обща функция е обозначаване на движение далеч от нещо, въпреки че детайлите в конкретния език могат да бъдат различни. Името "аблатив" произлиза от латинското ablatus, миналото (неправилно) причастие на auferre "отнасям".
  • 奪格(だっかく、英: ablative case、羅: casus ablativus)は、名詞の格の一つで、主に起点・分離(~から)を示す。従格、離格ともいう。古典ギリシア語では属格に吸収されたが、ラテン語では処格・具格を吸収して、手段(~によって)等を始とする多彩な用法をもち、さらに絶対奪格 (ablativus absolutus) という独自の用法をも発展させた。ギリシア語に存在しないこの格を、ローマ人は「われらの格」と呼んで誇った。
  • Ablativus, adalah sebuah kasus yang artinya adalah sesuatu yang berasal atau bergerak dari benda tersebut. Misalkan dalam bahasa Sanskerta kata devât artinya “dari Dewa”.
  • O caso ablativo é um caso gramatical indicador não do nome por si, mas de sua característica acidental na zona de processo do verbo. Sendo assim, sofre transferência funcional, não funcionando, semanticamente, como substantivo, mas como advérbio.O nome "ablativo" é derivado do verbo latino "ablatus", o particípio irregular do verbo "auferreum", que significa "levar". Em inúmeros idiomas, tais como as línguas germânicas e latinas, o ablativo é formado por meio de preposições, como, por exemplo, no português, em que é formado com a preposição "de", quando essa indicar movimento. Em suma, o ablativo é o caso dos adjuntos adverbiais e dos agentes da passiva.No latim, o caso ablativo abrange três antigos casos do indo-europeu: o locativo, o instrumental e o ablativo propriamente dito. Sendo assim, o ablativo latino acaba por expressar diferentes noções como: movimento de/para, posse, preço, matéria, instrumento, companhia, tempo e outros. De acordo com Lisardo Rubio, o caso expressa relação de causa inanimada.
  • El ablativo es, en lingüística, un caso que indica las circunstancias de lugar, de tiempo, de modo, de causa, de agente, etc., expresadas en español mediante las preposiciones en, por, con, sin, sobre, etc. Por ejemplo: en el jardín hay flores, murió por la patria, etc. El ablativo recibe el nombre también de complemento circunstancial. Algunos pronombres personales tienen formas ablativas, como mí, ti, sí, conmigo, contigo, consigo; en el resto de los pronombres, éstas coinciden con la forma del nominativo-vocativo (tú/vos, él, ella, tú/usted, nosotros, etc.)El ablativo se emplea en lenguas flexivas indoeuropeas como el latín o el sánscrito, pero también en lenguas urálicas como el finés o el húngaro, lenguas altaicas como el turco, o incluso de la Península Ibérica como el vasco.Su nombre viene del latín ablatiuus, a su vez de ablatum, forma de supino del verbo auferre 'quitar, apartar'; ya que en esta lengua existía dicho caso que en ciertos contextos tenía el sentido de lugar de donde se quita o aparta algo.
  • L'ablativo (dal latino ablativus (casus), caso che indica l'atto del portar via) è uno dei casi fondamentali della declinazione dei nomi in molte lingue indoeuropee (tra le quali il latino), ma anche lingue di altre famiglie.
  • Ablativ je označení pro mluvnický pád, který se objevuje v některých jazycích, např. arménštině, latině, sanskrtu, turečtině a ugrofinských jazycích.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 258 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 2178 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 16 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 97465417 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • En linguistique, l’ablatif est un cas grammatical exprimant notamment un déplacement à partir d'un lieu (ouvert).
  • In grammar, ablative case (abbreviated abl) is a grammatical case (a type of noun inflection) in various languages that is used generally to express motion away from something, although the precise meaning may vary by language. The name "ablative" derives from the Latin ablatus, the (irregular) perfect passive participle of auferre "to carry away". There is no ablative case in Germanic languages, even in English.
  • El cas ablatiu està present a algunes declinacions indicant lloc o els matisos d'un complement circumstancial, si bé el valor concret depèn de cada llengua. Està present a les llengües indoeuropees com el llatí o el sànscrit i a alguns idiomes uràlics. Les terminacions més usuals són: llatí: vocal, -is, -bus armeni: -e, -en finès: -lta turc: -den, -ten, -tan
  • Аблати е името на редица падежи, съществуващи в много езици, чиято обща функция е обозначаване на движение далеч от нещо, въпреки че детайлите в конкретния език могат да бъдат различни. Името "аблатив" произлиза от латинското ablatus, миналото (неправилно) причастие на auferre "отнасям".
  • 奪格(だっかく、英: ablative case、羅: casus ablativus)は、名詞の格の一つで、主に起点・分離(~から)を示す。従格、離格ともいう。古典ギリシア語では属格に吸収されたが、ラテン語では処格・具格を吸収して、手段(~によって)等を始とする多彩な用法をもち、さらに絶対奪格 (ablativus absolutus) という独自の用法をも発展させた。ギリシア語に存在しないこの格を、ローマ人は「われらの格」と呼んで誇った。
  • Ablativus, adalah sebuah kasus yang artinya adalah sesuatu yang berasal atau bergerak dari benda tersebut. Misalkan dalam bahasa Sanskerta kata devât artinya “dari Dewa”.
  • L'ablativo (dal latino ablativus (casus), caso che indica l'atto del portar via) è uno dei casi fondamentali della declinazione dei nomi in molte lingue indoeuropee (tra le quali il latino), ma anche lingue di altre famiglie.
  • Ablativ je označení pro mluvnický pád, který se objevuje v některých jazycích, např. arménštině, latině, sanskrtu, turečtině a ugrofinských jazycích.
  • De ablatief (of zesde naamval) is een van de acht oorspronkelijke naamvallen van de Proto-Indo-Europese taal waarmee oorspronkelijk de persoon van wie iets uitgaat of de plaats waarvandaan men vertrekt werd aangegeven.
  • El ablativo es, en lingüística, un caso que indica las circunstancias de lugar, de tiempo, de modo, de causa, de agente, etc., expresadas en español mediante las preposiciones en, por, con, sin, sobre, etc. Por ejemplo: en el jardín hay flores, murió por la patria, etc. El ablativo recibe el nombre también de complemento circunstancial.
  • O caso ablativo é um caso gramatical indicador não do nome por si, mas de sua característica acidental na zona de processo do verbo. Sendo assim, sofre transferência funcional, não funcionando, semanticamente, como substantivo, mas como advérbio.O nome "ablativo" é derivado do verbo latino "ablatus", o particípio irregular do verbo "auferreum", que significa "levar".
  • Аблати́в (от лат. ablātīvus (cāsus)), исходный падеж, отложительный падеж —падеж, указывающий на исходный пункт траектории движения одного из участников ситуации.
  • Der Ablativ ist ein Kasus der Grammatik mehrerer lebender und toter Sprachen. Ursprünglich ein Separativ (daher auch die Etymologie von lat. auferre – wegnehmen), hat er ein weites Funktionsspektrum bekommen. Seine häufigsten Funktionen sind Trennung („von … her“), Mittel oder Werkzeug („mit“, „durch“), Begleitung („in Begleitung von“), Ortsangabe („in, an, auf“) und einige andere. Welche Funktionen oder Bedeutungen ausgeprägt sind, ist von Sprache zu Sprache unterschiedlich.
  • A határozói eset vagy határozóeset, latinul ablativus, bizonyos indoeurópai nyelvekben a nyelvtani esetek egyike. A megkülönböztetett esetek – ezek általában az alanyeset, tárgyeset, részes eset, birtokos eset és megszólító eset – közé nem tartozó egyéb viszonyokat fejez ki, amelyek a mondatban valamely határozó vagy határozós szószerkezet szerepét töltik be. Jelentése leggyakrabban helyhatározó, időhatározó vagy módhatározó, értelemszerűen a szövegkörnyezettől függően.
  • Ablatyw (łac. ablativus) – przypadek w językach aglutynacyjnych i niektórych fleksyjnych wyraża odchodzenie i oddzielanie się od czegoś (odwrotnie niż allatyw). Wygodnie przedstawić to na rysunku: Występuje w językach turkijskich (między innymi w języku tatarskim), także w niektórych językach ugrofińskich np.
rdfs:label
  • Ablatif
  • Ablatief
  • Ablativ
  • Ablativ
  • Ablative case
  • Ablativo
  • Ablativo (gramática)
  • Ablativus
  • Ablatyw
  • Cas ablatiu
  • Caso ablativo
  • Határozói eset
  • Аблатив
  • Аблатив
  • 奪格
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of