Étienne Iavorski (1658 à Yavorov, Rzeczpospolita - 27 novembre 1722 à Moscou) connu également sous le nom de Stéphane Iavorski (en russe Стефа́н Яво́рский) ou son nom ecclésiastique d'Étienne de Riazan (1658-1772) fut locum tenens(1700-1721) puis Patriarche de Moscou et de toute la Russie (1721-1722).

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Étienne Iavorski (1658 à Yavorov, Rzeczpospolita - 27 novembre 1722 à Moscou) connu également sous le nom de Stéphane Iavorski (en russe Стефа́н Яво́рский) ou son nom ecclésiastique d'Étienne de Riazan (1658-1772) fut locum tenens(1700-1721) puis Patriarche de Moscou et de toute la Russie (1721-1722).
  • Stefan Yavorsky (Russian: Стефа́н Яво́рский, Ukrainian: Стефа́н Яво́рський), born Simeon Ivanovich Yavorsky (Russian: Симеон Иванович Яворский) (1658–8 December [O.S. 27 November] 1722), was an archbishop and statesman in the Russian Empire and the first president of the Most Holy Synod.Yavorsky was born in Yavor (which was in right-bank Ukraine, but whose exact location is unknown), but after that territory became part of Poland in 1667, the family moved to Krasilovka, near Nezhin, on the left bank. He enrolled in the Kyiv-Mohyla Academy around 1673 and completed its course of study; in 1684 he traveled to Poland to continue his education, at which point he was compelled to join the Uniate church, as was common for Kievan students who wanted to study in the Polish-Lithuanian Commonwealth; he took the Uniate name Stanislav Russian: Станислав). He spent five years abroad, studying philosophy in Lvov and Lublin and theology in Poznan and Vilnius, where he completed his education. In 1689 he returned to Kiev, broke from the Uniate church and returned to Eastern Orthodoxy. He took monastic vows under the name Stefan and settled at the Kiev Academy as a preacher and professor, being appointed prefect of the institution and in 1697 hegumen of the Nikolaevsky monastery (Russian: Пустынно-Николаевский монастырь). He also began to preach, which soon made him well known in Kiev. At the beginning of 1700 he visited Moscow on church business, and when the boyar Aleksei Shein died in February Patriarch Adrian commissioned him to give the eulogy, which attracted the attention of Peter I, who was so pleased he had Yavorsky remain in Moscow and ordered a position to be found for him, as a result of which he was made archbishop of Ryazan and Murom in April. When Adrian himself died in October, Yavorsky was appointed locum tenens of the patriarchal see. "Thus in the course of seven months Iavorsky ascended from the humble position of father superior to the highest office in the entire church. Iavorsky had never desired such an appointment and even attempted to avoid it, but Peter was unyielding [because] the prelate was not a progressive or a reformer, but he was an authoritative figure with a European education, of which there were still few in Russia".Yavorsky's life now changed dramatically. He lived in Moscow, Saint Petersburg, and Ryazan, returning to Ukraine only rarely and with the express permission of the tsar. As the head of the church, he had to deal with the struggles between the various factions in the church, and he was expected to uphold Peter's reforms. At first he did so, but eventually the reforms restricted the rights of the church that he began to oppose them, and in 1712 a sermon of his, calling the Tsarevich Alexei "Russia's only hope" and hinting at criticism of the tsar's personal life, so angered Peter that he forbade Yavorsky to preach in public. Yavorsky directed a commission on correcting the translation of the Bible and wrote The Rock of Faith (Russian: Камень веры), a huge treatise on dogma that "was sharply anti-Protestant in spirit" and whose publication Peter forbade (it was published in 1728 under Peter II). In 1721 he was made first president of the newly erected Holy Synod, but the real power was held by its vice president, Peter's close collaborator Theophan Prokopovich. When Yavorsky died in the following year, Prokopovich took his place as president; shortly before his death, suspected of being involved in a publication that accused Peter of being the Antichrist, he was interrogated in his home by members of the Synod and Senate, and "it is possible that only his death saved Iavorsky from punishment".
  • Stefan (imię świeckie Symeon Iwanowicz Jaworski, ur. 1658 w Jaworze, zm. 27 listopada 1722 w Moskwie) – biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. W latach 1701-1721 locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego. W 1721 Piotr I dokonał radykalnej reformy ustroju Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, likwidując instytucję patriarchatu i wprowadzając Świątobliwy Synod Rządzący, kierowany przez świeckiego oberprokuratora, jako najwyższy organ zarządzający.Ukończył Kolegium Mohylańskie w Kijowie. Następnie kontynuował studia w szkołach katolickich we Lwowie, Lublinie, Poznaniu i Wilnie, dokonał konwersji na katolicyzm pod imieniem Stanisława Simona. Z okresu nauki na uczelniach katolickich wyniósł doskonałą znajomość teologii katolickiej oraz wrogi stosunek do protestantyzmu. W 1687 lub 1689 wrócił do Kijowa i dokonał powtórnej konwersji na prawosławie. W 1689, za radą metropolity kijowskiego Warłaama złożył wieczyste śluby mnisze, wstępując do Ławry Pieczerskiej. Od 1690 wykładał w Akademii Kijowsko-Mohylańskiej, zaś od 1691 był jej prefektem. W 1697 otrzymał godność igumena.Był bliskim współpracownikiem metropolity kijowskiego Warłaama, wielokrotnie służył jako jego poseł do Rosji. W styczniu 1700 razem z innym igumenem zawiózł do patriarchy moskiewskiego i całej Rusi Adriana list z prośbą o ponowne erygowanie eparchii perejasławskiej i wyświęcenie jednego z przybyłych duchownych na jej ordynariusza. Po przyjeździe do Moskwy ihumen Stefan został poproszony o wygłoszenie kazania na pogrzebie wojewody Szeina. Kazanie to wywarło wielkie wrażenie na carze Piotrze I, który nakazał patriarsze wyświęcić go na biskupa i wyznaczyć na ordynariusza dowolnej eparchii w niewielkiej odległości od Moskwy. Ihumen początkowo nie zgadzał się na przyjęcie chirotonii biskupiej, ostatecznie jednak przystał na to i 7 kwietnia 1700 został biskupem riazańskim i muromskim, po czym natychmiast otrzymał godność metropolity.16 grudnia 1701, ponad rok po śmierci patriarchy Adriana, Piotr I wyznaczył metropolitę Stefana na locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego, nie pozwalając na wybory patriarchy. Motywacją dla wyznaczenia na ten urząd metropolity riazańskiego było wykształcenie w zachodnich szkołach, jakie uzyskał on w odróżnieniu od duchownych rosyjskich. Metropolita Stefan w pełni popierał politykę cara, chwaląc w swoich tekstach jego wyprawy wojenne. Zgodnie z jego życzeniem dokonał szeregu chirotonii biskupich wykształconych poza Rosją duchownych, zreformował Moskiewską Akademię Duchowną w duchu zachodnim. Starał się jednak przeciwdziałać reformom ustroju Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego i wprowadzaniu doń rozwiązań naśladujących te funkcjonujące w Kościołach protestanckich. W rezultacie stopniowo tracił zaufanie Piotra I. Nie czując się na siłach, by otwarcie sprzeciwić się władcy, metropolita wielokrotnie prosił o zwolnienie z funkcji i zgodę na odejście w stan spoczynku, car jednak nie dopuszczał do tego. W ostatnich latach życia Stefan (Jaworski) w zarządzaniu Cerkwią wykonywał jedynie polecenia Piotra I, na jego życzenie opuścił Riazań i zamieszkał w Petersburgu, oddając faktyczny zarząd swojej eparchii w ręce biskupa krutickiego. O nominacjach i chirotoniach biskupich decydował Piotr I, zmuszając m.in. Stefana do wyświęcenia Teofana (Prokopowicza), z którego poglądami locum tenens zdecydowanie się nie zgadzał.W 1721, po powstaniu Świątobliwego Synodu Rządzącego, metropolita Stefan został włączony w skład jego członków. Negatywnie nastawiony do tejże instytucji, nie uczestniczył jednak w jej pracach. Zmarł w 1722 w Moskwie i został pochowany w soborze Zaśnięcia Matki Bożej w Riazaniu. Swoją obszerną bibliotekę przekazał do monasteru w Nieżynie, który sam polecił założyć.
  • Митрополит Стефа́н (в миру Симеон Иванович Яворский; в унии Станислав; 1658, Явор, Речь Посполитая — 27 ноября (8 декабря) 1722, Москва) — епископ Русской православной церкви; с 7 апреля 1700 года митрополит Рязанский и Муромский; с 16 декабря 1701 года экзарх (блюститель патриаршего престола) — в годы, предшествовавшие упразднению патриаршества при Петре I. С 22 октября 1721 года Президент Духовной коллегии (Святейшего Правительствующего Синода).Выступал с осуждением протестантских воззрений и тенденций в Русской Церкви, насаждавшихся Петром I и Феофаном Прокоповичем.
dbpedia-owl:occupation
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 4872025 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 4528 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 41 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 99514270 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:après
  • Joseph II de Moscou, seulement en 1742
prop-fr:avant
prop-fr:nom
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Étienne Iavorski (1658 à Yavorov, Rzeczpospolita - 27 novembre 1722 à Moscou) connu également sous le nom de Stéphane Iavorski (en russe Стефа́н Яво́рский) ou son nom ecclésiastique d'Étienne de Riazan (1658-1772) fut locum tenens(1700-1721) puis Patriarche de Moscou et de toute la Russie (1721-1722).
  • Stefan Yavorsky (Russian: Стефа́н Яво́рский, Ukrainian: Стефа́н Яво́рський), born Simeon Ivanovich Yavorsky (Russian: Симеон Иванович Яворский) (1658–8 December [O.S.
  • Митрополит Стефа́н (в миру Симеон Иванович Яворский; в унии Станислав; 1658, Явор, Речь Посполитая — 27 ноября (8 декабря) 1722, Москва) — епископ Русской православной церкви; с 7 апреля 1700 года митрополит Рязанский и Муромский; с 16 декабря 1701 года экзарх (блюститель патриаршего престола) — в годы, предшествовавшие упразднению патриаршества при Петре I.
  • Stefan (imię świeckie Symeon Iwanowicz Jaworski, ur. 1658 w Jaworze, zm. 27 listopada 1722 w Moskwie) – biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. W latach 1701-1721 locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego. W 1721 Piotr I dokonał radykalnej reformy ustroju Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, likwidując instytucję patriarchatu i wprowadzając Świątobliwy Synod Rządzący, kierowany przez świeckiego oberprokuratora, jako najwyższy organ zarządzający.Ukończył Kolegium Mohylańskie w Kijowie.
rdfs:label
  • Étienne Iavorski
  • Stefan (Jaworski)
  • Stefan Yavorsky
  • Стефан Яворский
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of