Dans la mythologie grecque, Éaque (en grec ancien Αἰακός / Aiakós) est le fils de Zeus et de la nymphe Égine. Il est grand-père d'Achille et d'Ajax fils de Télamon. On appelle ses descendants les Éacides.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Dans la mythologie grecque, Éaque (en grec ancien Αἰακός / Aiakós) est le fils de Zeus et de la nymphe Égine. Il est grand-père d'Achille et d'Ajax fils de Télamon. On appelle ses descendants les Éacides.
  • Aeacus is de gelatiniseerde spelling van de Griekse naam Αἰακός, Aiakós (met klemtoon op de laatste lettergreep), een figuur uit de Griekse mythologie. Hij geldt als de grootvader van de helden Achilles en ("Grote") Ajax.Aeacus was een zoon van Zeus en van de nimf Aegina. Hij werd geboren op het onbewoonde eiland Oinone, dat hij later, uit eerbied voor zijn moeder, zou omdopen tot Egina. Omdat zijn geboorte-eiland onbewoond was, bad hij tot zijn vader Zeus om het met onderdanen te bevolken. Zeus verhoorde zijn gebed en veranderde de mieren van het eiland in mensen: dat waren de zogenaamde Myrmidonen. Volgens een andere versie van de mythe zou dit gebeurd zijn nadat een pestepidemie de gehele oorspronkelijke bevolking had uitgeroeid.Aeacus hielp de goden Poseidon en Apollo met het bouwen van de muren van Troje. Bij de nimf Endeïs verwekte hij twee zonen, Peleus en Telamon. Ook had hij nog een derde zoon Phocus bij een andere godin, de Nereïde Psamathe, dochter van de zeegod Nereus.De jaloerse Endeïs spoorde haar zonen echter aan om tijdens een spelletje, wie het verst een steen kon gooien, hun halfbroer met een steen te treffen en te doden. Uit angst en schaamte voor het gebeurde vluchtten Peleus en Telamon weg van hun geboortegrond.Peleus begaf zich met enkele volgelingen naar Phthia in Thessalië. Daar zou hij vader worden van de held Achilles (en op die manier een voorouder van Alexander de Grote). Telamon vestigde zich op het naburige eiland Salamis. Gekweld door wroeging en heimwee keerde hij echter op zekere avond stiekem naar Aegina terug en richtte een gedenkteken op voor zijn dode halfbroer Phocus. Daarna wilde hij zijn vader om vergiffenis vragen, maar deze weigerde hem te ontvangen en zijn excuses te aanvaarden. Ongelukkig keerde Telamon naar Salamis terug om er definitief te blijven. Hij werd er vader van de held ("Grote") Ajax, hoofdpersonage van de gelijknamige tragedie.Aeacus werd, door deze beslissing, beroemd om zijn rechtvaardigheidsgevoel, dat hem zelfs bloedbanden had doen vergeten. Na zijn dood werd hij daarom aangesteld als één van de drie rechters in de onderwereld (de andere twee waren Minos en Rhadamanthys): daarover vertelt Plato in zijn dialoog Gorgias.
  • En la mitología griega, Éaco (en griego antiguo Αἴακός Aiakos) era el rey de la isla Egina, situada en el golfo Sarónico. Éaco fue muy famoso por el rigor del sentido de la piedad y la justicia con que gobernó a su pueblo. Sus juicios eran buscados desde toda Grecia, tanto que tras su muerte fue designado juez de las sombras en el Érebo, junto con los cretenses Minos y Radamantis. Una elaboración posterior del mito cuenta que Radamantis juzgaba las almas de los orientales, Éaco las de los helenos (europeos) y Minos tenía el voto decisivo.
  • Aeacus (also spelled Eacus, Ancient Greek: Αἰακός) was a mythological king of the island of Aegina in the Saronic Gulf.He was son of Zeus and Aegina, a daughter of the river-god Asopus. He was born on the island of Oenone or Oenopia, to which Aegina had been carried by Zeus to secure her from the anger of her parents, and whence this island was afterwards called Aegina. According to some accounts Aeacus was a son of Zeus and Europa. Some traditions related that at the time when Aeacus was born, Aegina was not yet inhabited, and that Zeus changed the ants (μύρμηκες) of the island into men (Myrmidons) over whom Aeacus ruled, or that he made men grow up out of the earth. Ovid, on the other hand, supposes that the island was not uninhabited at the time of the birth of Aeacus, and states that, in the reign of Aeacus, Hera, jealous of Aegina, ravaged the island bearing the name of the latter by sending a plague or a fearful dragon into it, by which nearly all its inhabitants were carried off, and that Zeus restored the population by changing the ants into men.These legends seem to be a mythical account of the colonization of Aegina, which seems to have been originally inhabited by Pelasgians, and afterwards received colonists from Phthiotis, the seat of the Myrmidons, and from Phlius on the Asopus. Aeacus while he reigned in Aegina was renowned in all Greece for his justice and piety, and was frequently called upon to settle disputes not only among men, but even among the gods themselves. He was such a favourite with the latter, that, when Greece was visited by a drought in consequence of a murder which had been committed, the oracle of Delphi declared that the calamity would not cease unless Aeacus prayed to the gods that it might. Aeacus prayed, and it ceased in consequence. Aeacus himself showed his gratitude by erecting a temple to Zeus Panhellenius on mount Panhellenion, and the Aeginetans afterwards built a sanctuary in their island called Aeaceum, which was a square place enclosed by walls of white marble. Aeacus was believed in later times to be buried under the altar in this sacred enclosure.A legend preserved in Pindar relates that Apollo and Poseidon took Aeacus as their assistant in building the walls of Troy. When the work was completed, three dragons rushed against the wall, and while the two of them which attacked those parts of the wall built by the gods fell down dead, the third forced its way into the city through the part built by Aeacus. Hereupon Apollo prophesied that Troy would fall through the hands of Aeacus's descendants, the Aeacidae.Aeacus was also believed by the Aeginetans to have surrounded their island with high cliffs to protect it against pirates. Several other incidents connected with the story of Aeacus are mentioned by Ovid. By Endeïs Aeacus had two sons, Telamon (father of Ajax and Teucer) and Peleus (father of Achilles), and by Psamathe a son, Phocus, whom he preferred to the two others, both of whom contrived to kill Phocus during a contest, and then fled from their native island.After his death, Aeacus became (along with the Cretan brothers Rhadamanthus and Minos) one of the three judges in Hades, and according to Plato especially for the shades of Europeans. In works of art he was represented bearing a sceptre and the keys of Hades. Aeacus had sanctuaries both at Athens and in Aegina, and the Aeginetans regarded him as the tutelary deity of their island and celebrated the Aeacea in his honor.In The Frogs (405 BC) by Aristophanes, Dionysus descends to Hades and announces himself as Heracles. Aeacus laments Heracles's theft of Cerberus and sentences Dionysus to Acheron and torment by hounds of Cocytus, Echidna, the Tartesian eel, and Tithrasian Gorgons.Alexander the Great traced his ancestry (through his mother) to Aeacus.
  • 아이아코스 (그리스어: Αἴακος)는 그리스 신화에서 섬 나라인 아이기나의 전설적인 왕이다. 제우스와 요정 이이기나 사이에서 태어난 아들이다. 그는 공정하고 정의로운 왕으로 후대의 전설에서는 미노스, 라다만티스와 함께 저승의 재판관으로 나온다.
  • Dalam mitologi Yunani, Aiakos (Αἰακός, "yang lahir dari bumi") adalah raja di pulau Aegina di Teluk Saronik. Dia adalah anak dari Zeus dan Aegina, putri dewa sungai Asopus. Dia dilahirkan di pulau Oenone atau Oenopia. Ke sinilah Aegina dibawa oleh Zeus untuk menghindari kemarahan orang tuanya dan kemudian pulau ini disebut Aegina. Menurut beberapa pendapat, Aiakos adalah anak dari Zeus dan Europa. Setelah kematiannya, Aiakos diangkat sebagai salah satu hakim di dunia bawah.
  • D'acord amb la mitologia grega, Èac (en grec Αίακος Aiakos) fou un semidéu que esdevingué rei de l'illa d'Egina.
  • Eaco è un personaggio della mitologia greca. Nasce dalla ninfa Egina con cui Zeus un giorno si accoppiò trasformandosi in aquila e portando con sé la ninfa sull'isola di Enopia.Le leggende narrano che Era, sposa di Zeus, quando seppe della nascita di Eaco, scaricò la sua gelosia sull'isola.Era per gelosia avvelenò i corsi d'acqua e ordinò ai venti meridionali di soffiare senza tregua. In questo modo andarono perduti tutti i raccolti, facendone seguire una grave carestia. Il caldo torrido portato dai venti meridionali costrinse gli abitanti a bere dalle acque dei fiumi avvelenati, uccidendoli tutti.Eaco, vedendo il suo regno alla rovina, si rivolse al padre Zeus; questi fece cadere sull'isola una pioggia fresca, che fermò i venti e ricambiò le acque avvelenate.Zeus (Giove) quindi trasformò le formiche dell'isola in esseri umani, ed Egina ritornò fiorente grazie ai mirmidoni (da murmex che significa appunto formica). Eaco spartì i suoi possedimenti tra i suoi sudditi e l'isola ritrovò la pace.Eaco in seguito sposò Endeide, figlia di Chirone (o Scirone) e di Carìclo, da cui ebbe due figli: Telamone e Peleo. Peleo fu il padre di Achille, accompagnato alla guerra di Troia da un esercito di mirmidoni.Eaco ebbe un ulteriore figlio dall'unione con la ninfa Psamate, una delle figlie di Nereo, che per sfuggirgli si trasformò in foca, ma lui si unì lo stesso a lei e nacque un figlio chiamato Foco. In seguito Telamone, geloso del fratellastro Foco, lo uccise e lo seppellì con l’aiuto del fratello Peleo. Quando Eaco scoprì il fatto, cacciò entrambi i figli dall’isola. Pindaro indica in Eaco il costruttore delle mura di Troia, con l'aiuto di Apollo e Poseidone.Eaco era considerato un uomo profondamente giusto e per questo era chiamato spesso a fare da arbitro nelle contese. Dopo la sua morte Zeus lo nominò giudice negli Inferi. Platone cita come giudici dell’Ade Minosse, Radamante, Eaco e Trittolemo.La leggenda inoltre narra che Eaco era custode delle chiavi dell'Ade, e doveva occuparsi delle anime di provenienza europea.
  • Эак (также Аяк или Ойак, др.-греч. Αἰακός, лат. Aeacus) — в древнегреческой мифологии царь острова Эгина. Сын Зевса и речной нимфы Эгины. Основатель рода Эакидов. Неоднократно упомянут в «Илиаде» и «Одиссее» (XI 471).Женой Эака была Эндеида, дочь кентавра Хирона. От нее родились Теламон и Пелей. От нереиды Псамафы Эак имел сына Фока, убитого Теламоном.Вместе с Посейдоном и Аполлоном строил стены Трои. Когда крепость была готова, на стены вползли три змея, два из которых пали, а один смог переползти только через ту часть, которую строил смертный Эак, что было истолковано как предзнаменование, говорящее о том, что город будет взят потомками Эака.Участник индийского похода Диониса. Судил гонки на колесницах в играх по Офельту, состязался в борьбе на этих играх, в метании копий.Почитался богами-олимпийцами за справедливость и часто служил судьей в их спорах. Ненавидела Эака только Гера, наславшая на его остров густой туман, державшийся четыре месяца. Множество ядовитых змей, появившихся из тумана, наполнило источники и ручьи острова, и вымерло все живое. Гера, гневаясь на Эгину, послала в воду змея (или много тысяч змей), который отравил ее, и пившие ее умирали.Остались только Эак с сыновьями. Был одарен новыми подданными (мирмидонянами) — трудолюбивыми муравьями, которые ползали у дуба, и Зевс превратил их в людей. Либо они ползали на фиговом дереве. Либо Зевс вырастил для него людей из земли. Окружавшие Эгину скалы — дело рук Эака.По Варрону, Эак первым основал храм. Эак был самым благочестивым из людей. Когда в Элладе был неурожай, Эак сотворил за нее молитву Зевсу Всеэллинскому, и неурожай прекратился. На Эгине стояли фигуры послов, отправленных некогда эллинами к Эаку. Этот неурожай был из-за убийства Стимфала, либо Андрогея.После смерти стал за свои добродетели одним из судей в подземном царстве Аида (наряду с Миносом и Радаманфом), по другой версии — стал привратником подземного царства, охраняет ключи от Аида. Надгробный памятник на Эгине в ограде Эакиона. Действующее лицо в комедии Аристофана «Лягушки» (в Аиде).
  • Éaco (transl.: Aiacos) é filho de Zeus e da ninfa Égina, filha do deus-rio Asopo.
  • Aiakos (řecky Αἴακος, latinsky Aeacus) byl v řecké mytologii syn nejvyššího boha Dia a nymfy Aigíny. Narodil se na ostrově Aigína, v dospělosti se tam stal králem a vládl moudře, s láskou k pravdě a spravedlnosti. Proto i sami bohové si ho volili jako soudce ve svých sporech. Život mu ztrpčovala Diova manželka Héra - ze žárlivosti vůči jeho matce Aigíně ho nenáviděla a působila mu potíže. V době největšího rozkvětu jeho království na něj seslala hnilobnou mlhu, z níž se zrodila spousta jedovatých hadů. Ti otrávili prameny a potoky a všichni obyvatelé ostrova zahynuli. Aiakos prosil Dia o pomoc, požádal ho o znovuosídlení své země lidem, který by byl pilný jako mravenci. Zeus mu seslal sen, v němž Aiakos viděl dub pokrytý spoustou mravenců, když stromem zatřásl, mravenci se proměnili v lidi. Když se probudil, viděl je živé a nazval je Myrmidony (myrméx znamená řecky mravenec). Po své smrti se stal Aiakos ještě mocnějším a slavnějším, pro svou lásku ke spravedlnosti byl jmenován soudcem v podsvětí. Proslavil se i svým potomstvem - syn Telamón se stal králem salamínským a otcem hrdinů Aianta a Teukra a druhý syn Péleus se stal králem fthíjským a otcem největšího achajského reka v trojské válce - Achillea.
  • Aiakosz (görög betűkkel Αἰακός, latinosan Aeacus) a görög mitológiában Zeusz és Aigina folyamistennő fia. Ő volt az anyjáról Aiginának nevezett sziget királya, amelyet súlyos pestisjárvány pusztított végig uralkodása kezdetén. Az elkeseredett király országában alig maradt élő ember rajta kívül, így imádkozott Zeuszhoz, hogy adjon neki új alattvalókat, népesítse be a szigetet. Zeusz meghallgatta kérését, és az ország hangyáit emberekké változtatta.Más változat szerint mérges kígyók lepték el a szigetet, akik a lakosságot elpusztították. Aiakosz ekkor álmot látott, amelyben hangyák potyogtak le egy szent tölgyfáról, akik leérkezve emberekké váltak. Reggelre a szigeten újra emberek laktak.Mindkét monda az aiginai törzs nevének etimológiai legendája, arra keres magyarázatot, hogy miért nevezték őket mürmidónoknak. Ez a szó görögül hangyaembereket jelent (mürméx = hangya). Aiakosz felesége Endeisz, akitől két fia született, Telamón és Péleusz, vagyis nagyapja volt Aiasznak és Akhilleusznak. Egy leánya is volt, Polümelé. Rajtuk kívül Pszamathétől született Phókosz, Phókisz település alapítója névadója. Phókoszt véletlenül vagy irigységből – az ókori szerzők nem egységesek ebben – Telamón egy diszkosszal agyonütötte és Péleusszal elrejtették a holttestet. A gyilkosságra fény derült, a gyilkos fivéreket apjuk száműzte.Igazságos, jó királyként ismerték. Egyik nevezetes mitológiai szerepe szerint Apollón és Poszeidón magukkal vitték Trójába, amikor annak falait építették. Ezt azért tették, mert ha csak istenek építették volna a falakat, akkor még az istenek sem tudták volna lerombolni azokat. A görög végzetfelfogásra jellemzően a halandó Aiakosz nem állhatott bosszút Laomedónon, amikor nem kapta meg a bérét, de az elégtételt két száműzött fiától született unokái szerezték meg, akik Laomedón fiát, Priamoszt legyőzték. Aiakoszt halála után az igazság bírájává tették Minósz és Rhadamanthüsz mellett.
  • Еак в древногръцката митология е цар на Егина в Саронически залив. Той е прочут най-вече със своето благочестие и справедливост, с които управлява поданиците си, и затова след смъртта си е причислен към съдиите Минос и Радамант в царството на Хадес. Еак е син на Зевс и Егина, дъщеря на речния бог Азоп.В царството на Еак обаче настъпва страшна чума и измират всички освен той и синовете му. Зевс, чувайки молбите на сина си, превръща мравките при дънера на едно голямо дърво в хора и негови поданици (Овидий, Метаморфози ст. 520). Те са наречени мирмидонци. Освен всичко друго Еак е и баща на Еакидите. От своята съпруга Ендеида има двама сина – Теламон и Пелей (баща на Ахил). Заедно с Псамата е баща на Фок.
  • Aiakos (griechisch Αἰακός, latein Aeacus), ist in der griechischen Mythologie Sohn des Zeus und der Aigina, einer Tochter des Flussgottes Asopos. Als König herrscht er in Aigina über die Myrmidonen und ist der Stammvater der Aiakiden. Zeus hatte Aigina zu seiner Geliebten gemacht. Da diese von seiner eifersüchtigen Gemahlin Hera verfolgt wurde, flog er sie in Gestalt eines Adlers auf die Insel Oinone (auch Oinoe, Oinopia), wo Aiakos geboren wurde. Die Insel bekam später den Namen Ägina. Bis ins Jünglingsalter war Aiakos dort allein und er ertrug die Einsamkeit nur schwer. Doch schließlich erbarmte sich Zeus seiner und verwandelte die Ameisen der Insel in Männer und Frauen und schuf so das Geschlecht der Myrmidonen. Über dieses herrschte Aiakos nun weise und gerecht, ein Liebling der Götter, die ihn, wie die Menschen, oft als Schiedsrichter heranzogen. Wegen seines großen Gerechtigkeitssinns wurde Aiakos nach seinem Tod neben Minos und Rhadamanthys zum Richter der Schatten berufen. Aristophanes und Lukian haben ihn zum Türhüter der Unterwelt gemacht. Abbildungen zeigen ihn mit den Insignien seiner richterlichen Macht oder mit dem Schlüssel der Unterwelt. (Nach der Bibliotheke des Apollodor waren ihm von Hades die Schüssel zur Unterwelt anvertraut.) Auf Ägina, wo man Aiakos als Halbgott ansah, stand das zu seiner Verehrung errichtete Aiakeion mit Mauern aus weißem Marmor.Mit seiner Gemahlin Endeis hatte Aiakos zwei Söhne, Peleus und Telamon. Diese zeugten die beiden Helden des Trojanischen Krieges, Achilleus und Ajax. Den Ruhm des Aiakos und der Aiakiden besingt insbesondere Pindar.Im 22. Gesang der Dionysiaka des Nonnos von Panopolis wird geschildert, wie Aiakos auf dem Indienfeldzug des Dionysos in der Schlacht am Hydaspes gegen die Inder wütete, ähnlich wie nach der Darstellung im 21. Gesang der Ilias sein Nachkomme Achilleus am Skamandros gegen die Trojaner.
  • Eak (także Ajakos; gr. Αἰακός Aiakós, łac. Aeacus) – w mitologii greckiej król Myrmidonów, sędzia zmarłych w Hadesie.Uchodził za syna Zeusa i Eginy, za ojca Peleusa, Telamona i Fokosa, dziadka Achillesa oraz pradziadka Neoptolemosa. Urodził się na bezludnej wyspie, którą później nazwał imieniem swojej matki. Gdy uproszony Zeus zamienił żyjące na wyspie mrówki w ludzi, Ajakos został królem nowego ludu, Myrmidonów.Po śmierci stał się jednym z trzech sędziów w Hadesie, razem z Minosem i Radamantysem.
  • アイアコス(古希: Αἰακός, Aiakos, ラテン語: Aeacus)は、ギリシア神話に登場する人物である。冥界の審判官のひとり。ゼウスとアイギーナの子。アイギーナは河神アーソーポスとメトーペーの子。メトーペーは河神ラードーンの子であり、河と縁が深い系譜である。神話によれば、アイアコスはミュルミドーン人の祖であり、アイギーナ島の名前の由来にも関わっている。またこの世で最も敬虔な人物とされる。
  • Eako (antzinako grezieraz: Αιακός, Aiakos) Antzinako Greziako heroia da, Zeusen eta Egina ninfaren semea, gero Egina deitu zen Oenom uhartean jaioa. Berak eskaturik, Zeusek uhartean hain ugari ziren inurriak gizaki bihurtzen zituen (ikus mirmidoiak). Peleoren eta beharbada Telamonen aita izan zen; ospe handia izan zuen bere errukiagatik eta zuzentasunagatik. Platonek Infernuko epaileen arteko ezarri zuen, Minosekin eta Radamantisekin batera. Peleo eta Akiles, Eakoren leinukoak izan ziren.
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 80443 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 3642 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 48 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 107380073 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Dans la mythologie grecque, Éaque (en grec ancien Αἰακός / Aiakós) est le fils de Zeus et de la nymphe Égine. Il est grand-père d'Achille et d'Ajax fils de Télamon. On appelle ses descendants les Éacides.
  • 아이아코스 (그리스어: Αἴακος)는 그리스 신화에서 섬 나라인 아이기나의 전설적인 왕이다. 제우스와 요정 이이기나 사이에서 태어난 아들이다. 그는 공정하고 정의로운 왕으로 후대의 전설에서는 미노스, 라다만티스와 함께 저승의 재판관으로 나온다.
  • Dalam mitologi Yunani, Aiakos (Αἰακός, "yang lahir dari bumi") adalah raja di pulau Aegina di Teluk Saronik. Dia adalah anak dari Zeus dan Aegina, putri dewa sungai Asopus. Dia dilahirkan di pulau Oenone atau Oenopia. Ke sinilah Aegina dibawa oleh Zeus untuk menghindari kemarahan orang tuanya dan kemudian pulau ini disebut Aegina. Menurut beberapa pendapat, Aiakos adalah anak dari Zeus dan Europa. Setelah kematiannya, Aiakos diangkat sebagai salah satu hakim di dunia bawah.
  • D'acord amb la mitologia grega, Èac (en grec Αίακος Aiakos) fou un semidéu que esdevingué rei de l'illa d'Egina.
  • Éaco (transl.: Aiacos) é filho de Zeus e da ninfa Égina, filha do deus-rio Asopo.
  • アイアコス(古希: Αἰακός, Aiakos, ラテン語: Aeacus)は、ギリシア神話に登場する人物である。冥界の審判官のひとり。ゼウスとアイギーナの子。アイギーナは河神アーソーポスとメトーペーの子。メトーペーは河神ラードーンの子であり、河と縁が深い系譜である。神話によれば、アイアコスはミュルミドーン人の祖であり、アイギーナ島の名前の由来にも関わっている。またこの世で最も敬虔な人物とされる。
  • Eako (antzinako grezieraz: Αιακός, Aiakos) Antzinako Greziako heroia da, Zeusen eta Egina ninfaren semea, gero Egina deitu zen Oenom uhartean jaioa. Berak eskaturik, Zeusek uhartean hain ugari ziren inurriak gizaki bihurtzen zituen (ikus mirmidoiak). Peleoren eta beharbada Telamonen aita izan zen; ospe handia izan zuen bere errukiagatik eta zuzentasunagatik. Platonek Infernuko epaileen arteko ezarri zuen, Minosekin eta Radamantisekin batera. Peleo eta Akiles, Eakoren leinukoak izan ziren.
  • Aiakosz (görög betűkkel Αἰακός, latinosan Aeacus) a görög mitológiában Zeusz és Aigina folyamistennő fia. Ő volt az anyjáról Aiginának nevezett sziget királya, amelyet súlyos pestisjárvány pusztított végig uralkodása kezdetén. Az elkeseredett király országában alig maradt élő ember rajta kívül, így imádkozott Zeuszhoz, hogy adjon neki új alattvalókat, népesítse be a szigetet.
  • Eak (także Ajakos; gr. Αἰακός Aiakós, łac. Aeacus) – w mitologii greckiej król Myrmidonów, sędzia zmarłych w Hadesie.Uchodził za syna Zeusa i Eginy, za ojca Peleusa, Telamona i Fokosa, dziadka Achillesa oraz pradziadka Neoptolemosa. Urodził się na bezludnej wyspie, którą później nazwał imieniem swojej matki.
  • Aeacus is de gelatiniseerde spelling van de Griekse naam Αἰακός, Aiakós (met klemtoon op de laatste lettergreep), een figuur uit de Griekse mythologie. Hij geldt als de grootvader van de helden Achilles en ("Grote") Ajax.Aeacus was een zoon van Zeus en van de nimf Aegina. Hij werd geboren op het onbewoonde eiland Oinone, dat hij later, uit eerbied voor zijn moeder, zou omdopen tot Egina. Omdat zijn geboorte-eiland onbewoond was, bad hij tot zijn vader Zeus om het met onderdanen te bevolken.
  • En la mitología griega, Éaco (en griego antiguo Αἴακός Aiakos) era el rey de la isla Egina, situada en el golfo Sarónico. Éaco fue muy famoso por el rigor del sentido de la piedad y la justicia con que gobernó a su pueblo. Sus juicios eran buscados desde toda Grecia, tanto que tras su muerte fue designado juez de las sombras en el Érebo, junto con los cretenses Minos y Radamantis.
  • Aiakos (griechisch Αἰακός, latein Aeacus), ist in der griechischen Mythologie Sohn des Zeus und der Aigina, einer Tochter des Flussgottes Asopos. Als König herrscht er in Aigina über die Myrmidonen und ist der Stammvater der Aiakiden. Zeus hatte Aigina zu seiner Geliebten gemacht. Da diese von seiner eifersüchtigen Gemahlin Hera verfolgt wurde, flog er sie in Gestalt eines Adlers auf die Insel Oinone (auch Oinoe, Oinopia), wo Aiakos geboren wurde. Die Insel bekam später den Namen Ägina.
  • Еак в древногръцката митология е цар на Егина в Саронически залив. Той е прочут най-вече със своето благочестие и справедливост, с които управлява поданиците си, и затова след смъртта си е причислен към съдиите Минос и Радамант в царството на Хадес. Еак е син на Зевс и Егина, дъщеря на речния бог Азоп.В царството на Еак обаче настъпва страшна чума и измират всички освен той и синовете му.
  • Aeacus (also spelled Eacus, Ancient Greek: Αἰακός) was a mythological king of the island of Aegina in the Saronic Gulf.He was son of Zeus and Aegina, a daughter of the river-god Asopus. He was born on the island of Oenone or Oenopia, to which Aegina had been carried by Zeus to secure her from the anger of her parents, and whence this island was afterwards called Aegina. According to some accounts Aeacus was a son of Zeus and Europa.
  • Aiakos (řecky Αἴακος, latinsky Aeacus) byl v řecké mytologii syn nejvyššího boha Dia a nymfy Aigíny. Narodil se na ostrově Aigína, v dospělosti se tam stal králem a vládl moudře, s láskou k pravdě a spravedlnosti. Proto i sami bohové si ho volili jako soudce ve svých sporech. Život mu ztrpčovala Diova manželka Héra - ze žárlivosti vůči jeho matce Aigíně ho nenáviděla a působila mu potíže.
  • Eaco è un personaggio della mitologia greca. Nasce dalla ninfa Egina con cui Zeus un giorno si accoppiò trasformandosi in aquila e portando con sé la ninfa sull'isola di Enopia.Le leggende narrano che Era, sposa di Zeus, quando seppe della nascita di Eaco, scaricò la sua gelosia sull'isola.Era per gelosia avvelenò i corsi d'acqua e ordinò ai venti meridionali di soffiare senza tregua. In questo modo andarono perduti tutti i raccolti, facendone seguire una grave carestia.
  • Эак (также Аяк или Ойак, др.-греч. Αἰακός, лат. Aeacus) — в древнегреческой мифологии царь острова Эгина. Сын Зевса и речной нимфы Эгины. Основатель рода Эакидов. Неоднократно упомянут в «Илиаде» и «Одиссее» (XI 471).Женой Эака была Эндеида, дочь кентавра Хирона. От нее родились Теламон и Пелей. От нереиды Псамафы Эак имел сына Фока, убитого Теламоном.Вместе с Посейдоном и Аполлоном строил стены Трои.
rdfs:label
  • Éaque
  • Aeacus
  • Aeacus
  • Aiakos
  • Aiakos
  • Aiakos
  • Aiakosz
  • Ajakos
  • Eaco
  • Eako
  • Èac
  • Éaco
  • Éaco
  • Еак
  • Эак
  • アイアコス
  • 아이아코스
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of