Édouard II d'Angleterre (25 avril 1284, château de Caernarfon, Pays de Galles – 21 septembre 1327), est roi d'Angleterre de 1307 jusqu’à sa déposition, en janvier 1327.Il est le fils du roi Édouard Ier (Plantagenêt) et d'Éléonore de Castille.Édouard II, appelé Édouard de Carnarvon, est le sixième roi de la dynastie Plantagenêt, commencée avec Henri II, fils de Geoffroy Plantagenêt, comte d'Anjou.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Édouard II d'Angleterre (25 avril 1284, château de Caernarfon, Pays de Galles – 21 septembre 1327), est roi d'Angleterre de 1307 jusqu’à sa déposition, en janvier 1327.Il est le fils du roi Édouard Ier (Plantagenêt) et d'Éléonore de Castille.Édouard II, appelé Édouard de Carnarvon, est le sixième roi de la dynastie Plantagenêt, commencée avec Henri II, fils de Geoffroy Plantagenêt, comte d'Anjou. Compris entre les règnes vigoureux de son père Édouard Ier et de son fils Édouard III, celui d’Édouard II est marqué par l’incompétence et la querelle politiques, et par la défaite militaire. Édouard est, sa vie durant, plus enclin aux plaisirs de la cour et aux divertissements qu’à ses devoirs de souverain. Il est incapable de refuser les plus grandes faveurs à ses divers favoris, dont les plus célèbres sont Pierre (Piers) Gaveston, un chevalier d’origine gasconne qui est fait comte de Cornouailles, puis un jeune seigneur anglais, Hugues le Despenser, provoquant de constants troubles politiques et, probablement, à terme, sa déposition.Alors que son père Édouard Ier avait conquis tout le Pays de Galles et les basses terres écossaises, qu’il gouvernait d’une main de fer, l’armée d’Édouard II est défaite lors de la bataille de Bannockburn, dont la conséquence est de soustraire l'Écosse au contrôle de son voisin anglais et de permettre aux forces écossaises d’incontrôlables raids à travers le nord de l’Angleterre. Il faut ajouter à ce règne troublé la fin dramatique du roi, dont la mort mystérieuse au château de Berkeley laisse planer des doutes sur ses causes. Plus positivement, Édouard II s'intéresse de près aux universités d'Oxford et de Cambridge.
  • エドワード2世(Edward II, 1284年4月25日 - 1327年9月21日)は、プランタジネット朝第6代イングランド王(在位:1307年 - 1327年)。エドワード1世と王妃エリナー・オブ・カスティルの四男。
  • 에드워드 2세(Edward II, 1284년 4월 25일 ~ 1327년 9월 21일, 재위 1307년 7월 7일 ~ 1327년 1월 25일)는 플랜태저넷 왕가의 잉글랜드 제6대 왕으로, 에드워드 1세의 4남이다.
  • II. Eduárd (Caernarvon, Caernarvonshire, 1284. április 25. – Berkeley, Gloucestershire, 1327. szeptember 21.) angol király 1307-ben követte apját a trónon. Eduárd a frissen megszállt Walesben született, I. Eduárd első életben maradt fiaként. Franciaország hűbérese, Guyenne hercegsége révén.
  • Eduardo II (Caernarfon, 25 de abril de 1284 – Berkeley, 21 de setembro de 1327) foi Rei de Inglaterra de 1307, sucedendo ao pai, a janeiro de 1327, quando foi obrigado a abdicar para Eduardo III. Era o filho mais novo de Eduardo I de Inglaterra e de Leonor de Castela e nasceu no Castelo de Caernarfon no País de Gales. Foi também o primeiro Príncipe de Gales, a partir de 1301.
  • Edoardo II Plantageneto, in inglese Edward II (Caernarfon, 25 aprile 1284 – Berkeley, 21 settembre 1327), fu re d'Inghilterra dal 1307 fino alla sua deposizione nel gennaio del 1327.
  • Eduard II van Carnarvon (Engels: Edward, Caernarfon (Wales), 25 april 1284 – Berkeley Castle (Gloucestershire), 21 september 1327) was koning van Engeland van 1307 tot 1327. Hij was de vierde zoon van Eduard I en Eleonora van Castilië. Hij werd troonopvolger ten gevolge van het overlijden van zijn oudere broers.Eduard zou huwen met Filippina van Vlaanderen, de dochter van Gwijde van Dampierre, de graaf van Vlaanderen die steun zocht bij de Engelsen tegen zijn leenheer, de Franse koning Filips IV. Dat kwamen Gwijde en Eduards vader in 1294 te Lier overeen. De Franse koning verhinderde dit huwelijk door Gwijde en zijn dochter naar Frankrijk uit te nodigen en ze dan beiden gevangen te zetten. Gwijde werd na bemiddeling van onder meer paus Bonifatius VIII vrijgelaten in 1295, terwijl zijn dochter Filippina in het Louvre opgesloten bleef en er overleed in 1306.In 1308 trouwde Eduard met Isabella, de dochter van de Franse koning Filips IV. Het huwelijk zou geen succes worden. Eduard verwaarloosde zijn vrouw en er gingen geruchten dat hij homoseksueel zou zijn, aangezien hij het gezelschap van mannen prefereerde, waaronder de Franse edelman Piers Gaveston, Roger d'Amory en Hugh le Despenser. Niettemin kwamen uit het huwelijk met Isabella vier kinderen voort: twee zoons, Eduard en Jan, en twee dochters, Eleonora en Johanna, die de vrouw zou worden van David II van Schotland.Eduard was geen sterk bestuurder en had een voorliefde voor vermaak. De strijd met de Schotten die zijn vader had ingezet, liet hij versloffen. Door zijn kennelijke gebrek aan zelfvertrouwen liet hij het bestuur liever aan anderen over. Al tijdens het koningschap van zijn vader stond hij onder invloed van Gaveston, die -onder druk van de adel- door de koning werd verbannen.Na de dood van Eduard I haalde hij zijn vriend Gaveston echter terug en maakte hem graaf van Cornwall. Gaveston trad ook op als regent als Eduard in het buitenland was. De baronnen protesteerden hiertegen en het lukte hen uiteindelijk Piers Gaveston opnieuw te verdrijven en in 1312 werd hij vermoord.Eduard werd vervolgens gedwongen toezicht op het bestuur toe te staan via een regeringsraad van 21 baronnen, de "Lords Ordainers". Tijdens het geruzie met de baronnen wist Robert I van Schotland (the Bruce) Schotland grotendeels te heroveren. Dit ging ook Eduard te ver. In juni 1314 trok hij met een groot leger naar het noorden, maar werd verpletterend verslagen in de slag om Bannockburn, waarna Robert wraak nam op de daden van Eduard en zijn vader door het noorden van Engeland te verwoesten.Daarna liet Eduard het bestuur opnieuw over aan zijn gunsteling Hugh Despenser. Ook dit was reden voor de baronnen om in opstand te komen. Ook Despenser en zijn familie werden verbannen. In 1322 haalde hij de familie echter terug uit ballingschap en ging de strijd aan met de baronnen. De jaren daarop werd Engeland in feite geregeerd door de Despensers.In 1325 kwam ook de koningin in actie. Na een kort verblijf in Frankrijk wilde zij niet terugkeren als haar man de Despensers aan de macht zou laten. Samen met haar zoon en een van de verbannen baronnen, Roger Mortimer, keerde zij terug, vastbesloten de Despensers te verdrijven.Eduards volgelingen verlieten hem en hij vluchtte naar het westen. Zijn vrouw volgde hem en liet Hugh le Despenser en diens zoon ter dood brengen. In november werd Eduard gevangengenomen. In januari 1327 werd hij op beschuldiging van incompetentie en allerlei wangedrag gedwongen af te treden ten gunste van zijn 14-jarige zoon Eduard III, waarbij de feitelijke macht werd uitgeoefend door zijn vrouw Isabella en haar geliefde Roger Mortimer. Eduard II werd vermoord in september van hetzelfde jaar in Berkeley Castle. Hij werd anaal gespietst met een gloeiende pook, in een kennelijke poging hem als homoseksueel te kijk te zetten.Mortimer en Isabella hebben weinig plezier beleefd aan hun machtsgreep; toen Eduard III in 1330 meerderjarig werd, liet hij Mortimer als verrader terechtstellen; zijn moeder rangeerde hij op een nette manier uit; zij overleed in Hertford in 1358.De Engelse toneelschrijver Christopher Marlowe wijdde een toneelstuk aan Eduard II.
  • Eduard II. (anglicky Edward II řečený Edward of Caernarfon, francouzsky Édouard II d'Angleterre, 25. dubna 1284 Caernarfon – 21. září 1327) byl král Anglie od roku 1307 až do ledna 1327, kdy byl sesazen. Jeho sklon ignorovat vlastní aristokracii a upřednostňování svých oblíbenců vedl k neustálým politickým nepokojům a nakonec k jeho sesazení. Předpokládá se, že byl ve vězení zavražděn. S jeho jménem je spojeno založení univerzit v Oxfordu a Cambridge.
  • Eduardo II.a Carnarvongoa (Caernarfon, 1284ko apirilaren 25a – Berkeley, 1327ko irailaren 21a) Ingalaterrako erregea izan zen 1307 eta 1327 bitartean. Bere aita eta semeen arteko erreinaldian kokatuta, berea hondamendia izan zen erresumarentzat, batez ezer porrot militarrek nabarmendua. Bere semeen alde uko egin zuen tronua.
  • Эдуа́рд II (англ. Edward II, называемый также Эдуард Карнарвонский, по месту его рождения в Уэльсе; 25 апреля 1284 — 21 сентября 1327) — английский король (с 1307 до своего низложения в январе 1327) из династии Плантагенетов, сын Эдуарда I.
  • Edward II (25 April 1284 – 21 September 1327), also called Edward of Caernarfon, was King of England from 1307 until he was deposed in January 1327. The fourth son of Edward I, Edward became the heir to the throne following the death of his older brother Alfonso. He grew up to be tall, athletic and was considered good-looking by his contemporaries. From 1300 onward, Edward accompanied his father on his campaigns to pacify Scotland, and in 1307 he was knighted in a grand ceremony at Westminster Abbey. Edward succeeded to the throne later that year, following his father's death. In 1308 he married Isabella of France, the daughter of the powerful King Philip IV, as part of a long-running effort to resolve the tensions between the English and French crowns.Edward had a very close relationship with Piers Gaveston, who had first joined his household in 1300. The precise nature of Edward and Gaveston's relationship is uncertain; they may have been friends, lovers or sworn brothers. Gaveston's position as Edward's favourite provoked discontent both among the barons and the French royal family, and Edward was forced to exile him. On Gaveston's return, the King was pressured into agreeing to wide-ranging reforms called the Ordinances of 1311. Gaveston was banished by the barons, to which Edward responded by revoking the reforms and recalling his favourite. Led by Edward's cousin, the Earl of Lancaster, a group of the barons seized and executed Gaveston in 1312, beginning several years of armed confronation. England was pushed back onto the defensive in Scotland, where Edward was decisively defeated by Robert the Bruce at the Battle of Bannockburn in 1314. Widespread famine followed, and criticism of the King mounted.The Despenser family, in particular Hugh Despenser the Younger, became close friends and advisers to Edward, but in 1321 Lancaster and many of the barons seized the Despensers' lands and forced the King to exile them. In response, Edward led a short military campaign, capturing and executing Lancaster. Edward and the Despensers strengthened their grip on power, revoking the 1311 reforms, executing their enemies and confiscating estates. Unable to make progress in Scotland, Edward finally signed a truce with Robert. Opposition to the regime grew, and when Isabella was sent to France to negotiate a peace treaty in 1325, she turned against Edward and refused to return. Isabella allied herself with the exiled Roger Mortimer, and invaded England with a small army in 1326. Edward's regime collapsed and he fled into Wales, where he was captured in November. Edward was forced to relinquish his crown in January 1327 in favour of his son, Edward III, and he died in Berkeley Castle on 21 September, probably murdered on the orders of the new regime.Edward's relationship with Gaveston inspired Christopher Marlowe's 1592 play Edward II, along with other plays, films, novels and media. Many of these have focused on the possible homosexual relationship between the two men. Edward's contemporaries were highly critical of his performance as a king, noting his failures in Scotland and the oppressive regime of his later years, although 19th-century academics argued that the growth of parliamentary institutions during his reign were a positive development for England over the longer term. Debate has continued into the 21st century as to whether Edward was a lazy and incompetent king, or simply a reluctant and ultimately unsuccessful ruler.
  • Едуард II (на английски : Edward II of England ; френски : Édouard II d'Angleterre) е крал на Англия от 1307 г. до детронирането му през януари 1327 г. Той далеч няма успехите на своя баща, крал Едуард I. Управлението му е белязано от политическа нестабилност и завършва с принудителното му сваляне от трона. Известен е с отявлените си хомосексуални връзки и фаворизирането на мъже с незнатен произход, което довежда до жестокото му убийство.Той е първият монарх, основал колежи в университетите Оксфорд и Кеймбридж.
  • Edward II (zwany też Edwardem z Caernarvon, ur. 25 kwietnia 1284 w Caernarfon, zm. 21 września 1327 w Berkeley) – król Anglii od 1307 r. do abdykacji w 1327 r., czwarty syn Edwarda I i jego żony, Eleonory Kastylijskiej, córki króla Kastylii Ferdynanda III Świętego. 7 lutego 1301 r. uzyskał tytuł księcia Walii, jako pierwszy angielski książę.
  • Eduardo II de Inglaterra, rey de Inglaterra y señor de Irlanda (1307-1327).Eduardo II de Carnarvon nació en el Castillo de Caernarfon, país de Gales, el 25 de abril de 1284. Murió encarcelado en el castillo de Berkeley, Gloucestershire, el 21 de septiembre de 1327 fue asesinado por órdenes de su esposa Isabel de Francia y el amante de ésta, Roger Mortimer.
  • Eduard II, nascut a Caernarvon (País de Gal·les) el 25 d'abril de 1284 i mort a Berkeley (Gloucester) el 21 de setembre de 1327, fou rei d'Anglaterra des de 1307 fins a 1327.La seva política d'ignorar la noblesa en favor de favorits sense llinatge li va fer guanyar molts opositors, i acabà portant a la seva deposició, empresonament i assassinat.
  • Eduard II. (englisch Edward II, auch Edward II of Carnarvon; * 25. April 1284 in Caernarvon, Wales; † 21. September 1327 in Berkeley Castle, Gloucestershire (ermordet)) war von 1307 bis 1327 König von England und Wales.
  • II. Edward, lakabı Caernarvon'lı Edward (d. 25 Nisan 1284, Caernarvon, Galler - ö. Eylül 1327, Berkeley, Gloucestershire, İngiltere), 1307-1327 arasında İngiltere kralı. Yetkilerini sınırlamak isteyen güçlü baron grubuna karşı uzun ve umutsuz bir mücadeleye girmiştir.Kral I. Edward'ın dördüncü oğluydu. 7 Temmuz 1307'de babasının ölümü üzerine tahta çıkan Edward ilk işi, I. Edward'ın önde gelen muhaliflerini önemli görevlere getirmek oldu. Yakın adamı Piers Gaveston'ı Cornwall kontluğuna getirmesi baronların tepkisine yol açtı. 1311'de 21 barondan oluşan bir komite, Gaveston'ın sürülmesini ve kralın gelirleri ile atamalar konusundaki yetkilerinin sınırlandırılmasını talep eden bir belge hazırladı. Yönetmelikler adıyla bilinen bu talepleri kabul etmiş gözüken Edward, Gaveston'ı ülke dışına gönderdiyse de kısa süre sonra geri dönmesine izin verdi. Baronlar buna misilleme olarak Haziran 1312'de Gaveston'ı yakalayarak idam ettiler.Edward, Yönetmelikler'i iptal etmek ve Gaveston'ın intikamını almak için 11 yıl beklemek zorunda kaldı. Bu arada İskoçya kralı I. Robert (de Bruce) İngiliz egemenliğine başkaldırmıştı. 1314'te İskoçya'ya karşı bir sefer başlatan Edward, 24 Haziran'da Bannockburn Çarpışması'nda Robert karşısında kesin bir yenilgiye uğradı. Bu savaşın sonucunda, İskoçya fiilen bağımsızlığını kazandı ve Edward, Lancaster kontu olan yeğeni Thomas'ın önderliğindeki baronlar grubuna bağımlı duruma geldi. Lancaster 1315'te iktidarı ele geçirerek ülkenin gerçek hükümdarı olduysa da bir süre sonra yeteneksiz bir yönetici olduğu görüldü. Pembroke kontu Aymer de Valence önderliğindeki ılımlı baronlar grubu, 1318'de Lancaster Dükü ile Edward arasındaki hakemlik görevini üstlendi. Bu sırada Edward kendisine iki yeni yandaş buldu: Baba oğul Hugh le Despenser'lar. Kral, genç Despenser'ın Galler'deki toprak taleplerini destekleyince, Lancaster Dükü Despenser'ları sürgüne gönderdi. Bunun üzerine Edward, Despenser'lar adına harekete geçti ve Mart 1322'de Yorkshire'a bağlı Boroughbridge'de Lancaster Dükü'nü yakalayarak idam ettirdi. Ardından, baronların denetiminden bütünüyle kurtulmak için Yönetmelikler'i yürürlükten kaldırdı. Ama Despenser'lara bağlılığı, Fransız asıllı karısı Kraliçe Isabella'yla arasının açılmasına yol açtı. Kraliçe 1325'te diplomatik bir görevle Paris'e gittiğinde sürgündeki baronlardan Roger Mortimer'ın metresi oldu ve onunla birlikte Edward'ı devirmek için hazırlıklara girişti. Eylül 1326'da İngiltere'ye çıkan kraliçe, Despenser'ları idam ettirdi ve Edward'ı tahttan indirerek III. Edward adıyla oğluna taç giydirdi (Ocak 1327).Tutuklanan II. Edward Eylül 1327'de Lightborn tarafından boğularak öldürüldü.
  • Edward II (25 April 1284 – 1327) dari Caernarfon, adalah Raja Inggris dari tahun 1307 hingga kejatuhannya dari tahta pada bulan Januari 1327. Kecenderungannya mengabaikan kebangsawanannya, demi kesenangan rendahnya, menimbulkan masalah politik dan akhirnya kejatuhannya dari singgasana. Ia banyak diingat dengan kisah mengenai dugaan kalau ia dibunuh, yang dihubungkan dengan ketergantungan pada keluarga Hugh le Despenser yang korup, yang dipandang beberapa pihak sebagai bukti bahwa ia homoseksual.
dbpedia-owl:birthDate
  • 1284-04-25 (xsd:date)
dbpedia-owl:birthPlace
dbpedia-owl:child
dbpedia-owl:deathDate
  • 1327-09-21 (xsd:date)
dbpedia-owl:deathPlace
dbpedia-owl:dynasty
dbpedia-owl:parent
dbpedia-owl:spouse
dbpedia-owl:sudocId
  • 02777208X
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:viafId
  • 25396559
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 59127 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 48034 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 232 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110875720 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:alignt
  • center
prop-fr:année
  • 1959 (xsd:integer)
  • 1967 (xsd:integer)
  • 1970 (xsd:integer)
  • 1972 (xsd:integer)
  • 1980 (xsd:integer)
  • 1985 (xsd:integer)
  • 2003 (xsd:integer)
  • 2007 (xsd:integer)
prop-fr:annéePremièreÉdition
  • 1918 (xsd:integer)
prop-fr:charte
  • Monarque
prop-fr:conjoint
prop-fr:couronnement
  • 1308-02-24 (xsd:date)
prop-fr:dateDeDécès
  • 1327-09-21 (xsd:date)
prop-fr:dateDeNaissance
  • 1284-04-25 (xsd:date)
prop-fr:dynastie
prop-fr:emblème
  • Royal Arms of England .svg
prop-fr:enfants
prop-fr:fonction
prop-fr:format
  • poche
prop-fr:fr
  • Leek Wootton
prop-fr:héritier
prop-fr:isbn
  • 978 (xsd:integer)
  • 0978-01-10 (xsd:date)
prop-fr:jusqu'auFonction
  • 1307-07-07 (xsd:date)
  • 1327-01-25 (xsd:date)
prop-fr:lang
  • en
prop-fr:langue
  • anglais
  • en
prop-fr:lccn
  • 59016710 (xsd:integer)
  • 70550035 (xsd:integer)
  • 72170868 (xsd:integer)
  • 2005019294 (xsd:integer)
prop-fr:lienAuteur
  • Michael Prestwich
  • Anthony Tuck
prop-fr:lienÉditeur
  • Oxford University Press
prop-fr:lieu
  • Londres
  • Oxford
  • London
  • Montreal, London
prop-fr:lieuDeDécès
  • Château de Berkeley, Gloucestershire
prop-fr:lieuDeNaissance
  • Château de Caernarfon, Gwynedd
prop-fr:liste
  • Monarques de Grande-Bretagne
prop-fr:mère
prop-fr:nom
  • Davies
  • Édouard
  • McKisack
  • Prestwich
  • Tuck
  • Phillips
  • Haines
  • Maddicot
prop-fr:numéroD'édition
  • new
prop-fr:oclc
  • 132766 (xsd:integer)
  • 426691 (xsd:integer)
  • 183353136 (xsd:integer)
  • 185679701 (xsd:integer)
prop-fr:prédécesseur
prop-fr:prénom
  • Anthony
  • M.
  • Michael
  • M.C.
  • J.R.
  • J.R.S.
  • James Conway
  • Roy Martin
prop-fr:père
prop-fr:sousTitre
  • 1225 (xsd:integer)
  • Political Conflict in Late Medieval England
  • War and State in England 1272–1377
prop-fr:successeur
prop-fr:sudoc
  • 2777208 (xsd:integer)
prop-fr:titre
  • Plantagenet England
  • Crown and Nobility 1272-1461
  • The Three Edwards
  • The Baronial Opposition to Edward II: Its Character and Policy, a Study in Administrative History
  • Ascendance d'Édouard II d'Angleterre
  • Aymer de Valence, Earl of Pembroke 1307–1324
  • The Fourteenth Century: 1307–1399
  • Thomas of Lancaster, 1307–1322
  • King Edward II: Edward of Caernarfon, His Life, His Reign, and Its Aftermath, 1284–1330
prop-fr:trad
  • Leek Wootton
prop-fr:type
  • personne
prop-fr:viaf
  • 25396559 (xsd:integer)
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:worldcatid
  • lccn-n-50-35066
prop-fr:àPartirDuFonction
  • 1301-02-07 (xsd:date)
  • 1307-07-07 (xsd:date)
prop-fr:éditeur
  • Oxford University Press
  • Fontana
  • Weidenfeld and Nicolson
  • Cass
  • McGill-Queens University Press
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Édouard II d'Angleterre (25 avril 1284, château de Caernarfon, Pays de Galles – 21 septembre 1327), est roi d'Angleterre de 1307 jusqu’à sa déposition, en janvier 1327.Il est le fils du roi Édouard Ier (Plantagenêt) et d'Éléonore de Castille.Édouard II, appelé Édouard de Carnarvon, est le sixième roi de la dynastie Plantagenêt, commencée avec Henri II, fils de Geoffroy Plantagenêt, comte d'Anjou.
  • エドワード2世(Edward II, 1284年4月25日 - 1327年9月21日)は、プランタジネット朝第6代イングランド王(在位:1307年 - 1327年)。エドワード1世と王妃エリナー・オブ・カスティルの四男。
  • 에드워드 2세(Edward II, 1284년 4월 25일 ~ 1327년 9월 21일, 재위 1307년 7월 7일 ~ 1327년 1월 25일)는 플랜태저넷 왕가의 잉글랜드 제6대 왕으로, 에드워드 1세의 4남이다.
  • II. Eduárd (Caernarvon, Caernarvonshire, 1284. április 25. – Berkeley, Gloucestershire, 1327. szeptember 21.) angol király 1307-ben követte apját a trónon. Eduárd a frissen megszállt Walesben született, I. Eduárd első életben maradt fiaként. Franciaország hűbérese, Guyenne hercegsége révén.
  • Eduardo II (Caernarfon, 25 de abril de 1284 – Berkeley, 21 de setembro de 1327) foi Rei de Inglaterra de 1307, sucedendo ao pai, a janeiro de 1327, quando foi obrigado a abdicar para Eduardo III. Era o filho mais novo de Eduardo I de Inglaterra e de Leonor de Castela e nasceu no Castelo de Caernarfon no País de Gales. Foi também o primeiro Príncipe de Gales, a partir de 1301.
  • Edoardo II Plantageneto, in inglese Edward II (Caernarfon, 25 aprile 1284 – Berkeley, 21 settembre 1327), fu re d'Inghilterra dal 1307 fino alla sua deposizione nel gennaio del 1327.
  • Eduard II. (anglicky Edward II řečený Edward of Caernarfon, francouzsky Édouard II d'Angleterre, 25. dubna 1284 Caernarfon – 21. září 1327) byl král Anglie od roku 1307 až do ledna 1327, kdy byl sesazen. Jeho sklon ignorovat vlastní aristokracii a upřednostňování svých oblíbenců vedl k neustálým politickým nepokojům a nakonec k jeho sesazení. Předpokládá se, že byl ve vězení zavražděn. S jeho jménem je spojeno založení univerzit v Oxfordu a Cambridge.
  • Eduardo II.a Carnarvongoa (Caernarfon, 1284ko apirilaren 25a – Berkeley, 1327ko irailaren 21a) Ingalaterrako erregea izan zen 1307 eta 1327 bitartean. Bere aita eta semeen arteko erreinaldian kokatuta, berea hondamendia izan zen erresumarentzat, batez ezer porrot militarrek nabarmendua. Bere semeen alde uko egin zuen tronua.
  • Эдуа́рд II (англ. Edward II, называемый также Эдуард Карнарвонский, по месту его рождения в Уэльсе; 25 апреля 1284 — 21 сентября 1327) — английский король (с 1307 до своего низложения в январе 1327) из династии Плантагенетов, сын Эдуарда I.
  • Edward II (zwany też Edwardem z Caernarvon, ur. 25 kwietnia 1284 w Caernarfon, zm. 21 września 1327 w Berkeley) – król Anglii od 1307 r. do abdykacji w 1327 r., czwarty syn Edwarda I i jego żony, Eleonory Kastylijskiej, córki króla Kastylii Ferdynanda III Świętego. 7 lutego 1301 r. uzyskał tytuł księcia Walii, jako pierwszy angielski książę.
  • Eduardo II de Inglaterra, rey de Inglaterra y señor de Irlanda (1307-1327).Eduardo II de Carnarvon nació en el Castillo de Caernarfon, país de Gales, el 25 de abril de 1284. Murió encarcelado en el castillo de Berkeley, Gloucestershire, el 21 de septiembre de 1327 fue asesinado por órdenes de su esposa Isabel de Francia y el amante de ésta, Roger Mortimer.
  • Eduard II, nascut a Caernarvon (País de Gal·les) el 25 d'abril de 1284 i mort a Berkeley (Gloucester) el 21 de setembre de 1327, fou rei d'Anglaterra des de 1307 fins a 1327.La seva política d'ignorar la noblesa en favor de favorits sense llinatge li va fer guanyar molts opositors, i acabà portant a la seva deposició, empresonament i assassinat.
  • Eduard II. (englisch Edward II, auch Edward II of Carnarvon; * 25. April 1284 in Caernarvon, Wales; † 21. September 1327 in Berkeley Castle, Gloucestershire (ermordet)) war von 1307 bis 1327 König von England und Wales.
  • Edward II (25 April 1284 – 1327) dari Caernarfon, adalah Raja Inggris dari tahun 1307 hingga kejatuhannya dari tahta pada bulan Januari 1327. Kecenderungannya mengabaikan kebangsawanannya, demi kesenangan rendahnya, menimbulkan masalah politik dan akhirnya kejatuhannya dari singgasana. Ia banyak diingat dengan kisah mengenai dugaan kalau ia dibunuh, yang dihubungkan dengan ketergantungan pada keluarga Hugh le Despenser yang korup, yang dipandang beberapa pihak sebagai bukti bahwa ia homoseksual.
  • Edward II (25 April 1284 – 21 September 1327), also called Edward of Caernarfon, was King of England from 1307 until he was deposed in January 1327. The fourth son of Edward I, Edward became the heir to the throne following the death of his older brother Alfonso. He grew up to be tall, athletic and was considered good-looking by his contemporaries.
  • Eduard II van Carnarvon (Engels: Edward, Caernarfon (Wales), 25 april 1284 – Berkeley Castle (Gloucestershire), 21 september 1327) was koning van Engeland van 1307 tot 1327. Hij was de vierde zoon van Eduard I en Eleonora van Castilië.
  • II. Edward, lakabı Caernarvon'lı Edward (d. 25 Nisan 1284, Caernarvon, Galler - ö. Eylül 1327, Berkeley, Gloucestershire, İngiltere), 1307-1327 arasında İngiltere kralı. Yetkilerini sınırlamak isteyen güçlü baron grubuna karşı uzun ve umutsuz bir mücadeleye girmiştir.Kral I. Edward'ın dördüncü oğluydu. 7 Temmuz 1307'de babasının ölümü üzerine tahta çıkan Edward ilk işi, I. Edward'ın önde gelen muhaliflerini önemli görevlere getirmek oldu.
  • Едуард II (на английски : Edward II of England ; френски : Édouard II d'Angleterre) е крал на Англия от 1307 г. до детронирането му през януари 1327 г. Той далеч няма успехите на своя баща, крал Едуард I. Управлението му е белязано от политическа нестабилност и завършва с принудителното му сваляне от трона.
rdfs:label
  • Édouard II
  • Edoardo II d'Inghilterra
  • Eduard II d'Anglaterra
  • Eduard II van Engeland
  • Eduard II.
  • Eduard II. (England)
  • Eduardo II de Inglaterra
  • Eduardo II de Inglaterra
  • Eduardo II.a Ingalaterrakoa
  • Edward II
  • Edward II dari Inggris
  • Edward II of England
  • II. Eduárd angol király
  • II. Edward
  • Едуард II
  • Эдуард II
  • エドワード2世 (イングランド王)
  • 에드워드 2세
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Édouard
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of