L’e dans l’o, noté œ en minuscule et Œ en capitale, est une ligature utilisée dans le latin médiéval et moderne, ainsi qu’en français, en anglais, en vieux norrois et aussi dans plusieurs langues utilisant l’alphabet général des langues camerounaises comme le kom, le koonzime, le guemzek, le mbuko et le merey.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • L’e dans l’o, noté œ en minuscule et Œ en capitale, est une ligature utilisée dans le latin médiéval et moderne, ainsi qu’en français, en anglais, en vieux norrois et aussi dans plusieurs langues utilisant l’alphabet général des langues camerounaises comme le kom, le koonzime, le guemzek, le mbuko et le merey.
  • Œ (minuscolo: œ) è un grafema composto dalle lettere o ed e.Originariamente intesa come una legatura che rappresentava il dittongo latino, è stata promossa a lettera vera e propria in vari alfabeti. Ad esempio, è utilizzata dalla moderna lingua norrena, nonché dall'alfabeto fonetico internazionale per rappresentare la vocale anteriore semiaperta arrotondata e dalla lingua francese. In Antico inglese il grafema "œ" veniva utilizzato per la traslitterazione della runa 20x (ᛟ) del Fuþorc anglo-sassone (un antico alfabeto runico, predecessore dell'Antico inglese).
  • Az œ (latin small/capital letter oe) egy ligatúra, amelyet a latin és a francia nyelv használ.
  • "Œ" (minúscula "œ") és una vocal i una lletra usada en llatí medieval i modern, i en l'alfabet francès modern. L'origen de la lletra és una lligadura d'O i E. En anglès caràcter és anomenat de vegades eðel, pronunciat /eðəl/).La combinació descriu un diftong, AFI [œ], que tenia un valor similar a l'espanyol OI. S'usava en préstecs del grec, paraules que contenien el diftong . El costum clàssic i la moderna és escriure ambdues lletres separades, però la lligadura es va usar en època medieval i a començaments de l'era moderna, en part perquè Œ havia estat reduïda a una vocal afluixa simple (IPA: [e:]) en l'última època del llatí.En alemany, Ö (O amb Umlaut) és l'equivalent. En danès, feroès i noruec la lletra equivalent és Ø. No és intercanviable per Ö en suec, finlandès, islandès, estonià, hongarès i turc, ja que la Ö no representa O amb Umlaut a aquestes llengües.En llatí clàssic representava un so similar al diftong espanyol oi ([oj]); emperò el llatí vulgar va reemplaçar aquest so pel d'una i afluixa ([e:]). Per aquesta raó, les paraules llatines que posseeixen Œ i que han arribat al català s'escriuen amb E, V.G. foederal es converteix en "federal" i foetus en "fetus".En el francès, l'ús de œ no és qüestió d'estètica, sinó de lingüística: œ i les vocals separades œ no es llegeixen de la mateixa manera (coelacanthe [selacãt] ~ coefficient [koefisiã]). Notem que si el dígraf francès oeu es pronuncia [ø] o [œ], els sent de les paraules provinents del grec s'haurien de sentir com [e] (oedème com édème, oesophage com ésophage, oecuménique com écuménique, Œdipe com Édipe); l'ús actual prefereix algunes vegades la pronunciació [ø], però no en tots els casos (foetus, coelacanthe).El símbol "œ" també s'usa en l'Alfabet fonètic internacional per a la vocal anterior semioberta labialitzada. La majúscula petita correspon a un so diferent, la vocal anterior oberta labialitzada.Els codis Unicode són respectivament Œ 338 (152 en hexadecimal) i œ 339 (153 en hexadecimal). A HTML el codi Œ i œ; també pot ser usat.
  • Œ ou œ é uma letra vogal do alfabeto latino usada na língua francesa, no latim medieval e moderno, na língua inglesa e na Língua nórdica antiga, uma ligadura de o e e.
  • Œ, œは、フランス語などで使われる、OとEの合字である。名称は eðel.フランス語ではœuという綴りで多く現れ、または単独で、その発音はeuと同じ/œ/, /ø/である。また、ギリシア語源の語においては œ 単独で現れ、é と同様に c, g を軟音化し、/e/ と発音される。国際音声記号(IPA)では円唇前舌広半母音をあらわす。
  • Der Buchstabe Œ, Kleinbuchstabe œ, ist eine Ligatur aus O und E. Ursprünglich aus dem Mittellatein stammend, wird er heute im Französischen noch verwendet. Sein Lautwert entspricht dem des deutschen Umlauts Ö. In der Mittelhochdeutschen Orthographie stand er für ein langes [øː], während Ö oder Oͤ (O mit kleinem e darüber) für ein kurzes [œ] stand. Im Ostniederdeutschen wird es häufig verwendet, um das offene Ö (Mœl ‚Mühle‘; œwer ‚über‘) vom geschlossenen Ö (Möl ‚Unordnung‘; Öwer ‚Ufer‘) zu unterscheiden. Dabei ersetzt es das eigentliche Zeichen Æ.Typografisch gesehen wanderte das E nicht über das O und wurde wie beim Ö zu zwei diakritischen Punkten stilisiert, sondern verschmolz seitlich mit dem O (OE → Œ).
  • Œ (minúscula œ) es una vocal y una letra usada en latín medieval y moderno, y en el alfabeto francés moderno. El origen de la letra es una ligadura de O y E. En inglés el carácter es llamado ethel o oethel (pronunciado /eðəl/).La combinación describe un diptongo, AFI /oe/, que tenía un valor similar al español OI. Se usaba en préstamos del griego, palabras que contenían el diptongo ΟΙ, οι. En latín clásico representaba un sonido similar al diptongo oi. Pero el latín vulgar reemplazó este sonido por el de una e larga ([e:]). Por esta razón, las palabras latinas que poseen Œ y que han llegado al castellano se escriben con E, V.G. fœderal se convierte en «federal» y fœtus en «feto».En alemán, Ö (O con Umlaut) es el equivalente. En danés, feroés y noruego la letra equivalente es Ø. No es intercambiable por Ö en sueco, finlandés, islandés, estonio, húngaro y turco, ya que la Ö no representa O con Umlaut en estas lenguas.En el francés, el uso de œ no es cuestión de estética, sino de lingüística: œ y las vocales separadas oe no se leen de la misma manera (cœlacanthe [selacãt] ~ coefficient [koefisiãt]). Notemos que si el dígrafo francés œu se pronuncia [ø] o [œ], los œ de las palabras provenientes del griego deberían oírse como [e] (œdème como édème, œsophage como ésophage, œcuménique como écuménique, Œdipe como Édipe); el uso actual prefiere algunas veces la pronunciación [ø], pero no en todos los casos (fœtus, cœlacanthe).El símbolo «œ» también se usa en el Alfabeto fonético internacional para la vocal semiabierta anterior redondeada. La mayúscula pequeña ɶ corresponde a un sonido diferente, la vocal abierta anterior redondeada.Los códigos Unicode son respectivamente Œ 338 (152 en hexadecimal) y œ 339 (153 en hexadecimal). En HTML el código Œ y œ también puede ser usado. Para el entorno windows es alt + 0156 minuscula (œ) y alt + 0140 para la mayuscula (Œ).
  • Œ (minuscule: œ) is a Latin alphabet grapheme, a ligature of o and e. In medieval and early modern Latin, it was used to represent the Greek diphthong οι, a usage which continues in English and French. In French, it is also used in some non-Latin words.It is used in the modern orthography for Old West Norse and is used in the International Phonetic Alphabet to represent the open-mid front rounded vowel. In English runology, œ is used to transliterate the Runic letter odal ᛟ File:Runic letter othalan.svg, and so œ is sometimes called œthel, oethel or ethel (from ēðel 'estate, ancestral home').
  • Œ – litera alfabetu łacińskiego powstała jako ligatura liter o i e. Używana często w łacińskich tekstach na oddanie częstej w łacinie grupy oe. Występuje też w języku francuskim, gdzie jest wymagana ortografią (przykłady: œil – oko, cœur - serce, bœuf – wół).
  • Œ — лигатура из совмещения латинских букв о и е. Появляется в качестве латинской транслитерации древнегреческого дифтонга οι. Встречается во французском, факультативно в британском английском и некоторых других языках. Также используется как фонетический символ для обозначения огубленного гласного переднего ряда средне-нижнего подъёма.
  • Œ,œ는 O와 E의 합자이다.현재 쓰는 언어는 영어와 프랑스어가 있으며, 고대 노르드어에 사용되었다.
  • "Œ" (kleine letter "œ") is een klinker en een letter gebruikt in middeleeuws en vroegmodern Latijn, en in modern Frans. De letter is een ligatuur voor "OE". Het teken wordt ook wel eðel genoemd (IPA: [/eðəl/]?).In het Engels staat deze combinatie voor een tweeklank, IPA [oe], die wordt uitgesproken als "oi". Ze werd gebruikt in woorden met de tweeklank "OI" ("ΟΙ, οι") die geleend waren uit het oud-Grieks. Zowel in de klassieke tijd als tegenwoordig worden de letters apart geschreven, maar de ligatuur werd gebruikt in middeleeuwse en vroegmoderne geschriften, onder meer omdat "œ" gereduceerd was tot een eenvoudige lange klanker (IPA: [e:]) in laat-Latijn.Het Duitse, IJslandse en Zweedse equivalent is "Ö". In het Deens, Faeröers en Noors is de overeenkomstige letter "Ø". De letter is niet equivalent met "Ö" in Fins, Hongaars en Turks, aangezien de "Ö" daar niet het resultaat van umlaut is.Leenwoorden in het Engels uit het Latijn met "œ" worden vaak gespeld met de letter "e", vooral in Amerikaans-Engels. Zo werd bijvoorbeeld fœderal federal en fœtus werd fetus (in Amerikaans-Engels).In het Frans heeft de "œ" geen louter esthetische waarde, maar ook een linguïstische, dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld de “fi”-ligatuur die verder geen linguïstische waarde heeft. In de woorden cœur ("hart") en sœur ("zus"), of in eigennamen (Belœil); in leenwoorden uit het oud-Grieks "œ" wordt als [e:] uitgesproken (bijvoorbeeld in œsophage). In druk kan in het Frans de "œ" worden gebruikt om aan te geven dat het om één klank gaat, en niet om twee afzonderlijke klinkers "o" en "e", zoals in coefficient. Mede als gevolg van de beperkingen van tekstverwerkers (of hun gebruikers) wordt dit uitgangspunt echter vaak niet standaard gehanteerd.Wat computers betreft: in de Unicode-tekenset zijn de codes voor "Œ" en "œ" respectievelijk U+0152 en U+0153, of 338 en 339 in decimaal. In HTML kunnen ook de codes Œ en œ worden gebruikt.
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 298235 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 13216 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 105 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110454409 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:alphabet
prop-fr:année
  • 2011 (xsd:integer)
  • 2014 (xsd:integer)
prop-fr:basDeCasse
  • œ
prop-fr:capitale
  • Œ
prop-fr:colonnes
  • 2 (xsd:integer)
prop-fr:consultéLe
  • 2014-10-04 (xsd:date)
prop-fr:exposant
prop-fr:id
  • druide.com
  • noslangues.gc.ca
prop-fr:isbn
  • 9782754034449 (xsd:double)
prop-fr:jour
  • 17 (xsd:integer)
prop-fr:lieu
  • Paris
prop-fr:mois
  • avril
prop-fr:nom
  • Arranger
  • Jost-Kotik
  • e dans l’o
prop-fr:prénom
  • Benjamin
  • Marie-Anne
prop-fr:site
  • Druide.com
  • Portail linguistique du Canada, www.noslangues.gc.ca
prop-fr:titre
  • Comment s’appelle le caractère œ ?
  • Le français correct pour les nuls
  • Les lettres soudées œ et æ
prop-fr:url
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:éditeur
  • First-Gründ
dcterms:subject
rdfs:comment
  • L’e dans l’o, noté œ en minuscule et Œ en capitale, est une ligature utilisée dans le latin médiéval et moderne, ainsi qu’en français, en anglais, en vieux norrois et aussi dans plusieurs langues utilisant l’alphabet général des langues camerounaises comme le kom, le koonzime, le guemzek, le mbuko et le merey.
  • Az œ (latin small/capital letter oe) egy ligatúra, amelyet a latin és a francia nyelv használ.
  • Œ ou œ é uma letra vogal do alfabeto latino usada na língua francesa, no latim medieval e moderno, na língua inglesa e na Língua nórdica antiga, uma ligadura de o e e.
  • Œ, œは、フランス語などで使われる、OとEの合字である。名称は eðel.フランス語ではœuという綴りで多く現れ、または単独で、その発音はeuと同じ/œ/, /ø/である。また、ギリシア語源の語においては œ 単独で現れ、é と同様に c, g を軟音化し、/e/ と発音される。国際音声記号(IPA)では円唇前舌広半母音をあらわす。
  • Œ – litera alfabetu łacińskiego powstała jako ligatura liter o i e. Używana często w łacińskich tekstach na oddanie częstej w łacinie grupy oe. Występuje też w języku francuskim, gdzie jest wymagana ortografią (przykłady: œil – oko, cœur - serce, bœuf – wół).
  • Œ — лигатура из совмещения латинских букв о и е. Появляется в качестве латинской транслитерации древнегреческого дифтонга οι. Встречается во французском, факультативно в британском английском и некоторых других языках. Также используется как фонетический символ для обозначения огубленного гласного переднего ряда средне-нижнего подъёма.
  • Œ,œ는 O와 E의 합자이다.현재 쓰는 언어는 영어와 프랑스어가 있으며, 고대 노르드어에 사용되었다.
  • Œ (minuscolo: œ) è un grafema composto dalle lettere o ed e.Originariamente intesa come una legatura che rappresentava il dittongo latino, è stata promossa a lettera vera e propria in vari alfabeti. Ad esempio, è utilizzata dalla moderna lingua norrena, nonché dall'alfabeto fonetico internazionale per rappresentare la vocale anteriore semiaperta arrotondata e dalla lingua francese.
  • "Œ" (kleine letter "œ") is een klinker en een letter gebruikt in middeleeuws en vroegmodern Latijn, en in modern Frans. De letter is een ligatuur voor "OE". Het teken wordt ook wel eðel genoemd (IPA: [/eðəl/]?).In het Engels staat deze combinatie voor een tweeklank, IPA [oe], die wordt uitgesproken als "oi". Ze werd gebruikt in woorden met de tweeklank "OI" ("ΟΙ, οι") die geleend waren uit het oud-Grieks.
  • Œ (minuscule: œ) is a Latin alphabet grapheme, a ligature of o and e. In medieval and early modern Latin, it was used to represent the Greek diphthong οι, a usage which continues in English and French. In French, it is also used in some non-Latin words.It is used in the modern orthography for Old West Norse and is used in the International Phonetic Alphabet to represent the open-mid front rounded vowel.
  • Der Buchstabe Œ, Kleinbuchstabe œ, ist eine Ligatur aus O und E. Ursprünglich aus dem Mittellatein stammend, wird er heute im Französischen noch verwendet. Sein Lautwert entspricht dem des deutschen Umlauts Ö. In der Mittelhochdeutschen Orthographie stand er für ein langes [øː], während Ö oder Oͤ (O mit kleinem e darüber) für ein kurzes [œ] stand.
  • "Œ" (minúscula "œ") és una vocal i una lletra usada en llatí medieval i modern, i en l'alfabet francès modern. L'origen de la lletra és una lligadura d'O i E. En anglès caràcter és anomenat de vegades eðel, pronunciat /eðəl/).La combinació descriu un diftong, AFI [œ], que tenia un valor similar a l'espanyol OI. S'usava en préstecs del grec, paraules que contenien el diftong .
  • Œ (minúscula œ) es una vocal y una letra usada en latín medieval y moderno, y en el alfabeto francés moderno. El origen de la letra es una ligadura de O y E. En inglés el carácter es llamado ethel o oethel (pronunciado /eðəl/).La combinación describe un diptongo, AFI /oe/, que tenía un valor similar al español OI. Se usaba en préstamos del griego, palabras que contenían el diptongo ΟΙ, οι. En latín clásico representaba un sonido similar al diptongo oi.
rdfs:label
  • Œ
  • Œ
  • Œ
  • Œ
  • Œ
  • Œ
  • Œ
  • Œ
  • Œ
  • Œ
  • Œ
  • Œ
  • Œ
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:homepage
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of