Un abaque (du grec ἄβαξ, abax, « planche, tablette ») est la partie supérieure du chapiteau des colonnes ou des pilastres.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Un abaque (du grec ἄβαξ, abax, « planche, tablette ») est la partie supérieure du chapiteau des colonnes ou des pilastres. Il s'agit le plus souvent d'une tablette en pierre située entre l'échine, coussin aplati ou rebondi de même épaisseur placé sur le fût de la colonne, et l'architrave ou l'arc qu'elle supporte.Couronnant et renforçant le chapiteau, on le nomme plus couramment « tailloir » dans l'architecture médiévale bien que son emploi métaphorique en architecture ne date que du XVIe siècle et qu'il désigne seulement un abaque carré.À l'origine en Égypte, en Inde ou en Grèce antique, il s'agit d'une épaisse tablette carrée de terre cuite ou de bois que les anciens constructeurs placent au-dessus des colonnes de bois pour leur donner une plus large assiette et fournir ainsi plus de support aux poutres que portent ces colonnes. Par la suite, l'abaque prend des formes variées, une partie est taillée en biseau et forme l'échine.
  • Ez a szócikk az abakuszról mint építészeti motívumról szól. A számolóeszközhöz lásd az Abakusz (számolóeszköz) szócikket.A fejlemez vagy abakusz az építészetben az oszlopfő vagy pillérfejezet legfelső, a megtámasztott gerendázathoz, oromzathoz, párkányzathoz stb. közvetlenül kapcsolódó, lemezszerű tagja. Szerkezeti funkciója a megtámasztott épületszerkezeti elem lehető legnagyobb felfekvésének biztosítása, éppen ezért átmérője nagyobb az oszlopfőénél.Az ókori építészetben abakusznak nevezték azokat a márványtáblákat is, amelyekkel a teremfalak belső oldalait kirakták.
  • L'abaco (dal latino abacus, a sua volta dal greco ἀβαξ – abax –, tavoletta) è una parte del capitello degli ordini architettonici classici che ne costituisce la terminazione superiore, completando la funzione di mediazione del capitello stesso tra l'architrave sostenuto, parallelepipedo, e il sostegno del fusto della colonna, cilindrico.Per analogia, può chiamarsi con lo stesso nome la terminazione superiore di mensole e balaustre.
  • O termo ábaco (do grego abax que significa prancha, e do latim abacus) refere-se em arquitectura ao elemento sobre o capitel de uma coluna onde apoia a arquitrave ou de onde parte um arco. Este elemento é geralmente achatado e mais largo que o capitel, pois a sua função principal é servir de base de apoio ao peso exercido pelo elemento superior.
  • Para la arquitectura clásica, el ábaco (del latín abăcus, y este del griego ἄβαξ «tablilla») era una pieza cuadrada en forma de tablilla que, colocada sobre el equino, corona el capitel sirviendo de asiento al arquitrabe, a la vez que protege la decoración de dicho capitel. En el orden dórico, está formado por una pieza prismática, en el jónico se enrolla en espirales y en el corintio se simplifica y se estiliza. En la Edad Media es sinónimo de cimacio.En las estructuras modernas, por ejemplo de hormigón armado, se denomina por similitud formal (no funcional) ábaco a la zona del forjado próxima a un pilar, reforzada estructuralmente para transmitir correctamente las cargas al mismo, y para resistir las solicitaciones que se concentran en ese punto (cortantes y momentos negativos). Además los ábacos permiten corregir de manera barata el riesgo de punzonamiento.
  • In architecture, an abacus (from the Greek abax, slab; or French abaque, tailloir; plural abacuses or abaci) is a flat slab forming the uppermost member or division of the capital of a column, above the bell. Its chief function is to provide a large supporting surface (wider than the capital) to receive the weight of the arch or the architrave above. The diminutive of abacus, abaculus, is used to describe small mosaic tiles, also called abaciscus or tessera, used to create ornamental floors with detailed patterns of chequers or squares in a tessellated pavement.
  • Ein Abakus (von griechisch abax (ἄβαξ) Tischplatte und abakion, lateinisch abacus) bezeichnet in der Architektur der Antike eine viereckige Platte, im Besonderen die quadratische Deckplatte des Kapitells. Die Deckplatte bildet den oberen Abschluss des Kapitells und damit der gesamten Säule. Auf dem Abakus lagert in der Regel der Architrav.Bei der dorischen Säulenordnung verlaufen die seitlichen Kanten des Abakus senkrecht zum Boden, er ist ebenflächig und ungegliedert. Bei der ionischen und korinthischen ist der Abakus durch Hohlkehle und Leiste leicht profiliert. Beim Kapitell der korinthischen Ordnung und beim Kompositkapitell sind die Seiten des Abakus konkav geschwungen. Beim korinthischen Kapitel befindet sich in der Mitte jeder der vier Seiten eine Blume oder Rosette, die Abakusblume.Die Verwendung des Abakus ist in der Antike und den sie nachahmenden Baustilen die Regel, während in der frühen christlichen bzw. byzantinischen Baukunst häufig ein Kämpferaufsatz an seine Stelle tritt. Im Mittelalter kann der Abakus auch ersatzlos entfallen.Bei der protodorischen Säule ersetzt der ungegliederte Abakus das gesamte Kapitell. Man nennt eine solche Säule auch Abakussäule.
  • Abakus (z řeckého abax, deska, plát, prkno; nebo z francouzského abaque; množné číslo abacuses i abaci) je v architektuře čtyřhranná deska, která jako součást hlavice tvoří přechod od architrávu, popř. kladí.Účelem této desky je nést váhu architrávu lépe něž samotná hlavice, která bývá užší.U sloupů dórských, staroiónských a toskánských je abakus čtyřhranný s rovnými stranami. U sloupů římských, korintských a novoiónských je po stranách dovnitř vykrojený, bez rohů (jsou sříznuty šikmo dolů).Ale vyskytuje se i později, např. v baroku.
  • Аба́ка (от лат. abacus — «доска») — плита, составляющая верхнюю часть капители колонны, полуколонны, пилястры и имеющая в дорическом, древнеионическом и тосканском ордерах простую четырёхугольную форму, а в новоионическом и коринфском ордерах, равно как и в римском композите — форму четырёхугольника с усеченными углами и вогнутыми внутрь сторонами, из которых на каждой в середине помещен скульптурный орнамент, обычно в виде стилизованного цветка. Может быть украшена обломом. Как элемент классического архитектурного ордера появился в Древней Греции.В литературе также встречается неправильное написание термина абак.Также абака — название мраморных плит, употреблявшихся у древних греков и римлян для облицовки стен внутренних помещений.
  • Artikulu hau arkitekturari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus Abako (argipena).Arkitektura klasikoan, abakoa, ekinoaren gainean jarria, arkitrabearen euskarri lanak eginez kapitela koroatu eta kapitel horren apaindura babesten duen taulatxo formako zati karratu bat zen. Doriar ordenean prisma formako zati batek osatzen du, Joniar ordenean kiribiletan biribilkatzen da, eta Korintiar ordenean sinplifikatu eta liraindu egiten da. Erdi Aroan zimazioaren sinonimoa da.Egungo egituretan, hormigoi armatuzkoak esaterako, antzekotasun formalagatik (ez funtzionalagatik) abako zutabe batetik gertuko forjaketaren zatiari deritzo, egituran indartua beraren kargak zuzen igortzeko, eta puntu honetan biltzen diren eskaerak (mozketa esfortzuak eta indar momentu negatiboak) jasateko. Gainera, abakoek, trokelatze arriskua nahiko merke zuzentzea ahalbidetzen dute.
  • Een abacus is een vlakke stenen dekplaat aan de top van een klassiek kapiteel. De abacus wordt meestal, in tegenstelling tot het kapiteel, zonder versiering uitgevoerd. De belangrijkste functie van een abacus is het voorzien van een groter oppervlak voor het dragen van een architraaf of een boog. In de Toscaanse en Dorische stijl is de abacus meestal vierkant uitgevoerd, in andere stijlen is de abacus afgerond uitgevoerd.Indien bovenop het kapiteel een plaat in de vorm van een omgekeerde piramide is geplaatst, wordt dit een impost genoemd.Het kapiteel van een Dorische zuil dat bestaat uit een abacus en een echinus wordt een kussenkapiteel genoemd.
  • Абак (от гръцки abax, плоча) в архитектурата е издадена дебела плоска плоча в най-горната част на капитела на колоната. Неговата главна функция е да осигурява широка опора (по-голяма от тази на капитела) на арката или на архитрава отгоре. В класическата архитектура, формата на абака и профила на ръба му са различни в различните класически стилове. Той е част от дорийския ордер.
  • Abakus (gr. ábaks, łac. abacus) – czworoboczna płyta będąca najwyższą częścią głowicy kolumny, pośrednicząca wraz z nią w przenoszeniu ciężaru belkowania na trzon kolumny. W porządku doryckim i toskańskim płytka jest kwadratowa i oparta na echinusie, w jońskim i korynckim ma kształt prostokąta o zdobionych i zaokrąglonych krawędziach. W porządku doryckim abakus w połączeniu z echinusem tworzy właściwą głowicę. Na abakusie spoczywa najniższa część belkowania, czyli architraw.
  • En arquitectura, l'àbac és la motllura superior que corona un capitell i n'augmenta la superfície on es recolza l'arquitrau, al mateix temps que protegeix la decoració d'aquest capitell. En l'ordre dòric, està format per una peça prismàtica, al jònic s'enrotlla en espirals i en el corinti se simplifica i s'estilitza. A l'Edat Mitjana és sinònim de cimaci.En les estructures modernes, per exemple de formigó armat, es denomina per similitud formal (no funcional) àbac a la zona del forjat pròxima a un pilar, reforçada estructuralment per transmètrer-li correctament les càrregues, i per resistir les solicitacions que es concentren en aquest punt (tallants i moments negatius). A més els àbacs permeten de corregir de manera barata el risc de punxonament.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 298626 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 4691 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 39 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109339607 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Un abaque (du grec ἄβαξ, abax, « planche, tablette ») est la partie supérieure du chapiteau des colonnes ou des pilastres.
  • L'abaco (dal latino abacus, a sua volta dal greco ἀβαξ – abax –, tavoletta) è una parte del capitello degli ordini architettonici classici che ne costituisce la terminazione superiore, completando la funzione di mediazione del capitello stesso tra l'architrave sostenuto, parallelepipedo, e il sostegno del fusto della colonna, cilindrico.Per analogia, può chiamarsi con lo stesso nome la terminazione superiore di mensole e balaustre.
  • O termo ábaco (do grego abax que significa prancha, e do latim abacus) refere-se em arquitectura ao elemento sobre o capitel de uma coluna onde apoia a arquitrave ou de onde parte um arco. Este elemento é geralmente achatado e mais largo que o capitel, pois a sua função principal é servir de base de apoio ao peso exercido pelo elemento superior.
  • Абак (от гръцки abax, плоча) в архитектурата е издадена дебела плоска плоча в най-горната част на капитела на колоната. Неговата главна функция е да осигурява широка опора (по-голяма от тази на капитела) на арката или на архитрава отгоре. В класическата архитектура, формата на абака и профила на ръба му са различни в различните класически стилове. Той е част от дорийския ордер.
  • Abakus (gr. ábaks, łac. abacus) – czworoboczna płyta będąca najwyższą częścią głowicy kolumny, pośrednicząca wraz z nią w przenoszeniu ciężaru belkowania na trzon kolumny. W porządku doryckim i toskańskim płytka jest kwadratowa i oparta na echinusie, w jońskim i korynckim ma kształt prostokąta o zdobionych i zaokrąglonych krawędziach. W porządku doryckim abakus w połączeniu z echinusem tworzy właściwą głowicę. Na abakusie spoczywa najniższa część belkowania, czyli architraw.
  • Аба́ка (от лат. abacus — «доска») — плита, составляющая верхнюю часть капители колонны, полуколонны, пилястры и имеющая в дорическом, древнеионическом и тосканском ордерах простую четырёхугольную форму, а в новоионическом и коринфском ордерах, равно как и в римском композите — форму четырёхугольника с усеченными углами и вогнутыми внутрь сторонами, из которых на каждой в середине помещен скульптурный орнамент, обычно в виде стилизованного цветка. Может быть украшена обломом.
  • Artikulu hau arkitekturari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus Abako (argipena).Arkitektura klasikoan, abakoa, ekinoaren gainean jarria, arkitrabearen euskarri lanak eginez kapitela koroatu eta kapitel horren apaindura babesten duen taulatxo formako zati karratu bat zen. Doriar ordenean prisma formako zati batek osatzen du, Joniar ordenean kiribiletan biribilkatzen da, eta Korintiar ordenean sinplifikatu eta liraindu egiten da.
  • Abakus (z řeckého abax, deska, plát, prkno; nebo z francouzského abaque; množné číslo abacuses i abaci) je v architektuře čtyřhranná deska, která jako součást hlavice tvoří přechod od architrávu, popř. kladí.Účelem této desky je nést váhu architrávu lépe něž samotná hlavice, která bývá užší.U sloupů dórských, staroiónských a toskánských je abakus čtyřhranný s rovnými stranami.
  • Ein Abakus (von griechisch abax (ἄβαξ) Tischplatte und abakion, lateinisch abacus) bezeichnet in der Architektur der Antike eine viereckige Platte, im Besonderen die quadratische Deckplatte des Kapitells. Die Deckplatte bildet den oberen Abschluss des Kapitells und damit der gesamten Säule. Auf dem Abakus lagert in der Regel der Architrav.Bei der dorischen Säulenordnung verlaufen die seitlichen Kanten des Abakus senkrecht zum Boden, er ist ebenflächig und ungegliedert.
  • In architecture, an abacus (from the Greek abax, slab; or French abaque, tailloir; plural abacuses or abaci) is a flat slab forming the uppermost member or division of the capital of a column, above the bell. Its chief function is to provide a large supporting surface (wider than the capital) to receive the weight of the arch or the architrave above.
  • Para la arquitectura clásica, el ábaco (del latín abăcus, y este del griego ἄβαξ «tablilla») era una pieza cuadrada en forma de tablilla que, colocada sobre el equino, corona el capitel sirviendo de asiento al arquitrabe, a la vez que protege la decoración de dicho capitel. En el orden dórico, está formado por una pieza prismática, en el jónico se enrolla en espirales y en el corintio se simplifica y se estiliza.
  • En arquitectura, l'àbac és la motllura superior que corona un capitell i n'augmenta la superfície on es recolza l'arquitrau, al mateix temps que protegeix la decoració d'aquest capitell. En l'ordre dòric, està format per una peça prismàtica, al jònic s'enrotlla en espirals i en el corinti se simplifica i s'estilitza.
  • Een abacus is een vlakke stenen dekplaat aan de top van een klassiek kapiteel. De abacus wordt meestal, in tegenstelling tot het kapiteel, zonder versiering uitgevoerd. De belangrijkste functie van een abacus is het voorzien van een groter oppervlak voor het dragen van een architraaf of een boog.
  • Ez a szócikk az abakuszról mint építészeti motívumról szól. A számolóeszközhöz lásd az Abakusz (számolóeszköz) szócikket.A fejlemez vagy abakusz az építészetben az oszlopfő vagy pillérfejezet legfelső, a megtámasztott gerendázathoz, oromzathoz, párkányzathoz stb. közvetlenül kapcsolódó, lemezszerű tagja.
rdfs:label
  • Abaque (architecture)
  • Abaco (architettura)
  • Abacus (architecture)
  • Abacus (architectuur)
  • Abako (arkitektura)
  • Abakus (Architektur)
  • Abakus (architektura)
  • Abakus (architektura)
  • Fejlemez
  • Àbac (arquitectura)
  • Ábaco (arquitectura)
  • Ábaco (coluna)
  • Абак (архитектура)
  • Абака (архитектура)
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of