L’Édit de Nantes est un édit de tolérance promulgué en avril 1598 par le roi de France Henri IV et révoqué par Louis XIV dans un nouvel édit, l'édit de Fontainebleau en octobre 1685. Cet édit accordait notamment des droits de culte, des droits civils et des droits politiques aux protestants dans certaines parties du royaume et leur concédait, dans des annexes appelées « brevets », un certain nombre de places de sûreté (environ 150) et une indemnité annuelle à verser par les finances royales.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • L’Édit de Nantes est un édit de tolérance promulgué en avril 1598 par le roi de France Henri IV et révoqué par Louis XIV dans un nouvel édit, l'édit de Fontainebleau en octobre 1685. Cet édit accordait notamment des droits de culte, des droits civils et des droits politiques aux protestants dans certaines parties du royaume et leur concédait, dans des annexes appelées « brevets », un certain nombre de places de sûreté (environ 150) et une indemnité annuelle à verser par les finances royales. La première version de l'édit, effectivement signée et scellée à Nantes, est perdue et n'est plus connue que par une copie conservée à la Bibliothèque publique et universitaire de Genève. C'est donc la seconde version, toujours datée d'avril 1598 quoique probablement rédigée plus tard, qui constitue le texte authentique et qui fut adressée aux parlements pour enregistrement.La promulgation de cet édit mettait fin aux guerres de religion qui avaient ravagé le royaume de France au XVIe siècle.
  • L‘edicte de Nantes, firmat el 13 d'abril de 1598 pel rei Enric IV de França, va ser un decret que va autoritzar la llibertat de culte, amb certs límits, als protestants calvinistes, també coneguts com a hugonots. La promulgació d'aquest edicte va posar fi a les Guerres de religió que van convulsar la França durant el segle XVI i el punt culminant de les quals va ser la massacre del dia de Sant Bartomeu de 1572. Enric IV, també protestant, es va convertir al catolicisme per poder accedir al tron. El primer article és un article d'amnistia que posava fi a la guerra civil:
  • ナントの勅令(ナントのちょくれい、仏:Édit de Nantes)は、1598年4月13日にアンリ4世が発布。プロテスタント(ユグノー)などの新教徒に対してカトリック教徒とほぼ同じ権利を与え、近代ヨーロッパでは初めて個人の信仰の自由を認めた。この勅令によって、フランスの宗教戦争、「ユグノー戦争」が終結した。これにより、ユグノー戦争は急速に収まりを見せ、フランスの国家統一の出発になった。国家財政も安定し、17世紀のフランスの大国時代を作り上げた。プロテスタントはこのとき自分たちの教会を持つことは許されたが、プロテスタント教会とは別に、ローマ・カトリック教会にも十分の一税を納めなければならなかった。1685年、ルイ14世はフォンテーヌブローの勅令によりこの勅令を廃止し、カトリック中心の国家へと逆戻りさせた。これによってプロテスタントの大半は国外へ逃れ、フランスの衰退を招くことになった。プロテスタントは、産業の中核を占めていたため、財政の悪化を招くことになり、フランス革命の遠因ともなった。
  • El edicto de Nantes, firmado el 13 de abril de 1598 por el rey Enrique IV de Francia, fue un decreto que autorizaba la libertad de culto y de todos los demás, con ciertos límites, a los protestantes calvinistas. La promulgación de este edicto puso fin a las Guerras de Religión que convulsionaron a Francia durante el siglo XVI y cuyo punto culminante fue la Matanza de San Bartolomé de 1572. Enrique IV, también protestante, se había convertido al catolicismo para poder acceder al trono. El primer artículo es un artículo de amnistía que ponía fin a la guerra civil:Que la memoria de todos los acontecimientos ocurridos entre unos y otros tras el comienzo del mes de marzo de 1585 y durante los convulsos precedentes de los mismos, hasta nuestro advenimiento a la corona, queden disipados y asumidos como cosa no sucedida. No será posible ni estará permitido a nuestros procuradores generales, ni a ninguna otra persona pública o privada, en ningún tiempo, ni lugar, ni ocasión, sea esta la que sea, el hacer mención de ello, ni procesar o perseguir en ninguna corte o jurisdicción a nadie.En los siglos XVI y XVII el edicto se conocía como edicto de pacificación.
  • A nantes-i ediktum IV. Henrik francia királynak az 1598. április 13-án kiadott rendelete, amelyben biztosította a hugenottáknak a szabad vallásgyakorlatot és egyenjogúságot, véget vetve a harminchat évig tartó vallásháborúknak. Ugyanakkor a katolikusokat visszahelyezte jogaikba és visszaadta a háború során elvesztett javaikat. A rendelet 1685. október 18-áig volt hatályos, amikor XIV. Lajos a fontainebleau-i ediktummal visszavonta.
  • L'editto di Nantes fu un decreto emanato dal re Enrico IV il 13 aprile 1598 che pose termine alla serie di guerre di religione che avevano devastato la Francia dal 1562 al 1598, regolando la posizione degli ugonotti (calvinisti). Esso fu revocato nel 1685 da Luigi XIV (editto di Fontainebleau).
  • Edykt nantejski – akt prawny wydany 13 kwietnia 1598 r. w Nantes przez króla Francji Henryka IV Burbona. Edykt nantejski przyczynił się do zakończenia trwających we Francji przez 30 lat wojen religijnych. Wprowadzał wolność wyznania i równouprawnienie protestantów wobec katolików. Mogli odtąd budować swe kościoły oraz szkoły, zamki, urzędy, szpitale czy uniwersytety. Hugenoci mieli swobodę kultu z wyłączeniem Paryża. Jako gwarancję bezpieczeństwa otrzymali ok. 100 twierdz we Francji. Edykt zakończył wojny religijne na terenie Francji oraz uregulował sytuację hugenotów.Edykt ten dawał hugenotom prawa do wolności politycznej oraz szereg twierdz, w tym La Rochelle, którą to odebrał (jako ostatnią) w 1628 Ludwik XIII i kardynał Armand Jean Richelieu po 14-miesięcznym oblężeniu. W październiku 1685 Ludwik XIV, wnuk Henryka IV edyktem z Fontainebleau odwołał edykt nantejski. Organizacja kościelna protestantów i ich siła polityczna została złamana. Wydany przez Ludwika edykt stał się przyczyną masowej emigracji francuskich protestantów do Prus, Szwajcarii, Holandii i Wielkiej Brytanii. Pomimo wydanego przez króla zakazu opuszczania Francji wyemigrowało wtedy od 200 tys. do 400 tys. osób (ta pierwsza liczba jest zapewne bliższa prawdy).
  • Nantes Buyruğu, 13 Nisan 1598'de Fransa Kralı IV. Henry tarafından yayımlanmış ve ağırlıklı olarak Katolik olan ülkede Calvinci protestanlara önemli haklar vermiştir. Esas kaygı milli birliğin sağlanmasıydı. Buyruk milli birliği, dinî birlikten ayırmış, protestanları hizipçi sapkınlardan ibaret görmemiş; laiklik ve hoşgörünün yolunu açmıştı. Bireylere vicdan özgürlüğü sağlayan buyruk protestanlara genel af ve vatandaşlık haklarının iadesi gibi ödünler vermişti. Buyruk16. yüzyılın ikinci yarısında Fransa halkını bölen din savaşlarına son vermiştir. Buyruk yalnızca protestanlar ile katolikleri ele alıyordu, İspanya'dan reconquista döneminde gelmiş olan ve geçici olarak Fransa'da bulunan müslümanlara ve yahudilere değinmiyordu. Buyruk 1685'in Ekim ayında XIV. Louis tarafından feshedilmiş ve Fontainebleau Buyruğu ile protestanlık yasadışı ilan edilmiştir.
  • Het Edict van Nantes werd op 13 april 1598 uitgevaardigd door de Franse koning Hendrik IV. De hugenoten (protestanten) kregen rechten op uitoefening van hun geloof en garnizoensrecht in een paar Zuid-Franse steden. Dit maakte deel uit van de politiek van Hendrik IV om de godsdienstige twisten in Frankrijk te beëindigen.
  • Edik Nantes (bahasa Inggris: The Edict of Nantes) adalah sebuah maklumat atau perjanjian yang dibuat pada 13 April 1598 pada masa pemerintahan raja Henry IV di Perancis. Isi dari Edik tersebut adalah pemberian hak hidup bagi kaum Protestan, terutama golongan Calvinis di Perancis sambil tetap mengakui Perancis sebagai sebuah negara Katolik. Tujuan dikeluarkannya edik tersebut adalah kesatuan rakyat Perancis. Edik ini memisahkan urusan sipil dari kesatuan keagamaan, untuk pertama kalinya memperlakukan orang-orang Protestan lebih dari sekedar mereka yang memisahkan diri dari gereja resmi saat itu (Gereja Katolik Roma) ataupun yang digolongkan heretik. Dengan demikian ini membuka jalan untuk sekularisme dan toleransi. Dalam menawarkan kebebasan hati nurani (kebebasan berpikir) secara umum kepada setiap orang, Edik ini juga memberi banyak kemudahan spesifik kepada orang Protestan, misalnya amnesti dan pemulihan hak-hak sipil mereka, termasuk hak untuk bekerja dalam bidang apapun serta bekerja untuk negara dan untuk menyampaikan keluhan secara langsung kepada raja. Keluarnya Edik ini menandai berakhirnya Perang Agama di Perancis yang membawa penderitaan di pertengahan akhir abad ke-16.
  • Нантският едикт е официална декларация, подписана от френския крал Анри IV на 13 април 1598 г. С него се признава правото на протестантите във Франция да изповядват свободно религиозните си убеждения. Издаването на Нантския едикт слага край на религиозните войни, довели до опустошаване на Франция през втората половина на 16-ти век.На протестантите се дава правото да имат около 150 населени места-убежища, от които 51 с гарантирана за тях сигурност и около 3500 крепости.
  • Das Edikt von Nantes, Édit de Nantes gewährte den calvinistischen Protestanten (Hugenotten) im katholischen Frankreich religiöse Toleranz und volle Bürgerrechte, fixierte andererseits aber den Katholizismus als Staatsreligion. Damit setzte er vorübergehend einen Schlusspunkt hinter das Zeitalter der Religionskriege zwischen Hugenotten, Katholiken und dem Königtum.Heinrich IV., der selbst nach seiner Thronbesteigung vom Protestantismus zum Katholizismus konvertiert war und nach seinem Sieg über die ihn bekämpfende Katholische Liga das Land zu befrieden versuchte, unterzeichnete das Edikt am 13. April 1598 in Nantes. Es gewährte den Calvinisten Gewissensfreiheit und die freie Religionsausübung in der Öffentlichkeit, ausgenommen in Paris und Umgebung sowie in Städten mit Bischofssitz oder königlichen Schlössern.Adligen Hugenotten wurden nichtöffentliche Gottesdienste in ihren Häusern gestattet. Die Protestanten durften Kirchen (temples genannt) errichten, ihre Pastoren sollten vom Staat bezahlt werden und von bestimmten Verpflichtungen freigestellt sein. Das Edikt sicherte den Protestanten zugleich volle Bürgerrechte zu, z. B. das Recht, öffentliche Ämter zu bekleiden, und es etablierte am Parlement von Paris eine eigene Kammer, die Chambre de l’Édit, die Meinungsverschiedenheiten schlichten sollte, die sich aus unterschiedlichen Interpretationen seiner Bestimmungen ergeben könnten. Außerdem sollten die Protestanten diejenigen befestigten Städte, die sie im August 1597 in ihrer Macht gehabt hatten (rund 100), für weitere acht Jahre als places de sûreté behalten dürfen; die Stationierungskosten der Besatzungen sollten vom König bezahlt werden.Das Edikt bestätigte zugleich den Katholizismus als Staatsreligion und stellte die Möglichkeit zur Ausübung der katholischen Religion überall dort wieder her, wo sie während der vorangegangenen Kriege unterbunden worden war. Faktisch machte es jede weitere Ausbreitung des Protestantismus in Frankreich unmöglich. Gleichwohl stemmten sich der Papst (Clemens VIII.), die katholische Priesterschaft und die Parlements in Frankreich gegen das Edikt; man suchte es so einengend wie möglich zu interpretieren.Kardinal Richelieu seinerseits betrachtete die politischen Bestimmungen des Edikts als Gefahr für den absolutistischen Staat und annullierte sie stellenweise 1629 im Frieden von Alès.Am 18. Oktober 1685 widerrief König Ludwig XIV. das Edikt insgesamt im Edikt von Fontainebleau, Édit de Fontainebleau. Damit wurden die französischen Protestanten aller religiösen und bürgerlichen Rechte beraubt. Innerhalb weniger Monate flohen Hunderttausende, vor allem in die calvinistischen Gebiete der Niederlande, die calvinistischen Kantone der Schweiz und nach Preußen (Edikt von Potsdam).Der Akt der Unterzeichnung des Edikts von Nantes ist auf einem Relief am Genfer Reformationsdenkmal dargestellt.
  • 낭트 칙령은 앙리 4세가 1598년 4월 13일 선포한 칙령으로, 프랑스 내에서 가톨릭 이외에도 칼뱅주의 개신교인 위그노의 종교에 대한 권리를 인정하였다. 이로써 앙리 4세는 위그노 전쟁을 끝내고 개신교와 가톨릭 교도간의 통합을 도모하였다. 낭트 칙령은 위그노에게 광범위한 종교적 자유를 주었으며 개인의 종교적 믿음에 대하여 사상의 자유를 인정한 첫 사례로 꼽힌다.
  • The Edict of Nantes, issued on 13 April 1598, by Henry IV of France, granted the Calvinist Protestants of France (also known as Huguenots) substantial rights in a nation still considered essentially Catholic. In the Edict, Henry aimed primarily to promote civil unity. The Edict separated civil from religious unity, treated some Protestants for the first time as more than mere schismatics and heretics, and opened a path for secularism and tolerance. In offering general freedom of conscience to individuals, the Edict offered many specific concessions to the Protestants, such as amnesty and the reinstatement of their civil rights, including the right to work in any field or for the State and to bring grievances directly to the king. It marked the end of the religious wars that had afflicted France during the second half of the 16th century.The Edict of St. Germain promulgated 36 years before by Catherine de Médici had granted limited tolerance to Huguenots, but was overtaken by events, as it was not formally registered until after the Massacre of Vassy on 1 March 1562, which triggered the first of the French Wars of Religion.The later revocation of the Edict of Nantes in October 1685 by Louis XIV, the grandson of Henry IV, drove an exodus of Protestants, and increased the hostility of Protestant nations bordering France.
  • Edikt nantský je označení ediktu, vydaného 13. dubna 1598, v němž francouzský král Jindřich IV. zaručoval francouzským protestantům (hugenotům) stejná práva, jakých požívali katolíci.Edikt měl především ukončit dlouhotrvající náboženské války ve Francii. Jindřich IV. měl k vydání ediktu i osobní důvody. Sám byl původním náboženstvím protestant. Poprvé se zřekl své víry po bartolomějské noci, kdy byl Karlem IX. držen v Louvru. V roce 1576 Jindřich, tehdy ještě král navarrský, uprchl z Paříže a vrátil se k protestantské víře. V roce 1584 se stal po smrti králova bratra Františka, vévody z Alençonu, oficiálním dědicem francouzského trůnu a o deset let později, 27. února 1594, byl korunován králem Francie, jejíž trůn se upráznil zavražděním Jindřicha III. Aby mohl být korunován, rozhodl se opět změnit víru na katolickou a proslul výrokem „Paříž stojí za mši“. Edikt nantský pak po čtyřech letech skutečně nastolil mír a přispěl k upevnění jednoty Francie.V roce 1685 Ludvík XIV. ediktem z Fontainebleau edikt nantský zrušil a prohlásil protestantské náboženství za ilegální. Náboženské války proto sice nevzplanuly, protestanti se však stali předmětem perzekucí, pronásledování a teroru; proto se mnozí z nich rozhodli Francii opustit. Odcházeli do Anglie, Německa a Holandska i za moře. Francie tak přišla o mnoho schopných lidí a Ludvík XIV. se stal ideologickým nepřítelem protestantské Evropy.
  • Нантский эдикт (фр. l'édit de Nantes) — закон, даровавший французским протестантам-гугенотам вероисповедные права. Издание эдикта завершило тридцатилетний период Религиозных войн во Франции и положило начало столетию относительного мира, известного как «великий век». Эдикт был составлен по приказанию французского короля Генриха IV и утверждён в Нанте (13 апреля 1598 года). Отменён Людовиком XIV в 1685 году.
  • O Édito de Nantes (português europeu) ou Edito de Nantes (português brasileiro) foi um documento histórico assinado em Nantes a 13 de abril de 1598 pelo rei da França Henrique IV. O édito concedia aos huguenotes a garantia de tolerância religiosa após 36 anos de perseguição e massacres por todo o país, com destaque para o Massacre da noite de São Bartolomeu de 1572.Com este édito ficava estipulado que a confissão católica permanecia a religião oficial do Estado mas era agora oferecida aos calvinistas franceses a liberdade de praticarem o seu próprio culto. Nos séculos XVI e XVII o édito ficou conhecido como "édito de pacificação."
  • Nantesko Ediktua (frantsesez: Édit de Nantes), 1598ko apirilaren 13an Henrike III.a Nafarroakoa eta IV.a Frantziakoak sinatu zuena, protestante kalbinistei, mugaren batzuekin, gurtza askatasuna baimentzen zien dekretu bat izan zen. Ediktu honen onarpenak Frantziako Erlijio Gerrei amaiera eman zien, XVI. mendean Frantzia astindu zutenak eta gerra horietako une gailena San Bartolomeko sarraskia izan zelarik, 1572an. Henrike IV.a berau ere protestantea, katolizismora bihurtu zen tronuratu ahal izateko. Lehen artikulua gerra zibilari amaiera ematen zion amnistia artikulu bat da.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 4684 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 29479 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 150 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 111040137 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:année
  • 1906 (xsd:integer)
  • 1985 (xsd:integer)
  • 1986 (xsd:integer)
  • 1997 (xsd:integer)
  • 1998 (xsd:integer)
  • 2008 (xsd:integer)
prop-fr:bnf
  • 3.4906742E7
prop-fr:commons
  • Category:Edict of Nantes
prop-fr:directeur
  • oui
prop-fr:isbn
  • 2 (xsd:integer)
  • 978 (xsd:integer)
prop-fr:langue
  • fr
prop-fr:lienAuteur
  • Bernard Cottret
  • Janine Garrisson
  • Jean-Robert Armogathe
  • Laurent Theis
  • Olivier Pétré-Grenouilleau
  • Pierre Joxe
  • Roger Zuber
  • Thierry Wanegffelen
prop-fr:lienÉditeur
  • Fayard
  • Hachette Littératures
  • Société de l'histoire du protestantisme français
  • Le Livre de poche
  • Éditions Perrin
  • éditions du Seuil
prop-fr:lieu
  • Paris
  • Plomelin
prop-fr:lireEnLigne
prop-fr:légende
  • Seconde version remaniée, adressée au parlement de Paris pour enregistrement , J//943/2 ou AE/II/763
prop-fr:nom
  • Pied
  • Armogathe
  • Cottret
  • Garrisson
  • Joxe
  • Pétré-Grenouilleau
  • Theis
  • Wanegffelen
  • Zuber
prop-fr:numéroD'édition
  • 2 (xsd:integer)
prop-fr:pagesTotales
  • 205 (xsd:integer)
  • 299 (xsd:integer)
  • 309 (xsd:integer)
  • 320 (xsd:integer)
  • 349 (xsd:integer)
  • 371 (xsd:integer)
  • 392 (xsd:integer)
  • 491 (xsd:integer)
prop-fr:passage
  • 123 (xsd:integer)
prop-fr:promulgation
  • 1598 (xsd:integer)
prop-fr:prénom
  • Olivier
  • Pierre
  • Bernard
  • Janine
  • Jean-Robert
  • Laurent
  • Roger
  • Thierry
  • Édouard
prop-fr:sousTitre
  • Actes de colloque de Paris
  • Histoire d’une intolérance
prop-fr:titre
  • 1598 (xsd:integer)
  • dbpedia-fr:S:Page:Notices_sur_les_rues_de_Nantes_1906.djvu/140
  • L’Édit de Nantes, une histoire pour aujourd’hui
  • L’Édit de Nantes, une histoire européenne de la tolérance
  • L’Édit de Nantes et sa révocation
  • Nantes, histoire et Géographie contemporaine
  • L’Église catholique et la révocation de l’édit de Nantes
  • Édit de Nantes en faveur de ceux de la religion prétendue réformée
  • La Révocation de l’édit de Nantes et le protestantisme français en 1685
  • L’Édit de Nantes - chronique d'une paix attendue
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:wikisource
  • Édit de Nantes
prop-fr:wikisourceTitre
  • L’édit de Nantes
prop-fr:éditeur
  • Fayard
  • Hachette
  • Société de l'histoire du protestantisme français
  • Le Livre de poche
  • O.E.I.L. Histoire
  • Perrin
  • Éditions Palantines
  • éditions du Seuil
dcterms:subject
rdfs:comment
  • L’Édit de Nantes est un édit de tolérance promulgué en avril 1598 par le roi de France Henri IV et révoqué par Louis XIV dans un nouvel édit, l'édit de Fontainebleau en octobre 1685. Cet édit accordait notamment des droits de culte, des droits civils et des droits politiques aux protestants dans certaines parties du royaume et leur concédait, dans des annexes appelées « brevets », un certain nombre de places de sûreté (environ 150) et une indemnité annuelle à verser par les finances royales.
  • ナントの勅令(ナントのちょくれい、仏:Édit de Nantes)は、1598年4月13日にアンリ4世が発布。プロテスタント(ユグノー)などの新教徒に対してカトリック教徒とほぼ同じ権利を与え、近代ヨーロッパでは初めて個人の信仰の自由を認めた。この勅令によって、フランスの宗教戦争、「ユグノー戦争」が終結した。これにより、ユグノー戦争は急速に収まりを見せ、フランスの国家統一の出発になった。国家財政も安定し、17世紀のフランスの大国時代を作り上げた。プロテスタントはこのとき自分たちの教会を持つことは許されたが、プロテスタント教会とは別に、ローマ・カトリック教会にも十分の一税を納めなければならなかった。1685年、ルイ14世はフォンテーヌブローの勅令によりこの勅令を廃止し、カトリック中心の国家へと逆戻りさせた。これによってプロテスタントの大半は国外へ逃れ、フランスの衰退を招くことになった。プロテスタントは、産業の中核を占めていたため、財政の悪化を招くことになり、フランス革命の遠因ともなった。
  • A nantes-i ediktum IV. Henrik francia királynak az 1598. április 13-án kiadott rendelete, amelyben biztosította a hugenottáknak a szabad vallásgyakorlatot és egyenjogúságot, véget vetve a harminchat évig tartó vallásháborúknak. Ugyanakkor a katolikusokat visszahelyezte jogaikba és visszaadta a háború során elvesztett javaikat. A rendelet 1685. október 18-áig volt hatályos, amikor XIV. Lajos a fontainebleau-i ediktummal visszavonta.
  • L'editto di Nantes fu un decreto emanato dal re Enrico IV il 13 aprile 1598 che pose termine alla serie di guerre di religione che avevano devastato la Francia dal 1562 al 1598, regolando la posizione degli ugonotti (calvinisti). Esso fu revocato nel 1685 da Luigi XIV (editto di Fontainebleau).
  • Het Edict van Nantes werd op 13 april 1598 uitgevaardigd door de Franse koning Hendrik IV. De hugenoten (protestanten) kregen rechten op uitoefening van hun geloof en garnizoensrecht in een paar Zuid-Franse steden. Dit maakte deel uit van de politiek van Hendrik IV om de godsdienstige twisten in Frankrijk te beëindigen.
  • Нантският едикт е официална декларация, подписана от френския крал Анри IV на 13 април 1598 г. С него се признава правото на протестантите във Франция да изповядват свободно религиозните си убеждения. Издаването на Нантския едикт слага край на религиозните войни, довели до опустошаване на Франция през втората половина на 16-ти век.На протестантите се дава правото да имат около 150 населени места-убежища, от които 51 с гарантирана за тях сигурност и около 3500 крепости.
  • 낭트 칙령은 앙리 4세가 1598년 4월 13일 선포한 칙령으로, 프랑스 내에서 가톨릭 이외에도 칼뱅주의 개신교인 위그노의 종교에 대한 권리를 인정하였다. 이로써 앙리 4세는 위그노 전쟁을 끝내고 개신교와 가톨릭 교도간의 통합을 도모하였다. 낭트 칙령은 위그노에게 광범위한 종교적 자유를 주었으며 개인의 종교적 믿음에 대하여 사상의 자유를 인정한 첫 사례로 꼽힌다.
  • Нантский эдикт (фр. l'édit de Nantes) — закон, даровавший французским протестантам-гугенотам вероисповедные права. Издание эдикта завершило тридцатилетний период Религиозных войн во Франции и положило начало столетию относительного мира, известного как «великий век». Эдикт был составлен по приказанию французского короля Генриха IV и утверждён в Нанте (13 апреля 1598 года). Отменён Людовиком XIV в 1685 году.
  • Nantes Buyruğu, 13 Nisan 1598'de Fransa Kralı IV. Henry tarafından yayımlanmış ve ağırlıklı olarak Katolik olan ülkede Calvinci protestanlara önemli haklar vermiştir. Esas kaygı milli birliğin sağlanmasıydı. Buyruk milli birliği, dinî birlikten ayırmış, protestanları hizipçi sapkınlardan ibaret görmemiş; laiklik ve hoşgörünün yolunu açmıştı. Bireylere vicdan özgürlüğü sağlayan buyruk protestanlara genel af ve vatandaşlık haklarının iadesi gibi ödünler vermişti. Buyruk16.
  • The Edict of Nantes, issued on 13 April 1598, by Henry IV of France, granted the Calvinist Protestants of France (also known as Huguenots) substantial rights in a nation still considered essentially Catholic. In the Edict, Henry aimed primarily to promote civil unity. The Edict separated civil from religious unity, treated some Protestants for the first time as more than mere schismatics and heretics, and opened a path for secularism and tolerance.
  • Edik Nantes (bahasa Inggris: The Edict of Nantes) adalah sebuah maklumat atau perjanjian yang dibuat pada 13 April 1598 pada masa pemerintahan raja Henry IV di Perancis. Isi dari Edik tersebut adalah pemberian hak hidup bagi kaum Protestan, terutama golongan Calvinis di Perancis sambil tetap mengakui Perancis sebagai sebuah negara Katolik. Tujuan dikeluarkannya edik tersebut adalah kesatuan rakyat Perancis.
  • El edicto de Nantes, firmado el 13 de abril de 1598 por el rey Enrique IV de Francia, fue un decreto que autorizaba la libertad de culto y de todos los demás, con ciertos límites, a los protestantes calvinistas. La promulgación de este edicto puso fin a las Guerras de Religión que convulsionaron a Francia durante el siglo XVI y cuyo punto culminante fue la Matanza de San Bartolomé de 1572. Enrique IV, también protestante, se había convertido al catolicismo para poder acceder al trono.
  • Edykt nantejski – akt prawny wydany 13 kwietnia 1598 r. w Nantes przez króla Francji Henryka IV Burbona. Edykt nantejski przyczynił się do zakończenia trwających we Francji przez 30 lat wojen religijnych. Wprowadzał wolność wyznania i równouprawnienie protestantów wobec katolików. Mogli odtąd budować swe kościoły oraz szkoły, zamki, urzędy, szpitale czy uniwersytety. Hugenoci mieli swobodę kultu z wyłączeniem Paryża. Jako gwarancję bezpieczeństwa otrzymali ok. 100 twierdz we Francji.
  • O Édito de Nantes (português europeu) ou Edito de Nantes (português brasileiro) foi um documento histórico assinado em Nantes a 13 de abril de 1598 pelo rei da França Henrique IV.
  • Das Edikt von Nantes, Édit de Nantes gewährte den calvinistischen Protestanten (Hugenotten) im katholischen Frankreich religiöse Toleranz und volle Bürgerrechte, fixierte andererseits aber den Katholizismus als Staatsreligion.
  • Nantesko Ediktua (frantsesez: Édit de Nantes), 1598ko apirilaren 13an Henrike III.a Nafarroakoa eta IV.a Frantziakoak sinatu zuena, protestante kalbinistei, mugaren batzuekin, gurtza askatasuna baimentzen zien dekretu bat izan zen. Ediktu honen onarpenak Frantziako Erlijio Gerrei amaiera eman zien, XVI. mendean Frantzia astindu zutenak eta gerra horietako une gailena San Bartolomeko sarraskia izan zelarik, 1572an.
  • L‘edicte de Nantes, firmat el 13 d'abril de 1598 pel rei Enric IV de França, va ser un decret que va autoritzar la llibertat de culte, amb certs límits, als protestants calvinistes, també coneguts com a hugonots. La promulgació d'aquest edicte va posar fi a les Guerres de religió que van convulsar la França durant el segle XVI i el punt culminant de les quals va ser la massacre del dia de Sant Bartomeu de 1572.
  • Edikt nantský je označení ediktu, vydaného 13. dubna 1598, v němž francouzský král Jindřich IV. zaručoval francouzským protestantům (hugenotům) stejná práva, jakých požívali katolíci.Edikt měl především ukončit dlouhotrvající náboženské války ve Francii. Jindřich IV. měl k vydání ediktu i osobní důvody. Sám byl původním náboženstvím protestant. Poprvé se zřekl své víry po bartolomějské noci, kdy byl Karlem IX. držen v Louvru.
rdfs:label
  • Édit de Nantes
  • Edict of Nantes
  • Edict van Nantes
  • Edicte de Nantes
  • Edicto de Nantes
  • Edik Nantes
  • Edikt nantský
  • Edikt von Nantes
  • Editto di Nantes
  • Edykt nantejski
  • Nantes Buyruğu
  • Nantes-i ediktum
  • Nantesko Ediktua
  • Édito de Nantes
  • Нантски едикт
  • Нантский эдикт
  • ナントの勅令
  • 낭트 칙령
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of