Les élections législatives polonaises de 1930, également connues comme les « élections de Brest » se déroulent le16 novembre 1930. Ce sont les quatrièmes élections de la Deuxième République de Pologne. Elles sont remportées par le Bloc non partisan de collaboration avec le gouvernement (Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem, ZLN) - membre de la coalition Sanacja - avec 247 sièges sur les 444 du Sejm et 76 sur les 111 du Sénat. Les restes des sièges reviennent à des candidats indépendants.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Les élections législatives polonaises de 1930, également connues comme les « élections de Brest » se déroulent le16 novembre 1930. Ce sont les quatrièmes élections de la Deuxième République de Pologne. Elles sont remportées par le Bloc non partisan de collaboration avec le gouvernement (Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem, ZLN) - membre de la coalition Sanacja - avec 247 sièges sur les 444 du Sejm et 76 sur les 111 du Sénat. Les restes des sièges reviennent à des candidats indépendants. Ces élections sont connues pour être les moins libres de l'histoire de la Deuxième République, en raison de la controverse du procès de Brest. Elles sont truquées par les membres de la coalition Sanacja du gouvernement polonais, qui est sous le contrôle de Józef Piłsudski.Les élections étaient régies par la Constitution de la Rénovation d'Août. La participation électorale s'élève à 75 %.
  • Wybory brzeskie – popularna, ironiczna nazwa wyborów do Sejmu RP III kadencji z 16 listopada oraz Senatu RP III kadencji z 23 listopada 1930, używana przez przeciwników sanacji.W wyborach do Sejmu BBWR zdobył 46,7% głosów (249 posłów i 77 senatorów), Centrolew 17,3% (79 posłów i 13 senatorów), Stronnictwo Narodowe 12,7% (63 posłów i 12 senatorów), Polskie Stronnictwo Chrześcijańskiej Demokracji 3,8% (14 posłów i 2 senatorów), pozostali 19,5% (w tym mniejszości narodowe 33 posłów i 7 senatorów oraz inni 6 posłów). Frekwencja w wyborach wynosiła 75% do Sejmu i 63% do Senatu.Były to wybory przedterminowe, spowodowane rozwiązaniem parlamentu II kadencji przez Prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego. Decyzja o przyspieszonych wyborach została podjęta na wniosek Józefa Piłsudskiego przy aprobacie kierownictwa jego środowiska politycznego, tj. Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem. Ówczesne koła rządowe obawiały się niemożności zmiany konstytucji w pożądanym przez nie kierunku (czyli ograniczenia władzy ustawodawczej na rzecz znacznego wzmocnienia władzy wykonawczej) a być może nawet perspektywy utraty władzy w obliczu konsolidowania się opozycji w Sejmie RP II kadencji. Poprzednie wybory parlamentarne w 1928 dały co prawda zwycięstwo BBWR, lecz polegało ono na jedynie względnej większości parlamentarnej – 125 mandatów poselskich (wraz z trzema małymi satelitami 135 posłów) – podczas gdy większość bezwzględna wynosiła 223 posłów. Jednocześnie siedem polskich partii opozycyjnych (Związek Ludowo-Narodowy, Polskie Stronnictwo Chrześcijańskiej Demokracji, Narodowa Partia Robotnicza, PSL "Piast", PSL "Wyzwolenie", Stronnictwo Chłopskie, Polska Partia Socjalistyczna) zdobyło w 1928 aż 213 mandatów w Sejmie (nie licząc ugrupowań mniejszości narodowych i komunistów oraz posłów z list lokalnych – razem kolejnych 96 posłów) i brakowało im łącznie do większości parlamentarnej tylko 10 mandatów poselskich. Opozycja ta nie była jednak w stanie się zjednoczyć z racji ogromnych ideowych i programowych podziałów wewnętrznych – od partii narodowej, poprzez chadeckie i ludowe, do socjalistycznej. W konsekwencji podzielona przystąpiła do przedterminowych wyborów w 1930 na trzech oddzielnych listach: Lista Narodowa (były ZLN przekształcony jeszcze w 1928 w Stronnictwo Narodowe), Katolicki Blok Ludowy (PSChD), Związek Obrony Prawa i Wolności Ludu Stronnictw Centrolewu (będący koalicją wyborczą pięciu pozostałych partii opozycyjnych).W trakcie kampanii wyborczej ze strony rządowej doszło do wielu nadużyć formalnych i zakłócania akcji ugrupowań opozycyjnych. Głównym ich przykładem był brak rejestracji przez komisje wyborcze niektórych list okręgowych. Odrzucono odpowiednio: Listę Narodową w 4 okręgach, listę Katolickiego Bloku Ludowego w 7 okręgach, koalicyjną listę Centrolewu w 10 okręgach.Jednocześnie lista BBWR została zarejestrowana we wszystkich 64 okręgach wyborczych.Na dwa miesiące przed wyborami rząd, pod zarzutem wywoływania zamieszek, aresztował 12 przywódców opozycyjnego Centrolewu (PPS, Stronnictwo Chłopskie, PSL "Piast", PSL "Wyzwolenie", Narodowa Partia Robotnicza), 3 posłów centroprawicy z Chrześcijańskiej Demokracji (Wojciech Korfanty) i Narodowej Demokracji (Aleksander Dębski, Jan Kwiatkowski) oraz 5 ukraińskich posłów UNDO i osadził ich w twierdzy w Brześciu. Aresztowań dokonano bez nakazu sądowego, a jedynie na polecenie ministra spraw wewnętrznych gen. Felicjana Sławoja Składkowskiego.Uwięzionych przywódców zwolniono za kaucją po zakończeniu wyborów do parlamentu w listopadzie 1930. Po procesie, który odbywał się w Warszawie (nazwanym w konsekwencji jego genezy procesem brzeskim), w którym sądzono jedenastu podsądnych, zapadło dziesięć wyroków skazujących, utrzymanych w drugiej instancji. Zasądzone wyroki uznali: Norbert Barlicki, Adam Ciołkosz, Stanisław Dubois, Mieczysław Mastek i Józef Putek. Pięciu skazanych odmówiło podporządkowania się wykonaniu kary, udając się na emigrację. Ścigano ich listem gończym. Adam Pragier powrócił do kraju w 1935 i odbył kilkumiesięczny okres z zasądzonego wyroku. Kazimierz Bagiński, Władysław Kiernik i Wincenty Witos powrócili do kraju na wiosnę 1939 (po aneksji Czech przez III Rzeszę). Herman Lieberman pozostał na emigracji we Francji. Wszystkich skazanych objęła ostatecznie amnestia Prezydenta Rzeczypospolitej Władysława Raczkiewicza ogłoszona 31 października 1939.W opracowaniach przedstawiających wyniki tych wyborów parlamentarnych można spotkać informację, że Centrolew wprowadził do Sejmu nie 79 a 82 posłów. Różnica wynika z faktu, że do klubów poselskich dwóch partii politycznych startujących z list tej koalicji wyborczej wstąpili posłowie wybrani z innych list wyborczych: do klubu NPR wstąpiło 2 nowych posłów – łącznie klub liczył 10 posłów, do klubu PPS wstąpił 1 nowy poseł – łącznie klub liczył 24 posłów.== Przypisy ==
  • Les Eleccions parlamentàries poloneses de 1930 es van celebrar a la Segona República Polonesa per a elegir el Sejm del 8 a 16 de novembre de 1930. El partit més votat, amb un 56 % dels vots, fou el Bloc no Partidista de Col·laboració amb el Govern, pro-Sanacja. Foren considerades com les eleccions menys lliures de la Segona República Polonesa, degut a la controvèrsia dels judicis de Brest i a que els resultats foren manipulats per Józef Piłsudski. Els principals caps de la coalició opositora Centralew (entre ells l'ex primer ministre Wincenty Witos, i l'heroi de guerra de Silèsia, Wojciech Korfanty) foren detinguts sense judici arran de convocar manifestacions sota l'acusació d'intentar un cop d'estat. No foren jutjats fins al 1932 i els condemnaren a 10 penes de 3 anys de presó. Molts d'ells s'exiliaren.
  • Parliamentary elections were held in Poland on 16 November 1930, with Senate elections held a week later on 23 November. In what became known as the Brest elections (Polish: Wybory brzeskie), the pro-Sanation Nonpartisan Bloc for Cooperation with the Government took 47% of the vote and 249 of the 444 seats in Sejm and 77 of the 111 seats in the Senate. The elections are known as the least free elections in the Second Polish Republic due to the Brest trial controversy.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 4937863 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 5697 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 40 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 90747938 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Les élections législatives polonaises de 1930, également connues comme les « élections de Brest » se déroulent le16 novembre 1930. Ce sont les quatrièmes élections de la Deuxième République de Pologne. Elles sont remportées par le Bloc non partisan de collaboration avec le gouvernement (Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem, ZLN) - membre de la coalition Sanacja - avec 247 sièges sur les 444 du Sejm et 76 sur les 111 du Sénat. Les restes des sièges reviennent à des candidats indépendants.
  • Parliamentary elections were held in Poland on 16 November 1930, with Senate elections held a week later on 23 November. In what became known as the Brest elections (Polish: Wybory brzeskie), the pro-Sanation Nonpartisan Bloc for Cooperation with the Government took 47% of the vote and 249 of the 444 seats in Sejm and 77 of the 111 seats in the Senate. The elections are known as the least free elections in the Second Polish Republic due to the Brest trial controversy.
  • Wybory brzeskie – popularna, ironiczna nazwa wyborów do Sejmu RP III kadencji z 16 listopada oraz Senatu RP III kadencji z 23 listopada 1930, używana przez przeciwników sanacji.W wyborach do Sejmu BBWR zdobył 46,7% głosów (249 posłów i 77 senatorów), Centrolew 17,3% (79 posłów i 13 senatorów), Stronnictwo Narodowe 12,7% (63 posłów i 12 senatorów), Polskie Stronnictwo Chrześcijańskiej Demokracji 3,8% (14 posłów i 2 senatorów), pozostali 19,5% (w tym mniejszości narodowe 33 posłów i 7 senatorów oraz inni 6 posłów).
  • Les Eleccions parlamentàries poloneses de 1930 es van celebrar a la Segona República Polonesa per a elegir el Sejm del 8 a 16 de novembre de 1930. El partit més votat, amb un 56 % dels vots, fou el Bloc no Partidista de Col·laboració amb el Govern, pro-Sanacja. Foren considerades com les eleccions menys lliures de la Segona República Polonesa, degut a la controvèrsia dels judicis de Brest i a que els resultats foren manipulats per Józef Piłsudski.
rdfs:label
  • Élections législatives polonaises de 1930
  • Eleccions parlamentàries poloneses de 1930
  • Polish legislative election, 1930
  • Wybory parlamentarne w Polsce w 1930 roku
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of