La Chine est le deuxième pays au monde par son produit intérieur brut (PIB) nominal, derrière les États-Unis. En 2014, elle devient, selon les estimations du FMI, le premier pays au monde pour le PIB à parité de pouvoir d'achat en 2014. Selon les données de l'organisme monétaire FMI, le Produit intérieur brut (PIB) chinois s'élève à 17 632 milliards de dollars en 2014, contre 17 416 milliards pour les Etats-Unis.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La Chine est le deuxième pays au monde par son produit intérieur brut (PIB) nominal, derrière les États-Unis. En 2014, elle devient, selon les estimations du FMI, le premier pays au monde pour le PIB à parité de pouvoir d'achat en 2014. Selon les données de l'organisme monétaire FMI, le Produit intérieur brut (PIB) chinois s'élève à 17 632 milliards de dollars en 2014, contre 17 416 milliards pour les Etats-Unis. Pour établir ce classement, le FMI a choisi de mesurer les deux PIB en parité de pouvoir d'achat (PPA), une technique jugée plus appropriée pour comparer les performances économiques de différents pays. La PPA consiste à mesurer le pouvoir d'achat par rapport à un « panier » de 3 000 produits, au lieu de convertir les PIB au taux de change officiel. Dans les cinq années à venir, la Chine devrait prendre de plus en plus d'avance. Ainsi, le FMI prévoit que son PIB PPA atteindra 27 000 milliards de dollars en 2019, quand celui des États-Unis ne devrait être que de 22 000 milliards $.Dirigée par le Parti communiste depuis 1949 et l'arrivée au pouvoir de Mao Zedong, l'économie de la Chine était marquée par un très fort interventionnisme d'État jusqu'aux années 1970. Inspiré du modèle soviétique, ce modèle économique dirigiste comprenait des planifications dans de nombreux secteurs agricoles et industriels, ainsi qu'un relatif isolement sur la scène du commerce international. Depuis 1976, année de l'accession au pouvoir de Deng Xiaoping, la Chine a développé un modèle fréquemment nommé « économie socialiste de marché », qui fait se côtoyer un secteur public toujours omniprésent et un certain libéralisme économique, ainsi qu'une ouverture progressive de son marché intérieur. Depuis les années 1980, le pays a connu une croissance économique particulièrement soutenue, dépassant les 10% certaines années et ne se montrant que peu sensible aux chocs conjoncturels - notamment la crise des subprimes et la crise de la dette dans la zone euro. De 2000 à 2010, la Chine a fourni 33 % de la croissance mondiale en valeur absolue. Cependant, la population reste relativement pauvre : en parité de pouvoir d'achat, on évalue le PIB par habitant en 2013 à 9 800 dollars par habitant, ce qui place la Chine au 121e rang mondial. Ces chiffres recouvrent toutefois d'importantes inégalités régionales : la côte est, où se trouvent le cœur économique du pays avec notamment Shanghai, Hong Kong et Macao, concentre la production de richesse aux dépens des provinces de l'ouest, restées très rurales et présentant un important retard de développement. La population active du pays compte 800 millions de personnes. L'agriculture occupe 33,6% de la main d'œuvre en 2012, mais ne représente que 10% du PIB. L'industrie a en revanche une place prépondérante : elle emploie environ 30,3% de la population active et est le secteur le plus productif, avec près de 47 % du PIB. Le fort excédent commercial provoqué par les exportations industrielles a permis au pays de se constituer de grandes réserves de change qui ont atteint 3 820 milliards de dollars au 1er janvier 2014, soit les plus importantes jamais enregistrées. Ces réserves donnent au pays une puissance financière considérable sur la scène internationale. La finance chinoise connaît cependant des difficultés liées à l'explosion du « shadow banking », finance non conventionnelle et non régulée, que le pouvoir politique ne parvient pas à endiguer et que l'agence de notation Moody's estime à 4 800 milliards de dollars début 2014. Le secteur public continue à tenir une importante place dans la vie économique mais les entreprises privées y jouent un rôle croissant et le pays s'est fortement intégré dans le système économique mondial. Symbole de cette ouverture récente, la Chine est devenue membre de l'Organisation mondiale du commerce en 2001.
  • De Volksrepubliek China is sinds 2010 de een na grootste economie ter wereld na de Verenigde Staten.Gedurende de afgelopen dertig jaar was China de snelstgroeiende grote economie ter wereld met jaarlijkse groeipercentages van rond de 10%. China is de grootste exporteur en de een na grootste importeur ter wereld.
  • Экономика Китайской Народной Республики — 2-я экономика мира по объёму ВВП (с 2010 года, до этого с 1968 года числилась Япония). При оценке ВВП страны необходимо учитывать, что данные за прошлые годы регулярно пересматриваются в сторону повышения, поэтому текущие цифры могут на 1-2% отличаться от итоговых. Согласно существующим стандартам, по данным ВВП каждого года проводится предварительный расчет, предварительная и окончательная корректировка Более того, разные источники называют разные цифры ВВП (к примеру, ChinaPRO говорит о ВВП в 6,48 трлн. за 2010 год).
  • Txinako ekonomiak aldaketa izugarriak jasan ditu azkeneko mendean.Txinako Gerra Zibila bukatuta Herri Errepublikako gobernuak izaera sozialistako hainbat aldaketa egiten hasi ziren, enpresa pribatuen nazionalizazioa eta nekazaritzaren kolektibizazioa kasu. 1953 eta 1957 artean Sobietar Batasunaren laguntzaz Bost Urteko Lehen Plana garatu zuten.Honen ostean Mao Zedongek beste bide bati ekin zion, industrializazioa handitzeko. Aurrerapausu Handia moduan ezagutzen den politika egin zuen, baina ez zuen ezer lortu eta 1958an bertan atzera egin zuten. Aldentze honek, gainera, SESBekin zituen harremanak tenkatzea ekarri zuen eta Iraultza Kulturala abiatu zen, alderdiaren barruan zeuden disidentziarekin amaituz.Maoren heriotzarekin bere jarraitzaileak gartzelaratu zituzten eta Deng Xiaopingek hartu zuen boterea, maoismoaren oinarriak alde batera utziz. Estatuak planifikatzen jarraitzen bazuen ere enpresa pribatuen sorrera baimendu zen, eta atzerriko dirua onartzen hasi ziren. Hazkuntza ekonomikoa handia izan zen 1980ko hamarkadan. 1992an hegoaldean zegoen hazkuntza ekonomikoaren alde egin zuen Alderdiak eta urte horretan %14,2 hasi zen ekonomia. Hurrengo urteetan %10a inguru hazten jarraitu zuen.Txinako munduko elektratresna eta oihalgintza sortzaile handiena da, batez ere langileen soldata baxuak direla eta. Gaur egun munduan sortzen diren ondasunen %25a Txinan egin dira. 2004tik aurrera Europar Batasuna da Txinaren aliatu komertzial handiena. Hala ere hazkuntza honek barnealdeko eskualdeen eta kostaldeko eskualdeen arteko desoreka sortu du.2006an Txinak Italia gainditu zuen Barne Produktu Gordinaren estatistikan estatistikak birkalkulatzean eta 2005eko hazkuntza kontutan hartzean Erresuma Batua eta Frantzia ere gainditu zituen munduko laugarren potentzian bilakatuz. Gaur egun 2.228.862.000.000 dolar da bere BPGa.
  • L'economia della Cina, ufficialmente Repubblica Popolare Cinese, è una economia socialista di mercato. Nel 2010 il paese è divenuto secondo al mondo per PIL, avendo superato il Giappone, ed alle spalle degli Stati Uniti d'America. Il PIL del paese è cresciuto con una media del 10% negli ultimi 30 anni, trasformando la Cina da una arretrata economia agricola ad una potenza economica mondiale. La Cina è inoltre l'esportatore più grande al mondo, sorpassando gli Stati Uniti, mentre è il secondo importatore più grande dopo quest'ultimo paese.In quanto a PIL pro capite nominale, la Cina si classifica ottantasettesima al mondo nel 2012 a 6.076 $, e novantaduesima per PIL PPA a 9,162 $ secondo il Fondo Monetario Internazionale. Le province costiere della Cina quali Zhejiang, Jiangsu, Fujian e Guangdong sono generalmente più industrializzate e sviluppate delle provincie interne alla Cina.La crescita economica del paese è stata accompagnata da profondi cambiamenti istituzionali e riforme economiche, le quali hanno permesso al paese una transizione da una economia pianificata stile sovietica ad una economia più libera e per molti aspetti di mercato. L'economia cinese sta tuttora vivendo un momento di transizione e cambiamento massiccio. Lo sradicamento completo della povertà, la diminuzione della diseguaglianza sociale, la soluzione dei problemi ambientali sono sfide immense, definite dal presidente della Repubblica Popolare Cinese Xi Jinping parte del Sogno Cinese, nuovo slogan entrato a far parte del gergo socialista cinese.
  • 1978-ban Kína szakított a szovjet tervgazdálkodási modellel, és fokozatosan áttért a szocialista piacgazdaságra, ahol a piacgazdaság és a tervgazdaság együttműködik. A fokozatos gazdasági reformok és a piacnyitás következtében Kína hihetetlen mértékű fejlődést produkált az 80-as – 90-es évek során, majd a 2000-es években is. 2011-ben már Kína az Amerikai Egyesült Államok után a világ második legnagyobb gazdasága. Gazdasági növekedésének üteme huzamosabb ideje meghaladja az évi 10%-ot. Ezt az ütemet a kínai kormány is túlzottnak tartja, mert a túlfűtött növekedés súlyos egyensúlyi, környezeti és egyéb problémákat okoz. A kínai gazdasági vezetés ezért erőfeszítéseket tesz - egyelőre nem sok eredménnyel - a gazdasági fellendülés ütemének csillapítására. A GDP növekedése 2007-ben 11% körül volt.
  • 中華人民共和国の経済(ちゅうかじんみんきょうわこくのけいざい)は、名目GDP換算で世界で2番目に大きく、2013年の名目GDPは9.181兆USドルと大きいが一人当たり名目GDPに換算すると約6,747USドル(購買力平価による換算では9,844USドル)となり、世界水準ではまだ低い(2013年では、187か国中98位)。しかし、中華人民共和国の経済は急速に成長を続けている。2005年、中国のGDPの70%は民間部門が占めており、公有部門は公益事業、重化学工業、資源・エネルギーといった約200の大規模な国有企業によって支配されている。1978年12月の第11期三中全会で改革開放路線を採用して以降、中国政府は計画経済から市場指向型の経済への改革を続けてきている。この経済体制は「中国の特色を持った社会主義市場経済(en/zh)」と呼ばれており、中華人民共和国の経済体制は資本主義と社会主義の混合経済である。1978年来の経済改革の結果、数億の中国人民が貧困線から脱出することに成功した。1981年には人口の53%が貧困線以下だったが、2001年には8%にまでに減少した 。中国政府は農業をかつての人民公社から生産責任制に変更し、産業における地方政府の権限を増やし、サービス業や軽工業における様々な小規模企業(郷鎮企業)を許可し、外国との貿易や投資を増やす為に経済を開放した。政府は個人の収入及び消費の増加や、生産性向上を助ける為の新しい管理制度の導入を強調した。中国政府の統計の正確さに対して議論する点は残っているが、中華人民共和国の経済は1978年の10倍にまで成長した。
  • Gospodarka Chin – od 2010 druga pod względem wielkości (po USA) i najszybciej rozwijająca się gospodarka narodowa świata, osiągająca średnie tempo wzrostu 10% rocznie przez ostatnie 30 lat. Jest również największym eksporterem na świecie i drugim pod względem wielkości importerem.
  • The socialist market economy of China is the world's second largest economy by nominal GDP and by purchasing power parity after the United States. It is the world's fastest-growing major economy, with growth rates averaging 10% over the past 30 years.China is also the largest exporter and second largest importer of goods in the world. China is the largest manufacturing economy in the world, outpacing its world rival in this category, the service-driven economy of the United States of America. ASEAN–China Free Trade Area came into effect on 1 January 2010. China-Switzerland FTA is China's first FTA with a major European economy, while China–Pakistan Free Trade Agreement came in effect in 2007 is the first FTA signed with a South Asian state. The economy of China is the fastest growing consumer market in the world.On a per capita income basis, China ranked 87th by nominal GDP and 92nd by GDP (PPP) in 2012, according to the International Monetary Fund (IMF). The provinces in the coastal regions of China tend to be more industrialized, while regions in the hinterland are less developed. As China's economic importance has grown, so has attention to the structure and health of the economy. Xi Jinping’s Chinese Dream is described as achieving the “Two 100s”: the material goal of China becoming a “moderately well-off society” by 2021, the 100th anniversary of the Chinese Communist Party, and the modernization goal of China becoming a fully developed nation by 2049, the 100th anniversary of the founding of the People’s Republic.The internationalization of the Chinese economy continues to affect the standardized economic forecast officially launched in China by the Purchasing Managers Index in 2005. At the start of the 2010s, China remained the sole Asian nation to have an economy above the $10-trillion mark (along with the United States and the European Union).Since 1980, China has established special economic zones that spread successful economic experiences to other areas. The development progress of China's infrastructure is documented in a 2009 report by KPMG.
  • Ekonomika Čínské lidové republiky je druhá největší na světě (měřeno podle absolutní výše HDP). Hodnota HDP na osobu zde činí pouze 7 600 USD (2010), což je sice v porovnání s vyspělými zeměmi velmi málo, vysoký počet obyvatel však tuto hodnotu do jisté míry kompenzuje. I přesto však lze pozorovat růst tohoto ukazatele.K roku 2005 již 70 % kapitálu v Čínské lidové republice bylo v soukromých rukou; vláda země v posledních letech vynaložila značné úsilí na podporu a ochranu zahraničních investic, které mají pro celou zemi velký význam. Menší je pak veřejný sektor, který zastupuje zhruba 200 velkých státních podniků. Jejich oborem jsou hlavně služby, těžký průmysl a energetika.
  • La República Popular de la Xina és la tercera economia més gran del món després dels Estats Units i del Japó. De les economies més grans del món és l'economia amb un creixement més ràpid, amb taxes mitjanes de creixement del 10% durant els últims 30 anys. Xina és també el més gran exportador i el segon més gran importador de mercaderies en el món. La Xina es va convertir en el principal productor del món el 2011, superant als Estats Units. La renda per capita del país (PPP) era de 7.518$ (FMI, 93a en el món) en el 2010. Les províncies en les regions de la Xina costaneres tals com Zhejiang, Jiangsu, Fujian i, principalment, Guangdong tendeixen a ser més industrialitzades, mentre que les regions de l'interior són menys desenvolupades. A mesura que la importància econòmica de la Xina ha crescut, també ho ha fet l'atenció a l'estructura i la salut d'aquesta economia.
  • A economia da República Popular da China é a segunda maior do mundo, superada somente pelos Estados Unidos. Seu produto interno bruto (PIB) nominal é estimado em US$8,2 trilhões (dados de 2012), enquanto seu poder de compra foi calculado em 2012 em pouco mais de US$12,4 trilhões, mais do que qualquer outro país no mundo, com exceção apenas dos Estados Unidos. A China é a nação com o maior crescimento econômico dos últimos 25 anos no mundo, com a média do crescimento do PIB em torno de 10% por ano. A renda per capita da China tem crescido cerca de 8% ao ano em média nos últimos 30 anos e mais 15 em média aos 25 anos de exportação, que reduziu drasticamente a pobreza no país, mas este rápido crescimento trouxe grandes desigualdades na distribuição de renda. A renda per capita do país está classificada como mediana a baixa, se comparada com os padrões mundiais, e está em cerca de 3.180 dólares por pessoa (nominal, 104º numa lista de 178 países/economias), e em 5.943 dólares por pessoa (PPP, 97º numa lista com 178 países/economias) em 2008, de acordo com o Fundo Monetário Internacional (FMI).Apesar de ser o terceiro ou quarto país com maior extensão territorial do mundo, a China é altamente pobre em recursos naturais, e, apesar de ter cerca de 20% da população mundial vivendo dentro de suas fronteiras, o seu papel dentro da economia mundial foi relativamente pequeno por mais de um século. Porém, desde o final de 1978, o governo chinês reformou a economia do país, que passou de uma economia planificada centralizada com base soviética, que era bastante fechada ao comércio internacional, para uma economia de mercado, que tem um setor privado em rápido crescimento e e um forte setor estatal fazendo sua economia desempenhar um papel fundamental na economia global. Desde que foram introduzidas, estas reformas ajudaram milhões de pessoas a saírem da pobreza, cujo índice encolheu de 53% em 1981, para apenas 13,4% em 2011. O governo chinês chama o seu sistema econômico de "socialismo com características chinesas", mas o que isso realmente significa é disputado. Alguns o consideram como uma economia mista, outros o consideram como capitalismo. Embora alguns tenham dito que apenas um terço da economia é controlado pelo estado, os setores que são estatalmente controlados são as maiores e mais importantes indústrias do país. As estimativas variam sobre a porcentagem da composição do setor privado no PIB. Segundo a OECD, o setor privado chinês domina 59,9% do PIB. O setor público é dominado por 159 empresas estatais sob o controle do governo central, em setores importantes, tais como o setor de utilidade pública, indústrias pesadas e recursos energéticos. Estas empresas estatais possuem e controlam dezenas de milhares de empresas subordinadas. Governos de cidades, de comunidades e de pequenas povoações também controlam empresas estatais ou coletivas ao seu nível local.Desde o final dos anos 2000 e do começo da década de 2010, as reformas econômicas começaram inicialmente com a mudança do trabalho na agricultura para um sistema de responsabilidade familiar, com o objetivo de sair do sistema de agricultura coletiva. A reforma expandiu-se mais tarde para incluir a liberação gradual dos preços, a descentralização fiscal, o aumento da autonomia das empresas estatais, que aumentaram o controle das autoridades governamentais locais, e a implantação de gestores na indústria para que houvesse um meio de se permitir uma grande variedade de empresas privadas nos ramos de serviços e de manufatura leve. Além disso, a reforma econômica incluiu a fundação de um sistema bancário diversificado, mas com o domínio avassalador dos bancos estatais, o desenvolvimento de uma bolsa de valores, o rápido desenvolvimento do setor privado e a abertura da economia para o comércio exterior e para o investimento estrangeiro. A China implantou as reformas a um ritmo gradual, embora haja grande evidência de que o controle do estado aumentou durante a década de 1990. A reforma econômica também implantou as condições de igualdade nos maiores bancos estatais da China para investidores estrangeiros no mercado internacional de divisas e no mercados de bônus durante a década de 2000. O comércio exterior da China vem aumentando mais rapidamente do que o seu PIB nos últimos 25 anos. O crescimento da China vem de um imenso investimento estatal na infraestrutura e na indústria pesada, e da expansão do setor privado em indústrias leves ao invés de simples exportações, cujo papel na economia parece ter sido grandemente sobre-estimado. O setor público menor, porém altamente concentrado, dominado pelas grandes 159 empresas estatais, tem provido investimentos importantes em utilidades, na indústria pesada e nos recursos energéticos, que facilitaram o crescimento do setor privado e dirigiu os investimentos, a fundação do crescimento econômico nacional.A decisão do governo de permitir que a China seja usada por empresas multinacionais e empresas não registradas pelo alvará como uma plataforma de exportação faz do país um grande competidor entre outras economias de exportação asiáticas, como a Coreia do Sul, a Singapura e a Malásia.A China tem enfatizado o aumento da renda pessoal total e do consumo, e está introduzindo novos sistemas de gerenciamento para ajudar no aumento da produtividade. O governo também tem focado o comércio exterior como um grande veículo para o crescimento da economia. A reestruturação da economia e os ganhos efetivos contribuíram no aumento de mais de dez vezes do PIB desde 1978. Alguns economistas acreditam que o crescimento da economia chinesa foi subestimado durante boa parte da década de 1990 e o começo da década de 2000, falhando em prover suporte para o crescimento dirigido pelo setor privado, além do exagero na dependência da economia chinesa nas exportações. Todavia, importantes gargalos continuam a restringir o crescimento. A energia disponível é insuficiente para toda a capacidade industrial instalada, desde que os comércios não sejam filial dos Estados Unidos. o sistema de transporte está inadequado para deslocar quantidades suficientes de itens críticos, tais como carvão, e o sistema de comunicação não se enquadra de modo ideal dentro das necessidades de uma economia do tamanho e da complexidade da China.Os dois mais importantes setores da economia têm sido tradicionalmente a agricultura e a indústria, que juntos detêm quase 2/3 da força de trabalho e produzem mais de 60% do PIB chinês. Os dois setores se diferem em muitos aspetos. A tecnologia, a produtividade laboral e a renda avançaram muito mais rapidamente na indústria do que na agricultura. A produção agrícola é vulnerável aos efeitos do tempo, enquanto que a indústria é mais diretamente influenciada pelo governo. As disparidades entre os dois setores se combinaram para formar um vão cultural sócio-econômico entre as áreas rurais e urbanas, que é uma das maiores divisões da sociedade chinesa. A china é a maior produtora de arroz e está entre os principais produtores de trigo, milho, tabaco, soja, amendoim e algodão. O país é um dos maiores produtores de vários produtos industriais e minerais, incluindo lã, tungstênio e antimônio, e é um importante produtor de carvão mineral e de petróleo, e vários outros produtos. Seus recursos minerais estão provavelmente entre os mais abundantes do mundo, mas são apenas parcialmente desenvolvidos. Apesar da China ter adquirido algumas fábricas de produção dentre as mais sofisticadas do comércio internacional e de ter construído fábricas de engenharia avançada, capazes de fabricar equipamentos cada vez mais sofisticados, incluindo armas nucleares e satélites, a maior parte de sua produção industrial ainda vem de fábricas ultrapassadas e pouco equipadas. O nível de tecnologia e os padrões de qualidade de sua indústria como um todo ainda são razoavelmente baixos.Outros grandes problemas concentram-se na força de trabalho e no sistema de preços. O subemprego está presente nas áreas rurais e urbanas, e o receio de um grande e explícito aumento do desemprego é forte. Os preços de certas mercadorias importantes, especialmente as matérias-primas para as indústrias, e importantes produtos industriais, são determinados pelo estado. Na maior parte dos casos, taxas básicas e fixas de preços foram implementadas durante a década de 1950 e são frequentemente incoerentes se comparadas com as demandas e capacidades atuais de produção. O aumento da integração da China com a economia internacional e seus esforços pelo aumento do crescimento, usando forças de mercado para gerir as alocações domésticas das mercadorias, têm agravado este problema. Durante os últimos anos, grandes subsídios foram implementados dentro da estrutura da formação dos preços, e estes subsídios cresceram substancialmente durante o final da década de 1970 e durante toda a década de 1980. No começo da década de 1990, estes subsídios começaram a ser eliminados, principalmente devido à admissão da China na Organização Mundial do Comércio (OMC) em 2001, que levou o país a se adequar aos requerimentos de maior liberação econômica e de menor regulação do mercado. A transformação econômica chinesa em andamento tem tido um impacto profundo não somente na China, mas no mundo inteiro, e as reformas de mercado da China, que foram implementadas durante as últimas três décadas, têm desencadeado iniciativas individuais e o empreendedorismo, apesar do domínio contínuo do estado chinês na sua economia.O país é o 26º no ranking de competitividade do Fórum Econômico Mundial.
  • La República Popular de China es, desde 2008, la segunda potencia económica mundial según su PIB a valor nominal (2ª según PPA), sólo superada por EE.UU. y es el mayor exportador mundial y el segundo importador más grande de bienes. China es el país de mayor crecimiento económico mundial, con una tasa media anual de aumento del PIB, en los últimos treinta años, de más del 10%. Su ingreso per cápita se situaba en 6.567$ en 2009. Según un informe del organismo internacional Conference Board, si la economía China sigue creciendo en comparación al crecimiento de EE.UU. China podría tener una economía más poderosa que la de EE.UU. para el 2016, y de esta forma convertirse en la primera potencia económica a nivel mundial.La República Popular de China es la mayor economía del mundo prioridad del poder adquisitivo de $8.7 billones en 2009 y un PIB de $7.5 billones en 2011 aumentando 9.2% más que en 2010.
  • 중화인민공화국은 2010년 이후로 미국에 이어 세계 2위의 경제 대국이자, 지난 30년 넘게 약 10%의 고른 성장률을 보이는, 세계에서 가장 빠르게 성장하는 주요 경제국이다. 중국은 최대 수출국이자 세계에서 두 번째로 가장 많이 수입을 하는 나라이기도 하다. 덩샤오핑에 의한 자본주의 경제제도 도입 등의 개혁 개방 이후, 중화인민공화국 경제는 급속히 발전하여 ‘세계의 공장’이라고도 불리고 있다. 국내 총생산(PPP)은 2010년 기준으로 $7,518(세계에서 93위, 국제통화기금 자료)로 집계되었다. 중국의 해안 지역도 더 많은 산업화가 진행되는 경향을 보이고 있는 반면 후배지들은 덜 발전되어 있다. 중국의 경제적 중요성은 날로 커가고 있으며 국가 경제의 구조와 체질에 많은 관심을 받고 있다.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 65561 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 82053 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 312 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110137691 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:%pibAgriculture
  • 10.0
prop-fr:%pibIndustrie
  • 43.9
prop-fr:%pibServices
  • 46.1
prop-fr:%popAgriculture
  • 33.6
prop-fr:%popIndustrie
  • 30.3
prop-fr:%popServices
  • 36.1
prop-fr:année
  • année calendaire
prop-fr:biensExportés
  • Produits électriques et électroniques, machinerie, vêtements
prop-fr:biensImportés
  • Composants électroniques, pétrole, machinerie, minerais métalliques
prop-fr:chômage
  • 4.1
prop-fr:clients
  • Hong Kong 17,4 %, États-Unis 16,7 %, Japon 6,8 %, Corée du Sud 4,1 %
prop-fr:colonnes
  • 2 (xsd:integer)
  • 4 (xsd:integer)
prop-fr:croissance
  • 7.7
prop-fr:dette
  • 22.400000 (xsd:double)
prop-fr:detteExtérieure
  • 8.632E11
prop-fr:déficitPublic
  • 2.1
prop-fr:dépensesPubliques
  • 2292 (xsd:integer)
prop-fr:exportations
  • 2211 (xsd:integer)
prop-fr:fournisseurs
  • Corée du Sud 9,3 %, Japon 8,3 %, Taïwan 8 %, États-Unis 7,8 %, Australie 5 %, Allemagne 4,8 %
prop-fr:group
  • C
  • N
prop-fr:idh
  • 0.699000 (xsd:double)
prop-fr:importations
  • 1950 (xsd:integer)
prop-fr:industries
  • fer, acier, aluminium et autres métaux, charbon, construction de machines, armement, textiles, pétrole, ciment, produits chimiques, engrais, produits de consommation, matériels de transport
prop-fr:inflation
  • 2.6
prop-fr:lien
prop-fr:légende
  • Lujiazui, quartier d'affaires de Shanghai, pôle économique de la Chine
prop-fr:monnaie
prop-fr:organisations
prop-fr:pauvreté
  • 6.1
prop-fr:pays
  • Chine
prop-fr:pib
  • 10355 (xsd:integer)
prop-fr:pibEnPpa
  • 17632 (xsd:integer)
prop-fr:pibParHabitant
  • 9800 (xsd:integer)
prop-fr:popActive
  • 797600000 (xsd:integer)
prop-fr:rang
  • 1 (xsd:integer)
prop-fr:recettesPubliques
  • 2118 (xsd:integer)
prop-fr:source
  • ( The World Factbook, 2013 (CIA)
prop-fr:width
  • 280 (xsd:integer)
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • La Chine est le deuxième pays au monde par son produit intérieur brut (PIB) nominal, derrière les États-Unis. En 2014, elle devient, selon les estimations du FMI, le premier pays au monde pour le PIB à parité de pouvoir d'achat en 2014. Selon les données de l'organisme monétaire FMI, le Produit intérieur brut (PIB) chinois s'élève à 17 632 milliards de dollars en 2014, contre 17 416 milliards pour les Etats-Unis.
  • De Volksrepubliek China is sinds 2010 de een na grootste economie ter wereld na de Verenigde Staten.Gedurende de afgelopen dertig jaar was China de snelstgroeiende grote economie ter wereld met jaarlijkse groeipercentages van rond de 10%. China is de grootste exporteur en de een na grootste importeur ter wereld.
  • 中華人民共和国の経済(ちゅうかじんみんきょうわこくのけいざい)は、名目GDP換算で世界で2番目に大きく、2013年の名目GDPは9.181兆USドルと大きいが一人当たり名目GDPに換算すると約6,747USドル(購買力平価による換算では9,844USドル)となり、世界水準ではまだ低い(2013年では、187か国中98位)。しかし、中華人民共和国の経済は急速に成長を続けている。2005年、中国のGDPの70%は民間部門が占めており、公有部門は公益事業、重化学工業、資源・エネルギーといった約200の大規模な国有企業によって支配されている。1978年12月の第11期三中全会で改革開放路線を採用して以降、中国政府は計画経済から市場指向型の経済への改革を続けてきている。この経済体制は「中国の特色を持った社会主義市場経済(en/zh)」と呼ばれており、中華人民共和国の経済体制は資本主義と社会主義の混合経済である。1978年来の経済改革の結果、数億の中国人民が貧困線から脱出することに成功した。1981年には人口の53%が貧困線以下だったが、2001年には8%にまでに減少した 。中国政府は農業をかつての人民公社から生産責任制に変更し、産業における地方政府の権限を増やし、サービス業や軽工業における様々な小規模企業(郷鎮企業)を許可し、外国との貿易や投資を増やす為に経済を開放した。政府は個人の収入及び消費の増加や、生産性向上を助ける為の新しい管理制度の導入を強調した。中国政府の統計の正確さに対して議論する点は残っているが、中華人民共和国の経済は1978年の10倍にまで成長した。
  • Gospodarka Chin – od 2010 druga pod względem wielkości (po USA) i najszybciej rozwijająca się gospodarka narodowa świata, osiągająca średnie tempo wzrostu 10% rocznie przez ostatnie 30 lat. Jest również największym eksporterem na świecie i drugim pod względem wielkości importerem.
  • 중화인민공화국은 2010년 이후로 미국에 이어 세계 2위의 경제 대국이자, 지난 30년 넘게 약 10%의 고른 성장률을 보이는, 세계에서 가장 빠르게 성장하는 주요 경제국이다. 중국은 최대 수출국이자 세계에서 두 번째로 가장 많이 수입을 하는 나라이기도 하다. 덩샤오핑에 의한 자본주의 경제제도 도입 등의 개혁 개방 이후, 중화인민공화국 경제는 급속히 발전하여 ‘세계의 공장’이라고도 불리고 있다. 국내 총생산(PPP)은 2010년 기준으로 $7,518(세계에서 93위, 국제통화기금 자료)로 집계되었다. 중국의 해안 지역도 더 많은 산업화가 진행되는 경향을 보이고 있는 반면 후배지들은 덜 발전되어 있다. 중국의 경제적 중요성은 날로 커가고 있으며 국가 경제의 구조와 체질에 많은 관심을 받고 있다.
  • L'economia della Cina, ufficialmente Repubblica Popolare Cinese, è una economia socialista di mercato. Nel 2010 il paese è divenuto secondo al mondo per PIL, avendo superato il Giappone, ed alle spalle degli Stati Uniti d'America. Il PIL del paese è cresciuto con una media del 10% negli ultimi 30 anni, trasformando la Cina da una arretrata economia agricola ad una potenza economica mondiale.
  • Ekonomika Čínské lidové republiky je druhá největší na světě (měřeno podle absolutní výše HDP). Hodnota HDP na osobu zde činí pouze 7 600 USD (2010), což je sice v porovnání s vyspělými zeměmi velmi málo, vysoký počet obyvatel však tuto hodnotu do jisté míry kompenzuje.
  • La República Popular de China es, desde 2008, la segunda potencia económica mundial según su PIB a valor nominal (2ª según PPA), sólo superada por EE.UU. y es el mayor exportador mundial y el segundo importador más grande de bienes. China es el país de mayor crecimiento económico mundial, con una tasa media anual de aumento del PIB, en los últimos treinta años, de más del 10%. Su ingreso per cápita se situaba en 6.567$ en 2009.
  • A economia da República Popular da China é a segunda maior do mundo, superada somente pelos Estados Unidos. Seu produto interno bruto (PIB) nominal é estimado em US$8,2 trilhões (dados de 2012), enquanto seu poder de compra foi calculado em 2012 em pouco mais de US$12,4 trilhões, mais do que qualquer outro país no mundo, com exceção apenas dos Estados Unidos.
  • 1978-ban Kína szakított a szovjet tervgazdálkodási modellel, és fokozatosan áttért a szocialista piacgazdaságra, ahol a piacgazdaság és a tervgazdaság együttműködik. A fokozatos gazdasági reformok és a piacnyitás következtében Kína hihetetlen mértékű fejlődést produkált az 80-as – 90-es évek során, majd a 2000-es években is. 2011-ben már Kína az Amerikai Egyesült Államok után a világ második legnagyobb gazdasága. Gazdasági növekedésének üteme huzamosabb ideje meghaladja az évi 10%-ot.
  • The socialist market economy of China is the world's second largest economy by nominal GDP and by purchasing power parity after the United States. It is the world's fastest-growing major economy, with growth rates averaging 10% over the past 30 years.China is also the largest exporter and second largest importer of goods in the world. China is the largest manufacturing economy in the world, outpacing its world rival in this category, the service-driven economy of the United States of America.
  • Экономика Китайской Народной Республики — 2-я экономика мира по объёму ВВП (с 2010 года, до этого с 1968 года числилась Япония). При оценке ВВП страны необходимо учитывать, что данные за прошлые годы регулярно пересматриваются в сторону повышения, поэтому текущие цифры могут на 1-2% отличаться от итоговых.
  • La República Popular de la Xina és la tercera economia més gran del món després dels Estats Units i del Japó. De les economies més grans del món és l'economia amb un creixement més ràpid, amb taxes mitjanes de creixement del 10% durant els últims 30 anys. Xina és també el més gran exportador i el segon més gran importador de mercaderies en el món. La Xina es va convertir en el principal productor del món el 2011, superant als Estats Units.
  • Txinako ekonomiak aldaketa izugarriak jasan ditu azkeneko mendean.Txinako Gerra Zibila bukatuta Herri Errepublikako gobernuak izaera sozialistako hainbat aldaketa egiten hasi ziren, enpresa pribatuen nazionalizazioa eta nekazaritzaren kolektibizazioa kasu. 1953 eta 1957 artean Sobietar Batasunaren laguntzaz Bost Urteko Lehen Plana garatu zuten.Honen ostean Mao Zedongek beste bide bati ekin zion, industrializazioa handitzeko.
rdfs:label
  • Économie de la République populaire de Chine
  • Economia da República Popular da China
  • Economia de la República Popular de la Xina
  • Economia della Cina
  • Economie van de Volksrepubliek China
  • Economy of China
  • Economía de la República Popular China
  • Ekonomika Čínské lidové republiky
  • Gospodarka Chin
  • Kína gazdasága
  • Txinako ekonomia
  • Экономика Китайской Народной Республики
  • 中華人民共和国の経済
  • 중화인민공화국의 경제
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is skos:subject of
is foaf:primaryTopic of