Dans les massifs montagneux des régions tempérées, l'étage subalpin est compris entre 1 700-1 900 m et 2 300-2 500 m d'altitude dans les Alpes et les Pyrénées par exemple et à partir de 1 100-1 400 m d'altitude dans les Vosges, différence due à la latitude et à la rudesse du climat. Lors de l'ascension, il suit l'étage montagnard et précède l'étage alpin.Cet étage peut être comparé à la taïga que l'on retrouve plus au nord.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Dans les massifs montagneux des régions tempérées, l'étage subalpin est compris entre 1 700-1 900 m et 2 300-2 500 m d'altitude dans les Alpes et les Pyrénées par exemple et à partir de 1 100-1 400 m d'altitude dans les Vosges, différence due à la latitude et à la rudesse du climat. Lors de l'ascension, il suit l'étage montagnard et précède l'étage alpin.Cet étage peut être comparé à la taïga que l'on retrouve plus au nord.
  • Piętro kosodrzewiny (piętro subalpejskie, piętro kosówki) – jedno z pięter roślinności w górach, znajdujące się ponad reglem górnym (powyżej górnej granicy lasu), a poniżej piętra hal. Jest to piętro zwartych zarośli kosodrzewiny lub olchy zielonej (kosej) w górach Europy Środkowej. W Alpach lub Himalajach piętro to porasta różanecznik. W Tatrach, Sudetach i na Babiej Górze piętro to tworzone jest przez kosodrzewinę, w Bieszczadach jej miejsce zajmuje olcha zielona, zarastająca połoniny. W różnych górach piętro to znajduje się na różnych wysokościach nad poziomem morza, w zależności od szerokości geograficznej i klimatu. W Tatrach piętro kosówki występuje na wysokości około 1500-1800 m n.p.m. Powyżej tej granicy kosodrzewina występuje już głównie w postaci pojedynczych krzewów, które jednak mogą być położone bardzo wysoko, nawet ponad 2100 m n.p.m.Wygląd kosówki zmienia się wraz z wysokością. W Tatrach, w niższych jej partiach kosodrzewina osiąga wysokość do 5 m, w miarę wzrostu wysokości n.p.m. kosodrzewina jest coraz mniejsza, w górnej granicy swojego pionowego zasięgu to tylko płożące się krzewiaste formy o wysokości kilkunastu cm. Wśród dominującej tu kosodrzewiny występują tuż ponad granicą lasu pojedyncze okazy karłowatego świerka i górskiej formy brzozy, a także krzewy jarzębiny. Wyżej towarzyszą kosówce jeszcze wierzba śląska, porzeczka skalna i róża alpejska. Z roślin zielnych, na niezarośniętych przez kosówkę miejscach najliczniej rosną: miłosna górska, modrzyk górski, wietlica alpejska, omieg górski, szczawik zajęczy, borówka czarna, borówka brusznica, sit skucina, kuklik górski i wiele innych innych gatunków roślin, które tworzą zespół roślinności Pinetum mughi carpaticum. W zależności od podłoża (granitowe lub wapienne) dzieli się on na dwa podzespoły o znacznie różniącym się składzie gatunkowym roślin.Kosówka odgrywa ogromną rolę ekologiczną. Jej gałęzie odznaczające się ogromną elastycznością chronią strome stoki górskie przed erozją i ochraniają niżej leżący las przed lawinami śnieżnymi i kamiennymi.== Przypisy ==
  • Subalpien is in de montane ecologie de vegetatiezone net onder de boomgrens, maar boven de echte bergbossen. Het is een overgangszone tussen de montane en alpiene zones. In gebergten op gematigde breedtegraad, zoals de Alpen, ligt de subalpiene zone in het algemeen tussen 1600 en 2000 m boven zeeniveau. Onder natuurlijke omstandigheden wordt de subalpiene zone gekenmerkt door struikgewas en dwergvormen van bomen ("Krummholz"). Vaak wordt de zone in de zomer benut als begrazingsgebied voor vee. In de Alpen komen in de subalpiene zone rijk begroeide alpenweiden voor, deze zijn open geraakt als gevolg van begrazing. Typisch voor dergelijke weiden is dat er soorten groeien die in het strengere klimaat van de alpiene zone zelf niet meer gedijen. Soorten die kenmerkend zijn voor de subalpiene zone, zoals de Alpenroos (Rhododendron ferrugineum), kunnen in de subalpiene zone hoger groeien.
  • L'estatge subalpí és una zona altitudinal de vegetació que es troba situada entre 1600 i 2300 m aproximadament i es caracteritza per la presència de boscos naturals de coníferes, semblants en certa manera als grans boscos subàrtics que són presents al nord d'Europa, de la Sibèria i d'Amèrica i que formen l'immens domini de la taigà.Les formacions vegetals d'aquest estatge estan constituïdes, en la seua major part, de pinedes de pi negre i avetoses (boscs d'avets).El pi negre, amb la seua capçada fosca i atapeïda, es pot trobar en solells i obacs, i cal considerar-lo com l'arbre que puja a més altitud (en alguns indrets d'Andorra i de la Cerdanya ultrapassa, fins i tot, els 2300 m).En alguns vessants obacs i relativament humits de les muntanyes pirinenques es fan avetoses, però cobreixen una àrea molt minsa (llevat de la Vall d'Aran, on formen una faixa gairebé contínua).
  • The Rocky Mountains subalpine zone is the biotic zone immediately below tree line in the Rocky Mountains of North America. In Colorado, the subalpine zone occupies elevations approximately from 9,000 to 12,000 feet (2,700 to 3,700 m); while in northern Alberta, the subalpine zone extends from 1,350 to 2,300 metres (4,400 to 7,500 ft).
  • Die subalpine Vegetationsstufe ist eine ökologische Höhenstufe in Gebirgen, die den Übergang vom geschlossenen Wald (montane Stufe) zu den alpinen Rasen (alpine Stufe) umfasst, also aufgelockerten Wald, Krummholz und andere Vegetationstypen. Die subalpine Stufe ist in vielen Gebirgen, insbesondere auch den Alpen, stark vom Menschen und dessen Nutzvieh beeinflusst, wodurch sich die typischen subalpinen Weiden und Alpenrosen-Fluren entwickelt haben.In nicht vom Menschen beeinflussten Gebieten fallen Waldgrenze und Baumgrenze meist zusammen, der Wald endet in einer geschlossenen Front. Dadurch ist eine subalpine Stufe meist nur schwach ausgeprägt.In den Alpen zählen zur subalpinen Stufe die subalpinen Lärchen-Zirben-Wälder, Lärchen-Wälder und die Latschen-Krummholz-Bestände, auf Silikat auch Grün-Erlenbestände. In den Ostalpen beginnt die subalpine Stufe in 1500 bis 2000 m, und reicht bis 2500 oder 2800 m.
  • 亜高山帯針葉樹林(あこうざんたいしんようじゅりん)は北半球の中緯度山岳地帯に成立する森林の一種である。その名のとおり、針葉樹を主体とする針葉樹林である。日本の亜高山帯針葉樹林は、暖かさの指数で15から45の範囲内で成立するとされている。高度は、西日本から中部地方でおよそ海抜1500mから2500m、北海道では下限は一般には高度数百メートルから、道東・道北の一部では海岸付近から、上限は海抜1000mから1500mに達する。その総面積はおよそ16000平方キロ、日本の総面積の約4.4%である。大半は北海道(11000平方キロ以上)に集中し、中部山岳地帯(約2900平方キロ)がそれに次ぐ。西日本では、四国の石鎚山・剣山周辺と紀伊半島の大峰・大台ヶ原一帯に分布するが、その面積はきわめて小さく、関東や東北地方の亜高山帯林もそれほど規模は大きくない。高木の樹種は、針葉樹は北海道ではモミ属のトドマツとトウヒ属のエゾマツとアカエゾマツ、本州ではモミ属のシラビソとオオシラビソ、トウヒ属のトウヒほかと、コメツガ、カラマツが中心である。ただし、これらの種類がすべて出そろうのは中部地方から東北南部にかけてに限られ、四国・紀伊半島・東北北部の針葉樹林ではいずれかの種類が欠落する。広葉樹は北海道も本州もほぼ共通で、ダケカンバを中心にドロノキ(ハコヤナギ属)その他のヤナギ類やハンノキ類が混ざる。特に亜高山帯の上限、ハイマツ帯(後述)との境界線(森林限界)付近では、ダケカンバの比率が高くなるため、「ダケカンバ帯」と呼ばれることもある。本州と北海道の亜高山帯林は、樹種も外観もかなり似かよっているが、以下のような違いがある。 本州の針葉樹林はモミ属が圧倒的に中心で、コメツガがそれに次ぎ、トウヒ属は少ないのに対して、北海道の針葉樹林ではモミ属とトウヒ属が互角に近い勢力である。 本州では落葉広葉樹林と針葉樹林の境界は比較的明瞭で、両者の混在する地域はあまり広くないが、北海道では両者の混在域(針広混交林)がきわめて広大で、純粋の亜高山帯針葉樹林より広い。高山帯との境界線まで混交林が続く場所も少なくない。本州の亜高山帯林は高い山に分布が限られるため、急峻な地形と貧弱な土壌により大木があまり多くないが、北海道では平地にも分布するため、大木が多い。亜高山帯針葉樹林は、日本の以外にも、ヨーロッパアルプス・ピレネー山脈・ヒマラヤ山脈・ロッキー山脈など北半球の中緯度地帯に広く分布しており、その南端はアジアでは台湾・ヒマラヤ・ビルマ北部の山岳地帯、アメリカ大陸ではメキシコにまで達する。樹種は針葉樹のトウヒ属・モミ属・マツ属・カラマツ属と、広葉樹のカバノキ属・ハコヤナギ属などが中心である。東アジアと北米では、北方針葉樹林にはない独自の主としてツガ属の針葉樹が加わる場合がある。中緯度山岳地帯に分布するこれらの亜高山帯針葉樹林は、シベリアやカナダなど高緯度に分布する北方針葉樹林(タイガ)と基本的な構成に類似性がある。これは、氷期に南下してきた北方針葉樹林が、氷期の終わりとともに取り残されて、気温の低い高地に逃げ込んだものが亜高山帯林の起源となっているからである。(ただし、主として降雪量の変化により、日本の氷期の針葉樹林と現在の亜高山帯針葉樹林では各樹種の勢力関係に違いがある)
  • Субальпи́йский по́яс — биом, географический и горный пояс, расположенный ниже границы древесной растительности и выше лесного горного пояса.Температура в субальпийском поясе поднимается летом максимум до +24 °C в жаркие солнечные дни, а обычно не достигает +16 °C. Заморозки возможны в любое время года. Хотя зимние температуры могут быть выше тех, что случаются на более низких высотах, как правило, выше, чем минус 23 °C, земля в это время покрывается толстым снежным покровом, который сохраняется в течение 6—8 месяцев в течение года, а некоторые сугробы тают только летом. Конвективные осадки, в основном грозовые, часто выпадают в виде снежной крупы или града.Высота пояса различна на разных широтах. Например, на Кавказе и в Альпах субальпийский пояс находится на высоте 1700—2300 м над уровнем моря, на южных склонах Гималаев на высоте 3200—4000 м, а в более высоких широтах его уровень резко снижается (например, на Курильских островах он опускается до уровня моря).
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 571209 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageInterLanguageLink
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 2609 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 28 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 103719804 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Dans les massifs montagneux des régions tempérées, l'étage subalpin est compris entre 1 700-1 900 m et 2 300-2 500 m d'altitude dans les Alpes et les Pyrénées par exemple et à partir de 1 100-1 400 m d'altitude dans les Vosges, différence due à la latitude et à la rudesse du climat. Lors de l'ascension, il suit l'étage montagnard et précède l'étage alpin.Cet étage peut être comparé à la taïga que l'on retrouve plus au nord.
  • L'estatge subalpí és una zona altitudinal de vegetació que es troba situada entre 1600 i 2300 m aproximadament i es caracteritza per la presència de boscos naturals de coníferes, semblants en certa manera als grans boscos subàrtics que són presents al nord d'Europa, de la Sibèria i d'Amèrica i que formen l'immens domini de la taigà.Les formacions vegetals d'aquest estatge estan constituïdes, en la seua major part, de pinedes de pi negre i avetoses (boscs d'avets).El pi negre, amb la seua capçada fosca i atapeïda, es pot trobar en solells i obacs, i cal considerar-lo com l'arbre que puja a més altitud (en alguns indrets d'Andorra i de la Cerdanya ultrapassa, fins i tot, els 2300 m).En alguns vessants obacs i relativament humits de les muntanyes pirinenques es fan avetoses, però cobreixen una àrea molt minsa (llevat de la Vall d'Aran, on formen una faixa gairebé contínua).
  • The Rocky Mountains subalpine zone is the biotic zone immediately below tree line in the Rocky Mountains of North America. In Colorado, the subalpine zone occupies elevations approximately from 9,000 to 12,000 feet (2,700 to 3,700 m); while in northern Alberta, the subalpine zone extends from 1,350 to 2,300 metres (4,400 to 7,500 ft).
  • 亜高山帯針葉樹林(あこうざんたいしんようじゅりん)は北半球の中緯度山岳地帯に成立する森林の一種である。その名のとおり、針葉樹を主体とする針葉樹林である。日本の亜高山帯針葉樹林は、暖かさの指数で15から45の範囲内で成立するとされている。高度は、西日本から中部地方でおよそ海抜1500mから2500m、北海道では下限は一般には高度数百メートルから、道東・道北の一部では海岸付近から、上限は海抜1000mから1500mに達する。その総面積はおよそ16000平方キロ、日本の総面積の約4.4%である。大半は北海道(11000平方キロ以上)に集中し、中部山岳地帯(約2900平方キロ)がそれに次ぐ。西日本では、四国の石鎚山・剣山周辺と紀伊半島の大峰・大台ヶ原一帯に分布するが、その面積はきわめて小さく、関東や東北地方の亜高山帯林もそれほど規模は大きくない。高木の樹種は、針葉樹は北海道ではモミ属のトドマツとトウヒ属のエゾマツとアカエゾマツ、本州ではモミ属のシラビソとオオシラビソ、トウヒ属のトウヒほかと、コメツガ、カラマツが中心である。ただし、これらの種類がすべて出そろうのは中部地方から東北南部にかけてに限られ、四国・紀伊半島・東北北部の針葉樹林ではいずれかの種類が欠落する。広葉樹は北海道も本州もほぼ共通で、ダケカンバを中心にドロノキ(ハコヤナギ属)その他のヤナギ類やハンノキ類が混ざる。特に亜高山帯の上限、ハイマツ帯(後述)との境界線(森林限界)付近では、ダケカンバの比率が高くなるため、「ダケカンバ帯」と呼ばれることもある。本州と北海道の亜高山帯林は、樹種も外観もかなり似かよっているが、以下のような違いがある。 本州の針葉樹林はモミ属が圧倒的に中心で、コメツガがそれに次ぎ、トウヒ属は少ないのに対して、北海道の針葉樹林ではモミ属とトウヒ属が互角に近い勢力である。 本州では落葉広葉樹林と針葉樹林の境界は比較的明瞭で、両者の混在する地域はあまり広くないが、北海道では両者の混在域(針広混交林)がきわめて広大で、純粋の亜高山帯針葉樹林より広い。高山帯との境界線まで混交林が続く場所も少なくない。本州の亜高山帯林は高い山に分布が限られるため、急峻な地形と貧弱な土壌により大木があまり多くないが、北海道では平地にも分布するため、大木が多い。亜高山帯針葉樹林は、日本の以外にも、ヨーロッパアルプス・ピレネー山脈・ヒマラヤ山脈・ロッキー山脈など北半球の中緯度地帯に広く分布しており、その南端はアジアでは台湾・ヒマラヤ・ビルマ北部の山岳地帯、アメリカ大陸ではメキシコにまで達する。樹種は針葉樹のトウヒ属・モミ属・マツ属・カラマツ属と、広葉樹のカバノキ属・ハコヤナギ属などが中心である。東アジアと北米では、北方針葉樹林にはない独自の主としてツガ属の針葉樹が加わる場合がある。中緯度山岳地帯に分布するこれらの亜高山帯針葉樹林は、シベリアやカナダなど高緯度に分布する北方針葉樹林(タイガ)と基本的な構成に類似性がある。これは、氷期に南下してきた北方針葉樹林が、氷期の終わりとともに取り残されて、気温の低い高地に逃げ込んだものが亜高山帯林の起源となっているからである。(ただし、主として降雪量の変化により、日本の氷期の針葉樹林と現在の亜高山帯針葉樹林では各樹種の勢力関係に違いがある)
  • Субальпи́йский по́яс — биом, географический и горный пояс, расположенный ниже границы древесной растительности и выше лесного горного пояса.Температура в субальпийском поясе поднимается летом максимум до +24 °C в жаркие солнечные дни, а обычно не достигает +16 °C. Заморозки возможны в любое время года.
  • Die subalpine Vegetationsstufe ist eine ökologische Höhenstufe in Gebirgen, die den Übergang vom geschlossenen Wald (montane Stufe) zu den alpinen Rasen (alpine Stufe) umfasst, also aufgelockerten Wald, Krummholz und andere Vegetationstypen.
  • Subalpien is in de montane ecologie de vegetatiezone net onder de boomgrens, maar boven de echte bergbossen. Het is een overgangszone tussen de montane en alpiene zones. In gebergten op gematigde breedtegraad, zoals de Alpen, ligt de subalpiene zone in het algemeen tussen 1600 en 2000 m boven zeeniveau. Onder natuurlijke omstandigheden wordt de subalpiene zone gekenmerkt door struikgewas en dwergvormen van bomen ("Krummholz"). Vaak wordt de zone in de zomer benut als begrazingsgebied voor vee.
  • Piętro kosodrzewiny (piętro subalpejskie, piętro kosówki) – jedno z pięter roślinności w górach, znajdujące się ponad reglem górnym (powyżej górnej granicy lasu), a poniżej piętra hal. Jest to piętro zwartych zarośli kosodrzewiny lub olchy zielonej (kosej) w górach Europy Środkowej. W Alpach lub Himalajach piętro to porasta różanecznik. W Tatrach, Sudetach i na Babiej Górze piętro to tworzone jest przez kosodrzewinę, w Bieszczadach jej miejsce zajmuje olcha zielona, zarastająca połoniny.
rdfs:label
  • Étage subalpin
  • Estatge subalpí
  • Piętro kosodrzewiny
  • Rocky Mountains subalpine zone
  • Subalpiene zone
  • Subalpine Vegetationsstufe
  • Субальпийский пояс
  • 亜高山帯針葉樹林
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:étageSupérieur of
is foaf:primaryTopic of